CHARTREUZENWANDELING

 

lengte: 7 km  : De wandeling loopt gedeeltetijk over veld- en boswegen

Vertrekpunt en parkeerplaats  : Sint-Mauruskerk te Holsbeek.

Bewegwijzering  : Houten palen met schuine kop in gele kleur.

In het zuiden van Holsbeek strekt zich van west naar oost een rij Hagelandse heuvels uit. Het zijn de Kesselberg, de Attenhovenberg, de Meesberg, de Chartreuzenberg, de Ramselberg en de Speelberg. Hun soms zeer steile hellingen bleven bebost

DE WANDELING

-We vertrekken bij de SINT- MAURUSKERK te Holsbeek. Het is een neogotisch gebouw dat ingewijd werd in 191 0 en sindsdien een oudere kerk vervangt waarvan alleen de zandstenen toren basis uit de tweede helft van de 16de eeuw bewaard bleef. Een ingemetselde steen draagt het jaartal 1564

-Vanaf de kerk volgen we de Rotselaarsebaan in zuidelijke richting, steken de Nobelbergstraat over en wandelen het Asseltveld in.

-Een honderdtal meter verder nemen we, rechts, de Biekedelle.

Waar deze asfaltweg naar links afbuigt, blijven wij rechtdoor de kasseiweg volgen.

-We wandelen nu door een delfe of dal. De weg vormde vroeger de enige verbinding tussen het dorp en het kasteel De Bruyn op de Chartreuzenberg en was afgezoomd met statige beuken of "bieken", zoals dat in het Holsbeekse dialect luidt. Deze bomen werden echter geveld tijdens de Tweede Wereldoorlog.

In 1992 werden nieuwe beuken aangeplant. Wetende dat een beuk jaarlijks met 2,5 cm aangroeit in omtrek, zal het dus nog wel een hele tijd duren vooraleer de Biekedelle haar dreefuitzicht van vroeger zal teruggekregen hebben.

-De weg buigt linksaf en stijgt nog enkele meters. Vervolgens komen we bij een tweesprong, waar we links nemen. Hier bleven de oude beuken aan één kant van de weg wel bewaard.

 

-Aan de Kapeldreef gekomen, volgen we deze rechtsaf. ~ We bevinden ons nu op de Chartreuzenberg.

Het plateau was tot in de 18de eeuw bebost en werd later ontgonnen voor de landbouw. Een groot deel van het bos was eigendom van het Leuvense Kartuizerklooster of Chartreuse, dat gesticht werd in 1489 en opgeheven werd in 1783. Ook nu nog is dit gedeelte van de Chartreuzenberg grotendeels ingenomen door akkers en weiden.

-We volgen de Chartreuzenbergstraat linksaf en wandelen even verder voorbij de voormalige hoeve van het landgoed De Bruyn.

-We volgen verder de Chartreuzenbergstraat tot aan de T-wegsplitsing.

WIE DE TOCHT MET 2,5 KM WIL VERKORTEN, NEEMT HIER LINKSAF MAAR MIST DAN EEN WANDELING DOOR HET CHARTREUZENBOS.

-Wij volgen de hoofdwandeling, slaan dus rechtsaf en nemen onmiddellijk daarna links.

-We wandelen nu aan de noord rand van het Chartreuzenbos, dat hier vooral bestaat uit een aanplanting van beuk. De beuk is een boom met een zeer dichte kruin Dit gebrek aan licht sluit dan ook elke onderbegroeiing uit.

-Aan de T -wegsplitsing, raakpunt met de Bergbroekwandeling, nemen we rechtsaf.

Ten oosten van de weg die we nu volgen, bestaat de begroeiing overwegend uit tamme kastanje.

-Bij het eerstvolgende wegenkruispunt nemen we rechts.

Verder wandelend daalt de weg af naar de vallei van de Leming beek en komen ook enkele villa's van Hoog Linden in het gezicht. De Leming of Lieming was de bakermat van het Leuvense patriciërsgeslacht Uyten Lieminghen.

-In de vallei, aan de Lemingstraat, nemen we rechts.

We klimmen terug de Chartreuzenberg op langsheen de rand van het bos.
-Terug op de Chartreuzenberg, wandelen we nu in noordelijke richting. Voorbij de akker aan onze rechterhand duiken we opnieuw een bos in.

Het wordt tevens een duik in de diepte, want we verlaten nu de Chartreuzenberg via zijn steile nooderhelling. Over een afstand van 250 meter dalen we 20 meter.

Op die hoogtelijn buigt het voetpad linksaf en leidt het ons naar een diepe holle weg die we linksaf volgen.
-Enkele meters verder nemen we rechts Ook deze weg is hol

Voorbij de bocht wacht ons een korte maar steile klim van 10 meter. Van een  mooie sportieve wandeling gesproken! Weet echter dat dit de laatste klim is van deze wandeling.
-Want we slaan rechtsaf en een voetpad leidt ons nu definitief van de berg naar het brede valleigebied van de Winge te Holsbeek. Achtereenvolgens is er een vlak stukje weg, dan een korte maar zeer steile helling en tenslotte een licht dalende holle weg.

-Aan de Kortrijksebaan gekomen, steken we deze over en volgen ze linksaf tot aan de Verhaegenstraat. -Hier nemen we rechts. Achter een haag bevindt zich het rusthuis Sint-Margaretha, gebouwd in 1990 bij de plek waar zich tot dan het rusthuis bevond dat was opgericht door Victor De Bruyn, ter nagedachtenis van zijn in 1908 overleden vrouw. Dit "Hospice Sainte-Marguerite" werd in 1992 gesloopt.

 

-Via de Sint-Maurusstraat bereiken we tenslotte terug de kerk van Holsbeek.

HALEWIJNWANDELING

 

Start : Het Vinne in Zoutleeuw of aan de Leonarduskerk

Afstand : 13 km

 

Onze route

De wandeling start aan de Leonarduskerkerk en is 13 km lang.

We wandelen de Tiensestraat in en passeren de Scholierenhoeve.

Vanaf hier loopt het wandelpad enkele kilometers langs de Gete, hoofdzakelijk weilanden omzoomd door hoge populieraanplantingen.

Aangekomen aan het "Vinne" trekt de motte "Castelberg" onze aandacht. Het is een restant van een burchtheuvel uit de 12de eeuw.

Even verpozen in de taverne van het provinciedomein en dan op pad door het natuurreservaat. Prachtig hoe de natuur zich hier hersteld heeft en van het Vinne weer een uniek meer heeft gemaakt. Tal van infopanelen vertellen ons over de fauna en flora. Door de overvloedige regenval van de laatste dagen lag dit stukje er erg modderig bij, maar het was de moeite om te genieten van de rust.

We verlaten het domein langs een paar hoogstamboomgaarden en wandelen door de fruitaanplantingen naar Halle-Booienhoven.

De Sint-Odulphuskerk uit de 13de eeuw vormt samen met de gelijknamige kapel en de ernaast liggende hoeve en pastorie een fraai dorpszicht.

Tussen de velden en boomgaarden zien we de torentjes van de Zoutleeuwse kerk weer groter worden en weten we dat de wandeling er weer op zit.

loopbrug in het Vinne

Han-sur-Lesse

 

Afstand : 6 km

 

Vertrek : Aan de kerk van Han-sur-Lesse

 

 

 

Han-sur-Lesse dankt zijn roem aan zijn unieke grotten, uitgeloogd door de Lesse in de Boine.

In de omgeving maakt u kennis met een bos van bijna 29,5 ha op fraaie kalkheuvels of 'tiennes' tussen Auffe en Han-sur-Lesse. In de bossen volgt u bijna altijd onverharde wegen. Enkele keren moet u steil stijgen en afdalen. Maak deze wandeling dus het beste bij droog weer.

PARKEREN
In Han-sur-Lesse parkeert u in de omgeving van de brug over de Lesse. U keert de kerk en het dorpscentrum van Han-sur-Lesse de rug toe en volgt in de rue de Charleville de roodwitte tekens van het Grote- Rourepad 577.

DE ROUTE

Bij een kruis slaat u de eerste straat links in en volgt u de plaatselijke wandeling 2A- Turmont.

U gaat rechts de volgende straat en nog een kruis voorbij. Links beneden zijn er doorkijkjes naar de Lesse, door een oeverbos op een steile helling.

Aan het einde van de rue de Collires slaat u de geasfalteerde dwarsweg naar links in (GR-pad en Turmont-wandeling) en loopt u rechtdoor, voorbij het doorgestreepte plaatsnaambord van Han-sur-Lesse. Links verheft zich de beroemde kalkheuvel, de Boine 1, waardoor de Lesse zich via een uniek grottenstelsel eeuwenlang een mysterieuze weg heeft gebaand.

Een dubbel GR-teken kondigt een richtingverandering aan: bij een wilg moet u de verkeersweg naar rechts verlaten. Via een nauwe doorgang 2 doorkruist u een weide en loopt u het bos in dat de 'tienne' Turmont 3 . overdekt. De onverharde weg kronkelt onder de dennekronen en verlaat via een tweede smalle doorgang de weide. De weg raakt even de bosrand en u komt uit bij een Y-vormige wegsplitsing.

Volg de roodwitte tekens van het GR-pad en bij een Y-vormige wegsplitsing kiest u de rechter weg, onder fraaie grove dennen.

Buiten het bos wacht u een machtig panorama van het dorpje Auffe, de Boine-kalkheuvel (links) en de 'tienne Les Grignaux' rechts.

U moet nu linksaf, stevig dalend over een in de rots uitgehouwen pad, en komt beneden uit bij een vijver 4.

Het GR- pad en de Turmontwandeling lopen naar links, maar u moet rechtsaf.

Even verderop volgt u de verkeersweg naar links over het riviertje de Ry d' Ave. Iets voorbij het plaatsnaambord Ave-et-Auffe, village Heurie' (bloemendorp) moet u naar rechts een teruglopende weg ingaan

Meteen komt u in het natuurreservaat 'Les Grignaux' 5, dat beheerd wordt door de natuurvereniging Ardenne et Gaume'. De brede, halfverharde weg stijgt naar een Y-vormige wegsplitsing, waar u de linker weg kiest (5, Les Grignaux ) door het bos.

Links zijn er doorkijkjes naar weiden, akkers en een deel van Auffe.

Over een flank van de 'tienne' stijgt u almaar hoger, afwisselend in en langs her bos,

maar uireindelijk buigt de weg naar rechts en komt u een poos het bos niet meer uit. Na een eindje stijgen daalt u naar een Y-vormige wegsplitsing, waar u de linker weg kiest.

U komt uit bij een landweggetje, dat u rechts inslaat. Meteen bevindt u zich weer op het Grote-Routepad. Rechts ziet u al de woonkern van Han-sur- Lesse en de Boine.

Bij een geasfalteerde dwarsweg moet u rechtsaf (GR-pad) en steekt u de Ri d' Ave over 6.

Bij de grotere verkeersweg duidt een monument je de plek aan waar het Duitse Ardennenoffensief (winter 1944-1945) doodliep.

U slaat er links af en bereikt het eindpunt van deze wandeling.

ZONIENWOUDWANDELING

 

Afstand : 7.5 km

Start : Gemeentehuis Bosvoorde

Geschiedenis

Samen met het Meerdaalwoud en andere bossen op de taalgrens, is het Zoniënwoud een van

de resten van het Grote Kolenwoud dat bij het begin van onze tijdrekening heel Midden-België bedekte. Maar Zoniën is ook een heel apart landschap, met riviertjes, valleien, plateau's, eeuwenoude wegen...

Van oudsher gebruikte de mens het woud in zijn voordeel, als leverancier van hout en als jachtterrein. Aan de rand ontstonden dorpen van houthakkers die stukken woud rooiden. Heersers en aristocraten zetten er kastelen neer van waaruit ze hun jachtpartijen ondernamen. Zo'n dorp aan de rand is Bosvoorde. Het Zoniënwoud is er overal aanwezig en ondanks zijn opname in de Brusselse agglomeratie ziet het er nog steeds uit als een dorp, maar dan een met een heel speciale sfeer.

Op deze wandeling verkennen we de dorpskern maar we trekken ook het woud in.

De wandeling loopt deels over onverharde boswegen. Er wordt ook wat geklommen

en gedaald, zorg dus voor goede wandelschoenen.

 

Route

Met de rug naar het gemeentehuis van Watermaal-Bosvoorde. neemt u links het voetpad langs de drukke Delleurlaan. Even verder aan de lichten steekt u rechts de laan over. Van de drie straten aan de overkant neemt u de meest linkse: de Opper- jachtmeesterstraat.

Bij het kruispunt met de Buksboomstraat staat u aan de rand van het Zoniënwoud.

Volg de Welriekende Dreef. tot aan de kruising met de Roodborstjesstraat en sla deze rechts in. Na ongeveer 600 m wordt dit een kasseiweg en verlaat u het woud. Loop nog even door tot aan het kruispunt met de Dennebosstraat die u rechts inslaat. Aan het ovalen pleintje, het Rik Woutersplein. gaat u rechtdoor en op het kruispunt neemt u links de Auguste-Beernaertstraat. Draai mee naar links en neem beneden de straat rechts (Terhulpsesteenweg).

Na 100 m wandelt u linksaf het doodlopende straatje in (Kattenberg).

 

Op het einde neemt u het voetpad tot aan de Vorsterielaan, die u aan de lichten oversteekt. Daarna volgt u het voetpad aan de overkant rechtsaf.

Achter de vijver slaat u links af (Vuursteendreef) en deze dreef volgt u ongeveer 350 m tot aan het kruispunt.

Neem op het kruispunt de linker weg (Tweebergenweg), draai mee naar rechts en ga via het tunneltje onder de spoorweg door. Onmiddellijk na de spoorweg moet u het pad nemen dat links afdaalt.

Beneden staat u in de Vuilbeekvallei. Volg het pad tussen de twee vijvers door en daarna mee naar rechts (Vuilbeekvoetpad). Blijf het pad aan de linkerkant van de vallei volgen. U passeert de wandelpaaltjes 15, 16 en 17 (blauw vlak, gele driehoek). Bij nummer 18 steekt een ruiterweg (Graaf dreef) de vallei over, maar wij blijven hier rechtdoor lopen langs hetzelfde pad. Even verder kruist een geasfalteerde weg,de Tumuliweg,de vallei.

Volg deze weg rechtsaf.De weg stijgt en kronkelt,en komt na een goede 400 m bij een kruispunt met de Tweebergenweg. Volg rechtdoor de Tumuliweg.

Na een kleine 600 m komt u aan de Hoefijzervijver ..

Sla bij de vijver rechts het Boshya- cinrenpad in (wandelpaaltje nr. 2). Volg dit pad ongeveer 500 m. Ondertussen passeert u de paaltjes 3, 4, 5 en 6. Bij paaltje nt. 7 dtaait het pad 90° naar rechts en even verder weer naar links. U klimt nu omhoog tot aan de Tweebergenweg.

Sla bij de speeltuigen boven links de Tweebergenweg in en loop door het tunneltje onder de spoorweg. Even verder is er een poort in de lange muur links, waarlangs u in de moestuin van het Park Tournay-Solvay. komt. (Het park is open van 8 tot 17.30 u of tot zonsondergang.

Als de poort gesloten is, volg dan gewoon de Tweebergenweg en verder de Vuursteenweg tot aan het station van Bosvoorde.)

Loop door de moestuin tot in het eigenlijke park. Sla links af en draai rond de appelboomgaard. Beneden neemt u scherp links het bruggetje en even verder bij de vijver het pad dat links steil de helling naar het kasteel opgaat.

Aan de uitgang van het park gaat u even links en steekt u aan de lichten de Delleurlaan over. Volg aan de overkant rechts het voetpad langs deze laan. Iets voorbij de kerk van Bosvoorde neemt u het straatje schuinlinks omhoog (Honden- wedstraat). Bij villa Rozenberg . neemt u rechts het smalle kasseistraatje (Hondenberg), dat u terug naar het gemeentehuis leidt.

DE VALLEIROUTE - ROOIGEMSEBEEK

 

 

Wat? Een wandeltocht door een landelijk gebied van het schilderachtige dorpje Mullem naar Wannegem, Lede en Huise, elk met hun typische windmolens en kastelen.

 

Afstand: 5,5 km of 12,3 km.

 

Vertrekpunt: de kerk van Mullem.

 

Praktisch: vlakke en licht heuvelende wegen, overal verhard behalve het gedeelte van de ingekorte wandeling.

 

Wie Mullem (een deelgemeente van Oudenaarde) voor de eerste keer binnenkomt en halt houdt aan de kerk, kan zijn ogen nauwelijks geloven. Hier is de 19de eeuw blijven stilstaan: een kerkje te midden van een kerkhof, een plein met het voormalige dorpsschooltje, 'het Kasteeltje'

verscholen in een park, enkele goed bewaarde boerderijen in een opvallend okergele kleur, maar

vooral rust. En dit op amper 30 km van Gent.

Bij het verlaten van het dorpsplein kom je onmiddellijk in het lage weiland en al na de eerste haakse bocht zie je de vallei van de Rooigemsebeek: een landschap dat je tijdens de hele tocht volgt en vanaf verscheidene plaatsen kunt bewonderen. Al wandelend zie je open kouters op de valleiflanken, het drassige weiland in het diepst van de vallei met enkele rijen prachtige knotwilgen, de stompe kerktoren van Lede in de verte en de wieken van de Huisekoutermolen.

 

Langs de oever van de Rooigemse beek kun je op verschillende plaatsen zien hoe in de beek vistrappen werden aangelegd, om de doorgang van visjes op moeilijke plaatsen te vergemakkelijken.

Aan de Ledepontweg is het even opletten. Kies je voor de korte wandeling van 5,5 km, dan sla je hier rechtsaf in de richting van de kerk van Lede. De straat verandert in een niet verharde veldweg die uiteindelijk weer uitkomt op het grote wandel parcours.

Wie de volledige wandeling wil maken, slaat aan de Ledepontweg links af en steekt even later de Rooigemse beek over.

De wandeling gaat verder langs een moerasbosje.. het Wachtbekken Lede, maakt een korte klim langs een bos met overwegend populieren. Daarna gaat het weer in dalende lijn en op het laagste punt van de weg heb je een prachtig zicht op de vijver, het park en het Kasteel de Ghellinck.

En er volgt nog meer: een houten staakmolen, de Schietsjampettermolen op de heuvel kam , die je later op de wandeling zult passeren, het landelijke dorpje Wannegem, panoramische uitzichten op en over een langgerekte vallei en een tweede windmolen, de Huisekoutermolen in Huise.

Wat verder, verscholen in een park met indrukwekkende bomen staat het mooie Kasteel 'ter Ast'

of Kasteel de Gerlache.

Het wandelpad loopt verder langs een paar schilderachtige hoeven, steekt de Rooigemsebeek een laatste keer over en brengt je weer in Mullem.

 

Afstand: 6,5 km.

Vertrekpunt: windmolen aan de Geelsebaan in Kasterlee

 

Wat? Een wandeling door bossen en over zandpaden die typisch zijn voor de Antwerpse Kempen. Bossen vol dennenbomen en duinen heuvels zijn de hoofdbrok van deze tocht.

 

Praktisch: hoofdzakelijk over bos- en aardewegen. Vergeet je stevige wandelschoenen niet!

 

Kasterlee ligt midden op de Kempense heuvelrug. Het is een charmant en levendig dorp met maar liefst 2000 ha wandelbossen. Vertrekpunt is de Keeses Molen, die ooit eigendom was van Kees Van Gorp. Vandaar zijn naam.

Je loopt voorbij de Britse militaire begraafplaats die herinnert aan één van de grootste tragedies uit de 20ste eeuw,

Langs de kapel wandel je dan het bos in.

Rechts zie je de ingang van het Kabouterbos.

In de zomermaanden kun je er alle dagen naar sprookjes en vertellingen luisteren.

En tijdens de Kabouterdag (9 september) is het de héle dag feest. Vlakbij ligt het centrum Frans Masereel, een grafisch atelier waar je ook terecht kunt voor interessante tentoonstellingen.

De huizen verdwijnen nu uit beeld en je loopt naast een duinenrij, dicht begroeid met dennenbomen.

Links kijk je uit op de Netevallei en zie je in de verte hoe de Kleine Nete er kronkelt tussen de weilanden.

Je volgt de weg tot in het gehucht Goor, dat je links laat liggen om het gebied van de 'holle wegen' in te trekken.

Onder de duinen heuvels zit een laag leem die de vorming van ijzerzandsteen in de hand werkte.

Regen en sneeuw spoelden de zandlagen weg en in de holle wegen zie je nog goed de brokken ijzersteen die zijn

blootgelegd.

Via een brede zandweg kom je aan de achterkant van het provinciaal park

'Hoge Mouw', dat vroeger 'Hoge Moude' heette (moude betekende mul zand). Met zijn 39 meter hoogte was deze heuvelrug ooit het hoogste punt van Kasterlee.

Vele generaties hebben hier urenlang zomer- en winterpret beleefd.

Om verdere erosie tegen te gaan, is het domein nu aangeplant. Zo blijft dit natuurhistorisch monument bewaard.

Uiteindelijk kom je aan een lange, ondiepe kuil: de Duivelskuil. Uit opgravingen is gebleken dat dit een dodenakker, een oude begraafplaats geweest is.

Heidense priesters hielden er godsdienstoefeningen en voor hen was het een gewijde plaats.

De mensen in de streek schuwden deze plaatsen als de duivel.

Aan de overkant van een asfaltweggetje ligt nog een stukje hei. Je ziet er niet zo veel van, maar natuurgidse proberen zo te laten zien hoede streek er vroeger, vóór de bebossing, uitzag.

Je passeert nog een duinenrij en voor de laatste meters van dit Konijnenpad moet je nog een verrassend steil heuveltje op.

 

Het "Professor Barabas"-Wandelpad

Info fiche

thema

 

oud en nieuw Boom

afstand

 

6,250 km

inkorting

 

2 inkortingen mogelijk: 4,2 of 4,7 km

vertrek en aankomst

 

Grote Markt - Boom (O.-L.-Vrouwkerk)

wandeluur

 

2 uur

parkeermogelijkheid

 

rond de Grote Markt

Toegankelijk

 

voor mindervaliden, met de auto, met de fiets

Schoeisel

 

gewone wandelschoenen

Weer

 

de wandeling is niet weergebonden

Wegwijzers

 

zeshoekige bordjes met Professor Barabas-figuur

Rustpauze

 

in een typische herberg "Café de Koophandel" (na 1,5 km)
grote groepen in "Café Ramona" (na 2,3 km)

Horeca

 

rond Grote Markt (ook voor groepen)

Documentatie
en inlichtingen

 

Gemeentelijke Informatiedienst
Antwerpsestraat 44
2850 Boom
tel. 03/880.18.44
E-mail: patrick.poppe@boom.be

Wandeling

VERTREKPUNT: Grote Markt

De gemeente Boom ligt in de provincie Antwerpen, in de driehoek Antwerpen, Brussel, Mechelen. De Grote Markt van Boom vind je gemakkelijk. Zij is echt het centrum van de gemeente.
Zoek de scherpe torenspits van de Onze-Lieve-Vrouwkerk en je bent er.

Onze-Lieve-Vrouw- en Sint-Rochuskerk
De neo-gotische Onze-Lieve-Vrouw- en Sint-Rochuskerk is een driebeukig gebouw in Boomse baksteen, met kruisbeuk, koor en ingebouwde 75 meter hoge westertoren.
De eerste steen van de neo-gotische kerk werd gelegd op 24 april 1849 door de burgemeester Tuyaerts.
Boven het hoogaltaar bevinden zich drie schilderijen uit 1852 van de Boomse kunstenaar Karel August Wauters. De preekstoel werd gebouwd in 1859 door H. Van Ockerhout. Verspreid in de kerk bevinden zich diverse merkwaardige schilderijen, deels afkomstig uit de vorige kerk, o.a. de "Verering van de Onze-Lieve-Vrouw" (paneel ca. 1600), de "Kroning van Maria" (midden zeventiende eeuw), vier doeken met blijde mysteries (1787), de "Onze-Lieve-Vrouw van Boom" door Peter Weleman (1616) en een groot doek dat toegeschreven wordt aan Rubens' beste leerling, Antoon Van Dyck. In de kruisbeuk bevindt zich een smeedwerk van de Boomse kunstenaar Edward Roofthooft. Het betreft een statig voetstuk voor een beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes, met een bevallig prieel met klimrozen en met een achtergrond van druivenranken. Het wonderdadig Mariabeeld dat zich in het zijkoor bevindt is een merkwaardig kunstwerk, vermoedelijk uit de vijftiende eeuw, vervaardigd uit wilgehout (75 cm hoog).

