
(Door: Ebru Umar)
Ik was een kindje van vijf. Opgroeiend in vrijheid, in Nederland waar de islam een exotisch klank had. In een tijd waarin de moslim nieuwsgierig begroet werd als gastarbeider en diezelfde moslim zijn best deed om erbij te horen. De islam, het geloof was iets van dáár, van ver weg. Van achter zich gelaten. Hier in Nederland gold vrijheid. En hartelijkheid. Mijn moeder zal altijd vertellen over de artsenvrouwen die mijn ouders onthaalden en wegwijs maakten in Nederland. Mijn ouders kregen als vreemdelingen alle kansen om zich te ontplooien tot wie ze zelf wilden zijn. En, belangrijker: hun dochters kregen de kans om in vrijheid op te groeien – een vrijheid die uiteraard op gezette tijden clashte thuis maar hey, welke puber is wél ongeschonden uit zijn ouderlijk huis vertrokken?
Meer lezen op:
ejbron.com



Politie totaalcorrupt













