VOOR HET LEVEN.

Een oud echtpaar ging naar bed,
op ' t nachtkastje twee bakjes met tanden.
vol liefde keek de man haar aan,
en streelde haar rimpelende handen.
Hij sprak al meer dan veertig jaar
zijn we gelukkig meid,
geloof me als ik zeg,
Ik wil je voor geen miljoen nog kwijt"
"Dat weet ik jongen",zei de vrouw
"Ook jij bent niet te koop,
ook niet voor een miljoen,
en dat is toch een hele hoop".
Ze lagen daar te saam,
op de avond van hun leven.
twee mensen die elkaar ,
zoveel hebben gegeven.
ze zeiden " wel te rusten hoor"
en hij gaf haar een zoen,
en fluisterde Is de deur op slot,
hier ligt voor 2 miljoen,,,,
Ja wij zeggen ook altijd.Wij zijn mooi geweest toen we jonger waren.
En nu hopen we samen oud te worden met wat rimpeltjes.maar wel Samen.
Ik was 19 jaar toen we trouden en joop 20 jaar.
Mijn vader zei dan.we moeten met 2 naar de kerk en zijn nog geen
40 jaar bij elkaar.
Nu zijn we 101 jaar bij elkaar.Joop 51 jaar en ik nu ook 50 jaar.samen 101.
Vele groetjes van mij jose.
GROETJES 











4 reacties op dit bericht
da's mooi jose
wat een mooi ontroerend verhaal
Echt heel mooi en ontroerend geshreven Joseke! Dikke knuffel en een stevige poot aan de woefkes xxx
hallo Jose
Wat een kippenvel gedicht Jose, als het na ruim 40 jaar zo is, is het goed. liefde heeft niets met uiterlijke schoonheid te maken, dat zit van binnen
Bedankt voor je bezoekjes en de lieve reaktie's die jij altijd geeft, ik schaam me een beetje want het is al even geleden dat ik hier was, maar heb het op dit moment nogal druk met buttons maken, ik rol van de surprise button in de naambuttons en andersom, week in week uit, ik vind dit enorm leuk om te doen maar dan blijft er voor blogronde's maar weinig tijd over, heb nu alles gelaten voor wat het is om je een tegenbezoekje te brengen en je een héél prettig weekend te wensen.