NOS Journaal manipuleert de waarheid

Bij de berekening van het CPB kwam de PVV goed uit de bus. Dat dreef Twan Huys tot redeloze woede.

Een opvallende uitkomst van de doorberekeningen van het CPB: De PVV levert Nederland veel op. Dat verscheen her en der in het nieuws, maar het was geen uitkomst die de redactie van het programma Nieuwsuur bevallen moet hebben. Ze kozen ervoor om het niet te vermelden. 
Meer lezen van:
joostniemoller

Op een dag reden Karen Jespersen en Ralf Pittelkow vanuit hun huis in Dragør over de Øresund brug naar de Rosengård wijk in Malmö. Ze reden rond en hadden het gevoel dat ze in een andere wereld waren aangekomen. Winkels hadden reclameteksten in het Arabisch. Slechts een paar mensen spraken Zweeds op straat. Gesluierde vrouwen waren overal. Er waren satellietschotels op de balkons.

“We dachten aan een jonge hoofddoek dragende vrouw die verscheen op de Zweedse televisie”, herinnert zich Karen Jespersen. “Ze zei: ´Het voelt als Irak of een ander Arabisch land. Ik voel ik me uitstekend in Malmö´. Rosengård is een parallelle samenleving van moslims waar mensen hun eigen leven leiden.
Meer lezen op:
dagelijksestandaard.nl

Een theoretische verklaring: de ambivalentie theorie. 

In het licht van de opmars der theocratieën die zich zal voltrekken in de nasleep van de Arabische revoluties, valt het op dat er onder de islamitische populatie in het Westen weinig protest klinkt tegen de islamistische stromingen die hun land over zullen nemen. Tevens valt op dat er ook voor de Arabische revoluties nagenoeg geen protesten waren tegen islamistische stromingen die opereren in het Westen.

Een kleine theoretische verhandeling over de mogelijke oorzaken hiervan, is op zijn plaats.
Meer lezen op:
dagelijksestandaard.nl

Door een gelukkige omstandigheid kwam mij het recentelijk in Amerika fraai uitgegeven boek van Geert Wilders in handen, waarin onze moedige politicus verslag doet van "Islams war against the West and me". A priori heb ik niet zo veel verwachtingen van politici die zo nodig een boek moeten schrijven; in het verleden werd ik daardoor altijd teleurgesteld. Ik begon dus met de nodige scepsis aan mijn lectuur, te meer ook daar de Nederlandse pers er geen aandacht aan had besteed. Er zou dus wel niets bijzonders in staan, niets nieuws.

Maar het pakte heel anders uit. Ademloos heb ik het boek in een ruk uitgelezen en vevolgens een tweede keer in een rustiger tempo. Naar mijn gebrekkig beoordelingsvermogen is het geschreven in voortreffelijk Engels, met hier en daar literaire verrassingen en altijd scherpe formuleringen. Maar bovenal is de inhoud indrukwekkend, overweldigend zelfs.
Meer lezen op:
dagelijksestandaard.nl