Steek de Grote Markt over richting Niel, ga voorbij de fontein en neem de straat die recht voor je ligt, de Colonel Silvertopstraat. Neem het linker voetpad (= het veiligste!).

Colonel Silvertop(straat)
Op 4 september 1944 werd Boom bevrijd door Engelse tanks onder leiding van Colonel Silvertop en met de hulp van Robert Vekemans, ingenieur van Bruggen en Wegen.

Even verder ga je onder de brug over rijksweg 177 Antwerpen-Brussel.

Brug
Boven in de brugleuning bemerk je het wapenschild van de gemeente Boom.
Aan de trappen (voor en achter de brug) zie je honden uitgebeeld (zie hondenfretters).

Wapen van de gemeente Boom
In zilver een gekroonde Onze-Lieve-Vrouw met kind Jezus en scepter van natuurlijke kleur, haar mantel van lazuur (blauw) bezaaid met sterren van goud, staande voor een eik van sinopel (groen) op een zwevende grasgrond.

150 meter verder, vóór de brug over de A12 (tussen huisnummers 4 en 6) bemerk je een aangebouwd kapelletje ter ere van Onze-Lieve-Vrouw. Vervolg de weg en stap over de brug over de A12. Op je linkerkant zie je de in- en uitrit van de Rupeltunnel.

Rupeltunnel
De verkeersmoeilijkheden bij de bruggen over de Rupel en het Zeevaartkanaal leidden tot het graven van een tunnel die in 1982 geopend werd, zes jaar later dan voorzien en bijna vier keer zo duur als gepland. Het is de enige Belgische tunnel die onder twee waterlopen gaat, nl. de Rupel en het Zeevaartkanaal.

Ga de brug op (Broekweg, na 450 meter) en hou bovenop de brug even halt. Aan je linkerzijde zie je de Rupel en het Zeevaartkanaal liggen, alsook twee grote chemische bedrijven: Prayon-Rupel en Grace (Puurs). Recht voor je heb je een prachtig uitzicht over de Rupel, steenbakkerijschouwen en de kerktoren van "Hellegat" (Niel). Aan je rechterzijde zie je het treinstation van Boom en de spoorweglijn Dendermonde-Boom-Antwerpen. Ook zie je het begin van de wijk Noeveren. Let even op de mooi aangelegde tuintjes en de zithoek voor de woningenrij.

De Rupel (Rivier)
De Rupel ontstaat in Rumst door het samenvloeien van de Nete en de Dijle en mondt 12 km verder uit in de Schelde te Rupelmonde. De Rupel staat in verbinding met het zeekanaal Willebroek-Brussel. Aan de Kaai te Boom bedraagt de diepte van de Rupel bij laag water ongeveer 2,5 meter; bij hoog water stijgt het waterniveau met 5,3 meter (bij springtij met 5,6 meter). De breedte van de Rupel aan de Kaai bedraagt bij hoog water ongeveer 200 meter.

Ga verder rechtdoor richting Niel. Zo kom je in de Nielsestraat, waar je ongeveer 150 meter verder links afslaat aan het bord "Gebr. Lauwers" (huisnummer 211) (na 1,3 km)

Ontstaan van de baksteennijverheid

De Romeinen voerden het steenbakken in onze streken in, maar de val van het Romeinse Rijk betekende ook het einde van de baksteennijverheid.

In de 13de eeuw kende deze industrie een heropbloei. In die periode waren de eerste steenbakkers kloosterlingen die materiaal nodig hadden voor de bouw van hun abdij (Sint-Bernardusabdij) te Hemiksem.
Eerst werd klei gebakken in open lucht. Maar door de eeuwen heen werden steeds betere bakovens gebouwd, zodat meer stenen in steeds minder tijd konden geproduceerd worden.

Begin jaren '60 werkten in de Rupelstreek ongeveer 5.000 personen in de baksteennijverheid, en nog eens 7.000 personen in aanverwante nijverheden.

Concurrentie uit andere streken, crisis in de bouwsector en het gebruik van andere bouwmaterialen deden de steennijverheid geen goed. Bovendien weigerden vele steenbakkers te mechaniseren. De resultaten bleven niet lang uit... Bij het begin van de jaren '70 begon de teloorgang van de baksteennijverheid in de Rupelstreek: verscheidene fabrieken moesten hun deuren sluiten, met grote werkloosheid tot gevolg. Van de 34 steenbakkerijen langs de Rupel, tussen Hemiksem en Rumst, zijn er in 1991 nog 6 in werking.

Ga op het einde van de zandweg naar rechts tot aan "Café de Koophandel - Bij Maria" waar je even kan verpozen (na 1,5 km).

Café de Koophandel
Reeds van vóór 1900 is de uitbating altijd verbonden geweest met de familie Lauwers. Café de Koophandel, voorheen "Bij Gusta", heet momenteel "Bij Maria".

Rond de eeuwwisseling telde de Nielsestraat (bovenkant) over een afstand van ongeveer 1 km 37 café's. Tussen de steenbakkerijen (benedenkant) waren er een tiental.
Café "Bij Maria" is het enige overgebleven café en de inrichting is nog bijna oorspronkelijk.

Zet je wandeltocht verder tussen de steenbakkerijen

Voorbij het museum ga je even naar links de Rupeldijk op, waar je weer een mooi uitzicht hebt over de Rupel.

 

Vervolg de weg tot aan de grens met de gemeente Niel (na 2,3 km)

Juist vóór het grondgebied Niel, tegenover huisnummer 274, ga je naar rechts (even naar beneden, tussen 2 huizenrijen). Voorbij huisnummer 288 ga je even naar links en kom je in de eigenlijke straat uit. Hier zie je duidelijk dat de meeste huizen met de achtergevel op de straat uitkomen. Deze huizenrij is dan ook gekend als de "Averechtse Root". Voorbij huisnummer 292 ga je terug naar beneden. Wandel de "straat" ten einde en sla dan rechtsaf. Zo kom je in een grote straat, de Nielsestraat

Opmerking: Beneden tussen de huizenrijen bevindt u zich eigenlijk op een woonerf. Gelieve de privacy van de bewoners te respecteren a.u.b.

Als je gekozen hebt om alleen "Oud Boom" (de steenbakkerijen) te bezoeken, dan sla je de Nielsestraat rechts in en wandel je rechtdoor, richting Boom.

Sla de Nielsestraat naar links in en wandel even over Niels grondgebied. Honderd meter verder sla je rechts het industrieterrein "Krekelenberg" in. (zie plan)

Volg nu de Tunnelweg teneinde. Zo kom je dan rechts in de Industrieweg, sla links de Scheldeweg in, om op het einde rechts de Neteweg te volgen. Deze laatste brengt je bij de spoorweg Boom-Antwerpen. Sla hier rechts af en volg de Lange Lei.

Na 400 meter kom je aan een splitsing. Hier neem je de straat rechts, de Diepestraat. Even verder ben je bij de Nielsestraat die je links inslaat en ga dan via de voetgangerstunnel onder de spoorweg door. Eens uit de voetgangerstunnel zie ja aan de linkerkant het spoorwegstation van Boom. Stap rechtdoor de Vrijheidsstraat in. Zo kom je terug op het eerste stuk van onze wandeling. Neem richting Grote Markt (links) om aldus het beginpunt en tevens eindpunt te bereiken. (6,2 km)

Altenbroekwandeling

 

 

Naam v/d route: Altenbroekwandeling

Startplaats: 's Gravenvoeren   V7

Afstand: 11 km

Start Coördinaat: N 50.758533   -   E 5.762996

 

Grensoverschrijdende wandeling door en rondom het natuurgebied Altenbroek tussen 's Gravenvoeren en Noorbeek.

Prettige onverharde wegen en weilanden toegankelijk gemaakt via draaipoortjes.

Met wat geluk kom je loslopende Galowayrunderen in het natuurgebied tegen.

De route is ook gemarkeerd met de plaatselijke vermelding V7.

Bij regenweer kan het parcours er nat bijliggen, goed schoeisel is dus belangrijk.

Af en toe een natje en een droogje beschikbaar

 

's-Gravenvoeren heeft zich ontwikkeld als een lintdorp langs de rivier de Voer, met talrijke loopbruggetjes over het water naar de huizen.

 De kerk, de pastorie en verscheidene boerderijen in de onmiddellijke omgeving stammen uit de 18de eeuw.Die (Oostenrijkse) periode was klaarblijkelijk een heel voorspoedige tijd voor dit dorp.

De Sint-Lambertuskerk werd opgetrokken tussen 1782 en 1786 tegen de laat-Rhenomosaanse toren uit de 14de eeuw.

Buiten tegen de kerkmuur staan een hele reeks merkwaardige arduinen grafkruisen uit de 17de en 18de eeuw. Aangrenzend aan de kerk ligt de pastorie die in 1774 werd gebouwd.

Een heel mooi plekje is het beschermde pleintje van Kinkenberg, met de recent gerestaureerde Onze-Lieve-Vrouwekapel (1715) Het ligt op de noordelijke oever van de Voer op 100 m van de kerk.

In het gehucht Schoppem vind je het Steenboskapelletje. In 1846 werd hier een Romeinse villa blootgelegd. Met de restanten van het opgegraven materiaal werd deze kapel gebouwd.

Het kasteel van de 'graven van Voeren' is al lang verdwenen. 's-Gravenvoeren is van 1661 tot 1785 hoofdplaats van het spaanse deel van de grafschap Dalhem gebleven. Er zijn wel nog twee andere kasteeltjes: Altenbroek (te midden van een prachtig parklandschap) en Ottegraven (op de grens met Sint-Martens-Voeren).

Naam v/d route: Temse: de Buitenland-Polder

Startplaats: Temse

Afstand: 12 km

Start Coördinaat: N 51.123346   -   E 4.216315

 

 

Natuur langs de Schelde.

Op wandel

 

-   Start: info kantoor de  Watermolen (1)  op de Wilfordkaai in Temse.

-   Langsheen de havennijverheid onder de 365 m lange Scheldebrug (2) door.

-   Langs de trap links naar het oostelijk voetpad van de brug; de Schelde vormt hier de grens tussen de provincies Oost-Vlaanderen en Antwerpen.

-   Aan de overzijde links de geasfalteerde en goed bewandelbare Scheldedijk tot aan de eerste huizengroep, nl. het gehucht Buitenland.

-   Dijk verlaten om door het schilderachtige gehucht Buitenland te wandelen.

-   Langs enkele torentjes de weg links over het bruggetje. Aan de rechter zijde bemerken we de reconstructie van het Huis van de Teutoonse Ridders (3).

-   Verder bij een huizenrij op onze rechterzijde bemerken, links de aardeweg nemen die zich tegenover het huis met nummer 27 bevindt.

-   Op het einde van deze karrewegel naar rechts tot aan de bocht met een klein  wiel (of waal; dat is een kolk of vijver die ontstaan is na een dijkbreuk).

-   Daar de tweede dreef nemen, links beneden de binnendijk.

-   Voorbij een vijver rechts het bos in op de Zijdeweg.

-   Op het einde links de kasseiweg (Wielstraat) en verder de  V. De Witstraat.

-   Op het einde daarvan links de L. Segersstraat; aan de linkerzijde: herberg De Oude Poort anno 1661.

-   Net voorbij de herberg: links de Notelaardreef in tot aan de Scheldedijk.

-   Op de dijk linksweg voorbij het jachtpaviljoen de Notelaar (4) tot aan de brug van Temse.

Via hetzelfde voetpad van de brug naar de linkeroever en terug naar het vertrekpunt de Watermolen.

 

 

De wandeling start op de Wilfordkaai te Temse, met de voormalige Boel-scheepswerf en een aantal gerenommeerde palingrestaurants.

 

Over de Scheldebrug komen we op de Buitenland-Dijk terecht. Even verder lopen we door het schilderachtige gehucht Buitenland met het Huis van de Teutoonse Ridders.

 

Langs polderlandschappen, dijken en wielen (vijvers en kolken die overbleven na een dijkbreuk) komen we ongeveer halfweg terecht bij de herberg De Oude Poort anno 1661.

Het moet gezegd worden dat de mosselen en de gueuze nog verrassend smakelijk opgediend worden.

 

Langs de schitterende Notelaardreef komen we terug op de Scheldedijk terecht. Voorbij het jachtpaviljoen De Notelaar en genietend van prachtige schelde-zichten komen we terug aan de brug te Temse.

 

Honden meenemen is toegestaan tijdens deze wandeling.

Bezienswaardigheden

 

(l). Watermolen:

Dit oudste gebouw aan de Scheldekaai is oorspronkelijk gebouwd op de thans gedempte Vliet en dateert uit 1787.  Het molenhuis werd opgetrokken in 1588, de woning in 1661. De monding van de Vliet, en meer bepaald het gedeelte waar de watermolen in maalde, diende herhaalde malen hergraven te worden. Volgens een kaart van 1740 stonden er aan de molen twee water-raden achter elkaar geplaatst.  Achter het laatste rad liep vroeger een bruggetje in de richting van het kasteel.  Dit brugje bleef bestaan tot 1851.  In 1874 werd echter een begin gemaakt met de overwelving en de kanalisering van de Vliet.  Ook op de kaai werden werken uitgevoerd met als gevolg dat de monding van de Vliet verzandde.  Omtrent het jaar 1904 was de Watermolen een bloeiend hotel-restaurant.  De uitbater was ook de eigenaar van de plezierboot Eulalie.  Met de overstroming van 14 december 1973 werd het restaurant deerlijk gehavend en de inboedel vernield.  Thans wordt het ingericht als toeristisch centrum van de Scheldekant.

2. Scheldebrug:

Deze brug verbindt het Land van Waas met Klein Brabant.  Deze 365 m lange brug is tevens de langste metalen brug van België.  Ze heeft een ophaalbaar gedeelte zodat zeeschepen van de Boelwerf langs deze weg Temse konden verlaten.  Ze werd op 19 december 1955 ingehuldigd.  Het bruggenhoofd wordt gevormd door beelden van K. Aubroeck (aan de ene kant "De Schelde" aan de andere kant "De Golven").

3. Teutoonse Ridders: Het Reuzenhuis is een gedeeltelijke reconstructie van het huis van Teutoonse Ridders te Antwerpen, afkomstig van de wereldtentoonstelling te Antwerpen.

4. De Notelaar:  Voormalig jachtpaviljoen op de Scheldedijk (1794). Volledig gerestaureerd in 1966 en wettelijk beschermd.

 

 

Met dank aan  Achiel Daems

Naam v/d route: Het Schulensbroek

Startplaats: Herk De Stad

Afstand: 12 km

Start GPS Coördinaat: N 50.938850   -   E 5.167350

 

 

Deze wandeling vertrekt vanuit het (vernieuwde) stadscentrum van Herk de stad (provincie Limbug).

 

 

Langs de achterzijde van het industrie terrein gaat de wandeling naar het natuurgebied "het Schulensbroek". Dit gebied is zo waardevol dat het slechts toegankelijk is van begin juli tot nieuwjaar.

Vele zeldzame vogelsoorten vinden er een broedplaats en weer andere unieke exemplaren komen er overwinteren.

Op het verste punt van de wandeling gaat de wandeling een tijdje langs de oevers van het Schulens meer. Deze plas is met zijn 95 ha het grootste meer van Vlaanderen. Na het meer doen we het dorpje Schulen aan.

Terug in Herk de stad maken we nog een lus langs het kleine doch mooie arboretum de Harlas en het gezellige stadspark Olmenhof.

 

Toeristische trekpleisters

Kasteelpark Olmenhof-Harlaz

 

Het laat-classisistisch kasteeltje “de Pierpont” dateert uit de eerste helft van de 19de eeuw. De charme van dit, ondertussen stadhuis geworden gebouw ligt in de intimiteit van het open binnenplein met koetshuis – ondertussen taverne – en het hoofdgebouw met de mansardedaken en de torens.

Het kasteeltje ligt in een prachtig park, Olmenhof genoemd, met een unieke verzameling bomen, waaronder talrijke exoten, geënt op inlandse onderstammen. Hier was vroeger één van de oudste boomkwekerijen van het land gevestigd. Oorsprong van de Herkse boomkwekerijen Tips en Gevers.

Het park, in Engelse stijl, is gedeeltelijk afgeboord met grachten. Aan de vijver staat een groot monument dat hulde brengt aan de humanist en geleerde Govaert Wendelen (1580 – 1667).

J.D. Hermans is de grondlegger en initiatiefnemer voor de aanleg van dit mooie park en, aan de overkant van de weg Herk-de-Stad – Sint-Truiden, de Harlaz totaal ongeveer 15 ha. groot.

 

Het Schulens broek met het Schulens meer (grootste waterplas in Vlaanderen)

 

Het Schulens broek ligt in het samenvloeiingsgebied van de Demer, de Herk en de Gete. Het broek wordt gekenmerkt door uitgestrekte, natte graslanden en is tot ver in het buitenland vermaard voor zijn vogelrijkdom.

Wandelen in het Schulens broek is elke keer opnieuw een plezier. De drukke bezigheden van de grutto, de acrobatie van de kievit, de zang van de blauwborst … zijn voor elke natuurliefhebber een boeiende belevenis.

 

In dit broekgebied is de grootste waterplas van Vlaanderen gelegen: het Schulens meer. Je kan er de volgende sporten beoefenen: surfen, zeilen, kajak, mountainbike en beachvolley

 

Het Schulensmeer ligt in het westen van de Provincie Belgisch Limburg, in de vallei van de Demer. Het is genoemd naar het kerkdorp Schulen dat op de weg ligt tussen Hasselt en Diest.

Het meer wordt ook gevoed door water afkomstig van de Mangelbeek, de Zwarte Beek, Herk, Gete, Velpe en Begijnenbeek. Toen hier in de jaren 1976-1977 zand werd gewonnen voor de aanleg van de autosnelweg E314 ontstond een spaarbekken van 90 ha dat zich uitbreidt tot 150 ha bij grote watertoevloed. Het is het grootste binnenwater van Vlaanderen. In totaal beslaat het broek een oppervlakte van 2000 ha. Je kan er wandelen, surfen, zeilen, vissen, vogels kijken

Wijngaardboswandeling

Startplaats 4 – Kluis te Vrijhern

Wandeling 9

Rode driehoek

Lengte: 8 km

Start GPS Coördinaat: N 50.818104   -   E 5.464310

 

Dit ie een mooie rustige wandeling door de Wijngaardbossen bij Vrijhern.
De route is voor 3/4 autovrij

Kluis van Vrijhern

In het gehucht Vrijhern vestigde zich rond 1660 Geurt van Elst als kluizenaar. De kapel van de kluis werd in 1710 gebouwd, exact naar het model van het Heilig Huisje van Nazareth in het bedevaartsoord Loreto (Italië).

 

Het geheel bestaat verder uit een woonhuis, het vroegere kloostergedeelte. Even bezijden de kluis, aan het kerkhof van de kluizenaars, troont een Calvarie in mergel met basisreliëf uit de 18de eeuw.

 

De laatste kluizenaars bewoonden de kluis nog tot 1904. De kluis van Vrijhern is nog steeds een druk bezochte bedevaartplaats van O.-L.-Vrouw van Loreto.

OP DE GRENS TUSSEN NEDERLAND EN BELGIE

Het Jan Huet-pad te Wortel/Castelré (Noorderkempen)

In de Noorderkempen werd; drie eeuwen geleden, een staatsgrens getrokken op basis van een militaire bestandslijn.

 

 

NIEUWE INFO UPDATE OP 28/10/2007

JAN HUET-PAD
Het landschap waardoor de route loopt, biedt een heerlijk stukje natuurschoon uit de Noorderkempen. Het Jan Huet-pad ligt gedeeltelijk in Nederland en België. Het is de streek van Castel, de kolonie van Wortel, de Baarle-Brug, de Kromme Hoek, Hal en 't Schoor. Deze grensstreek met beemden, bossen, heide, oude vennen en zeldzame kruiden vormt een waar paradijs.

Afstand : 15 km, verkorting 7 km
Vertrek : St.-Jan-de-doper kerk te Wortel.
Bij nat weer: aangepast schoeisel vereist.
  

. schoeisel: Wandelschoenen~ laarzen bij slecht weer .

. situering: Ten noordwesten van Turnhout, in de buurt van Hoogstraten

Zo is de Belgische enclave Baarle-Hertog helemaal omgeven door Nederlands grondgebied. Maar in de grens tussen de Vlaamse en Nederlandse Kempen zitten

nog wel meer gaten en - soms miniscule - enclaves. Het Jan Huet-pad voert je

voortdurend van het ene land in het andere. Niet datje dat zal merken, want het landschap is aan beide zijden even groots: beemden en bossen, lapjes heide, oude dijken en vennen...

Castelré is een Nederlandse enclave die als een worst in België dringt. Het is ook een goedbewaarde oase van natuur, bossen en heide. Vanuit dit gehucht loop je in de richting van de Torendreef, waar je het kerkhof voor landlopers passeert.

Je bevindt j e nu middenin het reusachtige domein van de 'Rijksweldadigheidskolonie' van Wortel. Het landlopersverblijfwerd in de Nederlandse tijd gesticht door generaal Van Den Bosch. De Nederlandse Vereniging van Weldadigheid kocht er in 1822 een domein van zomaar 632 ha en richtte er een 'vrije landbouwkolonie' op. Later werd het eigendom van de Belgische staat. Toen die in 1993 de wet op de landloperij afschafte, kreeg het gebouw een nieuwe functie als gevangenis voor lichtgestraften.

Het domein telt 14 vennen, kleine meertjes die typisch zijn voor zanderige streken. Eén daarvan is het Bootjesven, waar je langs komt. Verderop bereik je de Grensweg, die de enclave van Castelré van België scheidt. Langs deze weg stond ooit een galg, nu leven er alleen wulpen, grutto's en kieviten. Via de Hoogstratense weg bereik je dan het Markhof, gelegen aan het riviertje de Mark. De plek draagt de intrigerende naam 'Zigraack', in vroegere tijden een woest gebied waar rovers zich schuilhielden.

Over de Klinkerweg en de Haldijk bereik je nu het miniscule gehucht Hal. Aan de kapel volg je de weg naar links over de Schoorbrug: je steekt opnieuw de grens over en bereikt Castelré. In het Groeske, de oudste nederzetting van het gehucht, vind je enkele oude Kempische hoeven. In de herbergen van Castelré kan je tot besluit terecht voor een jonge of een oude klare.

Willem Elsschot-wandelpad

Afstand  :  7.3 km

Startplaats  :  Aan de kerk in Blauwberg-Herselt
Start GPS Coördinaat : N 51.04414   -   E 4.92926


Blauberg-Herselt

Het vernieuwde Willem Elsschot-wandelpad werd ingewandeld naar aanleiding van het Provinciaal Cultuurweekend van de provincie Antwerpen op 6 en 7 mei 2006.

Het vernieuwde wandelpad is een initiatief van de Schepen van Cultuur van Herselt, Kathleen Helsen, en de Cultuurraad van Herselt. Dit wandelpad volgt voor een groot deel het vorige wandelpad, maar werd hier en daar aangepast aan de huidige normen voor wandelpaden. Langs het wandeltraject,zoals voorgesteld op de bijgevoegde kaart, staan panelen opgesteld met fragmenten uit gedichten van Willem Elsschot.

Het pad vertrekt aan de kerk van Blauberg aan het bronzen beeld "Kaas", dat in 1990 werd ingehuldigd. 

Willem Elsschot en Blauberg

Wat had Willem Elsschot met Blauberg te maken?

De moeder van Elsschot, Adèle Van Eist, kwam met haar kinderen geregeld op bezoek bij haar broer Filip, die een kruidenierswinkel op het dorpsplein van Blauberg had. Hier kwam Elsschot tijdens zijn jeugd regelmatig zijn vakanties doorbrengen, Hij speelde met de kinderen van het dorp: zaklopen, boogschieten, """

Toen hij in zijn laatste jaar van het middelbaar onderwijs van het Atheneum werd weggestuurd kwam hij zijn oom Filip helpen.

Als student aan het Hoger Handelsinstituut bracht hij hier zijn blokvakanties en daarna zijn gewone vakanties door. Tijdens zijn blokdagen studeerde hij tot 's middags en in de namiddag ging hij dan wandelen, bij voorkeur in het Elsschot, Later kwam hij

nog regelmatig naar Blauberg, naar zijn nicht Mie-Zjef (Maria-Josepha) waarna hij dan een pint je ging drinken in de Batavia (bij Van Looy) of in Den Yzer (bij Verbiest). Zijn haar liet hij knippen bij Gustaaf Aerts en 's zondags ging hij mee boogschieten bij Jan Schiet (Verstappen). Zo kende hij de mensen van Blauberg en zo beschreef hij ze in zijn boek
"De Verlossing",

 

Willem Elsschot

7 mei 1882 - 31 mei 1960

Schrijver Willem Elsschot, geboren in 1882 als Alfons Jozef De Ridder, was de zoon van Kristiaan en Adèle Van Eist uit Westerlo.

Zijn vader was bakker in Antwerpen en zijn moeder kwam geregeld met haar kroost van negen kinderen op bezoek in Blauberg, bij haar broer Filip Van Eist. Elsschot volgde lager onderwijs in een Antwerpse gemeenteschool.

Zijn secundaire studies deed hij in het Koninklijk Atheneum en later studeerde hij af aan het Hoger Handelsinstituut te Antwerpen.

Hierna werkte hij op verschillende handelskantoren in Antwerpen, Parijs, Rotterdam en Brussel, om uiteindelijk in het Antwerpse een advertentiebureau op te richten. Ondertussen was hij getrouwd met Josephine Schuerweghen, samen met wie hij vijf kinderen

kreeg. Zijn eerste roman "Villa des Roses" verscheen in 1913, en zijn dichtbundel "Verzen van vroeger", uitgegeven in 1934,bevatte een collectie van zijn gedichten uit de periode 1907- 1910, terwijl hij eerder al tussen 1900 en 1902 gedichten had gepubliceerd in een Nederlands tijdschrift. Tot zijn voornaamste werken worden "Kaas", "Lijmen", "Het Been", "Tsip" en "Het Dwaallicht" gerekend. Waardering oogstte hij aanvankelijk enkel in Nederland, pas later kon hij ook bij ons in Vlaanderen op erkenning rekenen voor zijn typische cynische stijl.

Voor zijn roman "De Verlossing" heeft hij inspiratie gevonden in de leefwereld van Blauberg aan het begin van de twintigste eeuw.

Als eerste Vlaming kreeg hij in 1951 de Constantijn-Huygens- prijs en postuum in 1960 de vijfjarige staatsprijs ter bekroning van zijn literaire loopbaan. Voor de kerk van Blauberg, op het dorpsplein, staat een bron- zen beeldje van de Herseltse kunstenaar Peeters. Hiervoor vond de man inspiratie in het boek "Kaas", en maakte zo een beeldje van de figuur Laarmans gezeten op een bol kaas.

 

Met dank aan de gemeente Herselt en Provincie Antwerpen

MEDEWERKING GEVRAAGD

Ik heb in mijn archief nog zoveel routes die ik zou willen wandelen
maar waar ik weinig of niks informatie van kan terugvinden.
Daarom mijn vraag om medewerking......................
Ik zet de plannekes op de site en mijn bezoekers die in de 
omgeving wonen of de route zelf al gewandeld hebben en meer informatie
kunnen geven ,spelen die aan mij door ,die ik dan toevoeg aan de 
desbetreffende route met vermelding van de informant met zijn blogadres

Op voorhand dank voor de medewerking

De Jakke 

WANDELEN TUSSEN DE BLOESEMS IN ZEPPEREN

Afstand : +/- 8 km
Vertrek : aan de kerk in zepperen
Bewegwijzering : zie planneke

ZEPPEREN :

Zepperen is de naam voor een stuk zandleemgrond van duizend hectaren in Vochtig-Haspengouw, gemeente Sint-Truiden, provincie Limburg, deelstaat Vlaanderen, land België. In zijn Latijnse vorm Septimburias of Zeven Koten wordt het al vermeld in de 8ste eeuw. In het Ancien Régime was Zepperen een bank van het Sint-Servaaskapittel te Maastricht en het begaardenklooster van 1425 werd hoofdklooster van deze beweging in de Nederlanden. Tot 1976 was Zepperen een zelfstandige gemeente ten noordoosten van de stad Sint-Truiden. Vanaf dan is het één van de grotere deelgemeenten die bij Sint-Truiden zijn gevoegd in het kader van een bestuurlijke schaalvergroting. Er wonen nu een drieduizendtal mensen, meestal pendelaars. Fruitteelt en onderwijs zijn de belangrijkste werkgevers in het dorp zelf. De gehuchten en wijken zijn : Dries, Dorp, d'Oye, Terstok, d' Eygen, Dekken, Roosbeek, Gippershoven en Tereyken.

De Sint-Genovevakerk een der mooiste kerken van Haspengouw en omgeving.

 

De Sint-Genovevakerk is een duidelijke mengeling van romaanse en gotische gedeelten.

De toren, gebouwd uit silex, dateert uit de 12e eeuw. Hij is romaans. Er zijn rondboogvensters met deelzuiltjes. Maar het rondboogportaal met de tympaan en de traptoren zijn neoromaanse toevoegingen uit de periode 1860-1903.

Het driebeukig schip met luchtbogen en het koor met lancetvensters uit 1430-1509 zijn een voorbeeld van Demergotiek.

Het centrale glasraam in het koor verwijst naar die eucharistie.  In 1922 schilderde Godfroid Bary (Brussel) het linkerglasraam (met het tafereel met Trudo en Remaclus) en het middenste glasraam, 20 jaar nadat het glasraam met Genoveva werd gemaakt voor Bardenhewer uit Brussel.

In het interieur zijn nog muurschilderingen uit het einde van de 15e eeuw bewaard. Deze stellen episodes voor uit het leven van Sint-Genoveva en een voorstelling van het Laatste Oordeel.

In 1960 heerste er een brand in de nieuwe sacristie en werd het orgel vernield in 1962 kwam er het huidige orgel gemaakt door E. Verschueren van Tongeren

 

De kerk, met het kerkhof en de toegangspoort zijn sinds 1983 beschermd

Voor de rest een pracht van een landschap en de moeite waard eens te bezoeken

Elf km Nordeifel

 

Afstand : 11 km

Vertrek  : Aan de kerk van Rott

Via de E40 rijden we de Belgisch-Duitse grens over. We volgen de eerste afrit naar rechts,

richting Monschau. vijf kilometer verder slaan we rechtsaf (weg nr. 258), om nog een kilometer verder links, gedurende twee kilometer, op te

klimmen naar Rott (op 453 m). Daar vind je bij de kerk wel een plaats voor de auto.

Als wij er aan komen, schudden ze boven het beddengoed uit. De dagen ogen sprookjesachtig onder de dikke sneeuwlaag.

Rott hangt grotendeels tegen een helling aan. We dalen af naar het buurdorp Mulartshüne.

We zien er Ijslandse pony's die de kou trotseren, het ijs hangt in hun manen.

We zakken verder af, naar het Vichtbachtal. De weilanden, de beboste heuvels en de huizen, alles flink met sneeuw bepoederd, vormen een geschikt decor voor romantische wenskaarten.

Mülartshüne straalt gemutlichkeit uit.

Op het bord lezen we dat we ons bevinden in het 'Naturpark Nord- "Eifel' en het 'Deutsch Belgischen Naturpark'. We kiezen voor rechts en gaan omhoog via de Halmerstrasse, richting Lammersdorf. Op de heuvel grazen... bizons. Wat moeten die hier? Steaks produceren.

Tussen de prikkeldraden van de omheining hangen spinnenwebben als fijne kantwerkjes.

We stappen verder door het stille winterbos, nu en dan schudt een spar onder een windzucht haar vracht af. De afslag naar Ron laten we rechts liggen en we wandelen

nog wat verder, Vier km voorhij Mularthütte.: Verlaten we de weg. Rechts vertelt een Înformatiebord dal hier een 'Fuss- und Radweg' naar de 'Dreilagerhach Stausee' loopt, Hier worden we omhelst door de stilte van de witte sneeuw. Tussen de bomen ademd de kou wat mist uit, Een schitterende winterwandeling.

Beneden ligt de vastgevroren Dreilagerbach Stausee, Veertig hectare wateroppervlakte met een opnamecapaciteit  van 4,3 miljoen kubieke meter.

De afdamming is 38 meter hoog. Het water van het stuwmeer is vooral bestemd voor de drinkwatervoorziening.

Natuurminnaars zouden ongetwijfeld opteren voor een Eifel zonder stuwmeren,maar ze zijn er nu eenmaal en vandaag zijn het een achttal stuwmeren in de streek rond Monschau.

Een attractie voor toeristen en voor de watersporters.

De Rursee is het grootste stuwmeer in Duitsland.

Uiteindelijk stappen we het bos uit en belanden we op de weg Roetgen – Rott.

Een tweetal kilometer stappen we verder op het wandel- en fietspad en belanden we bij de kerk van Rott

DE WANDELING

AFSTAND 6 km.

