ARENDONKS WANDELPAD

Vertrek:       Markt - hoofdingang O.L.Vrouwkerk Torenstraat.

Parking:       Marktplein

Afstand:       10 km

Kleur:          Witte bordjes met blauwe pijl.

Karakter:     Veldwegen en verharde wegen. 

Niet geschikt voor rolstoelgebruikers en kinderwagens.

1 Aan de hoofdingang van de kerk oversteken, door de Torenstraat lopen, tot aan de Daries en de Valken.

2 Oversteken en langs de Wamp en het klooster St-Agnetendal verder gaan tot aan de Kloosterbaan.

3 Baan oversteken, het kiezelpad langs de telefooncentrale ingaan. Volgen tot aan het zwembad.

4 Hier links de Van Eycklaan volgen tot aan het kruispunt met de Schutterstraat

5 Oversteken. De Grotstraat ingaan tot aan de O.L.Vrouw van Lourdeskapel.

6 Links van de weg nemen we een zandpad dat loopt achter de Hoogakkers tot aan Kloosterbaan.

7 Baan oversteken, even naar rechts en direct links. Na 50 meter rechts

de Reenstraat ingaan.

8 Reenstraat volgen tot voorbij een dennenbos. Vóór huisnr. 48 de Zwartbergstraat

inslaan en deze volgen tot aan de Lusthoven.

9 Oversteken en even rechts en dan links de zandweg van het Congobos ingaan. Deze volgen door bossen en velden tot aan de betonweg, het Meulegoor.

10 Rechts afslaan

11 Achter de voetbalvelden links, de zandweg tot aan het kanaal Dessel-Schoten volgen.

12 Rechts gaan en volgen tot op de betonweg, het Hazegewoud. Opnieuw rechts de betonweg volgen tot aan het Pelgrimsplein.

13 Voor het plein links afslaan. Oversteken en de Vrieskens ingaan. Op het einde rechts nemen en op de betonbaan links afslaan.

14 Op de T-kruising rechts gaan.

15 Ook bij de volgende T-kruising rechts gaan.

16 Links 't Zand ingaan en lopen tot aan de Wampenberg.(Rechts zien we in de verte de kapel van de Wampenberg.)

17 Links het voetpad volgen tot aan de Toremansmolen.

18 Hier de baan oversteken. Het pad links voor de molen volgen naar het Molenwiel.

19 Het Molenwiel volgen tot aan de Maaskens.

20 Hier links nemen tot aan de verkeerslichten.

21 Rechts over de V ri jheid terug naar het marktplein stappen.

Afstand : 11 km
Vertrek : Aan de kerk van Oostham
Bewegwijzering : Geen
Aard van de weg : Goed begaanbaar,zowel voor kinderwagens als rolstoelen

Ham is een gemeente in de provincie Limburg in België. Ze telt ruim 9500 inwoners.

Ham is een fusie van de gemeenten Oostham en Kwaadmechelen. De gemeente bestaat uit vier kerkdorpen, met name Genebos, Genendijk, Oostham en Kwaadmechelen.

Het gebied maakte historisch deel uit van de heerlijkheid Ham.

De voornaamste bezienswaardigheden zijn de 10e - eeuwse toren van de O.L.V. geboortekerk te Oostham ( de oudste kerktoren van de Benelux) en de 17e eeuwse pastorie van Oostham.

WEGBESCHRIJVING

We houden de kerk van Oostham (V), met de oudste kerktoren van het land (ca. 1000) en het beeld van 'De Brave Burger' aan onze linkerkant en wandelen het Heldenplein helemaal af.

We negeren daarbij een straat rechts, steken een kruispunt je over en vervolgens de weg Ham-Leopoldsburg.

Daar nemen we de Beukenlaan.

Op de splitsing met een kapelletje houden we rechts.

We stappen voorbij de Essenweg en de Dennenstraat, lopen aan het kruispunt rechtdoor en vervolgen onze weg door de Boskant.

Enkele straatjes negeren we en het voetbalveld van E. Gerhees stappen we voorbij tot een niet zo duidelijk te herkennen vijfsprong.

Het driehoekig graspleintje links kan je evenwel niet missen.

Hier slaan we linksaf.

Op de T, naast een boerderij, rechtsaf.

We wandelen nu over een rustig asfaltweggetje tussen weiden en velden.

Het weggetje rechts laten we voor wat het is. Verder gaat het over de Kolverdijk.

Hier houdt het asfalt op, we lopen nu over sintels en kiezel. Aan gaspaal 588 trekken we het bos in. Alle zijpaden negeren we en we stappen voorbij gaspalen 587 en 586.

Het pad is ondertussen behoorlijk stoffig.

Tegenover het straatnaambordje 'Gerhees nr. 91, 92, 93' nemen we de brede kiezelweg links.

Het is de eerste weg die loodrecht op onze weg staat. Ook nu negeren we alle zijpaden.

We wandelen eerst nog een stuk door het dennenbos en vervolgens tussen velden en weiden.

Aan een mooi, wit huis, steken we een kruispuntje over en lopen opnieuw over asfalt.

Een paar honderd meter verder steken we de provinciegrens over (1) en wandelen een stukje op het grondgebied van Olmen.

Op de eerste viersprong, rechtdoor. Op de volgende nemen we rechts Heihuizen, een breed kiezelpad.

Op de splitsing houden we links aan. Heerlijk rustig is het hier, tussen weiden en velden.

We passeren een modem landbouwbedrijf. '(H)eerlijk Belgisch kalfs, gewoon het beste', lezen we. Even verder, linksaf.

Stotert heet dit asfaltweggetje.

Op het einde slaan we links af.

We negeren een zijstraat rechts en de Hamsestraat links.

Tegenover deze straat is er een mooi pleintje met kapel (2).

Op het volgende kruispunt draaien we,achter café Het gouden Wiel,linksaf

 Ook deze straat heet Stotert,

Op het einde van deze weg belanden we op een kiezelweg, Die volgen we naar rechts,

Een asfaltweggetje rechts negeren we  -alweer Stotert - en nemen op het volgende kruispunt je links de Ploegstraat,

Op het einde, aan een hoeve met een kapelletje onder een boom en een haag eromheen, bochten we met ons weggetje mee naar links en nemen onmiddellijk het betonweggetje naar rechts,

Een paar honderd meter verder verandert ons wegdek in asfalt en wandelen we terug in Limburg (3).

We steken een kruispunt je over, negeren een zijweggetje links en rechts en aan het pleintje met de wilde kastanjeboom en enkele dennen, houden we links aan.

Vanaf hier volgen we de Kerkhofstraat.

Die brengt ons langs het kerkhof naar de weg Ham-Leopoldsburg.

Oversteken en aan het eerste kruispunt je rechtsaf tot aan de kerk. (~V)

Wandeling door het Pruisenwoud 

Afstand : +/- 7 km

Duur : Normaal tempo en zonder rusten 2 à 2.5 uur

Wegen :Goed bewandelbaar,niet voor kinderwagens

Bewegwijzering : Geen




Parkeren

In Gemmenich moet u de pijlen 'Trois Bornes' (Drie Grenspalen) volgen. Door een bos wordt u klimmend naar een grote parkeerplaats geleid, tussen de uitkijktoren en de drie
grenspalen.
Aan de achterzijde van de Boudewijntoren bevindt zich een ruime, voor bezoekers GRATIS toegankelijke, parkeergelegenheid.
Toegankelijk voor mindevaliden.


 
De schitterende bossen van de Drielandenregio vormen het decor voor de Boudewijntoren
welke majestueus boven het landschap uitrijst. Met zijn 50 meter hoogte vormt hij een
imposante verschijning. Een glazen lift brengt bezoekers in een mum van tijd naar de
panorama ruimte, waar een adembenemend uitzicht wacht. De panorama's over België,
Nederland en Duitsland zijn uniek. Door middel van een tweetal trappen kunnen bezoekers
vervolgens nog naar het dakterras. Ervaar hier, in elk jaargetijde, de schoonheid van het
uitgestrekte landschap

Beginpunt

U neemt plaats met de rug naar de drie grenspalen en met het gezicht naar de Boudewijntoren. U gaat, rechtdoor, deze uitkijktoren voorbij. Even verder komt u op een kruispunt van wegen (rechts verwijst een pijl u naar Gemmenich) en daar kiest u de meest linkse weg, met voorin het grafmonument je van Pierre Roiseux, die er omkwam op Kerstdag 1944, in de leeftijd van twintig jaar.

De wandeling

De asfaltweg die u thans volgt, is de Koningsweg, en hij leidt u achtereenvolgens door een loofbos, een eind gekapt bos, vervolgens langs enorme sparren en door een open plek met jonge sparrenaanplant.

Na zowat twintig minuten stappen bereikt u het kruispunt met de Biltweg, bij een kruisbeeld (rechts van u). U moet deze Biltweg naar rechts op, en u wandelt door een gemengd bos met onder meer fraaie partijen beuk.

Even goed opletten nu, want na een paar honderd meter moet u de brede bosweg naar links verlaten.

U bevindt zich op een landweggetje, dat in dalende lijn langs jonge sparrenaanplant slingert. Even verder versmalt het tot een pad dat nog steeds daalt. U volgt het gewoon rechtdoor.

Een kleine tien minuten later komt u uit op een kruispunt je van boswegen en u kiest daar rechtsaf.

Rondom ruist een machtig loofwoud met veel beuk en eik. Het pad gaat nu lichtjes aan het stijgen en slingert wat verder naar links een heuvelflankje op. Boven komt u in een open plek terecht en het te volgen pad verloopt naar rechts, langs de open plek, die dus links van u blijft.

Zo'n 30 meter verder kruist een ander pad onze weg, en daar zwenkt u rechtsaf, nog steeds klimmend.

Weldra verbreedt dit pad zich tot een echte bosweg en klimt verder op tot op een halfverharde bosweg, bij - aan uw linkerhand - een groen kruis, waarop u kunt lezen 'Die Aachener Pilger 1860' (De Pelgrims van Aken).

U gaat de halfverharde bos weg naar links op. Wat verder ontmoet u andermaal een kruis (links), dit keer wit van kleur met een bruine Christus erop.

Nadat u zo'n kwartier de halfverharde bosweg hebt gevolgd - dus van bij 'Die Aachener Pilger' -, bereikt u het kruispunt 'Croix Rouge' (Rood Kruis), maar dat rode kruis is verdwenen; er is alleen nog een klein kruisbeeld over, aan een grote naaldboom links.

Op dit kruispunt moet u rechtsaf en dan dadelijk de meest rechtse weg volgen, die nogal stevig aan het klimmen gaat. Een kleine tien minuten verder bereikt u alweer een kruispunt, met links, tussen de bomen, een hoge brandweetoren. Hier moet u rechtsaf en wandelt u langs prachtige lariksen (de enige naaldboomsoort, die in de herfst zijn naaIden verliest).

Nog zeven minuten verder wacht alweer een kruispunt je: u kiest daar de naar rechts verlopende weg en u wandelt voorbij een dwars op uw weg liggend ruiterpad (gemerkt door middel van hoefijzers in blauwe verf).

Vrij spoedig komt u vervolgens uit op een 'groot' kruispunt in het bos, het laatste op onze tocht. U moet hier haaks naar links, een tamelijk brede weg op. Vooreerst blijft u temidden van uitgestrekte naaldbossen, maar even verder duikt aan uw rechterhand een bijzonder mooi berkenbos op. In de lente, als de frisgroene bladeren fel contrasteren met de witte bast van de bomen, kunt u hier fraaie kiekjes maken.

Spoedig komt dan, recht vooruit, de Boudewijntoren in zicht. Hij steekt hoog boven de vóór u liggende heuvel kam uit.

Nu eens dalend, dan weer klimmend, bereikt u voorbij het berkenbos een gemengd woud, namelijk bij een zoveelste kruis (rechts) waarop vermeld staat: 'Wandelaar, denk aan Laurent van Ruyskensvelde, t 21.9.75'.

U blijft hier gewoon rechtdoor houden, en na een laatste klimpartij bereikt u zonder verdere moeilijkheden het punt waar deze erg groene wandeling begon.

Andere wandelingen
Wandelpaden
De bossen beschikken over een uitgebreid netwerk aan wandelpaden. U kunt er uren genieten van flora en fauna. De diverse rondwandelingen kunt u op ieder gewenst ogenblik bij een der paaltjes starten.
Rood = 5km, Zwart = 5km, Geel = 5km

HET KASTELENPAD

AFSTAND      7.5 KM

VERTREK       Aan de kerk van  ‘sGravenwezel (er is parking)
De kerk van ’s-Gravenwezel bereik je door de E313 te verlaten bij afrit 18-Wommelgem en de R11/N12 richting Turnhout te nemen. 1 km voorbij het Albertkanaal sla je links af naar ’s-Gravenwezel.

BEWEGWIJZERING : witte zeshoekige bordjes met rode pijl

'Huysen van Playsantie' werden de fraaie buitenverblijven van de Antwerpse welstellende

ambachtslui en handelaars in de zestiende eeuw genoemd.

De Metropool beleefde toen zijn economische en culturele hoogtepunt.
Velen zaten niet om geld verlegen en ook toen al ontvluchtte men op zondag graag de drukte van een wereldstad (toen toch) voor de rust en de stilte van de groene buiten.

Rust in het groen Die rust vonden ze in dorpen als Schoten, Brasschaat en Schilde. Toen waren deze gemeenten nog kleine boerennederzettingen te midden van grote bospartijen.

Overal verschenen er kastelen. Geen stoere burchten die een gebied moesten verdedigen, maar fraaie buitengoeden waar men zich kwam ontspannen door te jagen, feestpartijen te organiseren of gewoon niks te doen.

Later zouden vele Antwerpenaars het voorbeeld van deze eerste stadsvluchters volgen. Grote villawijken knaagden aan het groen. Ieder probeerde in de mate dat zijn bankrekening het kon dragen, zijn eigen kasteeltje te bouwen. En dat gaat vandaag rustig verder zijn gangetje. De ene protserige villa duikt op naast de andere. Deze wandeling laat je van beide enkele voorbeelden zien.

Overwoekerd anti-tankkanaal
Je vertrekt in de dorpskern van 's Gravenwezel.
Een veldpad voert je naar een dreef die naar een bosgebied leidt. Tussen de bomen ontmoet je enkele open snippers met heide en een vijver.
Gauw kom je bij een nog grotere partij water uit. Het lijkt een kanaal dat gedeeltelijk dichtgegroeid is met waterplanten en waterminnend struikgewas. Deze streep water is het anti-tankkanaal. Het was de bedoeling dat dit in de eerste helft van vorige eeuw uitgegraven kanaal tijdens de Tweede Wereldoorlog de Duitse tanks tegenhield bij hun opmars naar de haven van Antwerpen. Het breek echter geen onneembare hindernis te zijn.

Vandaag wordt het kanaal een tweede keer door een invasie ingepalmd. Deze keer door de natuur, die de waterpartij en de groene oevers als een geschikt biotoop heeft ontdekt. Fietsers en wandelaars kunnen er langs de oever in alle rust van genieten. Onderweg herinneren enkele bunkers en forten aan het oorspronkelijke doel van het kanaal.

Groot Kasteel
Voorbij de Sint-Jobsesteenweg blijf je dit oude kanaal nog een poos volgen. Tot bij een vervallen bunker. Hier slaat de route rechts af, langs de boord van een beek. Bij huizen bereik je een grotere weg. Die wandel je links op. Recht voor je uit loopt een lange schitterende toegangsdreef naar het Groot Kasteel, het - inderdaad - grootste kasteel van 's Gravenwezel.
Het kasteel werd al in de twaalfde eeuw gebouwd als een waterburcht. Het huidige uitzicht is echter vijftiende-eeuws. Toen werden ook de stoere, ronde torens gebouwd. Het kasteel diende immers om de goederen rond het dorp én Antwerpen te verdedigen.
Pas in de achttiende eeuw verloor het zijn verdedigingsfunctie en werd het een oord van 'playsantie'. Er werd vooral gefeest en gejaagd. In 1984 kocht de bekende Antwerpse antiquair Axel Vervoordt het goed. Het kasteel telt meer dan vijftig vertrekken. Het kan enkel twee keer per jaar bezocht worden tijdens de opendeurdagen. Ook de landelijke omgeving van het kasteel is intact gebleven. Daar kunnen wandelaars wél elke dag van het jaar van genieten.

De wandeling maakt een lus die het volledige kasteeldomein omsluit. Daarvoor ben je wel een eindje aan het wandelen. Ondertussen krijg je nog andere doorkijkjes op het domein en herken je nog andere riante stulpjes. Je wandelt er voornamelijk door bos. Een laatste bospad voert je terug naar de dorpskern van 's Gravenwezel.
Bron;GVA
Veel wandelgenot

AFSTAND 9 km.

AARD VAN DE WEG Verhard en niet-verhard; niet geschikt voor kinderwagens.

PARKEREN Op het dorpsplein bij de kerk.

Start je wandeling op het dorpsplein (1) dat tevens dienst doet als parkeerterrein, schuin tegenover

de Onze-Lieve-Vrouwkerk (2) en recht voor het oud-gemeentehuis.

Van op de parking ga je rechts, door de Dorpstraat.

Wandel rechtdoor, met de nieuwe woonwijk Lindenhof aan je linkerhand.

Op de hoek van de Poelbosstraat en de Pastorij straat staat een oude linde met een stenen wegkapel ter ere van de drie zusters.

Volg de geasfalteerde Pastorijstraat. Links zie je de pastorie en rechts liggen enkele visvijvers.

Wandel onder de brug van de Al-snelweg door.

Stap nog 30 m rechtdoor en neem dan links de bocht naar Wissenbeemd.

Aan je linkerhand bevindt zich een varkensvetmesterij.

Rechts stroomt de Begijnenbeek door een bos van elzen, eiken, kastanjes en esdoorns. De verharde weg gaat over in een kiezelweg.

Links duiken de flanken van de Hermansheuvel op.

Voorbij twee kleine boerderijen aan je rechterkant neem je scherp links de veldweg door het bosje.

Voor je hier naar links gaat, loont het wel de moeite om even de beek over te stappen en van het prachtige panorama te genieten.

Zet nu de wandeling door het bosje verder en volg de smalle veldweg met links de beboste helling van de Hermansheuvel (3). De veldweg, die op veel plaatsen met hoog gras is begroeid, mondt uit op een asfaltweg. Rechts ligt de prachtige hoeve 'Elzenhout' (4).

Neem rechtdoor de Zelliksebaan.

Na 100 m kom je aan een stenen wegkapel van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes (5). Hier neem je de weg die naar links de velden inloopt. Het asfalt gaat over in een prachtige holle weg. Na een 200 m is de weg niet meer verhard. Op het hoogste punt van de holle weg zie je schuin rechts voor je de kerktoren van Waanrode.

Dan daal je langzaam af tot aan een T -splitsing waar links een stenen wegkapel (6) staat.

Hier neem je een andere onverharde holle weg naar links. Deze weg, die omwomd is met acacia's, stijgt langzaam.

Neem de eerste veldweg rechts waarna je wordt beloond met een prachtig uitzicht over heel de streek.

Na 400 m dwars je een smal bos en je zet je wandeling verder tussen laagstam -boomgaarden met appelaars en perelaars aan beide zijden van de weg.

Volg deze weg tot het einde bij een T -splitsing.
Om dit wandeltraject te volgen moet je hier linksaf. (Als je hier rechtsaf gaat, 300 m de holle weg volgt tot op een betonweg en dan weer rechts gaat, 100 m verder, kom je aan de wijnhoeve 'Elzenbosch' (7) links van de weg. De wijngaarden liggen rechtover de hoeve tegen de zuiderhelling.)

Terug nu naar de T -splitsing en daar linksaf. Volg de onverharde holle weg tot op een betonweg en ga daar naar links. Laat na 600 m de scherpe bocht rechts liggen en loop rechtdoor door de Struikstraat. Even opletten nu !

Neem de tweede straat naar rechts: deze geasfalteerde holle weg heet ook Struikstraat. Intussen ben je aan de linkerkant een bloemisterij voorbijgelopen.

Via de Struikstraat klim je naar 78 m hoogte. Op een viersprong ga je rechtdoor naar Doornhof.

Neem de voetgangerstunnel onder de snelweg. Draai dan de eerste asfaltweg links in waar je links een kippenslachterij ziet.

Neem nu de eerste veldweg rechts en je ziet het centrum van Assent aan je voeten liggen.

Je kijkt ook uit op de fabrieksterreinen van Theuma. In het groene glazen gebouw rechts is een tropische tuin ondergebracht die echter niet te bezichtigen is.

Daal de kronkelende veldweg verder af, met links een oud eenzaam hoevetje. Rechts kom je aan de eerste huizen van de woonwijk Lindenhof.

Links zie je de kapel aan de hoek van de Poelbosstraat en de Pastorijstraat.

Ga hier rechts: terug naar de kerk en je vertrekpunt.

WETENSWAARDIGHEDEN

1 Assent ligt op 4 km van Diest en 25 km van Leuven, langs de staatsweg N2 Leuven-Diest. Als je via de A2-snelweg komt, neem je afrit 24 te Bekkevoort en dan de N2
Leuven-Diest.
Het centrum ligt rechts van de N2 als je uit de richting van Leuven komt.

2 De eenbeukige Onze- Lieve- Vrouwkerk werd in 1844 gebouwd en in 1847 gewijd. Deze classicistische kerk is opgetrokken in baksteen met sierelementen in natuursteen. Het belangrijkste meubilair is afkomstig uit de vroegere kerk van het Klein Begijnhofin Leuven en werd daar in 1861 gekocht.

Bij dat meubilair behoren onder andere het beschermde orgel, in 1721 gebouwd door

Joannes Wauters uit Leuven, en het 17 de-eeuwse altaar in gemarmerd hout met het schilderij 'Voorspraak van Onze- Lieve-Vrouw bij de Heilige Drievuldigheid' (Vlaamse School, 17de eeuw).

3 De voornaamste voorhistorische vondsten van Groot-Bekkevoort werden gedaan op de

Hermansheuvel. Daar ontdekte Henri Claes een belangrijke landbouwnederzetting uit de

Michelsbergercultuur. Hij verzamelde er duizenden bijlen, pijlpunten en andere gebruiksvoorwerpen, naast fragmenten van maal- en slijpstenen. Dit zijn de eerste sporen van een blijvende nederzetting in deze streek. Veel van deze voor- werpen bevinden zich nu in het Hagelands Museum van Tielt- Winge.

