Archief

Vandaag samen met Rob en Letty naar Calp(e). Gelukkig kozen we voor de trein want de grote wegen hier in de buurt zaten een groot deel van de dag muurvast door het vele verkeer in verband met de Semana Santa. Het verkeer van de AP7 stond een bepaald moment vast van Calp(e) tot Benidorm en auto’s werden verplicht langs de N332 gestuurd om de snelweg te ontlasten.

Onze opdracht vandaag : een rondje met 10 caches zoeken en vinden + hier en daar nog een extraatje meepikken. Dat lukte allemaal vrij goed, slechts twee caches werden niet gevonden en in totaal werd er 15 km gewandeld. Halverwege was er een onderbreking om iets te eten en de flamingo’s poseerden gewillig voor de fotograaf.

Gisteren zijn we gaan lunchen bij Almafra en zo konden we meteen daarna onze pa en Angelina naar Alicante Airport brengen. Rond 15u30 stapten ze de vertrekhal binnen en zo hadden wij nog enkele uren op overschot om een aantal caches daar in de buurt te zoeken. Sinds enkele maanden ligt daar een rondje met 25 caches + bonus in de Sierra de los Colmenares. Om ze allemaal te zoeken was er niet genoeg tijd maar de helft hebben we toch kunnen afvinken. In het terug naar huis rijden belandden we verdomme in een file. Zeker 3 km tegen 40km/u gereden Ik vrees dat het binnenkort in België heel wat erger zal zijn.

Vandaag was het weer platte rust in het zonneke. Om te eten hadden we nog niets bedacht maar rond de middag kwam Letty vragen of we zin hadden in zelfgemaakte soep voor deze avond. Wat denk je ???

Woensdagnamiddag waren we aanwezig bij de laatste bijeenkomst van de VVB dit seizoen. Er werd uitgebreid officieel afscheid genomen van Anita, die voorzitter is geweest gedurende vier jaar. Zij heeft uit eigen beweging haar functie neergelegd en wordt opgevolgd door Daniël. De animatie werd verzorgd door Danny Hoens, bekend van een of ander makelaarsprogramma op teevee maar ook als kunstenaar en entertainer/zanger. Naar gewoonte werd het seizoen afgesloten met Amigos para siempre, vrienden voor altijd. En nu aftellen tot oktober …

Gisteren vrijdag wandelden we nog eens over de markt van Alfaz en zoals gewoonlijk is dat een afleidingsmanoeuvre om een terrasje mee te pikken bij Albeniz. Van een tapa krijg je honger en dus bleven we meteen maar iets eten. ‘s Avonds gingen we naar de Panaché waar we mee de 0-2 overwinning van Antwerp op Waregem konden vieren.

Vandaag stond de Día Internacional in La Nucía in de agenda genoteerd en rond 11u waren we ter plaatse. De vorige jaren werden dit soort activiteiten allemaal geannuleerd door je weet wel welk virus en dus werd er extra uitgekeken naar een nieuwe editie. Voor de pandemie was Alfaz het kleine broertje van La Nucía maar nu zijn ze aan elkaar gewaagd met misschien zelfs een kleine voorsprong voor Alfaz. Het evenement van vandaag vond buiten plaats terwijl dat vroeger in een grote sporthal was en dat maakte het toch minder gezellig. Onze pa en Angelina waren ook aanwezig en we wilden iets gaan eten bij Oasis maar helaas : niet gereserveerd, geen plaats – niet echt een verrassing.

Een druk weekend achter de rug maar af en toe mag dat wel. Het begon zaterdag al in de voormiddag met een eerste bezoek aan de Benidorm Tattoo Convention. De laatste keer dateerde al van 2019 en daarna werd door COVID de pauzeknop ingedrukt. Deze editie, nummer vier, ging door in hotel Melia en aan de kassa werd ik al meteen onthaald als “de fotograaf”. Dat heeft zo zijn voordelen want behalve ikzelf mochten ook Carina en Robert gratis binnen.

We liepen een uurtje rond en trokken daarna naar het Parque de l’Aigüera aan het gemeentehuis van Benidorm. Daar werd voor de eerste keer de Sureste Bike Week in combinatie met de American Cars Meeting georganiseerd en ook hier konden we met ons BTC armbandje gratis binnen. Het park is perfect voor dit soort evenementen en onze mond viel al snel open van verbazing. Harley Davidsons heb ik al in alle kleuren en uitvoeringen gezien maar de auto’s ! Ik heb nog nooit in mijn leven zo veel Mustangs, Corvettes, Camaro’s enz bij elkaar gezien. Er waren enkele originele exemplaren bij maar aan de meeste was flink gesleuteld. Mooi om te zien maar niet echt geschikt om sneller dan stapvoets een verkeersdrempel over te rijden.

