ZOMAAR.

TWEE METER KETTING,AAN EEN PAAL IN DE GROND.
AAN HET EIND VAN DE KETTING,EEN VERWAARLOOSDE HOND.
BEDROEFD STAAN ZIJN OGEN,VERWAARLOOSD IS ZIJN HUID.
MAAR WAAKT BIJ IEDER GELUID.

IK BEN MAAR EEN KETTINGHOND,LAG AAN EEN KETEN.
IK HEB EEN RUWE BAAS,SLECHT IS MIJN ETEN.
IK HOOR NOOIT EEN VRIENDELIJK WOORD,UIT ZIJN MOND.
ER STAAT EEN BORD BIJ MIJ...GEVAARLIJK DENK OM DE HOND.

IK ONTVING NOOIT GEEN LIEFDE,WERD NIMMER VERWENT.
EEN HAND DIE HEM STREELDE,HEEFT HIJ OOK NOOIT GEKEND.
HEEL VAAK ZAG HIJ SPELEN,DE HONDEN UIT HET LAND.
MAAR HIJ ZUCHTE DIEP....IK LAG IN DE VERKEERDE MAND.

EEN PAAL MET EEN KETTING,MAAR DE HALSBAND IS LEEG.
HIJ VERLANGDE NAAR RUST,DIE HIJ EINDELIJK KREEG.
BIJ DE PAAL HIJ STOND....RUST NU IN DE GROND.
HIJ DIE KETTINGHOND.

IK BEN EEN KETTINGHOND,LAG AAN EEN KETEN.
MIJN BAAS WAS MIJ ALLANG VERGETEN.
MAAR EINDELIJK VOND HIJ VREDE EN RUST,
IN DE KILLE   JA KILLE  GROND.
ER GROEIEN GEEN BLOEMEN,SLECHTS ONKRUID.
OP MIJN GRAF.JA IK WAS MAAR EEN KETTINGHOND.

DIT IS EEN VERSJE DAT IK NOG VAN MIJN MOEDER HAD.
 ERG HEEEE.

Voor iedereen.