Vrijdag 10 april 2009
Dag bezoeker,
Helaas is het leven niet altijd mooi en vrolijk. Soms moeten we een rugzak torsen vol smart en leed. Een rugzak zo zwaar dat hij haast niet te dragen is. Maar toch moeten we het met vallen en opstaan doen...
Hieronder komen ter nagedachtenis aan mijn dierbare zoon Bart Melders rouwgedichten en zijn verhaal. Hij was 34 jaar toen hij in een brand overleed op 21/03/2008, de eerste dag van de lente. Zijn dood maakte van mij een rouwende moeder, met blijvend verdriet en gemis. Ik schreef vele gedichten om de pijn van zijn overlijden een uitweg te geven. Maar voorgoed afscheid moeten nemen van je kind valt niet te beschrijven.
Ik mis hem zo.
Geschreven door Lieve om 00:00
Reageer op dit bericht
6 reacties op dit bericht
vermoedelijk een heel moeilijke dag vandaag
Een dikke proficiat aan alle mama's en een stevige knuffel aan iedereen die alleen nog in zijn hart en herinnering mama kan zijn, en aan allen die het alleen maar in hun dromen hebben mogen zijn ...
groetjes
Wat ik hier lees moet vreselijk zijn...iemand verliezen waar je zoveel van houd...
ik heb voor zoiets geen woorden om iemand te troosten...
een heel dikke knuff van mij
ik denk ook niet dat een moeder afscheid kan nemen
het krijgt een plekje, en telkens is het er weer dat vreselijk gemis...
toen onze zus verongelukte, stierf ook onze mam zij kon het allemaal niet aan, knufs van bo
bezoek ook eens devrolijkebloggers ..liefs van..............
wat kan ik u goed begrijpen
een kind verliezen zal wel het ergste zijn wat een mens kan over komen. u schrijft mooie gedichten met heel uw gevoel, het zal u helpen uit te dragen wat u verstikt, uw lieve zoon kwijt raken aan een ongeluk....heel veel sterkte om deze leegte een plek te geven............liefsppsjes en soms nog van alles
IK WENS JE VEEL STERKTE LIEVE DAME ! DIT IS VERSCHRIKKELIJK WAT IK HIER GELEZEN HEB !
EEN HELE FIJNE
ZATERDAG MET VEEL ZON
WENS IK JULLIE
ELISABETH