Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Donderdag 15 maart 2007

Laat de zon

Laat de zon haar warmte brengen
na de natte en winderige dagen
alsof de wereld herleeft
vanaf het schilderspalet der natuur
bloesems verwaaien hun milde pracht
ik kijk elk jaar verwonderd
naar dit feest der nieuwe dagen
de zachte kleuren van jong leven
versterken het binnenste buiten
een dolle sprong als een veulen
in een wei vol paardenbloemen 
een gele golf over het land van nu.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 17:48 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 14 maart 2007

boze tongen

Boze tongen met weerhaken
snijden tot diep in ons vlees
vermaledijden onze blijde mare
elkaar gevonden te hebben
in goede en kwade dagen
Boze tongen verhakkelen onze vreugde
de zon boven het dak te koesteren
 boze tongen moeten aan banden gelegd
ze moeten geschuwd zoals
krokodillen van verraad.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:53 Reageer op dit bericht
Woensdag 14 maart 2007

In mij

In mij fluistert gekraakte duisternis
eruit te mogen na zoveel nederlagen
het niet meer te zien zitten
de inzet verbleekt als een versleten laken
woorden zonder ruggegraat
te banaal om nog mee te dingen
naar de prijzen van de toekomst
veel te hoog gemikt voor een pechvogel
met lamme vleugels
Ik gaap naar het gatin mezelf
aan de rand van het nest.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:45 Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 maart 2007

Maandag loopt nog wankelend over straat
heeft te veel gezopen bij Gust om de hoek
trappist en jenever in een mixt van je welste
dit al sinds hij nog zondag was.
vindt het sleutelgat niet zet nu de fiets tegen de heg
wauwelt drinkliederen uit een cantusboek.

wordt naar binnen geleid door boze echtgenote
kust haar allesomvattend onder de sterren
grabbelt in haar nachtjapon van pure zijde
eega schreeuwt van verontwaardiging

Maandag krijgt klappen in het gezicht
strompelt gedwee mee naar binnen
vergeten fiets overnacht buiten
Maandag valt in bed en snurkt
de arbeid is die dag voor later.
Dinsdag misschien?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:33 Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 maart 2007

Hier in de stilte rondom mij deze avond
slechts met het tikken van een grote klok
ook andere domme achtergrondsgeluiden
ben ik beginnen wenen als een klein kind
-snotteren zei mijn grootmoeder bij deze -
 
"Kind laat je tranen de vrije loop" woorden
die ik nu nog hoor op de geheugenband
na al deze rotdagen waar ik tegen vecht
als een leeuw  met afgezaagde klauwen
 
Vechten tegen een vermoeide geest
die ik wil ontkennen met klem
zoals een leugen waarheid zou zijn
te veel is te veel maar er kan nog een schep bij
alvorens het bad overloopt
de kraan is versleten en blijft druppelen
maar ik zal het bad ontstoppen
de loodgieter des levens roepen
mij op te lappen. Morgen komt
en het is alweer een nieuwe dag
ik wil de zon zien opgaan in het goud
ik laat mij niet inpakken door verlies
ik sla terug voor betere tijden
 
Ingrid Lenaerts
 
 
 
 
 
Geschreven door Ingridstanella om 22:19 Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 maart 2007

vrijblijvend

Vrijblijvend zou me toejuichen als een weldaad
maar spoedig werd ongedwongen verwaarloosd
herleid tot een minimum zelfs tot niets
een soort onverschilligheid die niemand raakt

zelfs de zak met lompen veranderde niet
hoewel hij niet vrijblijvend was noch gedwongen
Zijn aanwezigheid was van andere aard
hij had geen zeggenschap over doen en laten
van de romslom in zijn buik die bezocht werd
door een kolonie uithuizige muizen
opzoek naar hun winterpaleis

bij toeval was hij er neergezet en gevuld
Wat is  dan zo vrijblijvend in onze wereld
dat iets dat wij willen versieren als het past.
Het is een holle frase voor het excuus
dat wij dag op dag weer uitvinden

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:02 Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 maart 2007

hoofdzonden

Ze gingen mij in eeuwigheid voor
hoewel ik er al lang bij stil sta
en ik ze uitdiepte in ware verhalen
alsof hoofdzonden mij verankerd waren
Ik gaf ze een staatsstructuur
als hoofdbron van desbetreffend kwaad
de geneugte van de zonde
als satire op een sameleving
in de duisternis van het heelal
waar het contra pal staat
boven rechgtmatigheid en deugdzaamheid
het antiquariaat van onze gemeenschap
waar ik me als oude zak
naar gedroeg minzaam behulpzaam
Het was de anarchie die het haalde
in de chaos van mijn schrijven
als aanklacht tegen de spiegel
van een hypocriete consumptieboom.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:47 Reageer op dit bericht
Maandag 12 maart 2007

hart van steen

Ik ben uitgepraat en zwijg van steen
mijn hart altijd geweest zegt mijn vijand
Ze beloert me als een slang met gifkop
dat gespleten serpent met dito tong
vrienden waren wij ooit herinnert ze me
lang geleden toen we nog samen speelden
vader en moeder in de tuin achter het hek
Ik moest altijd man zijn beresterk en krachtpatserig
Zij was het tere hart van peperkoek met veel kindjes

Later gingen onze wegen scheiden
tot we de liefde voor de man ontdekten
zij mij naar het leven stond
om dezelfde brillantine-boy

Zij lust mij nog steeds rauw tot heden
om nog zoveel meer geld gave en goed
wellicht om mijn stenen hart
dat haar prikkeldraad laat uitrollen

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:24 Reageer op dit bericht
Maandag 12 maart 2007

bang wachten

Bang wachten op enig nieuws
onmogelijk de schrikbeelden
ademloos degangalsof
een fobie zich vermomd heeft
in witte gezichten monitoring
buisjes en slangen
het tikken van de klok
de doodse stilte in de longen
van intensive care
de kille professionaliteit
in het voorgeborgte van de dood
de angst te boven
het leven gaat gewoon zijn gang
in nauwe werkelijkheid
zonder pardon.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:39 Reageer op dit bericht
Maandag 12 maart 2007

klaaglied om AB

Wie zal haar helpen eenzaamheid verjagen
Nu zij haar toeverlaat moet missen ?
Dagelijks leven  als een verwarring
chaos als botsende sterren bij toeval

een aaneenschakleling van paarse irrealis  
een ketting waar ze niet om gevraagd heeft
Had het die dag niet geregend dan was
hij niet gevallen als een baksteen van vijf hoog

Was alles in de oude plooi de lente tegemoet
Nu ziet zij de lente door een holle bril
hoewel de magnolia in de tuin  prachtig bloeit
met roze kaarsen op al  zijn takken

Hij zal nooit meer bloemen strooien zoals voorheen 
zijn  lente is nu een onverschillige tante 
vol kwellingen met de zon hoog in de lucht
die zij niet ziet in dit zwarte gat aarde.

Ingrid Lenaerts




Geschreven door Ingridstanella om 21:23 Reageer op dit bericht
Maandag 12 maart 2007

knooppunt

Het knooppunt van verlangen
naar jou laat me niet los
waar ik ga of sta zie ik je
 haren in de wind met die lichte verwarring
de guitigheid van een jongensdroom
die er nog altijd zegeviert
na al die jaren
 ernst en betrouwbaarheid als hoekstenen
in de tijd die erodeert
in de wind door het holle venster
van een wrede wereld
een meertouw in mijn hoofd
houdt het knooppunt stevig vast
ik wil je niet lossen
ondanks alle wervelwinden

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 19:24 Reageer op dit bericht
Maandag 12 maart 2007

ergens moeder

Mijn moeder kan ik niet meer zoeken
ze is als sinds vijftig jaar aan de overkant
uit mijn leven verdwenen langzaam maar zeker
ziekte dwong haar uit deze wereld
ze verloor het gevecht voor bestaan
amper zevenendertig jaar

Ik vind haar gedachtenis op een kerkhof
ver van hier tussen de hoge populieren
waar zij rust onder een sobere steen
Altijd is zij mijn grote voorbeeld geweest
in woord en daad als een spiegel
die de levensweg van een ver bestaan decodeert

In tal van gedichten vind ik haar weer
als een prinses die mijn dromen leefbaar maakt
ook onder de bloeiende kerselaar op foto
die mij in het geheugen gegrift is
in de brieven die ze naliet
toen we als jonge kinderen
op bivak gingen in de bossen.
Ik draag mijn moeder waar ik ga of sta.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:13 Reageer op dit bericht
Maandag 12 maart 2007

iemand zegt

Iemand zegt ik wil verdwijnen
zet me maar op non actief
ik wil weg ik hoor er niet meer bij
schrap me maar van de lijst
de lijst is zijn vervreemding
zou hij er zich niet goed bij voelen
Wat loopt fout, hij zegt niets
wij hebben er het raden naar
een soort leeg gevoel in de maag
een gat in het zijn
veel vragen zonder antwoord
de verdwijntruck van de goochelaar
het konijn in de heod voor altijd.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:46 Reageer op dit bericht
Maandag 12 maart 2007

verwant

Verwant aan de duisternis
gedachten verdrongen in uithoeken
gaan er zweven als dwaallichten

zwerven tussen klaar en donker
het ultieme moment aan de horizon
alvorens de zon de dag vaarwel zegt

de nacht verschijnt met zijn verhaal
zijn hebben en houden zijn huishouding
verwant aan de crypte der passie

ontsluit zij haar weelde
aan emoties de vrije loop
zelfs daar zijn geen woorden voor
zij laat het gewoon gebeuren.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:23 Reageer op dit bericht
Zondag 11 maart 2007

middendoor

Gebroken trots middendoor
gevallen als een ontwortelde boom
wil hij niets meer horen of zien
ligt als een fantoom te bed
tussen lakens en kussens
gezoem van apparatuur
knipperlichten inmuizenverstand
emotie gepantserd
zoalsin een startrek naarverdoving
een andere wereld verwarring
pijn op afstand die knaagt
aan het dove bot

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:42 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten