Hij beschrijft alleen problemen en biedt geen oplossingen. Dat is kort gezegd de jongste kritiek op de ex-Bundesbankvorstand Thilo Sarrazin, naar aanleiding van zijn spraakmakende boek "
Deutschland schafft sich ab- Wie wir unser Land aufs Spiel setzen". Het bewijst dat de critici zijn boek niet eens opengeslagen hebben, want hoofdstuk 7: "Zuwanderung und Integration", heeft als ondertitel "Mehr erwarten, weniger
bieten" (Meer eisen stellen en minder aanbieden). De naam zegt het al. In vier woorden staat hier een oplossing die het nieuwe kabinet zo als beleid kan invoeren.
Ik ben trouwensbegonnen in dat boek te lezen en ik kan me zowiezo niet voorstellen dat al die Duitse schreeuwende politici, die het boek zo vreselijk vinden, het hebben gelezen. Want het is zware kost. Je moet er iets voor over hebben.
Sarrazin begint hoofdstuk 7 met een uitvoerige beschrijving van vroegere migratiegolven en hoe in het stenen tijdperk en tijdens de Romeinse tijd reeds territoriumdrift het handelen van mensen in het algemeen en dat van bestuurders in het bijzonder heeft beinvloed. dan denk je "Komm zur Sache Mann". Maar goed, die man moet zijn ei kwijt.
Op een gegeven moment komt die dan met een helder inzicht. De Bundesregierung heeft namelijk in alle rapporten over immigratie, over de successen van immigratie en over het aantal werkenden onder de immigranten, alle immigranten op één grote hoop gegooid.
Meer lezen op:
keesje maduraatje
Toezichtmoeder moet en wil weg uit buurt
