DINSDAG 7 SEPTEMBER 2010

Dan richten we de steven naar de Lofoten. Dit is een eilandengroep voor de kusten van het Noorden van Noorwegen.

We varen nu de Trollfjorden in. Deze is 2 km lang en slechts 100 m breed bij de monding. Het is gewoonweg indrukwekkend ! In het zuiden stijgt de "Trolltindan" tot 1084 m uit de zee op en dreigt met steenlawines van de bijna loodrechte bergwanden. Aan de noordzijde zien we de "Blafjellet" 998 m boven zee oprijzen. Dichter bij de Noorse Trollen kan de Hurtigruten niet komen.

Op het einde van de fjord is er als een soort sleutelgat waar het schip kan keren.

We zetten koers naar het zuidoosten, recht de bergwand in. We varen door de Raftsundet, een smalle 20 kilometer lange zee-engte die zich op bijna miraculeuse wijze een weg baant door de bergwanden tussen Hinnoya en Austvagoy. Vlak voor ons rijzen de bergen tot 1000 meter bobven de zeespiegel.

         

         

         

         

         

        

In Stokmarknes bevindt zich ook het Hurtigruten-museum.

Hier werd in 1881 het bedrijf "Vesteraalens Dampskibsselkab" opgericht door Richard With, de vader van de Hurtigruten.
Het museum is deels ingericht in een oud schip waar je de kabines, restaurants enz.van vroeger kunt bewonderen.


               

               

         

Tegen 8 u 00 varen we de haven van Harstad binnen. Het mooie heldere weer van de vroege ochtend heeft plaats gemaakt voor lichte regen.
De stad telt ongeveer 23.000 inwoners en ontwikkelde zich, na het verdwijnen van de harinvangst aan het einde van de 19e eeuw, dank zij de scheepswerven en sinds kort ook als basis bij het zoeken naar olie in de streek. Ten noorden en ten westen van de stad liggen vruchtbare landbouwgronden die gezorgd hebben voor een omvangrijke vleesverwerkende en zuivelindustrie. Zo zijn de eigen landbouwproducten een welkome aanvulling geworden voor de visproducten uit zee.


                                               

VAARROUTE TUSSEN HAMMERFEST - TROMSO - HARSTADT

                                 

Om 11u15 varen we de haven van Hammerfest binnen.
Dit is de meest noordelijke stad ter wereld. Dank zij de nabijheid van de Golfstroom bestaat de vissershaven sinds onheuglijke tijden.
Ten gevolge van haar strategische ligging tijdens de Noord-Atlantische zeeoorlog was Hammerfest een Duitse vlootbasis van 1940 tot 1944. In 1944 werd de stad volledig vernield maar later weer opgebouwd tot de moderne stad die ze nu is.
Het toerisme naar de Noordkaap heeft gunstige gevolgen gehad voor de plaatselijke economie.
Nu heeft men veel hoop in de grote gasvoorraden van de Noordelijke IJszee en de Barentszee.

Tijdens een stadrondrit, bezoeken we :
De Meridiaansteen op Fuglenes, deze staat op de plek waar de verdedigingsschans zich in 1809 bevond. De gedenksteen werd opgericht als herinnering aan het grote landmetinsproject dat Rusland, Zweden en Noorwegen in de jaren 1816-1852 gezamenlijk op zich namen om de grootte en de vorm van de aardbol te bepalen.

We varen verder naar Hammerfest

Om 6u15 verlaten we Honningsvag. De degelijke beschutting van de haven heeft er mee toe geleid dat deze zich ontwikkelde tot een grote vissershaven. Vroeger vormde een veerboot de enige verbinding met het vasteland, maar sinds 1999 werd een nieuwe weg geopend met een onderzeese tunnel van 6,8 km. In de lente worden kudden rendieren met landingsboten overgebracht naar hun zomerweiden op het eiland Mageroy. In de herfst keren ze al zwemmend naar de besneeuwde vlakten van Karasjok.

Eens op open zee steekt een vrij krachtige wind op en wordt de zee nogal woelig. Alhoewel ik "Touristil" meeheb, vergeet ik eentje in te nemen, met als gevolg : zeeziek!

De haven van Vardo varen we voorbij omdat de wind te hevig is en aanmeren te gevaarlijk is.

In 1891 lanceerde de scheepvaartadviseur van de Noorse staat het idee om een expresdienst te organiseren tussen Trondheim en Hammerfest.

Alleen de nog relatief jonge firma "Vesteraalens Dampskibsselskab"  in Stokmarknes nam de uitdaging aan. Op 18 mei 1893 ondertekenden de Noorse staat en deze firma een contract van 4 jaar, waarbij de staat ondersteuning verleende voor het organiseren van een wekelijkse lijndienst tussen Trondheim en Hammerfest in de zomer en tussen Trondheim en Tromso in de winter, met 9 aanloophavens onderweg.

Toen de stoomboot "Vesteraalen" op 2 juli 1893 's achtends uit Trondheim afvoer naar Hammerfest, luidde dit een revolutie in op communicatiegebied : de kustbevolking beschikte nu over een geheel nieuwe manier om contact te houden met elkaar. Vroeger duurde het in de zomer drie weken en in de winter zelfs vijf maanden om een brief van Trondheim naar Hammerfest te versturen. Dankzij de Hurtigruten werd deze reistijd nu tot enkele dagen teruggebracht.

Svolvaer werd na 36 uur bereikt en 67 uur na de afvaart uit Trondheim, meer bepaald op 5 juli om 03.30 u, wierp het schip zijn ankers uit in de haven van Hammerfest. Langs de hele kust werden zowel schip als bemanning onthaald op eresaluten en volksfeesten.

Al snel volgden andere rederijen, de lijn werd voortdurend uitgebreid en in 1898 werd Bergen de zuidelijke eindhaven van de Hurtigruten. In 1914 werd de lijn verlengd tot Kirkenes.

In de loop van 100 jaar zijn meer dan 70 schepen op de Hurtigruten-lijn ingezet. Geleidelijk aan begon men speciaal voor Hurtigruten schepen te bouwen, met o.a. koel- en vrieskamers, speciale constructies voor het laden van paletten, autoplaatsen en roll-on/roll-off systemen.

Dankzij Hurtigruten werden plaatsen als Lofoten, Trollfjorden, Hammerfest en Noordkaap toegankelijk gemaakt voor een internationaal publiek, dat het land van de middernachtzon wenste te ontdekken. En de toeristen kwamen in grote getale en maakten Hurtigruten tot één van de belangrijkste attracties in Europa.

Vlucht van Oslo naar Kirkeness en transfer naar het hotel, waar ik iets na 21 u aankom.

KIRKENESS ligt aan de kop van de Bokfjord en is de grootste stad van Oost-Finnmark en begin/eindpunt van de Hurtigruten. De stad werd gebouwd rondom de mijnonderneming AS Sydvarangar, maar de ijzerindustrie is intussen stopgezet.
De haven ligt zo diep in de fjord dat de Golfstroom er niet bij kan, waardoor de haven regelmatig dichtvriest. Vaak moeten ijsbrekers ingezet worden om deze vrij te maken.

In de voormiddag maak ik, in druilerig weer, een wandeling door de stad tot aan de Bokfjord, en zie hoe de MS Lofoten de haven binnenvaart.

Omwille van de vrij korte tijd die ik in Oslo ben, beperk ik mijn vluchtig bezoek tot enkele, naar mijn menig belanrijke gebouwen.

Vlucht SAS van 11u40 naar Oslo ; aankomst 13u20
De landing in Oslo




Met de FLYTOGET van de luchthaven naar OSLO (SENTRALSTASJON) (170 NOK =23 E enkel biljet).
Deze sneltrein brengt je in ongeveer 20 minuten in het centrum van Oslo.