Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

Bij een fontein van dromen
die 's nachts openklatert
als een mauve reuzenbloem
voer ik strijd tegen mijn kwelgeesten
in de vormen van kwalllen
en octopussen met grote poten,
die mij omsluiten 
 
Voel me er eng bij om de dag te beginnen
maa rtoch blij dat nog een andere waarheid
bestaat.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:06 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Hou de wind

Hou de wind uit de broze nerven  van mijn handen .Ze hebben zoveel gevraagd op de bedeltocht warmte in het verschiet.Ze hebben zoveel gevoeld in de omklemming van een witte raaf.
Tweeling opweg naar de landing wat de spiegel verzuimt aan de achterwand.Zij hebben mij gevat in het harnas van doordrijvers zij hebben mij vervaagd tot diep in de misten , dan weer het woord een terugtocht gevonden en gekoesterd in tuinen van stilte.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:08 Reageer op dit bericht

het kind schildert

Het kind schildert zijn verdriet
op een witte muur van onschuld
Er loopt een haas doorheen het veld
de jager wil hem schieten
maar de haas verbergt zich
al achter de muur

dan volgt een grote lawaai
de muur is weggeschreven
de jager verbannen naar een eiland
de kogels hebben hem gevangen gezet
Het kind schildert zijn verdriet
op een witte muur van onschuld.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:10 Reageer op dit bericht

en ik wil die ritus niet meemaken

Het ruikt hier muf naar aardappelschillen
voor het varken van de boer van hiernaast
het is zijn laatste exemplaar dat hij koestert
alvorens de slacht weer onder ons zal zijn

En ik wil deze ritus niet meemaken
het brullen van het arme beest naar een waarom
zonder antwoord de laatste gil zoals
een stoomfluit van een ouderwetse trein 

Nu kan het nog dromen van de boomgaard
toen het op zijn flanken lag
onder modder te drogen in de zon
met een  margriet tussen de bek
als een zalige nietsdoener
Hij weet niet wat hem te wachten staat.
Ik wel en ik gruwel daarvan

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 15:51 1 reactie Reageer op dit bericht

Zij, de del

Zij  de del van hiernaast
leeft in een tijgervel
deeltijds boven de gordel
deeltijds onder de gordel
wanneer zij wandelen gaat
pronken gaat
kontjesdraaiend
met haar aangeklede poedel FiFi
het kleine ijdeltuitje
dat keft naar haar baasje
dat statig verder trekt
met het nodige dédain
voor iedere andere kleine hond.

Ingeid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:32 Reageer op dit bericht

ons nestje

Naam van onze woning
naam uit de grote banaliteit
die ons aangemeten werd
door recensenten van originaliteit
"ons nestje" hoe kneuterig
oubollig en achterlijk

Willen we je de revolte
op je woning kleven
en doe het allemaal anders
hebben we gefloten
Zonder commentaar
zijn ze gegaan

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 14:33 Reageer op dit bericht

Mini-schnitzels met zigeunersaus.
Zal ik ze je klaarmaken in deze verzen
slechts met wat taal en dan woorden
die ik niet in de brandpan doe
noch in het frituurvet
Heb ik de zigeunersaus aan mijn amalgaam
van rondvliedende gedachten toegevoegd?

Geef toe nu heb je nog niets op je bord
je blijft op je honger zitten, duifjes
Ik weet een goed adres voor dit recept
Kijk maar even in je kookboek
of ga naar het Boslaer ,daar is het lekker
en bedankt om mijn schrijfsel te lezen
zomaar .

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:17 Reageer op dit bericht

Het klaart verlangen naar lente
het doorschieten van crocus en narcissen
het vroegere ochtendgloren
de niewe aarde in haar adem van verjonging
de fluitende vogels als nestbouwers
de frivole zijde van bestaan
al was het dit ene moment
voor het groene salto in mijn hoofd.
 
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:00 Reageer op dit bericht

vrouw met winkelwagentje.

De oude vrouw van hierboven
zoals een triestige regendag
haar niet spaart
sjokt de straat op
met haar lege winkelwagentje.
ze loopt traag en moeilijk

Wagens zonder enige enige menselijkheid
in hun borstkas
scheren voorbij als wilde mannen
schurend door de plassen
In een waterstraal van modder
en smeurie wordt zij ondergedompeld
balt de vrouw haar vuisten
als een gewond dier.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 09:18 Reageer op dit bericht

bladeren

Bladeren door de geschiedenis
de evenementen van verliefdheid
het is een herbronnen van de kriebels
de momenten als warmte in zonlicht
waar je wil naar weerkeren
waar je met brede heimwee in rondwandelt
als een gevoelskalender
met toeters en bellen
die nu in je geheugen rinkelt
een zalig iets om te koesteren
als een oude teddybeer

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 09:07 Reageer op dit bericht

schoppen

Schoppen tegen de morgen aan
als een paal boven water in een vijver
de eenden schrikken zich rot aan de oever
benijdt zij de dieren
om hun ongecompliceerd bestaan?

De zon zweet haar misverstanden uit
vandaag wordt het bloedheet
mist tussen de bomen
ademen is nog ijl en toelaatbaar
straks vergaat het uur in nietsdoen
de dag is een passage vergeten.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:55 Reageer op dit bericht

Eeuwig komt mij niet na in de sporen
van tijd, ben bang van elk afscheid
weet nochtans dat het moet
enige smoes zal mijn uitsel niet halen

de redenen om te blijven zijn tal
in het vierkant van welbehagen
onder de bloeiende kerselaars
in de boomgaard tussen het jonge groen

in het moment van geluk in je armen
dat zich wil kleven op mijn huid en verstand
in de gemeenschap die wij liefde heten
beleven met de knal der verwelking

oude gezegden indachtig bijgeloof
vervloeking en verwensing
zo ben ik bang van elk afscheid
tot op het bot van mijn lijf.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:00 Reageer op dit bericht

gespleten

Zoals een nauwe kloof in een rots
gespleten door natuurgeweld
zoals gekliefd brandhout
werd zij  uiteengereten
door de twijfel welke richting
zij  zou kiezen
inwonen bij één van haar ouders
die ze aan elkaar wou klinken
bij hun vechtscheiding

Zij voelde zich verongelijkt
door beide volwassen
die ze als rotegoïsten brandmerkte
tot ze uiteindelijk in het vaartuig
van de wijde weer stapte
zonder nog iets te verklaren

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 14:24 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten