tussen

Op avontuur
indringend adembenemend gevaarlijk
overlevingstocht met moeilijke beklimmingen
over rotspartijen door wilde rivieren
over losse bruggen  lopen
stappen door barre vlakten
in weer en wind
in de brandende zon
blaren op je tenen
dorst zoals een paard
knorren van de honger
en dan nog alleen maar wat besjes vinden

dromen van een glas water
een frisse pint en een puntzak friet
bibberen in een tent 
in een kapotte slaapzak 
op de harde grond.
Ach was ik maar
bij moeder thuisgebleven.

Ingrid Lenaerts
 

In elke sterke combinatie zit een kei verborgen
hij wordt uit de truckendoos gehaald
de kei maakt alles overtuigender
het is allemaal veel realitischer en beter
de trap wordt keihoog
zo doen we alle dingen die keitof zijn
 we zijn keilief voor elkaar
als keiwitte engeltjes.
en jeetje alles is toch keileuk rondom ons
Je hebt keimachtige vrienden
met keimooie kleren  keicool
maar keihard wordt meestal doodgezwegen
een kei blijft een kei  jij met je keihoofd
zei mijn oma.

Ingrid Lenaerts

Alleen zijn "behoort nauwelijks tot het hart van de boomgaard. Hij heeft altijd wel ergens bezoek of omstaanders, bewonderaars of nieuwsgeirigen op zijn grondgebied.

De maartse goden eisen hun deel
ze vleugelen aardewaarts
op de rug van de lente
die klaarstaat om zichzelf op te volgen
jaarlijks het seizoen van verlengd leven
zij stormen door de wolken
als ongemanierde herrieschoppers
ze blazen regen over het land
alsof ze er niet genoeg van krijgen
dat ze hun hemeldouches maar sluiten
wij zien  liever de zon en haar stralen
dan die zotte bende van het buienpaleis
Hebben jullie het gehoord daarboven?

Ingrid Lenaerts
 

Zij is een loodrechte waarheid
op de basis van een wankele vlakte
die ze overleefde in haar kindertijd
onder het dak van elementen chaos
ondanks de vele diagonalen
die er doorheen gegooid werpen
 als een speerwerpen
 gewoon te treffen

Ingrid Lenaerts

Dromend naast elkaar
onder de oude linde
het jonge koppel
toekomst in galop
steigert als een wilde hengst
plots aan hun voeten

Ingrid Lenaerts

Een overvolle tafel
een gedurfd festijn
zo was zij uitdagend woord en daad
een volle mond zwaar begrip
ontdeed ze zich langzaam
zoals een schildpad haar afstand gaat 

brak met elke traditie keer bij keer tot 
het mindere naderde een kale vlakte 
sleur en slenter overboord
stuurde zij hem de laan uit
tabula rasa voor een nieuw begin.

Ingrid Lenaerts

 

Ruw en rauw de regen in je gezicht
paraplu's waar het water afdruipt
in beekjes druppelt op je voeten
bestrating glimmend nat weerkaatst
autolichten als morselamp bij vaal duister
alleen een natte code nalatend
wolken als jachtige paarden
wind die het water rimpelt in plassen
niet van het weer om u tegen te zeggen
alleen voor de prullenbak deze dag
te denken dat het toch ook anders kan.

Ingrid Lenaerts

Hou de wind uit de broze nerven  van mijn handen .Ze hebben zoveel gevraagd op de bedeltocht warmte in het verschiet.Ze hebben zoveel gevoeld in de omklemming van een witte raaf.
Tweeling opweg naar de landing wat de spiegel verzuimt aan de achterwand.Zij hebben mij gevat in het harnas van doordrijvers zij hebben mij vervaagd tot diep in de misten , dan weer het woord een terugtocht gevonden en gekoesterd in tuinen van stilte.

Ingrid Lenaerts

Het ruikt hier muf naar aardappelschillen
voor het varken van de boer van hiernaast
het is zijn laatste exemplaar dat hij koestert
alvorens de slacht weer onder ons zal zijn

En ik wil deze ritus niet meemaken
het brullen van het arme beest naar een waarom
zonder antwoord de laatste gil zoals
een stoomfluit van een ouderwetse trein 

Nu kan het nog dromen van de boomgaard
toen het op zijn flanken lag
onder modder te drogen in de zon
met een  margriet tussen de bek
als een zalige nietsdoener
Hij weet niet wat hem te wachten staat.
Ik wel en ik gruwel daarvan

Ingrid Lenaerts