Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

Het klaart verlangen naar lente
het doorschieten van crocus en narcissen
het vroegere ochtendgloren
de niewe aarde in haar adem van verjonging
de fluitende vogels als nestbouwers
de frivole zijde van bestaan
al was het dit ene moment
voor het groene salto in mijn hoofd.
 
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:00 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

vrouw met winkelwagentje.

De oude vrouw van hierboven
zoals een triestige regendag
haar niet spaart
sjokt de straat op
met haar lege winkelwagentje.
ze loopt traag en moeilijk

Wagens zonder enige enige menselijkheid
in hun borstkas
scheren voorbij als wilde mannen
schurend door de plassen
In een waterstraal van modder
en smeurie wordt zij ondergedompeld
balt de vrouw haar vuisten
als een gewond dier.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 09:18 Reageer op dit bericht

bladeren

Bladeren door de geschiedenis
de evenementen van verliefdheid
het is een herbronnen van de kriebels
de momenten als warmte in zonlicht
waar je wil naar weerkeren
waar je met brede heimwee in rondwandelt
als een gevoelskalender
met toeters en bellen
die nu in je geheugen rinkelt
een zalig iets om te koesteren
als een oude teddybeer

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 09:07 Reageer op dit bericht

schoppen

Schoppen tegen de morgen aan
als een paal boven water in een vijver
de eenden schrikken zich rot aan de oever
benijdt zij de dieren
om hun ongecompliceerd bestaan?

De zon zweet haar misverstanden uit
vandaag wordt het bloedheet
mist tussen de bomen
ademen is nog ijl en toelaatbaar
straks vergaat het uur in nietsdoen
de dag is een passage vergeten.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:55 Reageer op dit bericht

Eeuwig komt mij niet na in de sporen
van tijd, ben bang van elk afscheid
weet nochtans dat het moet
enige smoes zal mijn uitsel niet halen

de redenen om te blijven zijn tal
in het vierkant van welbehagen
onder de bloeiende kerselaars
in de boomgaard tussen het jonge groen

in het moment van geluk in je armen
dat zich wil kleven op mijn huid en verstand
in de gemeenschap die wij liefde heten
beleven met de knal der verwelking

oude gezegden indachtig bijgeloof
vervloeking en verwensing
zo ben ik bang van elk afscheid
tot op het bot van mijn lijf.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:00 Reageer op dit bericht

gespleten

Zoals een nauwe kloof in een rots
gespleten door natuurgeweld
zoals gekliefd brandhout
werd zij  uiteengereten
door de twijfel welke richting
zij  zou kiezen
inwonen bij één van haar ouders
die ze aan elkaar wou klinken
bij hun vechtscheiding

Zij voelde zich verongelijkt
door beide volwassen
die ze als rotegoïsten brandmerkte
tot ze uiteindelijk in het vaartuig
van de wijde weer stapte
zonder nog iets te verklaren

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 14:24 Reageer op dit bericht

De zon heeft mij ingepakt
gesjaald tot de tanden
onherkenbaar ben ik nu
met deze kleurrijke kleren
een jurk tenvoeten uit
lange jassen van grove stof
beschermd tegen zand en wind
zo voor een kamelentocht
met een karavaan door de woestijn
dit is geen grap geen carnaval
Ik voel me vreemd in mijn vel
alsof een ander mijn plaats inneemt
En toch alles is echt  vooruit dan maar.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 08:53 Reageer op dit bericht

merels

Moeder Merel hiphopt op het grasveld
Vader heeft zijn argusoog laten rollen
Wat ziet hij daar ? Fluit hij zijn dame na
"kom hier, kom hier zit dikke pier"

Haphap en moeder Merel heeft er ook één
het pierenrijk is aangeboord een rijke maaltijd
"Straks komt de kroost uit het ei" zingt zij
"Wat zijn wij hier toch verwend op deze grond
het is er of geen einde aankomt"

Tevreden van het stevige maal in de tuin
nog alle resten omgekeerd hier een bes
en daar een bol en, zie ze vertrekken
ze vliegen kwetterend weg naar het nest
in de vlierstruik achter het kippenhok

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 08:21 Reageer op dit bericht

met twee kapotte sokken - kolder

Met twee kapotte sokken
onder afgeknaagde rokken
schoenen met gaten in de top
dat er nog eens bovenop
heel vele lagen gerafelde wol
op de borst van de toverkol
een stem als een krassende kraai
maakte het wijf niet zo fraai
haar gezich zat vol vieze wratten
op elke schouder de katten
op haar hoofd een versleten hoed
zo zwart als zwaar roet
de bezem klaar om door lucht te klieven
naar de duivels en de dieven
Heksemarmiet is zeker niet min
zeker zo gevaarlijk als de vogelspin
ze loert vanuit de bomen
naar al wie kan langskomen
dan slaat ze weer eens toe
dat wordt ze nooit moe
ze geeft je van haar toversoep
je valt in slaap op de stoep
dan berooft ze je van je geld
terwijl de duivel telt
dan gaan ze lekker hoeren en boeren
en nog andere zotte toeren
Haal haar niet binnen
het zal je niet zinnen
ze maakt je dol als een kip zonder kop
en dan stopt ze je in het grote sop
dan ga je echt beven
en smeken om je leven.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:26 Reageer op dit bericht

gekortwiekt

Zij werd gekortwiekt als een kip
zij die niet meer vliegen kan
in een enge kale kamer brult ze
het gekooide leed uit dat kwelt
zoals een beer in een klem
woedend als niet één
probeert te ontsnappen
aan alle regels en normen.
ontoegankelijk door de muur van verdriet
wanhoop van een vernietiging

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:31 Reageer op dit bericht

Als een een overklaarbare golf
vetraging op de nieuwe autobaan
als processiegangers rijden ze traag
stapsvoets bumper aan bumper
Geirriteerde of lamlendige chauffeurs
voorbijsnellers op de pechstrook
verkeersreglementen aan de laars lappend
de stoïcijn die zijn dagblad leest
de dame die zich schminkt
de mobiele traagheid
en de warmte van een middagzon
Wat wil je meer om probemen te scheppen
binnen het verkeer.

Er wordt al jaren over geschreven
over gedebateerd
 vijf jaar terug stond ik dagelijks in de file
en nu nog eventjes langer

Ingrid  Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:37 Reageer op dit bericht

angst

Bang als een bibberende haas
Zwetend als een trekpaard
sta ik te wachten op mijn verdict
ben ik nu veroordeeld
niet geslaagd voor deze job
die ik zo graag doen wou

die  mij slapeloze uren bezorgde?
Altijd zijn er wel ergens anderen
die met hun ogen rollen
of schuddeboezemen met hun sexy kont
ik durf dat niet durf dat niet
Ik maak mezelf maar iets wijs
leeuw zonder tanden die ik ben
Slaaploze nachten
Daar is de brief met resultaten
Zou ik hem openen?

Ingrid Lenaerts





Geschreven door Ingridstanella om 17:31 Reageer op dit bericht

Ik was mijn herinneringen niet wit
ze zijn nog kraaknet zonder onderhoudsbeurt
of er gaten in zijn dat weet ik bij god niet
herinneringen het zijn die van mij, en die pak je me niet af
zeg je , het geheugen is een kaas heeft ook gaten
zou hij ze ook vol mémoires stoppen ?

We zaten waar wat melig te doen
of we nog catchy waren in onze troglodieten?
Wellicht bracht ik Keltische poëzie
en droomde jij je Chinese herinnerigen.?

Maar nu zit ik in Kortrijk in 1302
ik heb mijn paard gestald want ik zoek
de gulden sporen en mijn roots
die ik hier ergens achterliet alvorens ik
naar Limburg kwam.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:39 1 reactie Reageer op dit bericht

de rode draad

Ik zit hier nog  pal voor de rode draad
die de helling afloopt naar de bron
bron van vloeibaar goud herinneringen
toen we nog op blote voeten
de morgen inliepen  het huis uit
in afwachting van de grote gebeurtenis
het mysterie dat zich open baren
de klokken van Rome onderweg
voor de eierworp voor honderden kinderen
ik had zo'n klok toch eens willen aaien
ik wou meevliegen maar ...
 
Het was het tarten der zenuwen
de vele vragen wanneer hoe en hoeveel
zou er gedeponeerd worden ?
Maar de klokken bleven uit
geen gevleugelde klepeldragers
ze kwamen altijd 's nachts
tot mijn grote spijt
 
Ingrid Lenaerts
 
Geschreven door Ingridstanella om 18:55 Reageer op dit bericht

herinneringen in het achterhhoofd

We houden de herinnering in het achterhoofd
ze is niet ver weg ze vervolgt haar weg
elke dag in de bioscoop vanons leven
honderden plaatjes en momenten flitsen door
in vertraagde beelden zie ik mijn grootmoeder
in haar keuken terwijl ze wafels bakt
in versnelde beelden zie ik haar vluchten
bij de uitslaande brand die haar woning trof
ik zie haar op zondagen in de kerk
waar ze echt waarachtig en ingetogen bad
vol overtuiging het leven te kunnen wenden
Uit deze ruime collectie beelden
komt ze mij nog alle dagen tegemoet
in de meeste vrolijke associaties
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:37 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten