Gedichten, spreuken en citaten.
Mijn kleindochter Marie
Marie,
Waar blijft toch de tijd?
Jij was nog een baby
en nu al zo'n meid.
Ik leerde je lopen,
je zat op mijn schoot,
nu ga je al naar 't 3de leerjaar
en ben je al groot.
Wees vrolijk en vriendelijk in je leven,
dan ben je ook gelukkig m'n schat !
Moeke
Genieten van 't leven!
GENIET VAN 'T LEVEN...
HET DUURT MAAR EVEN !!!
Verdriet...
Ach, ik heb de grauwe luchten
al zo vaak weer op zien klaren
stilaan heb ik met verdriet
leren omgaan door de jaren
maar ik greep met hart en ziel
het goud dat uit de hemel viel.
Toon Hermans
Een fijne dag gewenst.
Ook al ben ik er even niet
omdat we aan zee zijn
toch wens ik jullie
veel "blog" plezier!
Vakantie
Vakantie in Spanje.
Samen genieten van 't zonnige zuiden.
HEERLIJK !!!
Onze dochters
Hier zijn ze dan onze dochters:
Annick en Brigitte
Torens zijn het sieraad van een stad,
schepen zijn het van de zee,
onze kinderen het sieraad van hun ouders!
Mijn vader...
Ik kan niet vergeten, vader,
niet vergeten... hoe ik als kind
jou tegemoet liep, na je werk,
je krachtige handen mij optilden
op je schouders... heerlijk gevoel.
Niet vergeten kan ik,
de taal die jij sprak...
het bekend' verhaal, vertellend
over jouw vader en moeder,
over je oudere broer en zusters
over je schoolgaan tot elf jaar,
daarna moest je reeds aan 't werk,
over zondagsmensen in de kerk.
Na de middag was 't jou kaartdag
in de Larenstraat nr. 5
het huis waar ik geboren ben.
Ik groeide er op en leerde er
mijn les voor het leven...
Vader zei:"Al wat je zelf kan maken
moet je niet kopen".
En... vader had gelijk!
Lieze...kind van mijn kind...
Er is een kind
dat mij aan jou doet denken.
Ontstaan uit een oase
van liefdesdromen.
Geboren, verlangend naar licht,
heeft het onze innigste wens vervuld.
Kind van mijn kind,
zo herkenbaar en toch zo uniek!
Lieze
Gelukkige verjaardag !
11/06/1993
Onze kleinkinderen.....
Ziehier een foto van onze 5 kleinkinderen en hun moeke!
Ook al zijn er geen woorden voor.
Ik wilde het toch even zeggen
IK HOU VAN JULLIE!
Mijn echtgenoot André
Dit is mijn echtgenoot André.
Sedert 8 mei zijn we reeds 40 jaar gehuwd!
Met ups en downs.....
Vrienden voor 't leven.
Ode aan de kantklossers
Jij bolronde kussen, met je duistere kracht,
hoe kreeg je verduiveld mijn vrouw in je macht?
Ze steekt en ze trekt, ze klost en ze weeft,
maar weet soms niet eens, dat haar ventje nog leeft.
De linnenslag, halve slag, ze geeft maar katoen,
de kook en de afwas zal 't ventje wel doen.
Ze speelt op haar kussen als een vlijtige bij,
en kuisen, dat is niet meer nodig, zegt zij!
De stofdraden zie je hier hangen bij bosjes,
en 't ventje, die voelt zich de klos, door die klosjes.
En toch, als zij trots en tevreden, haar werk aan hem toont,
voelt 't ventje zich gelukkig en ruimschoots beloond.
Want is het niet dat, waar het om gaat in het leven,
begrip voor de ander aan elkaar kunnen geven !!!
Aan mijn moeder.
Gij hebt steeds over mij gewaakt
en mij uw taal geschonken,
die ik tesamen met uw melk
vol ongeduld heb gedronken.
Soms hebt ge stil om mij geweend
of aan m'n wieg gezongen
en met de liefde voor Vlaanderland
hebt gij mij gans doordrongen.
De tol van dank, o moederlief,
kan ik u nooit betalen,
want alles wat gij voor mij deed,
ging buiten alle palen...
Gerard Galle
Trouwfoto
Op 8 mei 1965 was 't onze grote dag !
Het geluk vermenigvuldigt zich
slechts wanneer je het met
iemand deelt.
Zusjes
Vijf zusjes....
Altijd leuk, die foto's uit de oude doos!
Er was eens.....
Zoals je kan zien kom ik uit een groot en mooi gezin,
zeven meisjes en vier jongens!
In die tijd waren 't overal grote gezinnen.
Alhoewel echte luxe niet bestond,
hebben we nooit het gevoel gehad iets gemist te hebben!
Bij ons thuis viel er altijd wel wat te beleven...
kon gewoon niet anders.
Feesten met z'n allen hebben we altijd graag gedaan!
We waren een hecht gezinnetje
en dat is zo gebleven tot op heden!
Mijn ouders....
Dit zijn dan mijn ouders.... lang geleden.
Ze zijn er jammer genoeg niet meer!
Maar de mooie herinneringen
blijven voor altijd in ons geheugen.
Ons ouderhuis
Vaak denk ik nog aan 't ouderhuis
al is 't reeds lang niet meer.
Ik zie het voor mijn geestesoog
en 't komt en komt steeds weer.
'k Zie ons bij 't licht der olielamp
des winters rond de stoof geschaard.
Het jongste zit op moeders schoot,
of rijdt op vaders knie te paard.
Soms hoor ik 't ritselen der linde
in 't zomerbriesje voor de deur.
'k Zie moeders bloemen in het hofje
en snuif hun milde, zachte geur.
Helaas 't is alles maar verbeelding
wellicht door heimwee voortgebracht.
Maar toch, hoe schoon is het te dromen
van wat het ouderhuis ons bracht!
Mezelf even voorstellenPensioen
Het pensioen
is niet het einde van de weg,
het is enkel een verandering
van richting!!!
Welkom op mijn blog
Hopelijk kunnen jullie ook genieten
van bekende spreuken en gedichten
aangekleed met een mooi plaatje!
Enkele gedichtjes zijn door mij geschreven!
Ida