4 De naam Elzenhout wordt in 1292 vermeld als die van een bos dat aan de abdij

van Sint-Truiden toebehoorde. In 1660 werd voor het eerst vlak in de buurt daarvan een pachthoeve vermeld die toebehoorde aan jonker Constantin Sohier, in 1671 baron de Sohier genoemd. Van 1688 tot 1752 werd jonker Niclaes Sohier als eigenaar vermeld en van 1756 tot 1793 ene kapitein Okelli. In 1793 werd de hoeve zelf voor het eerst 'Het Elzenhoud' genoemd. In de jaren 1820-1830 behoorde ze toe aan Thérèse Fleury, weduwe OkeUi, rentenierster uit Brussel.

5 De Kapel van Onze- Lieve-Vrouw van Lourdes werd betaald door ene Frans Janssens.

Hij werd op 31 januari 1839 te Bekkevoort geboren als zoon van welstellende landbouwers, die in de Klein-Kempen te Bekkevoort woonden. Frans bleef ongehuwd. In 1865 werd hij lid van de kerkfabriek te Bekkevoort en bleef dit tot aan zijn dood op 25 januari 1900.

6 De Kapel van de Heilige Familie staat op het einde van de Ieemkuilstraat op de grens met Waanrode. De bouw van deze kapel werd bekostigd door dezelfde Frans Janssens.

7 De wijnhoeve Elzenbosch wordt geëxploiteerd door de familie Boyen.

Je kunt er wijn proeven en er worden ook regelmatig tentoonstellingen gehouden met werk van kunstenaars uit de streek. De zuidelijke hellingen van Assent blijken zich uitstekend te lenen voor wijnbouw. Vooral de Duitse rassen uit de Moezelstreek gedijen goed op de Rijnrodeberg. Je treft er heel wat variëteiten aan: vooral Müller- Thurgau, maar ook Optima, Riesling en zelfs Pinot Noir.

Meer en meer toeristen ontdekken dat een stevige wandeling en een fris glas Hagelandse wijn best samengaan

Wandel en geniet

Afstand                          6,5 km

Aard van de weg :            betonwegen.

Aanbevolen vertrekpunt : Kapel Saint-Laurent in Piétrebais, het dorp ligt bij

                                       Het kruispunt van de N91 Leuven-Namen en de N240

                                       Parkeren in de omgeving

Wanneer je in Waals-Brabant een plekje zou zoeken dat spre- kend op de Ardennen lijkt, dan is Piétrebais het uitverkoren dorp. Een ingesloten vallei, hoog gelegen plateaus, beboste horizonten, herenhoeven... Het dorp heeft alle troeven in handen om je een pittoreske wandeling te garanderen

Geografische ligging

Piétrebais ligt in het noordoosten van Waals-Brabant, ongeveer halfweg tussen Waver en Jodoigne (Geldenaken) , bij het kruispunt van de RN91 Leuven-Namen met de RN24°.

Vertaald zou Piétrebais 'de Beek van Peter' betekenen.

Dit hoofdzakelijk agrarische dorp ligt in de leemstreek langs de grens van het Brabants en Haspengouws Massief. Het ligt op een hoogte van 70 tot 120 m. De Piétrebais vormt de kern van het rivierenstelsel

in deze gemeente. Deze waterloop gaat van oost naar west en mondt uit in de rivier de Train te Grez- Doiceau. Een zijriviertje hiervan is de Beausartbeek die door het dal van het Beausartbos in het noorden loopt. Het rivierenstelsel behoort tot het Scheldebekken

Geestelijke heersers

Van de Middeleeuwen tot het einde van het ancien régime hebben kloosters en abdijen de overgrote meerderheid van de gronden en de hoeven geëxploiteerd. Zo bezaten de abdijen van Waulsort en Hastières de befaamde hoeve Deux-Chises, die van Aulne mochten prat gaan op het schitterende domein van Beausart en het kapittel van Cambrai mocht zich beroemen op de grootste agrarische exploitatie van Piétrebais. De lekenheren moesten zich tevredenstellen met de overige gronden, die door de geestelijk macht ongeschikt werden geacht. Vandaag worden de gronden geëxploiteerd door een paar professionele landbouwbedrijven, meer bepaald de hoeven Sarte, Deux-Chises en Grande Haquedeau.

De kapel Saint.Laurent (1)

rijst op aan de rechteroever van de Piétrebais. Hoewel deze vrij recent werd gebouwd, is de stijl neoklassiek. Saint-Laurent wordt aanbeden ter genezing van huidziekten. Je loopt de rue de la Procession naar beneden. Hier neem je de cen- trale weg door het dorp, de rue Marcel Louis tot bij de rue Ecole des Filles.

Nu kom je bij de site Grosses Pierres [2J. Dit erfgoed is een geologische merkwaardigheid: hier vind je nog megalieten van zandsteen die dateren uit het primair tijdperk. In de loop van tientallen eeuwen werden deze door erosie blootgelegd. Het zijn prachtige voorbeelden van de onderlaag van de Brabantse ondergrond. De site bevindt zich langs de oever van de beek, bij het kruispunt van de rue Fond du Village (centrale verkeersader door het dorp) en de rue Ecole des Filles. Neem de linkeroever van de beek en begin aan de beklimming van de heuvel. De veldweg leidt naar een plateau en vervolgens naar de hoeven

Grande Hequedeau [3J en Petite Haquedeau [4J.

De geschiedenis van deze hoeven gaat terug tot in de 17de eeuw, toen deze achtereenvolgens aan een aantal geestelijke heren en lekenheren toebehoorden. De eerste hoeve is een zeer mooie, typisch Brabantse vierkantshoeve die zijn originaliteit uitstekend heeft kunnen bewaren. Nu kom je opnieuw op het platteland, vooraleer je verdwijnt in de beschutting van een klein, ingesloten bosje. Maar je loopt weldra terug tussen de akkers en de weiden. Op de top van een andere heuvel kom je langs de hoeve van Sarte [5J.
Sedert de 18de eeuw staat deze majestueuze vierkantshoeve op de top van

het plateau van Hèze, een gehucht van Grez-Doiceau. Ook deze hoeve zou vroeger aan enkele welstellende heren hebben toebehoord. Op het vervolg van je weg kom je nog langs verschillende andere woningen. Eens hier voorbij kun je heerlijk lanterfanten te midden van de velden. De tweede weg aan je linkerkant loopt naar het dal in de richting van Piétrebais. Na een korte, idyllische etappe langs de beek kom je terug in het dorp.

Veel wandelplezier

Vertrek : Aan de kerk
Afstand : 11 km
Bewegwijzering : Geen

Sombeke is een gehucht van Waasmunster, gelegen langs de weg naar Elversele (deelgemeente van Temse). We starten aan de 17de eeuwse St.-Rochuskerk, met westgevel in barokstijl.

Met de kerk in onze rug dalen we, via de sfeervolle driehoekige Sombeke Dries, af naar de Smoorstraat.

Op het einde draaien we rechts de Kasteelstraat in.

Links van ons staat het kasteel van Sombeke (18de eeuw) (1).

Volgen tot op het einde waar we de binnendijk opgaan.

Op de splitsing wandelen we rechtdoor.

Aan het bord 'doodlopende straat', volgen we de dijk naar rechts.

We bereiken weldra de Durme, die we stroomopwaarts volgen.

Zalig rustig is het hier! Links de Durme, rechts beemden en weiden.

We negeren een eerste asfaltstrook die zich van de dijk verwijdert, juist voor een vijver. Bij de tweede mogelijkheid, onder de kabels van een hoogspanningslijn, verlaten we de dijk wel.

Deze asfaItstrook is afgeboord met metalen platen en kronkelt rond een domein met een groot huis.

Als je de afslag moest missen, kom je aan het natuurreservaat 'De Rietsnijderij' (2).

We belanden in de bocht van een asfaltweggetje, waar we rechtsaf gaan.

In de volgende bocht draaien we mee naar rechts. We bevinden ons nu in de Wareslagstraat en wandelen door een mooi agrarisch gebied.

Op de viersprong, linksaf, de E.Verstraetendreef. Er staan inderdaad bomen langs deze weg.

Op het eerste kruispunt steken we voorzichtig de weg over en bewonderen nu enkele riante villa's.

Aan het volgende kruispunt lopen we alweer rechtdoor.

We belanden dan in de Fortenstraat, die we naar links volgen, het wandelgebied in van de gemeente Waasmunster, met enkele gezellige Horeca-zaken.

Juist voor de 16de eeuwse laatgotische Heidekapel (3) (links) en de 18de eeuwse afspanning De Lekkerbek (rechts), draaien we rechts de L. Ontropdreef in.

Die volgen we tot we rechts, de Oude Heirweg - Heide kunnen inslaan.

Deze brede zandweg, op de topografgische kaart vermeld als Romeinse Heirweg, wordt druk bewandeld, maar is eigenlijk niet meer dan een brede weg tussen villa's.

We blijven deze heirbaan volgen tot juist voorbij Taverne De Zilverspar.

Aan een vijfsprong gekomen stappen we rechts de Schrikkestraat in.

Op net kruispunt, met rechts een benzinestation, steken we schuin links over en wandelen de Pelkemstraat in. Onze weg slingert zich rond de Pelgrimshoeve.

Wat verder krijgen we links een mooi heuvelend landschap.

We kruisen dan het weggelje naar Sombeke en dalen aan de andere kant, de onverharde weg af.

Tegenover een visvijver aan de rechterkant, nemen we de bosweg links.

We moeten hier door een soort ijzeren sas en dat gebeurt wat verderop nog een keer.

Vervolgens naderen we opnieuw de bewoonde wereld.

Op de viersprong, wandelen we niet de Binnendijk op, maar stappen we de straat links in.

Vervolgens nemen we rechts de Sportstraat, die we tot op het einde volgen.

Zo bereiken we opnieuw de Smoorstraat.

Eventjes links nu en we bereiken opnieuw ons vertrekpunt.

Andere wandelingen in Sombeke

Sombeke-Oude Durmeroute in Waasmunster/Hamme
De route is opgesplitst in twee delen. De Sombeke-wandelroute (5 km) laat ons kennis maken met het gebied ten noorden van de Durme. We starten aan de kerk van Sombeke, naar het kasteeldomein en richting Durme, waar we op de dijk wandelen. We ontdekken de prachtige natuur, met slikken en schorren.
Startplaats van de tweede wandelroute Oude Durme is de Durmebrug van Waasmunster-Hamme.
Op deze wandeling (7 km) ontdekken we het gebied ten zuiden van de Durme. We wandelen vooral op en langs de dijken
Deze zijn bewegwijzerd

Veel Plezier

Vertrek :aan de kerk van 't Goor

Afstand : 8 km

Routebeschrijving :

Met de kerk aan onze linkerkant, stappen we in de richting van Schriek.

Dan nemen we de tweede straat rechts, de Bosweg.

We wandelen links voorbij het kerkhof en blijven op ons betonbaan.

We volgen tot op de T -splitsing.

Rechtsaf en vervolgens de eerste straat links, tussen akkers en weiden.

Aan het volgend kruispunt gewoon rechtdoor en dat doen we ook als er rechts een weg op ons pad uitkomt.

We komen op een viersprong en volgen hier de Schaliehoevestraat naar rechts.

Na het uitkomen van de bocht naar rechts, nemen we links de Steenpuntstraat en volgen deze tot op het einde en gaan dan linksaf.

Op de volgende viersprong, zien we voor ons de robuuste kerktoren van Beerzel, hier gaan we rechts af.

Dan nemen we de eerste weg links. Op de T gaan we rechtsaf.

Dan draaien we met ons baantje rond de Grote Witte Hoeve .

We wandelen verder tussen de weiden en zien links van ons de bossen van het Pelgrimshof.

Op het einde van ons baantje moeten we rechtsaf.

Wie graag het Pelgrimshof  wil bekijken, kan hier even zo'n 300 m naar links wandelen en bereikt dan, via een onverharde weg, de slotgracht van dit domein.

We keren op onze stappen terug en wandelen nu voorbij het baantje, waar we daarstraks uitkwamen.

Aan de viersprong lopen we rechtdoor de Heistse Hoekstraat in.

We moeten nu noodgedwongen een bredere en drukkere weg volgen, om niet op onze heenweg terecht te komen. We wandelen eerst door een woonzone en vervolgens voorbij een merkwaardig hek.

De latten zijn namelijk als kleurpotloden geschilderd. Wat verder zal blijken dat we eigenlijk in industriezone D van Heist-op-den-Berg wandelen en eenmaal de baan naar Schriek (rechts) voorbij, wandelen we in Industriezone C.

Vanaf hier kunnen we op het brede fietspad wandelen. Al bij al is er hier van industrie weinig te zien.

Na ruim een kilometer, gaan we in de bocht, de Kleine Langeveldstraat in. We bochten met deze weg mee naar rechts en bijna onmiddellijk terug links.

Vanaf hier kunnen we opnieuw genieten van het rustige landschap.

We steken de Rashoevebeek over en vervolgen onze weg rechtdoor.

Schuin links voor ons, zien we de kerktoren van 't Goor al boven de bomen uitsteken.

We naderen een hoeve en hier wordt de weg bijzonder slecht en slijkerig. Eenmaal voorbij de hoeve wordt onze weg terug beter.

We bochten eerst naar links en vervolgens naar rechts.

Op de T- splitsing, gaan we linksaf en nemen vervolgens, de eerste straat rechts, de Misweg.

We zien de kerk nu heel dichtbij. We draaien met onze weg tussen twee dennenbossen naar links en kiezen wat verder, op de splitsing, voor de rechtse weg.

Zo belanden we opnieuw in het centrum van 't Goor. Nog eventjes naar links en we staan terug aan ons vertrekpunt, de kerk.

Veel plezier

DEMER EN DIJLE WANDELING

Rotselaar - Wakkerzeel - Werchter

Bewegwijzering:      zeshoekige bordjes met rode kleur

Afstand                     11 lkm

Vertrekpunt:            natuur- en recreatiedomein Ter Heide, Vakenstraat 18, Rotselaar.

                                 Ruime parkeermogelijkheid aan de polyvalente hal‘De Meander’,

                                 Vakenstraat 18.

Andere mogelijke vertrekplaatsen:                                                                                                                                              

Kerk Rotselaar-Centrum

Kerk Wakkerzeel

Kerk Werchter

Routebeschrijving

We vertrekken aan de plas van Rotselaar, in het 30 ha groot domein Ter Heide.

Tijdens de zomermaanden kan je hier zwemmen of zonnen op de ligweide of het zandstrand. Surfers vinden er een geschikte oefenplaats om het plankzeilen onder de knie te krijgen. Vissers kunnen hun lijn uitgooien, maar ook natuurliefhebbers komen hier aan hun trekken. De Plas is een geschikte rustplaats voor trekvogels.

Vanuit een vogelkijkhut kan je ze rustig observeren. Rond het meer werd een fiets- en wandelpad aangelegd om optimaal van de natuur te genieten. We verlaten het domein in noordelijke richting en volgen links de straat gedurende 600 meter. We slaan linksaf en vanaf hier verloopt de wandeling meestal over onverharde veldwegen en kan je kennis maken met het landelijk karakter van Rotselaar en Werchter. De Demer en de Dijle die in Werchter samenvloeien, zullen je een tijdje begeleiden. Langs bossen, weiden en beemden komen we in Rotselaar dorp.

De Norbertijnenpastorie uit 1631, de neogotische Sint-Pieterskerk heropgebouwd in 1846 en de vroegere brouwerij Mena zijn er de opvallendste gebouwen. Op het dak van het gemeentehuis zie je een windwijzer in de

vorm van een heks op haar bezemsteel. Deze heks, symbool van het Harzgebergte in Duitsland, is een geschenk van de stad Bad Gandersheim, waarmee Rotselaar officieel is verzusterd.

Op het Dorpsplein naast het postgebouw, nemen we een klein voetpaadje. Wandelend in een vruchtbaar akkerlandschap komen we aan de Dijle en de watermolen Van Doren. Vanaf de 16de eeuw werd dit molencomplex herhaaldelijk uitgebreid en gerestaureerd. Al deze bouwfasen bleven bewaard, zodat het gebouw thans een indrukwekkend overzicht biedt van zijn archeologisch en industrieel verleden. Er werd een nieuwe turbinegeplaatst, zodat er thans opnieuw elektriciteit kan worden opgewekt.

Langs de Achterheidestraat, een veldweg op de Dijleoevers en een idyllische weg, omzoomd door knotwilgen, wandelen we naar Wakkerzeel . Het fraaie kerkje van Wakkerzeel, mooi ingeplant in het groene landschap, blijft steeds onze blikvanger. De kerk die in 1742 afbrandde, werd vervangen door een kerk met gotische toren in combinatie met een sierlijke gevel in barokstijl. De kerk is toegewijd aan Sint-Hubertus en is sedert 1962, beschermd evenals het ongemeen rijk interieur.

We vervolgen onze tocht via een voetpad tussen de woningen links van de kerk. In een aangenaam kader van velden en bossen bereiken we Werchter. De Sint-Jan-De-Doperkerk uit 1439, herhaaldelijk

heropgebouwd en voorzien van een opmerkelijk fraaie peerspits, domineert er de dorpskom. Dit Vlaams-Brabants dorpje is bekend om zijn rockfestival. De festivalweide ligt links van onze wandelweg rustig te wachten op de 100.000 bezoekers tijdens het eerste weekend van juli.

Aan de verkeerslichten steken we via het zebrapad de rijweg over en wandelen naar de kleine, ijzeren brug aan de samenvloeiing van Demer en Dijle.

We volgen nu op de linkeroever de Demer stroomopwaarts. Onderweg komen we voorbij een paar oude meanders, overgebleven na een rechttrekking van de Demer en zien we ook vanop een brugje de monding van de Winge. Aan de Soldatenbrug, begin van de jaren ‘50 aangelegd door Belgische geniesoldaten, volgen we rechts het Meanderspad. Deze weg door een populierenbos leidt ons naar het vertrekpunt van de wandeling.

Wandeltips bij de Demer- en Dijlewandeling

Een zeer mooie, gevarieerde wandeling in een landelijke omgeving. Velden, weiden en bossen, enkele historische gebouwen en de kronkelende Demer-en Dijleboorden, maken van deze wandeling een echte aanrader.

In de omgeving van de plas, eindpunt van de wandeling, liggen enkele eet-en drankgelegenheden. Daarenboven liggen –mooi verspreid over de wandeling– voldoende rustpunten onder de vorm van een gezellig café of taverne. In de meeste van deze horecazaken, vind je folders en informatie over andere wandelingen en fietsroutes.

De watermolen van Rotselaar op de Dijle kan bezocht worden. Afspraak voor een rondleiding tel. 016/ 44 84 35.

Deze wandeling is een natuurwandeling. Bijgevolg kan het bij nat weer op sommige plaatsen modderig zijn. Het is dan ook aangewezen, zeker bij slecht weer, om waterdicht schoeisel aan te trekken.

In de herfst, winter en lente straalt de omgeving van de plas een weldoende rust uit. Wanneer je komt wandelen tijdens de zomermaanden, breng dan je zwempak mee. Het water en het zandstrand nodigen uit voor een frisse duik en zonnebad.

• Blijf op de gemarkeerde paden.

• Laat geen afval achter.

• Respecteer de natuur.

• Houd honden aan de leiband.

Afstand : 7 km

Vertrek : Parking Halve Maan

Bewegwijzering : Geen




Begijnhof van Diest

Aan de rand van de historische binnenstad bevindt zich het Begijnhof,  één van de 13 Vlaamse begijnhoven dat werd erkend door UNESCO als Werelderfgoed.
Het Begijnhof van Diest werd in 1253 gesticht door Arnold IV, Heer van Diest, en opgeheven in 1796 door het Franse bewind. 
Toegankelijk:
Het Begijnhof is elke dag vrij toegankelijk.

Tussen wal en strand Zon en strand zijn gekend als troeven voor de Halve Maan Diest gedurende de zomer. Maar dit Provinciedomein heeft nog andere pijlen op zijn boog: de vestingsgordel biedt onvermoede ruimte en rust vlak bij de stad voor wandelingen in een historisch groen kader. Vanuit het Provinciedomein tekent zich de skyline af van de stad Diest aan de ene kant, aan de andere kant hebt u een schitterend uitzicht over de Demer-broeken en de Demer. Hier rolt de mist over de vallei; dan is het alsof de tijd even stilstaat en de stadswallen opnieuw hun rol opnemen van wachtpost rond de stad. DIEST, VESTINGSTAD Het Fort Leopold maakte midden vorige eeuw deel uit van de verdedigingsgordel rond Diest. Diest had immers een belangrijke functie bij de verdediging van de toen pas opgerichte Belgische staat en werd als vestingstad uitgebouwd. De verdedigingswerken bestonden uit drie grote delen: de wallengordel, de citadel en het Fort Leopold. De fortificaties, of wat er van over is gebleven, werden als monument en als landschappelijk waardevol gebied beschermd. Een bezoek aan het Fort Leopold geeft u een idee van de 19de eeuwse krijgsbouwkunde. Toegankelijk: De Schaffensepoort is een verbindingsweg voor voetgangers en fietsers met de deelgemeente Schaffen. De stadswallen vormen een unieke wandelzone, voor iedereen vrij toegankelijk

Afstand : 8.3 km

Vertrek : Aan het kasteel van Rullingen

Bewegwijzering : Geen

Zeker een aanrader in de bloesemperiode

Het gebied ligt in het heuvelland van vochtig Haspengouw, in het overgangsgebied van Laag- naar Midden- België. Op de drogere gedeelten staan hoogstamboomgaarden. De boomgaarden met vele holten in de oude bomen en de meidoornhagen zijn van groot belang voor heel veel vogels en insecten.
Door het gebied loopt de oude spoorwegzate Tongeren-St.-Truiden.

kasteel van Rullingen // ruime parking // eet-en drankgelegenheid


In Borgloon, dicht tegen de grens met Wellen, ligt het kasteeldomein van Rullingen. Mooi in harmonie met het landschap, op de valleiflanken van de Herk en de Rullingerbeek.

Vanaf de parking vertrekken twee gemarkeerde landschapswandelingen (6.5 km en 4 km) het centrum van de Zuid-Limburgse fruitstreek in. De tocht heeft zowel op vlak van natuur als cultuur heel wat verrassingen in petto. Het typisch Vochtig-Haspengouws landschap en het dichte net aan holle wegen maken van deze omgeving een heerlijk wandelgebied.

Sint-Lambertuskerk Herten

Het kerkje van Herten boeit en scharmeert in velerlei opzichten : een aantrekkelijke landschappelijke ligging op de steile helling van de Herkvallei, een rustig landelijk decor met weilanden en vakwerk op de aanpalende percelen en een ietwat mysterieuze bouwstijl (classiserende barok ?).

Afstand : +/- 8 km

Vertrek : Aaan de kerk van Langdorp

Bewegwijzering : Geen

Langdorp is een Vlaamse deelgemeente van de stad Aarschot in de provincie Vlaams-Brabant. De gemeente ligt langs de rivier de Demer, en langs de spoorlijn Aarschot-Diest.

De Heimolen in Langdorp is één van de oudste molenconstructies van Vlaanderen. De molen werd gebouwd in 1662 en volledig gerestaureerd in 1998.

Bijzonder waardevol zijn de Sint-Pieterskerk en het ommuurde kerkhof, de pastorie met de bijhorende tuin, het bouwblok met de oude herenwoning van de dorpsnotabelen en het gemeentehuis uit 1860. Die bepalen het gezicht van Langdorp als aantrekkelijke dorpskern op de oever van de Demer. De Sint-Pieterskerk is architectuurhistorisch een opmerkelijk bouwwerk en biedt onderdak aan een recent gerestaureerd en erg waardevol Robustelly-orgel.

Afstand: 8,5 km

Bewegwijzering: Geen

Aard van de weg: Asfalt en brede zandwegen.

Vertrekpunt: Aan de kerk van Gelrode

GELRODE
Het is een heuvelachtig landschap in het Hageland, dicht tegen Aarschot , met oner andere:
Eikelberg
Dit gebied is sinds 1994 eigendom van het Vlaams gewest. De heuvel bereikt een hoogte van 48 meter en het water dat hij opvangt sijpelt langzaam door naar het 35 meter lager gelegen Vorsdonkbos.

Tot 50 jaar geleden was de helft van dit gebied bedekt met heide. Op het einde van de 19^de eeuw werd de Eikelberg beplant met naaldbomen.

Nu is het de bedoeling inlandse boomsoorten te laten opgroeien, maar vooral ook de heide voor een deel te herstellen.



              de eikelbeg                                      de moedermeulen

In 1830 kocht Jozef Wuyts de molen en liet hem op de Hondsheuvel heropbouwen. Hij werd als molenaar opgevolgd door L. Wuyts, die de molen na de eerste wereldoorlog verkocht aan Leopold De Keyser. In 1930 werd hij eigendom van Silv. Borgions.

In 1943 werd de molen door een bliksemstraal letterlijk gekortwiekt en takelde af zodat Joris Borgions overschakelde  op een mechanische maalderij.

In 1962 bestond het plan de molen naar Aarschot te verhuizen, maar dat ging niet door wegens de hoge kosten. 

In de Middeleeuwen en later werd de ijzerzandsteen graag als bouwmateriaal gebruikt. Met zijn warm-bruine kleur geeft hij een eigen cachet aan de oude Hagelandse gebouwen, zoals de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Aarschot, die in de jaren '70 met steen van de uit Gelrode werd gerestaureerd. 

In de jaren  ’30 deed men op de Ijzerenberg (grens Gelrode - Rotselaar) een poging om ijzererts te ontginnen op industriële schaal voor gebruik in hoogovens, maar het ijzergehalte bleek net te laag om rendabel te zijn.

De bloesemwandeling in Zepperen
Enkele jaren terug was deze wandeling uitgestippeld door dienst toerisme Sint Truiden
en bewegwijzerd met blauw-witte bordjes waar \"BLOEI\" opstond
De bloesemroutes zijn van half april tot half mei bewegwijzerd met dergelijke bordjes

DE WANDELING:
Vertrek  : Aan de Sint-Genovevakerk van Zepperen
Afstand  : Rond de 10 km
Beschrijving :

-Men wandeld over het kerkhof,tussen de plantages door naar de Kerkveldstraat.
Naar rechts, en steek de d\'Oyestraat schuin over,de steeg in.
Vooraan rechts ziet u een bron met drinkwater

-U volgd de kleine d\'Oyestraat tot op het einde,steekt door de weide naar een verharde
asfaltweg en draait links af.U bent nu terug in de d\'Oyestraat.

-Naar rechts komt u in de Kasteelstraat.Aan het rond punt loopt u naar rechts,loopt op
 het bruggetje over de beek en bij de splitsing loopt men links de kiezelweg op.
Dit is de Grande Route pad.Volg tot aan de Waterkuilstraat en loop rechts in de Eikhoutstraat.

-Op het einde hiervan is er een verkaveling en deze volgd men tot aan de Kleindekkenstraat
Deze steken we over en komen nu op een smalle asfaltweg.

-Volg de asfaltweg tot op het einde en beland in de Eynestraat.Na een tiental meter gaat men 
rechts af,steek over naar de Wellenstraat en volg deze naar links.
Aan het witgeschilderd Mariakapelleke gaat men naar rechts.U passeert de 
Sint-Genovevakapel. Aan de T wandelt men naar rechts.Hier heeft men een prachtig vergezicht
Loop verder tot voor het Sint-Jozefkapelleke,waar men naar rechts wandeld.Aan de 
splitsing naar links tot aan de T ,naar rechts.Blijven volgen tot aan de kogelstraat.
Die neemt men rechts,tot op het einde.Hier wandeld men naar links,voorbij de 
Ouwerxhoeve terug tot het punt van vertrek, de Sint Genovevakerk 

Een prachtige natuurwandeling van om en bij 9 km

Goed begaanbare asfalt, en boswegen

Bewegwijzering in voorbereiding

Deze wandeling vertrekt aan de kerk van Veerle-Heide en gaat langs en door de Averboodse bossen maar blijft in het gebied Veerle-Heide
We komen o.a. - aan de achterkant van de de abdij van Averbode met zijn pikkelpoort
                         - een pracht van een beukenbos tegen
                         - aan de (verniewde) hoeve de eik die in de loop van 2006 zal opengaan 
                           als  taverne waar wandelaars en fietsers kunnen vertrekken      
                         - langs de Drossaardhoeve
                         - langs de Nonnenehoeve
                         - het woongebied Heieinde

HET VEERLEPAD

Dit is een wandeling door de gemeente Veerle en Veerle-Heide De wandeling is +/- 9 km lang en heeft zowel verharde als onverharde,maar evenwel goed begaanbare wegen
Vertrekken kan aan de beide kerken je volgd de oranje pijl die geschilderd is op goed zichtbare plaatsen (je hebt natuurlijk ook het plannetje), drangelegenheid is er ook
Wat kom je tegen :
De markt van Veerle wordt beheerst door de kerk van O.L.V in de Wijngaard, die in baksteen met banden in ijzerzandsteen op een verhevenheid is opgericht. De toren is zes eeuwen ouder dan de kerk, die in 1920 na een brand werd herbouwd en vergroot.