Om 17u vertrok een parade door de stad en dat was behoorlijk indrukwekkend. Wat ook opviel was de zeer grote delegatie van Hell’s Angels, Calamity Janne en Satudarah. Mensen die toevallig in de buurt waren voelden zich duidelijk niet op hun gemak.

Na de aanslag op onze trommelvliezen reed Robert ons terug naar hotel Melia waar we de vorderingen konden aanschouwen in vergelijking met de voormiddag.

Met een korte tussenstop bij The Church om iets te eten (geen lasagne meer op de kaart !!!) gingen we naar camping Almafra voor een benefietavond ten voordele van Animal Rainbow Rescue. De zaal zat afgeladen vol en we konden genieten van een fantastisch optreden van Resurrection, een speciaal voor deze gelegenheid samengestelde rockband. Zelden zo’n goede coverband gezien : Sex Pistols, Steppenwolf, Undertones, Green Day – allemaal passeerden ze de revue.

Gisteren begonnen we de dag heel sportief. We namen de fiets naar Albir om daar de deelnemers van de 10 miles aan te moedigen. 16 kilometers lopen met als keerpunt de vuurtoren, je moet het maar doen ! Na al die inspanningen was het tijd om te rusten en dat deden we dan ook. Onze middagrust duurde zelfs nog iets langer dan gepland want een optreden van Mr Motown Jonathan Hawkins was geannuleerd.

‘s Avonds gingen we opnieuw naar hotel Melia om daar de afgewerkte kunstwerken van de Convention te bekijken. Sommige masochisten lagen al drie dagen in een stoel of op een bed te wachten op het finale prikje en anderen lieten op het laatste nippertje nog hun eerste piepklein tekeningetje op een verborgen plaatsje zetten.

Tegen 20u, met ruim een uur vertraging, was het dan tijd voor de prijsuitreiking. Grote back pieces, sleeves, black&grey – verschillende categorieën werden nog eens grondig bekeken en de winnaars kregen een trofee mee naar huis.

Vandaag platte rust in het zonneke, even onderbroken door een bezoekje aan onze pa en winkelen bij Consum.

Na de VVB-verkiezingen gingen we eten bij Belgomar en donderdag konden we eindelijk trakteren voor het werk (extra dak over voortent) dat was uitgevoerd enkele weken geleden. Robert en Annick kozen voor de Real Wok in Finestrat. Niet echt gezellig om te zitten maar wel gigantisch veel keuze en alles zag er vers uit. Onnodig om te zeggen dat er te veel gegeten werd …

Gisteren was het te warm om in de zon te blijven zitten maar in de namiddag werd het toch weer een stuk frisser. Dan maar met de fiets naar de supermarkt en zonnemelk gekocht want de voorspellingen zien er warm uit. Intussen kan ik ook meedelen wanneer we hier vertrekken want de hotels voor onderweg zijn geboekt. Zondag 14 mei vertrekken we hier en op hemelvaartdag 18 mei zijn we in België. Op het gemakske dus !

Wel grappig : zaterdag gingen we iets eten met onze pa vanwege “vaderkesdag” en dezelfde dag vierden de Britten mother’s day. Raar volkje.

Vandaag was het weer tijd voor de VVB-namiddag, deze keer met een totaal afwijkend programma. Geen optreden, geen bingo maar voorzittersverkiezingen. Carina en ik, en met ons vele anderen, willen gewoon dat de club blijft bestaan en wie voorzitter is, is van minder belang. Toch werd het nog een spannende strijd en toen de winnaar bekend werd gemaakt, was duidelijk niet iedereen daar gelukkig mee. Ik kan mij met iedereen verzoenen maar bleef toch achter met een ongemakkelijk gevoel. We zullen zien hoe het in de toekomst verder gaat maar vermoedelijk zal er niet veel veranderen.

Een daguitstap met de VVB, dat betekent meestal onmenselijk vroeg opstaan maar dat was vandaag anders. Twee redenen : als we in noordelijke richting rijden zijn wij in Albir de laatste opstappers én we reden naar Denia, amper 60 km rijden.

In deze periode vinden hier (en andere steden in de buurt) de jaarlijkse fallas plaats. Met dit feest wordt de komst van de lente gevierd en dat gaat gepaard met een veelvoud aan activiteiten. Eerst en vooral zijn er de beelden van soms ruim meer dan tien meter hoog, echte kunstwerken die over de hele stad verspreid staan. Soms gewoon verbazend mooi, soms een aanklacht tegen de maatschappij – je zou het een beetje kunnen vergelijken met het carnaval van Aalst in België. Uiteraard verloopt dit alles met veel lawaai met vuurwerk en voetzoekers. De parades in traditionele kledij, muziekgroepen en bloemenofferandes maken het geheel compleet. Op de laatste avond/nacht worden de beelden in brand gestoken en daarmee worden alle slechte dingen van het voorbije jaar symbolisch achtergelaten.

Het centrum van dit alles is de stad Valencia maar daar is het enorm druk. Denia is een mooi alternatief, helaas hadden we veeeeeeel te weinig tijd om de 12 fallas die hier staan allemaal te zien. Met een andere dagindeling hadden we veel meer kunnen ontdekken. Om 13u werden we in hotel Port Denia verwacht voor een lekker buffet en daarna reden we nog langs Cabo San Antonio. Of de buschauffeur daar blij mee was wil ik betwijfelen, de weg is daar onder normale omstandigheden al redelijk smal en nu waren ze er ook nog aan de weg aan het werken. Ik zou als chauffeur al in mijn broek schijten maar Emilio bracht ons weer veilig waar we moesten zijn en we konden genieten van een mooi uitzicht.

Het mooie weer blijft aanhouden en er wordt dus uitgebreid geluierd in de zon afgewisseld met hier en daar uit eten gaan. Gisteren was het weer tijd om naar hotel Marina af te zakken voor de vaste VVB-namiddag. Het is duidelijk te merken dat voor veel mensen de overwinteringsperiode al afgelopen is want er was merkelijk minder volk dan anders. De muziek was weer best te pruimen, na de passsage van Kike en Freya twee weken geleden gaat het alleen maar in stijgende lijn. Vorige week was dat met Tony Vincent, gisteren met Nacho. Echt goede covers van oa Sheeran, McLean, Otis en Ezra. Drie weken zonder Sweet Caroline oh oh oh, het is echt een opluchting !

De bingo was deze keer een echte uitverkoop : einde seizoen en alles moest weg. Ik denk niet dat er iemand aanwezig was die de prijzentafel niet mocht plunderen.

Buiten was het in de Engelse wijk ook overal feest. Saint Patrick’s day komt eraan en dus moet er vooraf al flink geoefend worden. De terrassen puilden uit met alle gradaties van verbrande lijven en bezopen koppen. Als je de plaatselijke pers mag geloven worden alle records op de luchthaven van Alicante-Elche weer gebroken en dat wil ik best geloven. Volgend seizoen wordt er geprobeerd om meer Duitsers deze richting te lokken. Als daar maar geen wereldoorlog van komt ...

Net als de vorige dagen weer een overwegend blauwe hemel vandaag en dus tijd voor – eindelijk – een uitstapje. Rond 11u vertrokken we via Polop en Bolulla naar Tárbena waar we de auto aan de mirador parkeerden om te genieten van het uitzicht. Helaas : heeeeeeeeel veel wind, een beetje op een bankje zitten zat er niet in. De cache die er verstopt zou zijn, vonden we ook niet. Verder naar de Coll de Rates dan maar, onderweg voorzichtig laverend tussen de vele wielertoeristen die op pad waren. Sommigen nemen in de afdaling hun bochten wel héél ruim en solliciteren zo voor een plekje tegen mijn voorruit. Boven parkeerden we de auto naast een Indian (motorfiets) met een Belgisch kenteken en dronken een koffie binnen in het café, op het terras zitten was door de wind niet aangenaam. In de buurt vonden we hier wel een cache en iets later was het aan ons om aan de afdaling richting Parcent te beginnen, nauwelijks verkeer en dat maakt het zeer aangenaam.

In Alcalalí vonden we nog twee caches en werd het stilaan etenstijd. Zou La Solana nog bestaan ? Ja hoor, en dus was de keuze snel gemaakt. Vroeger toen ik op bezoek kwam bij mijn ouders reden wij (en vele anderen) regelmatig vanuit Benidorm naar dit restaurant vanwege de betaalbare lekkere menu”s. Dat is na al die jaren nog niet veranderd en met de buikjes vol konden we naar huis rijden. Carina verkoos de N332 in plaats van de AP7 en zo konden we stoppen bij de orthodoxe kerk in Altea. Sinds kort moet je hier inkom betalen en dus bleef ik buiten wachten, ik heb de kerk inmiddels al dikwijls genoeg gezien.

Onderweg nog een relatief korte stop bij MercaChina om geld uit te geven aan compleet nutteloze zaken.

Beter kan een zondag niet zijn. Enkele adventure lab caches gezocht, een kleine geocachers bijeenkomst bijgewoond, daarna een modeshow in Benidorm gevolgd door een klinkende overwinning van RAFC.