Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

Tussen roestend ijzer en containers
tussen de grote kranen
vierpotig draaiend in alle richtingen
zochten een man en zijn kind
waarschijnlijk een schuilplaats
om de overtocht naar Engeland te wagen
De sans papiers geneartie
tegen wil en dank de bittere armoede
Waterkoud in de noorderwind
de kaai verlaten  als een maanlandkrocht
het water wild tegen de kaaimuren
geen mens te bespeuren was hun moment
de kans te wagen
Ik rilde nog bij deze gedachte

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:18 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

carnavalsuitspattingen

Carnaval heeft zijn wilde kuren weer uitgedragen
op praalwagens en gekostumeerde grappenmakers
uitbundig juichend om hun purelof der zotheid
het poltiek geweten in zijn onderhemd gezet

Dan volgt het loslaten der zinnen zonder grenzen
in kreten van prinsen en andere hoofden met pluimen
zuippartijen tot diep in de buik van de nachtelijke stad
waarbij brievenbus-pissen jammerlijk zijn sporen laat

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:30 2 reacties Reageer op dit bericht

dame

Zij is een dame
in het zijspan van de wind
hij raast op zijn grenzeloze kracht
zij volgt als meegezogen
in de turbulentie
op en neer onderhevig aan zijn grillen
Zij is die dame
die onzerechten symboliseert
aan handen en voeten gebonden
Vrouwe Justitia.
daarbij ook nog
niets ziende

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:55 Reageer op dit bericht

Arbeidshof

Arbeidshof denk niet aan de tuin
waar stevig gewerkt wordt
in het zweet des aanschijns
waar porei en selder wordt geoogst
en bonen op een rij

slechts een kille zaal waar macht
je  vierendeelt en je overgeleverd bent
aan welwillendheid van het noodlot
waar ik van gruwel bij nachelijk zweten

Vrouwe Justitia is geblinddoekt
gedenk o mens er is niets nieuws
onder de stralende zon
die schijnbaar duurder betaald wordt
door de ene dan door de andere

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 09:41 Reageer op dit bericht

licht ontvouwt

Licht ontvouwt zijn papieren vleugels
voor de nog paarse nacht die alles omvat
de nachtuil vliegt tegendraads zijn nest in
de stilte ademt uit haarbedauwde vacht
de zon beklimt de horizon met zijn triomfwagen
in die mengketel van kleuren die hij uitgiet
over het rijk der hemelen dat kleurrijk palet
tussen het violette smachten van dag en nacht
het ijle blauw van de nieuwe morgen



Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:00 Reageer op dit bericht

theater Entvelde

We staan in de theaterarena van Entvelde
omringd door rode rozen, goudbloemen en hortensia
de spelers zijn Zoef de hond, mijn grootmoeder en ik
de toeschouwers zitten op vouwstoeltjes
achter de rozen onder de kerselaar
We spelen deze namiddag de grote onbekende
ik draag voor uit een kindergedichtenboek
voor mij is het volle ernst
mijn grootmoeder zingt over het buurtleven
ze heeft haar teksten geimproviseerd
ik begeleid haar op potten en pannen met slagwerk
Na de vertoning de ereronde met Zoef
op achterste poten en een bril op zijn snoet
in een oude hoed een duit voor de vertoning
het applaus klinkt me nu nog in de oren
Hond en oma overleden
alleen ben ik nog in theater Entvelde
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:58 Reageer op dit bericht

verkeerd gedacht

Voor het zicht  op diepeblauw van de oceaan
en voor het groen bij zonlicht
in noorderwateren heb je geen prijs.
Jij kan het me niet verkopen
wanneer op een dag gedacht wordt,
verkeerd gedacht door gewetenloze giganten ,
taxen te heffen op de aanblik
 van  licht  lucht en water
Wie zal dan wat verkopen
in deze verwarde tijden .

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 11:05 Reageer op dit bericht

karyatiden

Wat had zij met deze Karyatiden gemeen?
Onbeantwoord bleef de vraagstelling
Het was dolen tussen de kronkels
van haar hoofdgedachten

Wou ze samen staan met deze steunvrouwen
voor eeuwen onder de Griekse zon
de prikkelingen van lucht wind en water ervaren ?

De vervoering op rij in het weidse kleed
de klassieke schoonheid van deze cultuur
het mysterie zweeg in deze beelden
met het aangezicht naar de staalblauwe lucht
geheimen gegrift in een passie

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:32 Reageer op dit bericht

Met vreemde beelden
een jonge ego beladen
een jeugd die realiteit inprentte
in de spons van het geheugen

waar de reine kinderziel
argeloos en ongekunsteld
zich vertoonde
als het smetteloze tafellaken
hagelwit zoals na de was
op een reclame voor waspoeder
 De kinderziel was de blanke rechthoek
naast de zwarte der verdorvenheid
 Wanneer ik dit nu lees
ben ik jaren ouder
draagde relativiteit der dingen
hoog in het vaandel.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:00 Reageer op dit bericht

het machtselexir

Uit een gouden beker
drinkt de koning zijn machtselexir
dat smaakt naar nog
valeriaan, engelwortel en ijzerhard
zetten hem op sterke gedachten

Hij overschouwt zijn koninkrijk
na de historische strijd
het land ligt aan zijn voeten
de oogst is rijk de weide groen

de maaltijd wacht
de hemelse dis dankt hij aan de Heer
met deze spijzen van Lucullus

Dan wachten hem de meiden
terwijl zijn eega in de toren slaapt
Wat is het leven een weldaad.

Verderop crepeert het plebs

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:30 Reageer op dit bericht

Is dit romantiek.?

Romantiek heeft Zwitserse wortels
Oeroude dennen op rotsen
op de helling van eeuwen
daaronder een meer
met zijn mistige gedachten
het groenblauwe water dat klotst
in de wind op een verlaten oever
tussen rietkragen die in stilte dichten
wat je droomt over grenzen heen.
door het raam van de trein
draait de wereld rond de binnenzee
waar een stoomschip oversteekt
nog één met een groot rad
aan buitenboordexpansie.
en één witte rookpluim

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:20 Reageer op dit bericht

tussen citroen en knipoog

Een zure oprisping heeft me verzocht
een bittere pil er tussenin
 gezichten als citroenen uitgeknepen
en het onoplosbare raadsel 
van gerechtigheid

neen het zit niet mee sinds enkele dagen
men heeft het op mij gemunt
ik ben de pechvogel
die op woelige wateren dobbert
en kopje ondergaat
die zich vasthoudt
aan een lichtboei met witte en rode strepen

maar ik heb mijn herinneringen nog
ogen in mijn schuimkop
 jouw knipoog die wonderen doet
in bizarre tijden

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:07 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten