Nog wat over de Padvinderspost
De oorsprong van de Padvinderspost in 1940 diend gezocht in...Zuid-Afrika. 2de Boerenoorlog: 1899 - 1902.
Tijdens het beleg van Mafeking door de Transvaalse boeren, wat 218 dagen duurde, heeft Baden-Powell die stad met succes verdedigd. Allezins voor de Engelsen.
BP. had bij die verdediging jongens ingeschakeld om taken te vervullen die anders door soldaten dienden te geschieden. De meest bekende zijn: Verkeer regelen en postbedelen.
Door die wetenschap ontstond in mei '40 in Nederland het idee van de Padvinderspost (scouts). Scouts dienen dagelijks mensen te helpen , hun gekende 'Goede daden', toen toch. Ik weet niet of dat nu nog zo een punt der scoutswet is. De juiste datum van het opstarten in Nederland is mij onbekend. Bezorgd me dat indien u het weet; Dank u.
In België, daags na de capitulatie op 28 mei, startte men met de Padvinderspost in Aarschot, voor zover mij bekend waren zij de eerste.. En het groeide uit over gans Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Alle informatie dien aangaande van oud-scouts of hun afstammelingen is welkom. Kopieën met scanner van documenten zijn eveneens welkom.
Intressant om weten: Scouts deden dat gratis. Privé vroeg men VIJF FRANK per brief!!! Ter vergelijking; een uurloon van een vakman bedroeg toen 4 à 5 frank! Geldwolven die profiteren van de omstandigheden zijn er altijd geweest hoor. Niets nieuws onder de zon!!!
Op een gegeven ogenblik is er een internationale Padvinderspost opgericht in Brussel. Data zijn mij niet bekend! Adres wel: Dublinstraat.
Op een omslag die ik zag in een boekje over de Padvinderspost stond heel lakoniek: " PAR VOITURE SCOUTE ."
Duizenden kilometers hebben onze scouts afgelegd per fiets. Het was een estafette systeem. Mechelen reed naar Antwerpen, Brussel en Temse. De scouts aldaar namen de post in ontvangst en brachten die wat verder. Meestal waren die doorgeef posten in een plaatselijke herberg omwille van de 'openingsuren'.
Tot slot, via de Brusselse scouts in de Marollen ging de post over naar het FSC(Waalse scouts) en zo geraakten vele brieven tot in Zuid-Frankrijk waar duizenden Belgische jongeren nieuws ontvingen van thuis.
Als je nu denkt dat die jonge scouts ooit vanwege 'onze bestuurders" enige dankbetuiging ontvingen: NOPPENS!!! Idem voor hun dienstbaarheid in de Midi bij de CRAB-kampen. Wij deden dat niet voor dankbetuigingen, maar een herkenning van scouting als dienstbetoon was toch het minste , denk ik nu.