AARD VAN DE WEG Verhard; geschikt voor kinderwagens en rolstoelen.

PARKEREN Bij het station te Bouwel.

TOPOGRAFISCHE KAART 16/5-6 (Lier-Berlaar) (1:25.000).

Start deze wandeling door Bouwel (1) op het stationsplein aan de weg naar Herenthout.

Hier is immers ruime parkeergelegenheid, terwijl je er ook met het openbaar vervoer kunt geraken. Op dit plein stonden vroeger het spoorwegstation en het tramstation. Beide gebouwen zijn echter afgebroken en er bestaat nu nog alleen een stopplaats waar sommige treinen van de lijn Lier-Herentals halt hou- den. De enige herinnering aan de activiteiten rondom het vroegere station is de herberg 'Het Engels huis' (2).

Verlaat het stationsplein en ga links de Herenthoutse weg op. Volg deze weg zo'n 100 m en neem aan de Sint-]ozefskapel de asfaltweg rechts: de Molendreef. Volg deze weg tot aan het einde 500 m verder. Zowat halfweg deze weg, na de bocht naar links en bij het begin van de bomenrij, staat links de Onze-Lieve-Vrouwgrot, terwijl je rechts in de verte al de windmolen ziet staan. Aan het einde van de Molendreef neem je de betonweg naar rechts in de richting van de windmolen (3). Volg deze weg tot aan de splitsing op het einde.

Op deze wegsplitsing laat je de Middeldonk links liggen en wandel je rechts Echelpoel (4) in.

De betonweg gaat nu over in een asfaltweg en je volgt verder een deel van het Molenpad.

Even geen problemen met links of rechts, want je blijft deze weg zo'n 2,5 km volgen tot je aan het einde ervan komt. Als je rechts een spoorwegovergang ziet (niet oversteken !), heb je deze trip al voor de helft achter de rug.

Wandel nu nog 750 m verder langs de spoorweg, tot de weg ten einde loopt. Hier verlaat je Echelpoel en ga je rechts de Binnenheide in waar je al onmiddellijk de spoorweg over moet. Zowat 100 m voorbij de spoorweg ligt rechts de Echelpoelschranshoeve (5), een van de oude boerderijen die Bouwel rijk is.

Onmiddellijk achter deze boerderij neem je de eerste asfaltweg rechts. Na 200 m versmalt deze weg zich en staat er een paal om auto's de weg te versperren. De weg blijft echter verhard en je wandelt nu op een rustig stuk traject, met aan je linkerhand de beboste duinen (6), een van de attracties in deze gemeente. Nadat je dit wandelpad zo'n 650 m hebt gevolgd, steek je aan het kruispunt de weg over naar een straat met een-richtingsverkeer.

Blijf deze klinkerweg naast de duinen volgen tot aan het zesde kruispunt, en draai daar rechts de Kastanjelaan (de straat qa de Kennedylaan) in. Elke straat draagt hier een keurig naambordje, maar je moet wel even omkijken om ze te kunnen lezen.

In de Kastanjelaan draai je na 50 m de eerste straat links, het Kerkepad, in. Volg dit pad tot het einde en je staat meteen midden in het dorp, recht voor de kerk.

De kerk (7) met de beschermde omgeving ervan geeft een zeer goed idee hoe een Kempens dorp er vroeger uitzag. Opvallend is wel dat het driehoekige plein, zoals je dat in veel dorpen aantreft, hier ontbreekt. Deze dorpskern heeft zich volledig rondom de kerk ontwikkeld.

Je kunt deze mooie omgeving rustig bekijken door via het paadje links rondom de kerk te wandelen en over het kerkhof terug te keren. Na dit bezoek aan de dorpskom laat je de kerk letterlijk links liggen en je volgt de lange Dorpstraat over 375 m tot het einde. Halfweg deze straat, aan het eerste kruispunt, zie je links eerst nog de mooie omgrachte boerderij Bouwelhof(8).

Blijf echter rechtdoor wandelen, tot je op het einde van deze weg het dorp verlaat en links de Kasteeldreef indraait. Van op deze weg kun je het kasteel (9) en het omliggende park uitgebreid bewonderen.

Op het einde van de Kasteeldreefkom je weer op de weg naar Herenthout terecht. Hier ga je rechtsaf, in de richting van de spoorweg. Voor je de spoorweg bereikt, zie je rechts het boswachtershuisje (10). En als je 50 m verder opnieuw de spoorweg oversteekt en links 'Het Engels huis' in het vizier krijgt, weet je dat je wandeling rond is.

WEETJES

1 Bouwel ligt niet ver van Herentals net onder de E313. Je neemt dan ook uitrit 20 Herentals-West. 1 km van de uitrit ligt Bouwel links van de N13 naar Nijlen en Lier. Met de trein moet je de lijn Lier-Herentals nemen, hoewel niet alle treinen in Bouwel stoppen!

2 'Het Engels huis' maakte deel uit van de gebouwen op het stationsplein. Bij de aanleg van de spoorweg in 1855 werd ook dit huis gebouwd. Zijn naam ontleent het aan zijn typische bouwstijl die herinnen aan de Engelse landelijke architectuur uit de 19de eeuw. Oorspronkelijk was 'Het Engels huis' omgeven door dienstgebouwen zoals stallen en een koetshuis. Toen het station in 1974 werd afgebroken, vielen ook deze gebouwen onder de sloop hamer. 'Het Engels huis' is van bij zijn oorsprong altijd een herberg geweest.

3 De houten windmolen op de Langenheuvel dateert uit de 18de eeuw en de oudste inkerving vermeldt het jaartal 1732. Hij stond oorspronkelijk in Voonkapel- Westerlo, maar werd in 1925 overgebracht naar Bouwel om de vroegere windmolen te vervangen die tijdens de Eerste Wereldoorlog werd verwoest. Deze molen is beschermd en werd in 1973 gerestaureerd. Als de eigenaar aanwezig is, kan men deze gesloten standaardmolen bezoeken.

4 De naam Echelpoel verwijst naar een vochtige plaats waar men vroeger de bloedzuigers kweekte die in de geneeskunde werden gebruikt.

5 De geschiedenis van de Echelpoelschranshoeve gaat terug tot de 17 de eeuw, terwijl in de gevel het jaartal 1712 vermeld staat. In deze oorspronkelijk met grachten omgeven boerderij konden de bewoners uit de omgeving in geval van nood hun toevlucht zoeken.

6 Deze landduinen maken deel uit van een duinencomplex dat zich van Nijlen tot Kasterlee uitstrekt. Ze zijn ontstaan door zandverstuiving en zijn van 8 tot 20 m hoog en 70 tot 80 m breed. Zeer typisch is hier de plantengroei die zich heeft aangepast aan deze zandige en erg droge grond.

7 De Onze-Lieve-Vrouwkerk en haar omgeving zijn beschermd als

landschap. De oorsprong van dit kerkgebouw ligt rond 1400. In de eerste helft van de 16de eeuw kreeg de kerk haar huidige uitzicht met het koor en de kruisbeuk in witte zandsteen, al werd ze in 1869 vergroot en in 1925-1929 grondig vernieuwd. Het kerkmeubilair, met bijvoor- beeld de mooie koorbanken van rond 1800 en de kandelaars van rond 1700, dateert hoofdzakelijk uit de 17 de en de 18de eeuw. Het interieur bevat ook een aantal beelden en schilderijen, rouwblazoenen en grafstenen.

8 Van dit omgrachte Bouwelhof (of Schrans van Bouwel), een pachthoeve van het kasteel, werd reeds in 1508 melding gemaakt. De huidige gebouwen dateren uit het midden van de 18de eeuw. Merkwaardig is hier vooral de schaapskooi met de machtige oversteek.

9 Het oude slot van Bouwel, een versterkte hoeve uit de 16de eeuw, kreeg zijn huidige uitzicht, toen het net voor de Franse Revolutie in classicistische stijl werd herbouwd. Het kasteel en de fraaie beukendreef, aangelegd in 1791, zijn beschermd als landschap. In het park bevindt zich ook nog een van de zeldzame ijskelders die de provincie Antwerpen rijk is.

10 Het boswachtershuisje werd in 1854 opgetrokken als woning voor de boswachter van het naburige kasteel

Met dank aan vakantiegenoegens, deze wandeling komt uit mijn archief en het zou kunnen
dat er veranderingen zijn op het parcour, is dit zo dan graag even een seintje,dank