Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

red me

Red me van de ondergang
hoor ik gillen in de duisternis
vlak bij de poel met eendenkroos
Ik zie niemand hoor steeds dezelfde kreet.
alsof ik droom zie ik de oude eend
Anabel zit er verdrietig tussen het groen
Ze is weggelopen uit de parkvijver
Men wou haar vangen klaagt ze
ze is een ware bron van virussen
zij begrijpt er niets van in haar groot verdriet
red me red me blijft ze herhalen
Ach hopeloze eend
kon ik het je maar verklaren

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:49 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

monumentale schoonheid

We gaan voor monumentale schoonheid
tegen de hardheid van een muur in graniet
met het schaduw en lichtspel van de grote zon

we dagen de hemelgoden uit  in reflectie
wij springlevend en jong in het experiment
zij jaren ingedommeld op hun Olympos

we buigen het hoofd met eerbied in het woord
niet zoals het gladde knipmes dat kleeft
van stroop voor de dans naar andermans pijpen

Maar echt voor zon maan en sterren
die ons begeleiden in tijd en ruimte
op deze blauwe planeet de adem van bestaan
de reden natuur te koesteren als behoud

Onze ultieme bekommernis

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:41 Reageer op dit bericht

Vandaag ben ik een witte engel

Vandaag ben ik een witte engel
die de vrede predikt en de schoonheid
der heldere dingen
en morgen een aardvarken
met zijn neerwaartse bruine blik
wroetend in woeste gronden
symbool der sociale revolutie
omwenteling van structuren

ik kan ook nog de verschoppeling spelen
ingrote ellende op een mestvaalt
al mijn ego--wonden betten
met medelijden dat ik afdwing
soms kloot en lafaard en zielepoot

of arme stumperd als zwerver onder de brug
dan weer kasteelvrouw koningskind
met de lange blonde haren
varwaande ijdeltuit om te verwensen
de verwarring en de ongerijmdheid
van het bestaan

Soms weet ik niet wie ik ben
waarom en hoe
Het blijft een lange zoektocht
bij de keuze in zoveel rollen
hoewel ik het met mezelf
meestal op een akkoordje gooi.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:28 Reageer op dit bericht

We liepen langs de winterbeek
het was een gezonde wandeling
tussen verse sneeuw
op de oevers aangewaaid
De knotwilgen uitgedost in wit
de laagstam perelaars vibreerden
hun dunne takken als toverstokjes
in het koude landschap
grasprieten als stekels uit de stilte

We zijn altijd ademloze bewonderaars
van deze magie in de natuur
die je op een morgen ontdekt
heel kortsstondig blijft
in zonnestralen afdruipt
tot alles verdwijnt
in de bruine grondverf der aarde.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:38 1 reactie Reageer op dit bericht

zomaar een telefoontje

Eén telefoontje zomaar
wat dacht je ?
een verzekeraar belt
biedt zijn service pak aan
vraagt een rendez-vous
Hij murmelt dat zijn diensten
ronduitfantastisch zijn
zelfs verzekerd tegen de dood
jouw dood voor een prijs
op je hoofd

Ik wijs hem af
vind hem onbeschaamd
Daar krijg je spijt van
zo'n aanbod afslaan zegt hij
Ik haak af voel me bedreigd
door een afperser
best de politie verwittigen
Zomaar een telefoontje?
Ik vrees erger

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:52 Reageer op dit bericht

verwonding

Hij neemt mijn verwonding op schoot
sinds de dag ik als gekwetste vogel
het nest te eng en te bekrompen vind
Hij troost met zijn bloemenkrans
van woorden die hoop verkondigen
waar ik langs de ladderde houvast krijg
dat leven nog zinvol is in delen van het leed
daar waar eenzaamheid de kop opsteekt
happend als een krokodil naar haar prooi
Dat vreugde je nog kan bekoren 
als een zonnestraal haar hand biedt.

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 18:40 Reageer op dit bericht

Wie zegt dat Valentijn geen verrassing brengt?
Is dit een must die de commercie laat draaien
voor lekker zoenen in het rood of het roze
voor rozen in een lichtbrekende vaas
voor pralines in een fluwelen doos
met de gouden strik van schittering
liefdesverklaring op commando

Wat doen me deze gedachten pijn ?
ik die als liefdesgod mijn pijlen moet richten
naar die smoorverliefde daar op de bank
zal ik nu een deuntje huilen
alvorens eraan  te beginnen
ik zeg radicaal neen
Toch kom ik bij jou langs tegen wil en dank
en met de groeten van je aller Cupido

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:38 Reageer op dit bericht

ontbijt

 Ontbijt met mijn kleinzoon
niet al te traditioneel
 vraagt hij me cola
 en zeker een vanillewafel.
 Lekker vettig klinkt het
 Alle lightproducten zijn voor oma's
 legt hij uit met de nodige relativering
 nu kan hij nog de cholesterol de baas
 en overgewicht dat sport hij af
 traint in de fitnesszaal.
Ik grijp laconiek naar de ontbijtgranen
alsof ik de chewinggumpraat niet hoorde.

Ingrid Lenaerts
 

Geschreven door Ingridstanella om 21:05 Reageer op dit bericht

over de stoeprand

Ik ben over de stoeprand gevallen
zonder enige garantie
niet verzekerd wel tegen de vlakte gegaan.
over streepjes en tegeltjes van stadsverfraaiing
werelds en wuftige dingen
een kleine zeemeermin sloeg met haar staart
en stond er lachend bij
alsof er niets gebeurd was.
Wat was ik dom dat ik die dame niet zag
Ik zag  sterren bij klaarlichte dag
geschaaft en geschonden
heb ik hinkend mijn weg verdergezet
waarbij ik hiernu zit met verwonde knie
en gekneusde voet .


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:55 Reageer op dit bericht

een kille boosdoener

Alleen tussen mij en de leegte
hapert de tijd als een kille boosdoener
Uit mijn hoofd kan ik hem niet wringen
kijk verstard naar mijn evenknie
de spiegel die ene echte en onvervaslte
die me zijn waarheid vertelt
alsof ik in een gasbel borrel
van angst en verzet
tegen zwarte gedachten
van een grauwe wereld
die pampert van het kille onrecht

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:02 Reageer op dit bericht

als pelgrims

Als pelgrims onderweg
over de harde keien
de barre aarde
vermoeide uren
de brandende zon  in het zenit
van onze dagen
wij vechten tegen slaap
moeten  weer geloven
in de bron van helder water
die onze dorst lest
als zoekers van recht
van de eerlijke daad
als pelgrims onderweg
tussen de wolven
die we willen nekken

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:41 Reageer op dit bericht

liefdesboom

Onder de grote linde
Nu nog kaal in zijn takken
een beetje grillig bij valavond
zoals de vangarmen van een octopus
maar al niet te min
wij noemen hem onze leifdesboom
onnoemelijk teder
hebben wij zijn stam omarmd
als twee zotte mussen
voor de eerste kus
weetje nog lang geleden
Zullen we het nog eens overdoen
net als toen voor de zoveelste
mijn lief?


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:09 Reageer op dit bericht

Op de blauwe brug
liep een snaterende gans
helemaal alleen

angstig en schichtig
waggeldezeer verder
gewond aan haar poot

de dierenwacht kwam
verzorging voor de vogel
slechtsmet groot protest

het dier begreep niets
bleef stil ineengedoken
gespalkt in het gras

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:02 Reageer op dit bericht

Je ontwaakt uit een rusteloze slaap
de dag is asgrijs en dreigend
de eerste spetters regen tikken
op het plastic dak onder mos
met snijdende roffels
alsof je een dreun om de oren krijgt
Op straat drijft de wind de voetganger
eenzijdig richting westen
hij heeft hem bij de kraag
verzet is nauwelijks mogelijk
Op deze rotdag ga je het strijdveld vervoegen
het zal en het moet
naar het werk hossen om den brode.
Ingrid enaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:42 Reageer op dit bericht

vaal en duister

                                    

Rechtspraak is vaak vaal en duister
nestelt zich in hoogdravende taal
om wat krom is in recht
verdoezelend de bedoeling
ontoegankelijk voor enkelvoudig begrip

Vrouwe Justitia met haar blinddoek
haar weegschaal in evenwicht
staat vaak te blozen van schaamte
in haar symboliek
voor rechtvaardigheid


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 09:24 Reageer op dit bericht

Bij smeltende sneeuwsmeurrie
is het daklozen te gortig buiten
Ze noemen zich drie muskieters
met de rode neuzen
ze stinken als een vuinishoop
Vandaag verzamelen ze bij de lift
het shoppingebouw kreunt onder hun gewicht
als onderuitschuivende zuilen
gepakt en gezakt met blikjes
in plastic tassen

lallend over de nonsens des levens
klagen ze over hun hondenleven
weigeren te overnachten
met een dak boven het hoofd

Zij brengen de groet
aan hun mistige kelders
waar ze de pariascène
van de welvaartstaat vertolken

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:26 Reageer op dit bericht

valentijnkriebels

Zou jij mijn Valentijn daar niet zijn ?
Ik kan niet meer slapen als ik je zie
ik ben kribbig en krabbig
ik zou je de huid vol willen schelden
toegeven dat er iets anders is
het kriebelt meer dan in mijn hoofd
ik zou je willen zoenen
maar dat wil ik niet bekennen.
Misschien lach je me wel uit?

Maar ik zou met jou willen tafelen
door de bossen wandelen
je gezicht aaien en fluisteren
de rest wellicht ook en zoveel meer.
Zou jij mijn Valentijn niet zijn ?
Zoek het dan toch uit, joch
doe niet zo stoer
Maar zeg het me toch
Ik verlang naar jou.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:22 3 reacties Reageer op dit bericht

jij bent...

Jij bent mijn blijde boodschap
elke dag in weer en wind
van hoog tot laag
wanneer de zee aanrolt
wanneer zij breekt in je ogen
aquamarijn  en diep gelovig
de lachende liefde onder ons
woord en daad uit je weidse hand
mijn leven zonder grenzen
jouw congruentie in mijn schaduw
Jij bent mijn blijde boodschap.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:12 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten