Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

in een tuin

Het kan in elke tuin gebeuren
zo gewoon en alledaags
de wapperende was  aan de draad
de lakens die als spoken draaien
om hun eigen as
de rustige taal van een bloem die bloeit
die ons niet vertelt wat ze denkt
dat wij denken dat de bloem
alleen maar bloeien moet
en als bij toeval de roos dan geurt
ons bedwelmend vervoert
zijn wij de bloem verschuldigd
haar zoet parfum

Dat zij ons prikt
en liefde symboliseert
zoals wij haar toedragen 
het rode verlangen.

Het kan in elke tuin gebeuren/

Ingrid Lenaerts

 



Geschreven door Ingridstanella om 22:42 Reageer op dit bericht

De vogelverschrikkers van het stoppelveld
eenzaam en vergeten
wapperden nog steeds in de wind
als sjofele bedelaars
beroofd van elk aanzien

de eksters pikten in hun hoeden
rafelden hun sjalen uit
ze leken waarachtige skeletten
de gewezen heren van de akker
bijnak nielend van ellende.
ze wilden opnieuw geborgen
tot het nieuw seizoen

maar helaas noch kind noch kraai
zag hen nog staan.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:16 Reageer op dit bericht

het deemstert

Het deemstert al vroeg
in de steegjes van de stad
het licht versmalt tot repen
ondergaande zon
de straatlantaarn werpt
dansende schaduwen op een muur
zoals avond onder nauwe ramen glipt.


Een zwerfhond blaft naar een kat
voelt zich bedreigd
door een rivale
die eveneens de vuilisbak inspecteert.
de overgordijnen sluiten
verbergen realileit en ellende
in de al te kleine woningen.
van zwarte rand-armoede.


Ingrid Lenaerts

 

Geschreven door Ingridstanella om 23:07 Reageer op dit bericht

Uit een gedicht viel zijn liefde
opgespaard en ingewikkeld
in heel veel woorden
voor een behouden ingebeelde
maar mogelijke toekomst.

hij had ze jaren opgeborgen
gekoesterd in de binnenkamers
van zijn hart dat overstroomde
maar stolde en stokte bij daglicht

Hij hoopt dat zij  z'n roep
ooit zal horen
als prinsheerlijke zielsverwante.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:52 Reageer op dit bericht

Zaten de laatste bewoners samen
aan hun laatste tafel in het dorp
bedreigd te verdwijnen in eeuwig water
maanden kwamen ze bijeen
grimmig in de strijd om het behoud ervan
Het mocht niet baten ondanks alle verzoek
de bede werd verworpen
de laatste bewoner wou niet weg
werd uitgedreven bij wet
alvorens de afbraakmachines
brulden hun werk verrichten
de stilte werdadembenemd
verbroken door de vleugelslag
van zwarte roofvogels
nu is het dorp verdwenen
in het zoveeelste havendok
overstroomd gebied
Zeereuzen versassen er nu constant.
dit overstroomd gedicht
is slechts een luttele herinnering.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:38 Reageer op dit bericht

vrij over vrij

Zo vrij als de vergelijking
die vrijheid zich laat aanmeten
een vogel heeft ze
vliegt ermee weg
vrij op aarde
de ketens doorbreken
soms alleen maar een woord
om van te dromen
op een wolk
in jehoofd
die je overal brengt
waar je de vleugels kan spreiden
van verwondering.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:27 Reageer op dit bericht

foto van een droom

Gewapend met uitzonderingsgedachten
om de hals een toestel zonder lens
nep van de beste soort
maar de ogenniet op zak
maar op de juiste plaats
voor de observatie van de observatie
dat ze pijn doet om ze te vinden
maar plotseen klik en een flits
daar ligt de droomgebrand
op het netvlies dat niet loslaat
de foto van de droom geboren
kan nu ontwikkeld worden

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:46 Reageer op dit bericht

tristesse de la nuit

Tristesse de la nuit
een vederlichte klank
voor verdriet en drama
hoor ik daar weerklinken
bij het gloren van de dag
door de open tuindeuren

Het lijkt me pure romantiek
van smachtende zielen van toen.

Ben ik te realistisch
ik die als hongerige zwerver
hier door de ramen loer
ik wil roepen  ik ben een ramp
ik heb honger ,een rauwe realiteit
 geef me wat brood van de tafel
dat misschien straks
in de vuilniszak belandt.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:59 Reageer op dit bericht

Zij speelt hier piano
eensonate dieze wil laten horen
maar ze kan ze je niet overbrengen
in letters op papier

Ze verklankt het leed
de pijn van een ontpoppende vlinder
die straks als uitzondering vliegt
door je tuin, door jouw tuin
 Jij zegt :"daar nog een koolwitje"
zij vertolkt je verwondering
zonder letters en zonder aanwezigheid
ze is prinses van zeven kunsten
tovenaar van hoorbaar en niet hoorbaar
terwijl zebekoortwie haar hoort

Je moet haar beslist beluisteren
daar waar vlinders vliegen .

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:28 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten