Herinneringen aan mijn vader 1946 - 1950 in het verre Indonesië. Mijn vader,die helaas niet meer in ons midden is, heeft ook de politionele actie in Indonesië meegemaakt,hij was daar in de jaren 1946 -1950, met de 7-December-divisie, als huzaar bij het 1é verkennings Regiment, 1é Escadron Commandogroep. Legernr: 250829016. Huzaar D.van Roosmalen. Helaas heeft men in het leger zelfs zijn naam verkeerd geschreven namelijk L.Roosmalen,wat ik hun zeer kwalijk neem,en ook aantoont hoe onzorgvuldig zij met de manschappen omgingen in die tijd. Bij mij weten heeft hij zijn opleiding genoten in de Prins Bernhardkazerne te Amersfoort bij het stafeskadron van het Eerste Verkennings Regiment. Ik wil proberen hier zijn herinneringen vast te leggen,door middel van foto's en eventuele mijn bekende verhalen. Alle onderstaande stukjes heb ik achterhaald uit mijn vaders herinneringen die hij heeft achtergelaten,en verhalen mijn toegestuurd door andere oud-strijders waaruit ik passages neerzet in mijn blog, waarvoor ik deze manschappen dankbaar ben, en nog steeds is alles welkom, alles wat met deze site te maken heeft wil ik graag hier plaatsen. Bij voorbaat al mijn grote dank. Mochten er mensen zijn die mijn vader gekend hebben, hoor ik het graag van u. "Als u in de middenkolom op de foto's klikt krijgt u sommige vergroot te zien" PS: werkt alleen op de middenkolom.

Zondag 21 mei 2006

Krakatau

Een mooie foto, gevonden tussen de verzameling foto's van mijn vader,
een uitbarsting van de Krakatau. Wanneer die foto, gemaakt is weet ik niet.
Maar is toch wel een bijzondere opname vind ik.

Woensdag 15 maart 2006

De Indië - veteraan, een stiefkind (oftewel hoe Nederland met zijn soldaten omging)

Vele Huzaren hadden in Indië hun versleten ondergoed, sokken etc. weggegooid. Op de laatste dag bij inlevering van hun uitrusting werden vermiste artikelen in rekening gebracht en werd het volle bedrag van het karige soldij afgetrokken. Dat was de dank voor 3 jaar Koningin en Vaderland in de tropen dienen.

Woensdag 15 maart 2006

zomaar een passage uit een verhaal van een Indië - veteraan

"Het is moeilijk de atmosfeer te beschrijven, de tegenstanders waren nummeriek in de meerderheid en het ontbrak hen niet aan fanatisme. Wij konden het niet bolwerken. Terwijl er in Den Haag door "koekebakkers en "kruideniers"eindeloos werd gezwamd over Indië en de oorlog, twee onderwerpen waarvan zij geen enkel opzicht de realiteit kenden. Jan soldaat werd in dit zinloze gevecht de dupe. De beleidsvoerders traceerden zich op "vakantie"vliegreizen naar Indië, waar zij niet verder durfden te gaan dan een zwaar bewaakt luxe hotel in Batavia. Onder het genot van een stevige borrel, nasi goreng en een Indische rijstafel werd er opnieuw met "oogkleppen" op strategie gepland dat altijd op niets uitliep.

Dergelijke toestanden maakte het gesloof van de soldaten achter de sawahdijkjes en nachtelijke patrouilles moeilijk en trok een zware wissel op moraal en prestatievermogen. Zij werden afgescheept met beschimmeld aardappelmeel en keiharde kakies waarvan zij lamme kaken kregen, plus 94 cent soldij per dag. Mijn persoonlijke ervaring is, dat ondanks de armoedige verzorging, dat plichtsbetrachting en saamhorigheidsgevoel van hoofdzakelijk dienstplichtig personeel het halfbakke militaire apparaat in West Java met veel pijn en moeite op gang hebben gehouden."

met dank aan de de hr.B.

Vrijdag 30 december 2005