merel
Ingrid Lenaerts
merel
gespletenZoals een nauwe kloof in een rots
gespleten door natuurgeweld
zoals gekliefd brandhout
werd zij uiteengereten
door de twijfel welke richting
zij zou kiezen
inwonen bij één van haar ouders
die ze aan elkaar wou klinken
bij hun vechtscheiding
Zij voelde zich verongelijkt
door beide volwassen
die ze als rotegoïsten brandmerkte
tot ze uiteindelijk in het vaartuig
van de wijde weer stapte
zonder nog iets te verklaren
Ingrid Lenaerts

De zon heeft mij ingepakt
gesjaald tot de tanden
onherkenbaar ben ik nu
met deze kleurrijke kleren
een jurk tenvoeten uit
lange jassen van grove stof
beschermd tegen zand en wind
zo voor een kamelentocht
met een karavaan door de woestijn
dit is geen grap geen carnaval
Ik voel me vreemd in mijn vel
alsof een ander mijn plaats inneemt
En toch alles is echt vooruit dan maar.
Ingrid Lenaerts
merels
met twee kapotte sokken - kolder
gekortwiekt
angstBang als een bibberende haas
Zwetend als een trekpaard
sta ik te wachten op mijn verdict
ben ik nu veroordeeld
niet geslaagd voor deze job
die ik zo graag doen wou
die mij slapeloze uren bezorgde?
Altijd zijn er wel ergens anderen
die met hun ogen rollen
of schuddeboezemen met hun sexy kont
ik durf dat niet durf dat niet
Ik maak mezelf maar iets wijs
leeuw zonder tanden die ik ben
Slaaploze nachten
Daar is de brief met resultaten
Zou ik hem openen?
Ingrid Lenaerts

de rode draad
herinneringen in het achterhhoofd
onbegrijpelijk
februarilicht
laagstam
De ondergrondse
slingert als een gele slang
naar de buitenlucht
Ingrid Lenaerts

Tussen roestend ijzer en containers
tussen de grote kranen
vierpotig draaiend in alle richtingen
zochten een man en zijn kind
waarschijnlijk een schuilplaats
om de overtocht naar Engeland te wagen
De sans papiers geneartie
tegen wil en dank de bittere armoede
Waterkoud in de noorderwind
de kaai verlaten als een maanlandkrocht
het water wild tegen de kaaimuren
geen mens te bespeuren was hun moment
de kans te wagen
Ik rilde nog bij deze gedachte
Ingrid Lenaerts
carnavalsuitspattingen
daarbuitenWereld van glamour
vaag dansend in een luchtbel
zij valt daarbuiten
Ingrid Lenaerts
dame
ArbeidshofArbeidshof denk niet aan de tuin
waar stevig gewerkt wordt
in het zweet des aanschijns
waar porei en selder wordt geoogst
en bonen op een rij
slechts een kille zaal waar macht
je vierendeelt en je overgeleverd bent
aan welwillendheid van het noodlot
waar ik van gruwel bij nachelijk zweten
Vrouwe Justitia is geblinddoekt
gedenk o mens er is niets nieuws
onder de stralende zon
die schijnbaar duurder betaald wordt
door de ene dan door de andere
Ingrid Lenaerts