Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
Vrijdag 16 maart 2007

komend uit het noordzeegat

Ik moet er de wind ontvangen
komend uit het noordzeegat
sta er niet voor te trappelen
met zijn staart en nukken
in de voorjaarsmaanden

bederft hij onze luchten
met grijze kliederwolken en regenvlagen
stuur ik hem heen maar hij wil niet luisteren
gaat nog in het water woelen
zijn onstuimigheid valt niet in te tomen.
Kierewiet is dit heerschap wel..

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:27 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Vrijdag 16 maart 2007

grasbermen

Op de grasbermen van de spoorweg
gaf ik jou mijn lente in een gedicht
ik maakte er met weinig woorden
bloemenkransen van madeliefjes
voor het kind met het witte hoofd
paardenbloemen in een ruiker
voor de lof derspeelse zotheid
de dag die aan onze voeten lag
de morgen die dauwde in de stengels
de honger naar lijf en ziel
die ons voorwaarts dreef
naar het dak van de wereld
dat we nog steeds beklimmen.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:12 Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 maart 2007

tintelend

Hij ontvouwt zijn tintelende blikken
zoals de vleugels vaneen koningvlinder
ragfijn in de nerven van zijn oranje gloed.
Hij laat me huiveren
op het koortsige bed
van mijn grote onrustdie hij beroert
zoals een sterrenregen
Dwalend in het magnetische veld
van zijn ooghoeken
sta ik dronken dromend
van verwondering.
een eenzaam halleluja

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:00 Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 maart 2007

het lijkt een luchtbel

Het ijle verlangen te drijven
in een zilveren meer
waar de zon in onder duikt
onder een staalblauwe lucht
het lijkteen luchtbel
doorschijnend als een waterdruppel
van te grote weemoed
naar het onbestemde van de dag
Het wachten op de lege doos
die bij goedertieren boordevol kan zijn
als je maar weet hoe ze te vullen
met de konijnen uit de hoed
van de goochelaar

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:44 Reageer op dit bericht
Vrijdag 16 maart 2007

Winderig weer inktzwart water bij avond
Op de rivier een aak met open ruim
luiken opengeplooid als een reuze accordeon
in de buik van het schip het meel
het water klotst tegen het schip
het deint op en neer zoals op zee
De veevoederfabriek in volle actie
het meel wordt uit het schip gezogen
een soort kraan met een lange slurf
ze maakt gorgelende geluiden
zoals een reus uit sprookjes
wraatzuchtig wreed en verslindend
het schip heeft een diepe lege maag
het kan weer terug naar zijn thuishaven.



Herinnerigen aan een archeologsich erfgoed
dat verdween toen de rivier gedempt werd.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:14 Reageer op dit bericht
Donderdag 15 maart 2007

kweken

Hij  kweekt alleen maar hamsters
niet één niet twee maar veel
tegen de eenzaamheid van nachten en dagen
die roffelend op zijn deuren tokkelt
die hij niet wil openen

met het hart van een beunhaas
amsters moeten hem beschermen
hun aanwezigheid bevestigen
met een groot aantal in verschil
die hij als troostend ervaart
in de stoofketel van angsten
die hem beloeren
 hiermee heeft hij zijn burcht gebouwd
oersterk als een beer
erin verschansd

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:02 Reageer op dit bericht
Donderdag 15 maart 2007

soms ben je

Soms ben je van glas
doorschijnend helder
dan weer mistig boven de velden
maar je bent ook van vlees en bloed
oceaanblauwe ogen in een warm lijf
je voelt nabij heel even dan ver weg
kind dat de verleden rakker herbergt
dat de blote knieënbroek vertaalt in idealen
camouflage van de ridderzonder paard
die mij verzoekt in éénzelfde taal
diet nooit in een ballon zal reizen
met het grote hart van de droom
in voeten realiteit
die ik steevast wil volgen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:51 Reageer op dit bericht
Donderdag 15 maart 2007

Laat de zon

Laat de zon haar warmte brengen
na de natte en winderige dagen
alsof de wereld herleeft
vanaf het schilderspalet der natuur
bloesems verwaaien hun milde pracht
ik kijk elk jaar verwonderd
naar dit feest der nieuwe dagen
de zachte kleuren van jong leven
versterken het binnenste buiten
een dolle sprong als een veulen
in een wei vol paardenbloemen 
een gele golf over het land van nu.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 17:48 Reageer op dit bericht
Woensdag 14 maart 2007

boze tongen

Boze tongen met weerhaken
snijden tot diep in ons vlees
vermaledijden onze blijde mare
elkaar gevonden te hebben
in goede en kwade dagen
Boze tongen verhakkelen onze vreugde
de zon boven het dak te koesteren
 boze tongen moeten aan banden gelegd
ze moeten geschuwd zoals
krokodillen van verraad.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:53 Reageer op dit bericht
Woensdag 14 maart 2007

In mij

In mij fluistert gekraakte duisternis
eruit te mogen na zoveel nederlagen
het niet meer te zien zitten
de inzet verbleekt als een versleten laken
woorden zonder ruggegraat
te banaal om nog mee te dingen
naar de prijzen van de toekomst
veel te hoog gemikt voor een pechvogel
met lamme vleugels
Ik gaap naar het gatin mezelf
aan de rand van het nest.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:45 Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 maart 2007

Maandag loopt nog wankelend over straat
heeft te veel gezopen bij Gust om de hoek
trappist en jenever in een mixt van je welste
dit al sinds hij nog zondag was.
vindt het sleutelgat niet zet nu de fiets tegen de heg
wauwelt drinkliederen uit een cantusboek.

wordt naar binnen geleid door boze echtgenote
kust haar allesomvattend onder de sterren
grabbelt in haar nachtjapon van pure zijde
eega schreeuwt van verontwaardiging

Maandag krijgt klappen in het gezicht
strompelt gedwee mee naar binnen
vergeten fiets overnacht buiten
Maandag valt in bed en snurkt
de arbeid is die dag voor later.
Dinsdag misschien?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:33 Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 maart 2007

Hier in de stilte rondom mij deze avond
slechts met het tikken van een grote klok
ook andere domme achtergrondsgeluiden
ben ik beginnen wenen als een klein kind
-snotteren zei mijn grootmoeder bij deze -
 
"Kind laat je tranen de vrije loop" woorden
die ik nu nog hoor op de geheugenband
na al deze rotdagen waar ik tegen vecht
als een leeuw  met afgezaagde klauwen
 
Vechten tegen een vermoeide geest
die ik wil ontkennen met klem
zoals een leugen waarheid zou zijn
te veel is te veel maar er kan nog een schep bij
alvorens het bad overloopt
de kraan is versleten en blijft druppelen
maar ik zal het bad ontstoppen
de loodgieter des levens roepen
mij op te lappen. Morgen komt
en het is alweer een nieuwe dag
ik wil de zon zien opgaan in het goud
ik laat mij niet inpakken door verlies
ik sla terug voor betere tijden
 
Ingrid Lenaerts
 
 
 
 
 
Geschreven door Ingridstanella om 22:19 Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 maart 2007

vrijblijvend

Vrijblijvend zou me toejuichen als een weldaad
maar spoedig werd ongedwongen verwaarloosd
herleid tot een minimum zelfs tot niets
een soort onverschilligheid die niemand raakt

zelfs de zak met lompen veranderde niet
hoewel hij niet vrijblijvend was noch gedwongen
Zijn aanwezigheid was van andere aard
hij had geen zeggenschap over doen en laten
van de romslom in zijn buik die bezocht werd
door een kolonie uithuizige muizen
opzoek naar hun winterpaleis

bij toeval was hij er neergezet en gevuld
Wat is  dan zo vrijblijvend in onze wereld
dat iets dat wij willen versieren als het past.
Het is een holle frase voor het excuus
dat wij dag op dag weer uitvinden

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:02 Reageer op dit bericht
Dinsdag 13 maart 2007

hoofdzonden

Ze gingen mij in eeuwigheid voor
hoewel ik er al lang bij stil sta
en ik ze uitdiepte in ware verhalen
alsof hoofdzonden mij verankerd waren
Ik gaf ze een staatsstructuur
als hoofdbron van desbetreffend kwaad
de geneugte van de zonde
als satire op een sameleving
in de duisternis van het heelal
waar het contra pal staat
boven rechgtmatigheid en deugdzaamheid
het antiquariaat van onze gemeenschap
waar ik me als oude zak
naar gedroeg minzaam behulpzaam
Het was de anarchie die het haalde
in de chaos van mijn schrijven
als aanklacht tegen de spiegel
van een hypocriete consumptieboom.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:47 Reageer op dit bericht
Maandag 12 maart 2007

hart van steen

Ik ben uitgepraat en zwijg van steen
mijn hart altijd geweest zegt mijn vijand
Ze beloert me als een slang met gifkop
dat gespleten serpent met dito tong
vrienden waren wij ooit herinnert ze me
lang geleden toen we nog samen speelden
vader en moeder in de tuin achter het hek
Ik moest altijd man zijn beresterk en krachtpatserig
Zij was het tere hart van peperkoek met veel kindjes

Later gingen onze wegen scheiden
tot we de liefde voor de man ontdekten
zij mij naar het leven stond
om dezelfde brillantine-boy

Zij lust mij nog steeds rauw tot heden
om nog zoveel meer geld gave en goed
wellicht om mijn stenen hart
dat haar prikkeldraad laat uitrollen

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:24 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten