Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Dinsdag 20 februari 2007

de rode draad

Ik zit hier nog  pal voor de rode draad
die de helling afloopt naar de bron
bron van vloeibaar goud herinneringen
toen we nog op blote voeten
de morgen inliepen  het huis uit
in afwachting van de grote gebeurtenis
het mysterie dat zich open baren
de klokken van Rome onderweg
voor de eierworp voor honderden kinderen
ik had zo'n klok toch eens willen aaien
ik wou meevliegen maar ...
 
Het was het tarten der zenuwen
de vele vragen wanneer hoe en hoeveel
zou er gedeponeerd worden ?
Maar de klokken bleven uit
geen gevleugelde klepeldragers
ze kwamen altijd 's nachts
tot mijn grote spijt
 
Ingrid Lenaerts
 
Geschreven door Ingridstanella om 18:55 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 20 februari 2007

herinneringen in het achterhhoofd

We houden de herinnering in het achterhoofd
ze is niet ver weg ze vervolgt haar weg
elke dag in de bioscoop vanons leven
honderden plaatjes en momenten flitsen door
in vertraagde beelden zie ik mijn grootmoeder
in haar keuken terwijl ze wafels bakt
in versnelde beelden zie ik haar vluchten
bij de uitslaande brand die haar woning trof
ik zie haar op zondagen in de kerk
waar ze echt waarachtig en ingetogen bad
vol overtuiging het leven te kunnen wenden
Uit deze ruime collectie beelden
komt ze mij nog alle dagen tegemoet
in de meeste vrolijke associaties
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:37 Reageer op dit bericht
Maandag 19 februari 2007

Tussen roestend ijzer en containers
tussen de grote kranen
vierpotig draaiend in alle richtingen
zochten een man en zijn kind
waarschijnlijk een schuilplaats
om de overtocht naar Engeland te wagen
De sans papiers geneartie
tegen wil en dank de bittere armoede
Waterkoud in de noorderwind
de kaai verlaten  als een maanlandkrocht
het water wild tegen de kaaimuren
geen mens te bespeuren was hun moment
de kans te wagen
Ik rilde nog bij deze gedachte

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:18 Reageer op dit bericht
Zondag 18 februari 2007

carnavalsuitspattingen

Carnaval heeft zijn wilde kuren weer uitgedragen
op praalwagens en gekostumeerde grappenmakers
uitbundig juichend om hun purelof der zotheid
het poltiek geweten in zijn onderhemd gezet

Dan volgt het loslaten der zinnen zonder grenzen
in kreten van prinsen en andere hoofden met pluimen
zuippartijen tot diep in de buik van de nachtelijke stad
waarbij brievenbus-pissen jammerlijk zijn sporen laat

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:30 2 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 18 februari 2007

dame

Zij is een dame
in het zijspan van de wind
hij raast op zijn grenzeloze kracht
zij volgt als meegezogen
in de turbulentie
op en neer onderhevig aan zijn grillen
Zij is die dame
die onzerechten symboliseert
aan handen en voeten gebonden
Vrouwe Justitia.
daarbij ook nog
niets ziende

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:55 Reageer op dit bericht
Zondag 18 februari 2007

Arbeidshof

Arbeidshof denk niet aan de tuin
waar stevig gewerkt wordt
in het zweet des aanschijns
waar porei en selder wordt geoogst
en bonen op een rij

slechts een kille zaal waar macht
je  vierendeelt en je overgeleverd bent
aan welwillendheid van het noodlot
waar ik van gruwel bij nachelijk zweten

Vrouwe Justitia is geblinddoekt
gedenk o mens er is niets nieuws
onder de stralende zon
die schijnbaar duurder betaald wordt
door de ene dan door de andere

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 09:41 Reageer op dit bericht
Zaterdag 17 februari 2007

licht ontvouwt

Licht ontvouwt zijn papieren vleugels
voor de nog paarse nacht die alles omvat
de nachtuil vliegt tegendraads zijn nest in
de stilte ademt uit haarbedauwde vacht
de zon beklimt de horizon met zijn triomfwagen
in die mengketel van kleuren die hij uitgiet
over het rijk der hemelen dat kleurrijk palet
tussen het violette smachten van dag en nacht
het ijle blauw van de nieuwe morgen



Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:00 Reageer op dit bericht
Zaterdag 17 februari 2007

theater Entvelde

We staan in de theaterarena van Entvelde
omringd door rode rozen, goudbloemen en hortensia
de spelers zijn Zoef de hond, mijn grootmoeder en ik
de toeschouwers zitten op vouwstoeltjes
achter de rozen onder de kerselaar
We spelen deze namiddag de grote onbekende
ik draag voor uit een kindergedichtenboek
voor mij is het volle ernst
mijn grootmoeder zingt over het buurtleven
ze heeft haar teksten geimproviseerd
ik begeleid haar op potten en pannen met slagwerk
Na de vertoning de ereronde met Zoef
op achterste poten en een bril op zijn snoet
in een oude hoed een duit voor de vertoning
het applaus klinkt me nu nog in de oren
Hond en oma overleden
alleen ben ik nog in theater Entvelde
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:58 Reageer op dit bericht
Zaterdag 17 februari 2007

verkeerd gedacht

Voor het zicht  op diepeblauw van de oceaan
en voor het groen bij zonlicht
in noorderwateren heb je geen prijs.
Jij kan het me niet verkopen
wanneer op een dag gedacht wordt,
verkeerd gedacht door gewetenloze giganten ,
taxen te heffen op de aanblik
 van  licht  lucht en water
Wie zal dan wat verkopen
in deze verwarde tijden .

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 11:05 Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 februari 2007

karyatiden

Wat had zij met deze Karyatiden gemeen?
Onbeantwoord bleef de vraagstelling
Het was dolen tussen de kronkels
van haar hoofdgedachten

Wou ze samen staan met deze steunvrouwen
voor eeuwen onder de Griekse zon
de prikkelingen van lucht wind en water ervaren ?

De vervoering op rij in het weidse kleed
de klassieke schoonheid van deze cultuur
het mysterie zweeg in deze beelden
met het aangezicht naar de staalblauwe lucht
geheimen gegrift in een passie

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:32 Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 februari 2007

Met vreemde beelden
een jonge ego beladen
een jeugd die realiteit inprentte
in de spons van het geheugen

waar de reine kinderziel
argeloos en ongekunsteld
zich vertoonde
als het smetteloze tafellaken
hagelwit zoals na de was
op een reclame voor waspoeder
 De kinderziel was de blanke rechthoek
naast de zwarte der verdorvenheid
 Wanneer ik dit nu lees
ben ik jaren ouder
draagde relativiteit der dingen
hoog in het vaandel.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:00 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten