BESTE WANDELAARS
GA ZEKER OOK KIJKEN
OP MIJN ANDERE  SITE

WANDELROUTES.BE
http://www.bloggen.be/wandelroutes/

Dertien Bunderspad

Aantal km: 10,5

Vertrekplaats: Sint-Goriks-en Magdalenakerk Kobbegem

Bewegwijzering : bepijld:

Categorie: toegankelijk voor rolstoelgebruikers:

 GPX-FILE beschikbaar

Deze dubbele naam Is gegroeid uit de twee parochies die Kobbegem omstreeks de 14de en de 15de eeuw had, namelijk de Sint Goriks (nabij net Torenhof) en de Magdalena (hier). Omwille van allerlei verwoestingen door oorlog verdween de Sint Gorikskapel en werd aan de Magdalenakapel toegevoegd (beslissing door het vicariaat van Mechelen in 1629).

DE ROUTE

Met ons aangezicht naar de kerk nemen we rechts en gaan onmiddellijk rechtdoor de Domberg in. Deze weg brengt ons uit  de dorpskern.

Aan de splitsing nemen wij de links stijgende asfaltweg.

Even verder gaan wij voorbij een mooie Mariakapel.  En nog wat verder zien wij tussen de huizen rechts in de diepte gelegen tussen de beemden, het witgekalkte Torenhof met  zijn prachtige donjon. De donjon dagtekent van de 14de eeuw. Deze toren is opgebouwd uit zware zandstenen blokken.  Het is een semi gesloten hoeve. 

We vervolgen, de laatste huizen van Kobbegem achter ons latend, en vertoeven temidden grote akkers. Rechts "Den  Bergh", links de "Dertien Bunders". Na 1820 stelde men 1 bunder gelijk aan 1 hectare, Verdere onderverdeling geeft ; 1 bunder = 1 dagwand = 400 roeden. We zijn hier in het grensgebied Kobbegem   Zellik   Hamme   Relegem. 

Na de bocht bereiken wij de Lierput.

We draaien rechts naar de boerderijen toe. Aan de eerste woning zijn we al in Zellik in  de Isidoor Crokaertsraat.

Aan de bocht links ligt het vroegere "Schalienhof", thans nog bewoond maar niet meer door  boeren of pachters. De laatste boer, Jef  Verdoodt, verliet het hof in 1994. Deze hoeve met bouwjaar 1846 werd  oorspronkelijk bewoond door het gezin Crokaert   Van Dorsselaer en heette toen "ferme Crokaert". Hun kleinzoon Isidoor  Crokaert stierf als soldaat tijdens W0 l. In 1919 kocht Pertus Van Den Broeck uit Opwljk het hof. In 1992 huwde zijn  dochter Maria met Leopold Verdoodt. Deze laatsten namen het bedrijf in handen (1929) en gaven het de naam Schalienhof.  Het bedrijf was ongeveer 20 hectare groot. 

Voor de ingangspoort draaien wij links de aardeweg in. Zo komen wij voorbij de voorkant van de ex hoeve en naast de  boomgaard wandelend, bereiken wij de Onze Lieve vrouwkapel. 

Aan de kapel draaien wij rechts en even verder links. Zo gaan we naar Relegem toe.

Even voor de eerste woningen ligt  links het brongebied van de grote Landbeek.

Voorbij de boerderij bereiken we de Poverstraat, draaien links en even verder  aan de rechte hoek nogmaals links, zo komen we in de veldbaan die Relegem met Kobbegem verbindt.

Stijgend bereiken  wij het plateau en het hoogste punt van onze wandelweg (77,5 meter boven de zeespiegel). Zigzag wandelend langsheen  prachtig aangelegde wandelpaden doorkruisen wij de akkers van de Kruiskouter en de Hammense hoek en bereiken de  Sint Guduladreef. Nu zijn we in Hamme.

We nemen links, zien enkele hoevetjes en bereiken de Lindestraat, draaien links,  wandelen de kerk voorbij en nemen voor de kerkingang de weg rechts.

We komen in het akkergebied dat "Hoogveld" noemt. Op het plateau gekomen (aan een asfaltweg) hebben wij prachtige  vergezichten. Rechts voor ons ligt Brussegem, meer naar links reikt ons zicht naar Brussel.

We dalen rechts de veldbaan af. Even verder moeten wij naar links doorheen een bosje.

Eens aan de huizen, aan een  kruispunt, draaien wij de eerste baan links in.

Recht voor ons, boven de akkers, zien we de kerktoren en de schouw van de  brouwerij van Kobbegem uitsteken.

Even verder nemen we de veldbaan rechts en al stijgend bereiken wij de alleenstaande  boom.

Nog even rechtdoor, dalend, komen wij aan de asfaltweg die wij rechts nemen. 

Rechts gaan wij voorbij de brouwerij van de "geuze en kriek Mort Subite", de brouwerij dateert van 1686. Links hebben wij  de vernieuwde herberg "'t Witte Paard", daterend van 1749.  Wist je dat Kobbegem 366 hectare groot is en 7,36 % beslaat van de fusiegemeente Asse? 

MET DANK AAN Wandelclub De Trekplosters  Zellik

PARKEREN Bij de oude en de nieuwe Sint-Donatuskerk in Dorne.

AFSTAND :  8 km

In het centrum van Dorne parkeer je tussen de oude en de nieuwe Sint-Donatuskerk .

DE WANDELING

Je staat hier langs de weg Opoeteren-As, met rechts de nieuwe kerk en links een bloemenwinkel.

Sla schuin naar links een asfaltwegje in, te herkennen aan de verkeersborden: 'Verboden voor 5,5 ton' en 'Bult in de weg'. Dit is de Dornerstraat.

Je loopt weldra door een villawijk en vindt een verkeersdrempel op je weg.

De Dornermolenstraat laat je rustig liggen en je doet hetzelfde met de Bergstraat. Er volgen nog twee verkeersdrempels. Door een stukje bos heen kun je hier en daar een' domein' bewonderen. Na de volgende verkeersdrempel zie je tussen de bomen het recreatiepark 'Wouterbron ' met zwembad . 'Zwemmen in drinkbaar bronwater. Drinkbaar zwemwater I': een slokje binnenkrijgen kan hier dus geen kwaad.

Je loopt uit op de weg As-Dorne-Opoeteren. Er staat een elektriciteitscabine en 100 m verder passeer je links een bushokje met fietsenrek.

De Lackstraat ligt rechts van je. Nog even volg je de drukke weg, maar na zo'n 500 m sla je links af. Je staat meteen voor taveerne 'de Schans' met forellenvisserij.

Het kasteel 'De Schans'  is privé-domein.

Nadat je je nieuwsgierigheid bevredigd hebt, keer je terug naar de betonweg en je neemt die rechtsaf: Je steekt de Bosbeek over en 250 m verder krijg je de kronkelende waterloop opnieuw te zien. Rechts liggen mooi begroeide duinen.

In de bocht bij het bord 'Kasteelstraat' en het gele gemeentebord 'Opglabbeek' draai je met de weg mee naar links.

Je kiest echter niet de weg naar Opoeteren.

Voorbij de bocht neem je het tweede pad links. Wat een rust hier! Je stapt het bos in.

Het zandweggetje rechts oogt mooi, maar nu gaat je interesse naar de gele, brede, zanderige grindweg rechtdoor. Laat je niet afleiden door de bosgeuren en let hier even op.

Laat een voetpad links liggen, een bosweg rechts en zet je weg rechtdoor verder. Een wit laag gebouw, w te zien een pleisterplaats voor jeugdgroeperingen, staat te midden van deze rust.

Het pad wordt zanderig, dus moeten kinderwagens hier afhaken.

Een bosweg rechts ga je voorbij. Hier overheersen de naaldbomen, met als afwisseling wat loofbomen aan de rand. Links staat een stacaravan binnen een omheining.

Je bospad wordt bruusk versperd door prikkeldraad en je slaat noodgedwongen rechts af.

Links kun je doorheen de bomen een buitenverblijf zien staan. Je laat een paadje rechts liggen en doet hetzelfde met een daaropvolgend, breder exemplaar. Je neemt een kleiner pad naar links en loopt rechtdoor (niet nog eens naar links).

Tussen de bomen rechts zie je en hoor je vooral de bedrijvigheid op het voetbalveld van Lauwel. Je stapt evenwijdig aan het plein. Blijf het bredere pad volgen en laat je niet verleiden door een van de talrijke konijnewegjes.

Je kruist een smal asfalt je. Straks moet je rechtdoor, maar je kunt nu even uitblazen bij het kapelletje 'Maria oorzaak onzer blijdschap'. Op het graspleintje staan namelijk zeer uitnodigend een paar rustbanken. Na deze pauze zet je je weg verder.

Rechts ligt de weide Hoolven, links het bos. Voorbij de weide word je weer helemaal omringd door bos.

Aan het kruispunt met een buitenverblijf ga je rechtdoor. Je weggetje zwaait naar links. Je strandt op een bospad dat je naar rechts volgt tot aan een asfalt je bij een huizengroep.

Je kiest resoluut voor links. Je passeert links de Slagmolen, met in de muur een gedenksteen: '1859-1959 Voor 100 jaar geboren maal ik

nog steeds uw koren'. In de tuin liggen een paar oude molenstenen als stille getuigen. In de Bosbeek zitten nog een sluis en een waterrad. Rechts van de weg staat de vermelding 'Molenweg', in de tuin een leuk prieeltje.

Steek het brugje over. Verder rechts zie je dat de Molenweg is overgegaan in de Slagmolenstraat. Je draait mee naar links, terwijl je een asfaltje naar rechts negeert.

Volg dezelfde weg naar rechts tussen de weiden tot aan de weg Opoeteren-As.

Als je hier links afslaat, ben je na 400 m terug bij de kerk van Dorne en je startplaats.

 

Als je nog zin hebt in een extraatje, steekje eerst de drukke weg over.

Je neemt een asfalt je naar rechts dat evenwijdig met de weg loopt. Je wandelt voorbij een kapel en een reeks huizen. Aan de splitsing neem je het asfalt je naar links: namelijk de SmoutWeg.

Bij het schapeweitje rechts prijkt het bord 'Opgelet! Spelende kinderen'.

Het gaat hier in stijgende lijn. Bij het laatste huis links laat je het bospad rustig liggen en blijf je op de asfaltweg. Je krijgt nog een portie bos voorgeschoteld. Negeer het bospad links en ga rechtdoor. Rondom je strekken zich velden uit. Aan de splitsing draai je links af op een nieuw asfalt je. Heerlijk wandelen hier waar 250 m bos afwisselt met weiden. Huize 'Vreeland' ligt er inderdaad vredig bij. Je passeert nog huizen, gevolgd door golvende weiden.

Het asfaltwegje daalt. Aan het kruispunt bij het laatste huis ga je rechtdoor en tussen de weiden stijg je weer lichtjes.

Op de top is er rechts een reusachtige, diepe zandgroeve waar motoren naar hartelust rond kun- nen crossen. Een goede zaak, want zo worden de wandelpaden niet omgewoeld.

Wandel nog altijd rechtdoor. Bij het volgende kruispunt zie je een veldkapelletje: 'Machtige Koningin. Geef het volk van Vlaanderen de Vrede'. Naar links ga je hier, via een bredere weg met aan weerszijden weiden.

Weldra duikt de behuizing weer op, met heel wat villa's. Tussendoor krijg je soms doorkijkjes op de velden. De Hoogveldstraat blijft links liggen en jij zet je weg rechtdoor verder. Je daalt weer af: Na de lintbebouwing met knusse villaatjes bereik je de Sint-Donatuskerk.

LESSIVES

 

Afstand : 7 km

Vertrekpunt : In Lessive aan de kerk

Bewegwijzering :  Geen

Aard van de weg :  ook begaanbaar zowel voor kinderwagens als rolstoelen

 

Met de ingang van de kerk (1) aan onze linkerkant en de dorpspomp in onze rug, vertrekken we in de richting van de verkeersdrempel.

We gaan nu een stuk van de plaatselijke wandeling Hirondelle volgen. Op de splitsing nemen we links de rue de l'ne en vervolgens nemen we opnieuw de eerste links.

We wandelen in de richting van het bos en op de splitsing met het kruis (2) gaan we rechts.

Op de volgende splitsing houden we links. Ons wegje begint langzaam te stijgen en draait dan het Bois de la Héronnerie in. Voor we het bos betreden, zien we in de verte het koninklijk kasteel in Ciergnon.

We volgen de stijgende bosweg en als we op het hoogste punt komen, passeren we het jachtpaviljoen. Dat klinkt mooi, maar eigenlijk is het niet meer dan een houten bar.1k.

We dalen nu zachtjes het bos uit en wandelen dan terug in een open weidelandschap. In de verte zien we Lavaux-Ste.-Anne liggen en de E 411.

We bochten met ons wegje mee naar links en belanden op de weg Lessive –

Lavaux-Ste.-Anne, die we naar links volgen. We zien de schotelantennes van Belgacom al boven het bos uitsteken.

We wandelen nu over een weg die op de stafkaart als moeilijk berijdbaar aangegeven is, maar in werkelijkheid, een mooie brede asfaltweg blijkt te zijn.

We trekken ons niets aan van de zijwegen en vervolgen onze weg steeds rechtdoor. Waar de Hirondelle-wandeling naar rechts gaat, gaan wij rechtdoor.

We stappen voorbij een parking, met picknickplaats.

Sinds  1972opereerd het Belgacom-grondstation voor telecommunicatie per sateliet in Lessive

De paraboolantennes verbinden het Belgacomnet met de telecommunicatiesatellieten Intelsat en Eutelsat. Het station is open voor het publiek en dat is enig in de wereld.

We stappen verder rechtdoor en lopen dan over een stukje dat op de stafkaart als smal pad is

Aangeduid.Intussen werd de weg hier rechtoor getrollen en daar  maken wij dankbaar gebruik van.

We wandelen voorbij de weg naar Auffe en stappen dan langs de ingang van Belgacom-Lessive (3).

Er komt hier ook een GR-pad langs.

Juist voor een bocht naar rechts, steken we het beekje Le Cobri over en dan splitst onze weg.

Het GR-pad gaat hier rechtsaf, wij houden links en nemen, nog in de bocht, de veldweg links.

We wandelen voorbij een pomp en volgen de kronkelende veldweg, door een mooi weidelandschap. In de verte, zien we alweer het koninklijk kasteel.

We belanden terug op de splitsing met het kruis en gaan nu rechtsaf.

Op het einde, opnieuw rechtsaf en dan rechtdoor tot aan de kerk.

RIJMENAMPAD

 

Vertrekpunt : Sint-Martinuskerk van Rijmenam

 

Afstand : 8 km

 

Bewegwijzering : zeshoekige plaatjes met groene pijl

 

De gemeente Bonheiden vormt samen met Keerbergen de Brabantse Kempen. Het zijn residentiële kernen langs de vallei van de Dijle met veel bos en groen. De Bonheidense deelgemeente Rijmenam is daar geen uitzondering op. Het is één van de oudste dorpen
uit de regio. Dat zie je zelfs vandaag nog in de fraaie dorpskern, waar deze wandeling vertrekt.

Het driezijdige dorpsplein duidt op een oude Frankische oorsprong. Het werd aangelegd net buiten het overstromingsgebied van de Dijle. Dat was een strategische keuze. Hier lag immers een oversteekplaats bij de Dijle. Bij de mooie Sint-Martinuskerk wandel je langs een smalle kerkwegel naar de Dijle-oever.

Rond de kerk ligt nog een ommuurd kerkhof. En er staat een schandpaal. Het oude gemeentehuis is in neogotische stijl opgetrokken. Kijk op de dijk van de Dijle zeker achterom. Je hebt er een mooi zicht op de robuuste kerktoren.

Bij de Dijlebrug blijf je de Dijle volgen. De rivier kronkelt er fel. Toch heeft men in de vorige eeuwen de rivier op verschillende plaatsen rechtgetrokken. Toen voeren er nog schepen op de Dijle, maar dat is nu geschiedenis. De dorpsgrens blijft echter tot vandaag de oorspronkelijke rivierloop volgen. Het uitzicht is hier weids en wordt niet verstoord door bomen of bebouwing. Daarvoor is de vallei immers te vochtig. Op de stuifzandruggen ten noorden van de Rijmenamse dorpskern is dat niet het geval. Daar werden wel bossen aangeplant en werd er duchtig gebouwd. Dat ontdekken we straks wel.

Bij een haakse bocht van de rivier naar rechts, verlaat je de dijk links. Via de voormalige meubelfabriek Meurop wandel je de niet-geasfalteerde Kraaivenstraat in. Je belandt nu in een omgeving met een opvallend ander uitzicht. Ten noorden van de Dijle ligt immers een brede, beboste landduin. Die verraadt dat je hier eigenlijk de geografische Kempen binnenwandelt. Je merkt dat hier nu riante villa's in het groen werden opgetrokken.

Via de Oude Keerbergsebaan bereik je de grens met Keerbergen. Deze residentiële gemeente ligt in Vlaams-Brabant. Bij het gemeentebord sla je links de Grote Paallaan in.
Die loopt pal op de gemeente- en dus ook provinciegrens. De straatnaam verwijst overigens naar een oude grenspaal.

De grens is dus al veel ouder dan je misschien zou denken. Wanneer je de drukke weg Bonheiden-Keerbergen dwarst, staat er links bij de toegangspoort van een huis zo'n oude stenen grenspaal.

De wandeling blijft verder trekken door dennenbossen, met de onvermijdelijke villa's.

Voorbij de Weynesbaan beland je in een landbouwgebied. Enkele langgevelhoeves zijn typisch voor dit halfopen Kempens landschap.

In een rechtse bocht sla je links een smal pad in. Opgelet, er staat ook een pijltje rechtdoor. Dat is een alternatieve route voor deze wandeling. Maar die volgen we niet.

Linksaf dus. Voorbij het laatste huis voert een spoor door een bos naar een brugje over de Zwartwaterbeek. De vallei van deze beek is erg moerassig.

Even moet je opnieuw over grotere wegen. Tot je rechts de Brakelberglei instapt. Je wandelt

opnieuw over smalle landwegen, zonder verkeer en tussen weiden en velden. Langs een laatste

kerkwegel door de uitbundige natuur van een beekvallei, steven je opnieuw op de dorpskern van Rijmenam af.

De makkelijk herkenbare kerktoren doemt boven het weidelandschap uit.

Door dit zeer mooie decor bereik je opnieuw het vertrekpunt.

Wandeling rond het Zilvermeer

 

Vertrekpunt : Ecocentrum De Goren Langs de Postelsestw. (N 136)

                    Of bij het provinciaal Domein Zilverstrand

Afstand       : 8 km

Bewegwijzering : blauwe pijl op witte zeshoekige plaatjes

 

 

Zilvermeer, Zilverstrand... De namen van de recreatiebestemmingen in Mol liegen er niet om.

De oostelijke uithoek van de provincie Antvverpen lijkt wel een eldorado.

Maar dat neem je best met een korreltje zout - of beter: wit zand. Het 'zilver' waarnaar de plaatselijke toponymie verwijst, is ei- genlijk fijn, wit zand. Dat werd er sinds de jaren twintig

in de ondergrond ontgonnen, nadat men vastgesteld had dat het van zeer goede kwaliteit was.

Witter dan wit Het was een schipper die rond 1850 de ontdekking deed. Hij voerde wit zand uit

Zee brugge naar Luik. Toen hij in Mol passeerde, was hij verbaasd dat het zand op de oever

witter was dan zijn vracht. Hij nam een monster en thuis leerde hij dat het Molse zand van de allerbeste kwaliteit was. Glas- verwerkende fabrieken vestigden zich in Mol en verwerkten het

zand tot glas, zoals flessen en vensterglas. Die werkgelegenheid was welkom in deze eerder

arme streek. Door zijn hoge zuiverheid wordt het zand niet alleen voor glasproductie gebruikt, maar ook voor glasvezel, keramiek, glazuur, email en chemische processen.

Na de Tweede Wereldoorlog kwamen nucleaire bedrijven jobs scheppen.

Vandaag is het toerisme echter de grote aantrekkingspool van Mol en omstreken. En weer is

het wit zand er deels verantwoordelijk voor. In de oude zandwinningsputten liggen nu verblijfsparken, waar volop aan waterrecreatie kan gedaan worden. En natuurlijk oogt het s

trand er onberispelijk wit.

Mulzand Bij het begin van de tocht steek je eerst de Postelsesteenweg over. Meteen wandel je

door een mooi dennenbos naar de oever van de grote voormalige zandwinningsput, waarrond

de wandeling trekt. Het verblijfspark SunParks heeft zich aan de oever van het meer genesteld. Hier mag je in het water zwemmen en ravotten. Elders mag het niet en kan zwemmen gevaarlijk zijn.

