Het schip slaat op drift
het brak los bij hevige wind
stuurloos zwalpend op zee
duikend in metershoge golven
op het dek het zilt van angst
een bemanning radeloos
wachtend tot de storm bedaart
op dit sppokschip

Ingrid Lenaerts

Hazelaars staan in bloei
zoals bij vroegtij van het voorjaar
misleid door de winter
die zijn identiteit ontkent
ons zitten laat met natte voeten
herfstweer bij uitstek

Ingrid Lenaerts

Wachtend op de laatste trein
het ultieme moment maar je bent er niet
ik de wanhoop nabij
neemt de nacht me op
in zijn grote zwarte bek
waarin ik dwaal als een spook
stamp mijn woede naar de maan
die onverschillig schijnt
geen emotie ontsnapt haar rosse vlak

tot de ochtend daagt
waaruit alweer een trein binnenrijdt
het station me wekt
zie ik je slapend op een bank
zoals een zwerver op de walletjes

Ik zal je.....

Ingrid Lenaerts

wachtend bij  volle maan
bij de vijver op de hei
tot de weerwolf uit de struiken springt
tot hij huilt als lijkhond
in de bleke schaduw
van het nachtlicht

en jij dan ziet
hoe ik huiver van schrik
je niet meer durf naderen
loerend achteraan de zandheuvel

 ik merk  dan dat je wolvenpels afvalt
dat  jij weer in je kleren springt
alsof er niets geweest is

wachten tot ik bekom van deze nachtmerrie
 jij slaapt daar
gewoon in bed
bij het eerste ochtendgloren
ontwaak je

ik ben geen weerwolf meer verzeker je me
ik sta perplex.

Met een aankondiging van gewisse verminking
moet de post haar executie langzaam aanzien.
Door trieste eminenties werd er gewichtig beslist
het niet rendabele kantoor te lande gaat dicht

Bij onze buren eert schone schijn  het blazoen
Hij werd in hun vaandel gegrift als een levenswet
waarschijnlijk is hij de meest welkome gast
die ze nooit wachten laten en steeds terwille zijn

Ze buigen heel diep voor zijn  quasi-eminentie
rollen de rode loper uit met klaroengeschal
Mocht schone schijn niet aan zijn trekken komen
dan zou er zich een familiedrama ontketenen

daarom houden ze de vuile was helemaal veraf
ligt de kwade hond aan de ketting gemuilkorfd
zit de ekster met haar babbelwater in haar kooi
de bek dichtgebonden zodat geen klank ontsnapt

De buren maken dagelijks hun knieval , heel diep
voor vernis opgepoest koper en andere glitter
ze aanbidden dat gouden kalf wankelend op zijn poten
zolang de boot te water alvorens te zinken bij dageraad.

Ingrid Lenaerts

Het is voor jou mijn bestemming
tussen hoop en twijfel
in je hoofd en buiten jezelf
dat ik onze droom handhaaf

kom hier spelen op het plein
bij het jonge volkje zeg je me
om te zien hoe ze verzinnen
een andere wereld die de onze niet is
waar we niet binnenkunnen  
Wij mogen  nog niet eens over de heg
hun tuin is privé ten strengste bewaakt
door hun  virtuele regels
die alleen voor hen gelden
Jij en ik  we zij slechts de toeschouwers
van de echte realiteit
dat denken we toch.

Ingrid Lenaerts

Een kudde lama's grazen eindeloos rustig
stevig in de wol op hun  hoge poten
overschouwen zij met scherpe blik
de hoogvlakte aan de rand van het  meer
hun oren trillen als staafjes in de wind
Patagonië leunt erg koud bij de pool aan
Straks worden klompen zout  getorst
op hun rug voor dagenlange tochten
door het gure klimaat over korstmossen
de lastdieren van het witte  zuiden
zijn immer aan de slag.


Ingrid Lenaerts