Berichten van 1 februari 2026 tot 28 februari 2026

Verrassing verrassing verrassing. Het scenario dat we lachend voorspelden is helaas werkelijkheid geworden. Ik vat het even kort samen. Op 17 januari bestelden we een voortent bij Obelink in Nederland. Levering verdeeld over vijf pakketten zou 8-10 werkdagen duren. Na veel wachten hebben we vier pakketten ontvangen, een vijfde was en bleef spoorloos. Na veelvuldig contact met Obelink werd besloten de reeds geleverde dozen terug te sturen naar Nederland. Daarna zou ik de hele bestelling opnieuw moeten plaatsen. De retourzending zou morgen – donderdag – opgehaald worden door SEUR, de Spaanse koerierdienst. Gisteren – dinsdag – stonden ze hier echter al aan de poort. Pakketten werden in de bestelwagen gelegd en zouden dan naar NL vertrekken. Een half uurtje later op de website van DPD opnieuw beweging in het reeds lang ontbrekende en definitief verloren gewaande pakket : aangekomen in depot Alicante. Als dat pakket wordt aangeboden moet dat geweigerd worden zodat het automatisch terug naar afzender gaat. Kan je nog volgen ??? Nu maar hopen dat alles in goede staat bij Obelink aankomt want anders kunnen we fluiten naar een terugbetaling.

Gisteren is het eindelijk gebeurd : naar de markt in Albir ! Het werd altijd maar uitgesteld door het slechte weer maar vooral omdat we moeilijk konden inschatten hoe belastend het voor Carina zou zijn. We hadden een parkeerplaats vlak bij de markt en na vijf minuten liepen we tussen de kraampjes. Halverwege de markt moesten we even uitrusten en iets drinken. Intussen had Carina al een nieuwe handtas en een paar sandalen gekocht, lederen en made in Spain. Elke man die mij raar bekeek omdat ik met een handtas rond liep (Carina moest nog een hand vrij hebben om op haar kruk te steunen) kreeg van mij een zwoele blik en een knipoogje. Na de markt wandelden we verder tot No-Mad om daar van een spaghetti en een veeeeeeeel te grote césar salade te genieten.

Vandaag scheen de zon alweer de hele dag uitbundig. De stormen van de vorige weken zijn daarmee helemaal vergeten. Deze middag heb ik mee petanque gespeeld, plezant voor een keertje. De dag werd afgesloten bij Belgomar, lekkere spruitjespuree !

Vorige week gingen we naar het caravansalon in Alicante. Bij Reimo moesten we onze naam en telefoonnummer achterlaten om een superdikke catalogus te krijgen. ’s Avonds kreeg ik telefoon met de melding dat ik een tweepersoons plooizetel had gewonnen, af te halen bij Caravanas Cruz in Elche. En dat hebben we vandaag dan maar gedaan, dik 140 km over en weer voor een stoel van 69 euro, nog altijd winst. Hij zit ook verbazend comfortabel maar waar we ons prijsbeest zonder voortent moeten wegsteken weet ik nog niet.

Op de terugweg wou ik graag een bezoekje brengen aan de “Huerto del Cura” maar er was nergens een parkeerplaats te vinden. Ook zonder de tuin te bezoeken krijg je genoeg palmbomen om te bekijken.

Eens Alicante gepasseerd verlieten we de AP7 en volgden zo goed als mogelijk de kustlijn. In Coveta Fuma gingen we iets drinken bij Colmar, enkele jaren geleden hadden we daar lekker gegeten.

Deze avond stond Benidorm Palace op het programma, dat was ook alweer enkele jaren geleden. Voor Carina was het zelfs de eerste keer. Er werd gekozen voor de combinatie diner en show. Eten in overvloed, helemaal niet slecht maar typische gaarkeuken. Om 22u begon de show met de titel “Elements”. Er werd vooral heel veel gedanst en de videomuren waren indrukwekkend maar ik zal nooit een grote fan worden van dit soort entertainment.

Het wordt nu stilaan duidelijk : we moeten niet meer rekenen op een nalevering van het ontbrekende pakket. De stukken (voor- en zijkanten) die we nog missen zijn niet apart te leveren. In de laatste mail van Obelink werd voorgesteld de wel geleverde pakketten terug te sturen naar Nederland. De firma (SEUR) die de pakketten geleverd heeft zou ze ook komen ophalen, wat me niet meteen een geruststellend gevoel geeft. Uiteindelijk zijn die er maar in geslaagd één van de vijf pakketten af te leveren. Ik kan het scenario al zonder problemen voorspellen : uren staan wachten aan de poort tot er iemand goesting heeft om hier te stoppen … De magische afhaaldata zijn 26 en 27 februari + 2 maart. ALS alles dan in Nederland in goede staat aankomt, wordt de tent terugbetaald en kan hetzelfde eventueel opnieuw besteld worden.

Intussen hebben Gaston en Leo de “terugstuurspullen” in de oorspronkelijke dozen ingepakt en met extra tape versterkt. Dat was nodig want de dozen waren beschadigd. En nu dus weer wachten wachten wachten. In combinatie met storm storm storm van de voorbije weken kunnen we gerust van een rotwinter spreken. Gelukkig is het nu al enkele dagen heel mooi weer en kunnen we opnieuw de hele dag buiten zitten.

Deze nacht voelde Carina zich ellendig : overgeven, hoofdpijn, maagpijn, alles deed pijn. We waren vanmiddag uitgenodigd bij Philip en Monique om iets te drinken en knabbelen en toen voelde ze zich al beter – verrassing ! Daarna gingen we iets eten bij Sunrise, voor ons de eerste keer en gezien de prijs zeker een meevaller.

Nog een beetje nieuws over de tent : Obelink is nu een onderzoek gestart om te kijken waar het is misgelopen. Wanneer dat onderzoek afgerond gaat zijn ? Hopelijk zo snel mogelijjk.

Zaterdagavond hadden we gereserveerd bij Belgomar voor een speciaal valentijnsmenu. Heel raar : Carina en ik vinden het allebei logisch dat je zoiets met twee doet maar er waren ook tafels met vier en zes personen. Dan krijg je al snel een rumoerige cafésfeer maar zodra er eten op tafel kwam verdween het lawaai snel. Na het eten volgde er nog een feestje. Niet op voorhand aangekondigd maar als je uitbaters Katy en Bianca een beetje kent is het ook niet echt een verrassing. Het was plezant en op die manier leer ik steeds meer feestliedjes uit het après-ski gebeuren Zoals in de goede oude tijd hebben we als laatste gasten de zaak gesloten.

Gisteren ging ik met onze pa naar het caravansalon in Alicante, tot het middaguur bleef het relatief rustig maar daarna werd het steeds drukker. Er is dan ook veel meer te zien dan vroeger. Echt lang bleven we niet want ik wou om 16u thuis zijn voor de wedstrijd tussen Antwerp en Westerlo. Wat een teleurstelling alweer ! Echt voetballen kon niet vanwege de hevig sneeuwval maar dat mag geen excuus zijn voor de zoveelste wanprestatie dit seizoen.

Gisterenmiddag gingen we voor het eerst sinds lang op woensdagnamiddag naar de Rockstar. We hebben natuurlijk twee maanden in België doorgebracht maar intussen is ook Annick, één van de drijvende krachten achter de VAR (Vriendenkring Annick en Robert) gestorven en werd het een beetje een triestige namiddag. Maar zoals ze zeggen : the show must go on en dat gebeurde ook. De muziek kwam van Dirk White, mooie stem maar de muziekkeuze was zoals altijd niet de mijne. En toch valt er nog iets grappig te vertellen. Ik complimenteerde Dirk maar zei ook dat ik meer te vinden was voor reggae of metal. Hij zei dat hij ook van reggae hield. Metal was zijn dada niet maar hij is wel fan van Rammstein, dat had ik niet zien aankomen.

En dan … de zoveelste slapeloze nacht op een rij. Dat was te voorspellen maar dat het zo erg zou worden wisten we niet. De hele dag beukte de wind op de caravan en vooral op de voortent. De laatste stukje werden aan flarden gereten en angstig hoopten we dat er geen te erge schade zou zijn. Al snel bleek dat iedereen slecht geslapen had, we waren dus niet alleen.

Naarmate de middag naderde werd het steeds zonniger en was er bijna geen wind meer waar te nemen. Omdat er voor zaterdag weer een zeer zware storm wordt voorspeld namen we geen risico en werd er begonnen met de afbraak van de oude tent. Alles (tafels, stoelen, kasten enz) werd gegroepeerd en met het oude dakzeil afgedekt en verzwaard met de nodige stenen. Nu nog wachten op de ontbrekende doos van Obelink. Die gaan intussen een onderzoek opstarten om uit te vissen waar de verloren gewaande bestelling gebleven is.

Deze avond gingen we naar de Panaché voor wat waarschijnlijk de slechtste wedstrijd van RAFC was dit jaar. De 0-4 voor Anderlecht was niet eens overdreven en dus geen finale in de Croky Cup dit jaar.

Gisteren in de late namiddag kreeg ik een berichtje van Katy. Er waren twee pakketten in de Belgomar geleverd voor ons. Voor diegenen die het verhaal niet helemaal volgen : de schoonzoon van Katy werkt bij SEUR, de Spaanse koerierdienst. De schoonzoon is op de hoogte van de problemen met onze bestelling en probeert onze pakketten te onderscheppen in het depot van Alicante en levert ze dan bij Belgomar. Niet helemaal de officiële manier van werken maar het is wel een mooie oplossing. Dank zij hem hebben we nu toch al vier van de vijf dozen ontvangen. De dozen hadden al een en ander meegemaakt en hingen met plakband aan elkaar. Na een vluchtige controle bleek alles in goede staat te zijn. Vieren bij Belgomar ging niet want alle tafels waren gereserveerd. Dan maar naar Almafra met Leo en Wilma.

Vandaag was het weer winderig en ondanks de afwezigheid van de zon was het toch warm.

Zaterdag zijn we met de hele bende naar Panaché gaan eten, een hele tafel vol met Dominicaanse gerechten – lekker ! Zondag was het een stuk minder gezellig door de nederlaag van Antwerp op KV Mechelen.

We hebben nu al voor de derde dag op rij mooi weer : veel zon, aangename temperatuur en weinig wind. Het zou een perfecte periode zijn om een nieuwe voortent te plaatsen maar je kan het al raden … nog altijd niks te zien. Als ik dit schrijf is het 11u30 en volgens DPD zouden er vandaag twee pakketten geleverd worden maar van de plaatselijke koerierdienst SEUR heb ik nog altijd geen bericht gekregen. En zelfs al zouden ze vandaag nog leveren, dan nog is er één pakket ergens al weken onderweg.

De hevige wind is uiteindelijk gaan liggen en de zon schijnt regelmatig.

Vrijdag zijn we met Leo en Wilma gaan eten bij Kathmandu, altijd lekker daar ! Zondag was er dan weer een dierenwijding bij de kerk van Alfaz en gisteren – maandag – waren we met Monique en Phiip gaan eten bij Belgomar. En zo krijgen we onze dagen toch gevuld.

De voortent is nog altijd niet geleverd maar er zit wel weer een beetje beweging in. Tenminste, dat dacht ik toch. Ik kreeg vandaag immers weer een berichtje dat de levering van een pakket zou gebeuren tussen 15u en 16u. En weer hetzelfde verhaal : tot 18u buiten staan wachten zonder resultaat. Om 19u kwam er dan weer een bericht om te melden dat ze niet genoeg tijd hadden …

Alweer een verloren dag werd afgesloten bij Dong-Jing , het Chinees restaurant. Grappig verhaaltje daar : twee Nederlandse mannen waren zichzelf aan het bewieroken over hoe flink ze nog wel waren op hun 80^e levensjaar. Ik liet een foto van onze pa zien en zei dat er nog straffere exemplaren bestaan. De reactie was : aaaaah, dat is Lowietje ! Bleken ze ook op camping Almafra te staan.