Vrijdag 15 mei 2009
Boy nu 10,5 jaar oud.

Heel klein kwam je bij ons wonen.Met hele grote bruine ogen.
Die keken, nog een beetje bang.
Maar ook heel nieuwgierig.
Nu ben je al weer groot.
Maar nog steeds met grote bruine ogen.
En ze kijken niet meer bang.
Maar begrijpend, of dat je alles weet.
Mijn verdriet, is ook jouw verdriet.
Mijn plezier, is ook jouw plezier. Jij breekt het hardste hart.
jij smelt het dikste ijs.
En daarom,
blijf heel lang bij ons alsjeblieft???
Geschreven door pekingees. om 19:44


