Je wandelt door SunParks, maar je blijft er de oever dicht volgen. Zo kom je dicht bij de eerste huizen van het Molse gehucht Rauw. Je blijft echter door de bosstrook wandelen, die de huizen

van het meer scheidt. Onder je voeten kraakt mul, wit zand. Het is dit zand dat hier decennia ontgonnen werd. Je merkt dat het bijzonder fijn is. Vind je het ook een beetje vermoeiend om

door dat mulle zand te stappen? Dan kun je ook tussen de bomen stappen. Dat gaat beter.

Je merkt dat hier in het water enkele stei- gers aangelegd werden. Soms werpt een visser er

een hengel uit.

Natuurreservaat De Maat Je blijft de oever trouw volgen. Tot je het bos verlaat en even over

een betonnen weg stapt. Dit is de Blauwe Keidreef. Rechts wandel je langs een zandwinningsput waar de ontginning nog doorgaat. Je mag het gebied niet betreden. links wandel je langs

een nieuwexpositiecentrum. Even er voorbij moet je door een poortje opnieuw naar het meer wandelen .

Je wandelt nu over een smalle dijk tussen twee grote plassen. Het gebied dat je nu betreedt,

werd ingericht als natuurreservaat. Je merkt vast dat hier veel meer waterwild zwemt,

waaronder verschillende soorten ganzen.

Je bent hier het verst verwijderd van het recreatiegedeelte van het meer. Hier vinden de dieren dus de meeste rust.

Je blijft de oever dicht volgen. Rechts strekt het natuurreservaat De Maat zich uit.

Het is een gevarieerd, nat gebied met plassen en broekbossen.

Zo bereik je opnieuw de westelijke grens van het meer. Door het bos wandel je terug naar de parking.

Bron GVA

Wandeling in Messelbroek

Afstand : 12 km , verkorting 8 km (de stippellijn)
Start : Aan de kerk in Messelbroek ( deelgemeente van Scherpenheuvel-zichem)
Bewegwijzering : grote zeskante borden met de de naam van de wandeling op

Messelbroek, gelegen in het noorden van het golvend Hageland, kwam voor het eerst in de bekendheid door schenkingen die prins-bisschop Hendrik III verrichte bij de stichting van de abdij van Averbode in 1134. Door schenkingen van de hertogen van Brabant aan de abdij van Averbode, kwam deze abdij in het bezit van de tiendheffingen in de parochie.

Het dorpje, met zijn 556 ha, kan zeker niet groot genoemd worden. Een groot gedeelte ervan ligt in de Demervallei (14 meter boven de zeespiegel). Naar het zuiden toe zijn er twee heuvels, die nog tot in de helft van deze eeuw bewerkt werden, maar nu bedekt zijn met naaldbomen. Op de Wijngaardberg (45 meter)- de naam doet het al vermoeden - werd in de vorige eeuwen aan wijnbouw gedaan. De Waaiberg, grenzend aan de Engelenberg, waar ook de scheiding met Keiberg doorloopt, is met zijn 47 meter het hoogste punt. Van daar kon men vroeger bij heldere hemel de zware St.-Romboutstoren van Mechelen waarnemen; door de beplanting is dit nu echter niet meer mogelijk. Voorts bestaat het grondgebied van Messelbroek uit zanderige gronden, die zeker niet geschikt waren om er zich als keuterboerke probleemloos door het leven te slaan. In de zeventiende eeuw richtte de hertog van Aarschot een boottrekkersgilde op, voor Messelbroek en Testelt samen, om alzo de arme bevolking enig inkomen te bezorgen. Arm waren ze inderdaad, maar daarom niet minder gelukkig.

Sint-Michielskerk (de start van onze route)

De huidige neogotische kerk, met uitzondering van de toren, werd gebouwd in 1909 onder leiding van architect P. Langerock. De inwijding vond plaats op woensdag 11 mei 1910. Het geheel is opgetrokken in baksteen met sierelementen in zandsteen.

De zware vierkantige westertoren is opgetrokken in baksteen en omgeven met een muurwand in ijzerhoudende zandsteen van de streek.

Hij dateert van de vijftiende eeuw en heeft vermoedelijk nog de torenspits van 1717. De toren werd volledig hersteld in 1993. Het gelijkvloers van het torengebouw is afgedekt met een platte zoldering. De vloer is geplaveid met witte en blauwe tegels.

KWADESCHUURWANDELPAD

Deze wandeling maakt deel uit van de Velpevallei in Lubbeek

Afstand : 6,5 km
Start    : aan winkel "Happy Land"
Bewegwijzering :De wandeling is aangeduid met zeshoekige bordjes kwadeschuurwandeliing
Weg: meestal verharde weg en een gedeelte zandweg


Dit wandelpad brengt je langs holle wegen, oude landhuizen en de plaats in het veld
waar de bekende Vlaamse romanschrijver Hendrik Conscience tijdens een veldtocht
zou hebben overnacht.

In de verte zie je als baken de watertoren van lubbeek.

Andere bezienswaardigheden:

Onze-lieve-Vrouwkapel,

Bayboschhoeve,

het Paashof.

HET WANDELNETWERK VAN DE KEMPEN

 

DE KEMPENSE HEUVELRUGWANDELING

 

Afstand : 10,5 km

Route    : 28-20-16-15- 17-31-29-28

Vertrekpunt

Parking Camping Floreal Kempen, Herentalsesteenweg 64, 2460 Lichtaart,

014-5561 20, www.floreaiclub.be  

 

 

WAT KOMEN WE TEGEN

 

. Tussen knooppunt 28 en 20:

dicht bij 28 wandelt u langs een diepe oranjekleurige zandput. De steile wanden zijn begroeid met bomen die zich dapper in het zand vasthouden. Maar dat lukt niet altijd goed: erosie schuurt het zand tussen de wortels weg. Een knap natuurmonument! Helaas verraden wielsporen dat quads en mountainbikers hier soms passeren en de erosie alleen maar versnellen.

 

. Bij knooppunt 20:

vogelkijkhut bij het Zwart Water.

 

. Tussen knooppunt 20 en 28:

een van de mooiste stukken van de route. Een vrij smal bospad slingert zich langs brede zandvlakten,

donkere dennen en gemengde bossen vol leven. Aan het heuvelachtige parcours zult u merken dat het

mooie natuurgebied De Witte Bergen vlakbij ligt.

 

. Tussen knooppunt 15 en 16:

picknicken! Als u voor u vertrekt een hapje in uw rugzak stopt, kunt u halthouden bij de nieuwe picknicktafel.

U hebt uitzicht over een uitgestrekte zandvlakte, waar door deskundig natuurbeheer

ook de heide opnieuw een kans krijgt.

 

. Tussen knooppunt 15 en 17:

eerst gaat u door een prachtig stukje natuur, alleen voor voetgangers toegankelijk. Dan, na het oversteken

van de drukke weg, wandelt u voorbij sportcentrum Ter Heyde. De taverne heeft een groot zonneterras op

de eerste verdieping. Voor kinderen is er een speeltuintje. Wie energie te veel heeft, kan zich wagen aan

een partijtje tennis of een spelletje paddle-tennis, een soort kruising tussen squash en tennis. Het wordt gespeeld op een klein veldje omringd door muren en hoge draad.

Ter Heyde, lichtaartseweg 216/1, Herentals, 014-22 1622.

 

. Tussen knooppunt 17 en 31:

op dit stukje valt u van de ene verbazing in de andere. U wandelt langs het Moerven, een grote vijver

waarvan het oppervlak voor een groot gedeelte bedekt is door  waterlelies. Een nieuw bankje kreeg

terecht de vermelding: 'Hier zit je goed'. Wat verderop een oude dennenboom vol holen die bezet

worden door een heus mierennest met vliegende mieren. Nog verderop vennen: aan de ene kant

omringd door een grassoort met zaden als pluizig katoen, die van ver net grote witte bloemen lijken.

Aan de andere kant een ven met gele plomp en een tapijt van drijvende bladeren, met bloem kopjes die

boven het water uitsteken. Hier en daar zijn de bossen ook nog bedekt met een deken van frisgroene varens. Prachtig!

 

. Bij knooppunt 31:

Camping Korte Heide ligt recht tegenover Bobbejaanland - het vrolijke gejoel weerklinkt geregeld in de verte.

U vindt er een leuke taverne en een zwemvijver. Voor kinderen zijn er gocarts te huur. Camping Korte Heide, Olensteenweg 40, 2460 Lichtaart, 014-553294, www.kempencampings.be

 

. Tussen knooppunt 29 en 31:

hier wandelt u door een woonwijk. Wat een schril contrast met de rijke natuur van het andere deel van de route. Even opletten: de historische Sint-Rochushoeve is geen taverne meer, ze wordt momenteel verbouwd.