Ingrid Lenaerts
Ingrid Lenaerts
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
paardenbloem
l
Lieve wandelaar , waar je gaat of staat
je komt mij meestal tegen
langs de straatkant te velde
in de greppels in de weiden
in de tuinen het hoge gras
zelfs in een dakgoot kom ik tot leven
ik word beschouwd als ordinaire bloem
ondanks mijn prachtig geel
de zon nabij het wiegend goud
in boomgaarden en weiden
ik zou je willen vragen
mijn niet te vertrappelen
me te respecteren
me niet als onkruid te zien
ik ben geneeskrachtig bevoegd
dus niet zomaar niets
Je attente paardenbloem
maakt weer haar opwachting
Ingrid Lenaerts
warm hart
een warm hart omarmt
stevig de wijde wereld
sluit de kou buiten
Ingrid Lenaerts
duiven
Duiven die op de bovenste takken zitten
van sparren in de tuin koeren
ze dagen elkaar uit om het sterkst
ze vliegen naar beneden
tot bij het raam waar ik zit
Ze bekijken me ze loeren binnen
alsof ze hier al jaren komen
kind aan huis zoals een vertrouweling
Zouden zij weten wie ik ben ?
welnee te gek maar ergens in mij
zit toch diep de twijfel.
Wie lost dit op?
Blijkbaar hebben ze geen behoefte
te weten wie ik ben
Ze vliegen samen witte veren achterlatend
ze hebben andere interesses
moet ik toch weten.
Ingrid Lenaerts
Zonder bewoners
Wat raar een huis zonder bewoners
nu we weer leegte gemaakt hebben
in eigen nest inhuize Rondeboom
Alle vogels zijn vertrokken
naar andere oorden andere gebieden
De oude zijn aan hervorming toe
de laatse meubels werden opgeladen
het huis gereinigd naar stof en as
de gedachten blijven echter dwalen
de goede en kwade dagen gesteriliseerd
in elke herinnering die we hier nalaten
Weet je nog dat?
We trekken de deur dicht en gaan
het grote huis geruild voor een flat.
Ingrid Lenaerts
dolle gedachte
Slechts uit het hiernamaals
Ingrid Lenaerts
vlak voor
Ingrid Lenaerts
nu de maan
Ingrid Lenaerts
stroomafwaarts
Ingrid Lenaerts
het mag iets minder
Het mag iets minder dan deze natte winter
overwegend dat grijs je overal achtervolgt
aarde bedekt met tinten droefnis
uit de lucht waar de hemelsluizen niet sluiten
wolken als watervallen verdriet
de regen in vele varianten op je ramen ergernis
op de muren die huilen van koude voeten
wind die de bomen geselt zonder pardon
alsof er boosdoeners in zitten zonder weerga
Alles te veel te fel en te hevig
wateroverlast en stormschade
dat de weermakers hun verstand eens gebruiken
Laat ze maar andere registers opentrekken.
Zijn ze nog wel opgewassen tegen huntaak?
Ik heb mijn grote twijfels
Ingrid Lenaerts
zon
zon onze god
en onze duivel
om naar te verlangen
om van te huiveren
bron van licht en leven
ramp van droogte en verzengende hitte
neen het is geen litanie
dat wij je richten
Of we nu roepen de handen ten hemel
om hulp
of we verwensen je
niets zal baten om je gang te verstoren
Je blijft waar je bent
Doof je uit dan zijn wij er allang niet meer
Wij kunnen je alleen maar aanschouwen
en je verder laten doen
Wij zijn aan jou verknecht.
Ingrid Lenaerts
verkruimeld hart
Hier lig ik nu uit elkaar
verbrokkeld verkruimeld
mijn hart van suiker
mijn hart van peperkoek
zo groot zo kloppend
slechts voor jou
noch scherven noch kruimels
zijn hier ooit te lijmen
ik word er misselijk van
wanneer ik deze ruïne overschouw
verdwijn uit mijn buurt
duik in het niets van de tijd
Ingrid Lenaerts
oude bliksem
verleden zijn nu zij daden
Ingrid Lenaerts
tussen
Ingrid Lenaerts
Ingrid Lenaerts
avontuur
Op avontuur
indringend adembenemend gevaarlijk
overlevingstocht met moeilijke beklimmingen
over rotspartijen door wilde rivieren
over losse bruggen lopen
stappen door barre vlakten
in weer en wind
in de brandende zon
blaren op je tenen
dorst zoals een paard
knorren van de honger
en dan nog alleen maar wat besjes vinden
dromen van een glas water
een frisse pint en een puntzak friet
bibberen in een tent
in een kapotte slaapzak
op de harde grond.
Ach was ik maar
bij moeder thuisgebleven.
Ingrid Lenaerts
kei...
In elke sterke combinatie zit een kei verborgen
hij wordt uit de truckendoos gehaald
de kei maakt alles overtuigender
het is allemaal veel realitischer en beter
de trap wordt keihoog
zo doen we alle dingen die keitof zijn
we zijn keilief voor elkaar
als keiwitte engeltjes.
en jeetje alles is toch keileuk rondom ons
Je hebt keimachtige vrienden
met keimooie kleren keicool
maar keihard wordt meestal doodgezwegen
een kei blijft een kei jij met je keihoofd
zei mijn oma.
Ingrid Lenaerts
avondwolken
Ingrid Lenaerts
Hare majesteit
het rijk der donkere dagen is zijn einde nabij
Hare majesteit verkwijnt tot nog nauwelijks gedaante
Ingrid Lenaerts
alleen zijn
Alleen zijn "behoort nauwelijks tot het hart van de boomgaard. Hij heeft altijd wel ergens bezoek of omstaanders, bewonderaars of nieuwsgeirigen op zijn grondgebied.
Onder een identieke lentezon gaan hun knoppen zwellen, een lieve lust voor het oog van de wandelaar en stilaan schieten de jonge bladeren aan elke boom uit hun donzen doosjes als hippe poppen op de toppen van hun takken. De bomen bloeien in hun mooiste outfit tussen oud roze en ingetogen wit.
In gezelschap van heel veel soorten nestbouwend volk wordt het nieuwe seizoen ingeluid. Vogels vliegen aan en af met takjes en grassen voor hun residentie waarin straks de eieren gelegd worden, waar de jongen de eierschaal breken en met wijd open bek en waar ze om voedsel schreeuwen tot de dag ze het nest uitvliegen.
Bijen en insecten bezoeken de bloesems en verrichten er hun taak.Het gonst er van bedrijvigehid . De grassen groeien, ruiken naar vochtige aarde met de vruchtbaarheidskiemen in de schoot.
Lammeren in de de bonte gele wei huppelen achter hun moeder aan. Ze mekkeren tegen beter weten in .De ganzen stappen met hun schijnbaar eindeloze kroost op rij door het weiland.De boomgaard is in feest.
Hoe zou hij ooit alleen kunnen zijn in zijn vele functies tussen zoveel leven?
Ingrid Lenaerts

