Eb en vloed.


Eb en vloed
De zee is als ene spiegel van onze ziel,
soms worden wij overspoeld door hoge golven van emoties
die ons als een stuurloos schip
laten ronddobberen op schuimende golven
Maar soms, wanneer de wind gaat liggen en
de golven slechts kleine schuimkoppen zijn,
bedaart ook in ons de storm en herinneren wij ons
de diepe rust die ons bevrijdt van eindeloos dolen.
Pas dan horen wij het lied van de branding
dat ons vertelt dat het leven van mens en zee
met elkaar verweven zijn en aanvaarden wij dat
eb en vloed ook deel uitmaken van ons mens zijn !
Uit 'Even bezinnen'




