  Kerk van Veerle             grafmonument van Baron De Zezero    

De kerk O.L.Vrouw in de Wijngaard van Veerle

In de 14de eeuw vond men een houten beeld van O.L.Vrouw in het Wijngaardbos in Veerle en de bewoners bouwden aan de dries een kerk gewijd aan O.L.Vrouw. In 1488 werd het eerste kerkgebouw platgebrand en verwoest door de Arenbergse ruiters. In 1515 bouwde men de huidige neogotische kerktoren in donkere baksteen met zware steunberen afgewisseld in bruine ijzersteen. Die stijl werd later de Demergotiek genoemd. Tijdens de middeleeuwen werd de kerk ook gebruikt als toevluchtsoord waar de parochianen zich konden verschansen tegen roofridders. De kerk werd dan volgestouwd met de schamele bezittingen. In 1627 hing de kerk vol hammen en stonden er 100 jaar lang kisten met huisraad opgeslagen. De kerk stonk als de pest en door een bisschoppelijk protest werden er echte schansen gebouwd en kwam er een einde aan het gebruik van verschuiling in de kerk. In 1910 werd de kerk opnieuw verteerd door het vuur en pas na de Eerste Wereldoorlog werd de nieuwe kerk gebouwd. Het oude koor werd echter zeven meter verder weder opgebouwd om het schip te kunnen vergroten. In de kerk vindt men naast het O.L.Vrouwenbeeld uit de 14de eeuw nog oude beelden van de H. Anna-ten-Drieën uit de 15de eeuw en van de H. Barbara uit de 17de eeuw. De eerste doopvont in Maaslandse blauwe hardsteen dateerde uit de Romaanse periode omstreeks de 12de eeuw en werd in 1818 geschonken aan het Koninklijk museum kunst & geschiedenis.

Ernaast staat het grafmonument van Baron De Zezero die woonde in het kasteel langs de Diestsebaan.
 De familie \" de Zeredo de Tejada\" bewoonden het kasteel in Veerle (nu rusthuis \"de Wingerd\") - Raymond was de laatste - hij overleed in 1938 - o.a. het kasteel werd eigendom van de kerkfabriek. Vanop zijn monument kijkt hij nu uit op het markplein van Veerle.

Graftombe baron Raymond Zerezo de Tejada

De eerste telg Joseph Vincent van het oude Spaanse geslacht speelde een belangrijke rol in de geschiedenis van Veerle. Hij werd in 1793 in Diest geboren en overleed in 1868 in Veerle. Joseph Vincent bouwde het kasteel in 1849 langs de Diestsebaan. Het grafmonument van de familie is gemaakt in 1888 door de Antwerpenaar Lud.  Mortelmans. In mei 1895 werd er een half verheven beeldhouwwerk geplaatst in het gestoelte van de kerk. Na de kerkbrand schonk de laatste baron Raymond nog twee altaren en een klok aan de kerk.  In 1920 liet hij een nieuw rood marmeren hoofdaltaar plaatsen door architect Lemaire.

Dorpspomp in Veerle

Op het marktplein van Veerle staat nog één van de weinige in de Kempen bewaarde openbare pompen. Deze hardstenenpomp werd in 1877 opgericht in een neobarok stijl en diende om de dorpskom van gezond drinkwater te voorzien. De vierzijde sokkel, met gemeentewapen, wordt geflankeerd door ronde hoekzuilen en beëindigd door een gebogen fronton met scheepsvormige sluitsteen. De ronde zuilschacht met ringen, boven op de sokkel, wordt bekroond door een vierkant kapiteel met siervaas.

Tegenover het sobere oorlogsmonument, dat u aan het einde van het park vindt, vertrekt een straat die naar een woonwijk klimt. Via een veldweg langs de rand van het Wijngaardbos komen we aan een bidplaats. Hier zou het miraculeuze lievenvrouwenbeeld gevonden zijn dat in de kerk vereerd wordt.
U daalt tot bij de verkeersweg Diest-Geel, die wordt overgestoken. Wat verder gaan we de Herseltseweg in om zo via de Schansstraat te komen tot de bossen Peieren. Ze strekken zich uit tot ver op het grondgebied van de buurgemeente Herselt, waar ze ook het Elsschot worden genoemd. Toen de jonge schrijver Alfons de Ridder, die graag in de streek van Westerlo kwam wandelen, naar een pseudoniem zocht, koos hij de naam van Willem Elsschot. Een karrespoor voert ons in de loofbossen.

  Tot aan de beek wandelen we tussen eik. Daar ontdekt men een romantisch plekje waar de Rode Laak zich een weg baant door het bos. Eenmaal in de open ruimte passeren we de historische Drossaardhoeve. Even over de grensweg met Herselt lopend, maakt het Veerlepad een kronkel langs de Nonnenhoeve en achter een laag kapelletje, \'t Rozenhoedje. Even ontwaren wij recht voor ons de abdijtoren van Averbode. Langs akkers en door een dennenbos komen wij weldra voorbij de St.-Jozef-Werkman kerk van Veerle-Heide. Een eind verder slingert ons pad door het beschermde broekbos De Werft, waar andermaal de Rode Laak wordt overgestoken om in de richting van de gemeentelijke sporthal het centrum te bereiken. ik wens iedereen een prettige wandeling

de jakke

Gerhagen vormt een uitgestrekt groengebied met de Houterenberg en de Pinnekenswijer als waardevolle natuurkernen. In het gebied treft men een afwisseling aan van zandige stuifduinen en heiderelicten tussen eikenberkenbossen, berkendennenbossen en naaldbossen.

Gerhagen is belangrijk als wandelgebied. Enkele bewegwijzerde wandelingen voeren de bezoeker langs de verschillende biotopen in Gerhagen: naaldbos, gemengd bos, heide en landduinen.

Er is een wandelbrochure met -kaart te koop in het VVV-kantoor, in het bosmuseum en in taverne \'ter Scoete\'.
In het Centrum is de monumentenwandeling uitgestippeld.

Rolwagenpad 1,7 km.
Voor de gehandicapten is in Gerhagen een rolwagenpad aangelegd op een vlot berijdbare smalle weg doorheen het bos. Het is een kort traject om ook de minder mobiele natuurliefhebber te laten genieten.

Boswandeling 7,5 km.
De wandeling voert de recreant door het bos van Gerhagen, langsheen de oeroude vennen van Pinnekeswijer tot op het traject van de oude weg van Diest naar Veerle en de Kempen. In het bos is het nog slechts een smal pad. Waar de wandelaar op de asfaltweg komt en naar rechts afslaat, bevindt hij zich op de meest lugubere plaats van de gemeente: de galgenberg en vlakbij de \'duivelskuil\'.. In 1764 werd de vijfkoppige bende van Peter Goet of \'klein Peerken\' er gehangen en geradbraakt. Aan de Duivelskuil, gelegen in de weide tegenover de galgenberg, hoorde men merkwaardig klokkengelui, zou een kapel in de grond zijn verzonken en waren rare fenomenen merkbaar: vliegende veulens, dwaallichten, spoken met helle ogen…

Houterenbergwandeling 9,8 km.
De Houterenberg is het hoogste punt van Tessenderlo, de overgang van Kempen naar Hageland. In de flanken van de heuvel zijn lagen ijzerzandsteen aan de oppervlakte te zien. Die steen werd in de middeleeuwen gebruikt voor bouwwerken, zoals het nog bestaande poorthuis van de abdij Averbode, de tiendenschuur en het koorgebouw van de Sint-Martinuskerk. De wandeling passeert langsheen de gemeentelijke visvijver om zo weer te keren naar het hart van Gerhagen.

De monumentenwandeling (7 km)
toont de recreant vooral huizen en monumenten. Vertrekpunt is het marktplein met de Sint-Martinuskerk en het wondermooie koordoksaal. Niet alleen geklasseerde monumenten als de dekenij, de molen en de tiendenschuur worden aangedaan, maar ook merkwaardige gebouwen, bezienswaardigheden en gedenktekens.
De abdij van Averbode is vanuit Gerhagen, zowel door fietser als wandelaar te bereiken. De abdijwandeling voert via de 5 km lange, brede Luikerdreef langsheen het afgebakende recreatieoord \'de Vijvers\'. De abdij is een hoogvlieger inzake ééndagstoerisme.