Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be
Dinsdag 25 september 2007

herfst op komst

De koude blaast haar lokken weg
uit haar gezicht  door nevel omkranst
ze schudt het hoofd meewarig
de wolken ritsen dreigend tussen grijs en blauw
de wind speelt het spel venijnig
vanuit het zuidwesten dreigt storm
een flauwe zon kan de aarde niet verwarmen
Ze is reeds vertrokken naar een andere wereld
verzuurd loopt de lucht dicht boven de horizon
De wind bijt zich vast in de bomen
laat er zijn klaaglied huilen in bogen verdriet
nog enkel regen wacht ons een kille dag in spe.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:26 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zondag 23 september 2007

afscheid van een soldatenlief

Ik moet het van de tijd die mij rest
ik moet het halen als een renner
die zijn overwinning niet wil laten gaan

de klok tikt tegen de tijd
leven meandert met mijn wensen
alvoor ik afscheid kan nemen
voor je vertrekt wil ik nog even
je taal en tederheid zijn
nu we maanden zonder moeten
voor we elkaar terugzien
laat die vreselijk oorlogen stoppen
dat de vuurlinie zwijgt voor een nieuwe dag
zonder geratel en geweld.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:40 1 reactie Reageer op dit bericht
Zondag 23 september 2007

In het park vlakbij
tegen de oude kloostermuur
kruipen de laatste zonnestralen
over mijn rug
Ik zit er nu
op een bank te mijmeren
de vrije tijd te koesteren
ik zie een verhaal
van even die relatieve rust
op een zondagnamiddag
wandelaars met kleine kinderen
lopen zorgeloos voorbij
ze lopen over het gazon
onder de goudgele kastanjebomen
Laat ons dit moment bewaren
in het onaantastbare vierkant
van de gelukkige herinneringen
nu de zon ons nog bejegent


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:20 Reageer op dit bericht
Zaterdag 22 september 2007

aangespoeld

Je woorden van afscheid
ze zijn net aangespoeld
uitgedeind op het strand
ver van alle roamntiek
geen geest uit de fles
of geheim dat je wil delen

alleen de aankondiging van een brutale dood
in de vorm van een lijk op het strand geworpen
een droef dom einde van nog zoveel jaren
dat we samen op weg zouden gaan.
Ik stik bij deze het einde.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:08 Reageer op dit bericht
Zaterdag 22 september 2007

wind en water

Bang wachten ze af de bewoners
van het kustdorp waterende
het is gaan regenen
de wind zet nog een tandje bij
zit in zijn nieuwste golvenrace
die hij meters hoog zwiept
en uitrolt alles over de dijken

Springtij haalt zijn hoogten
duizelinwekkend als geisers
hopelijk blijft de waterstand onder controle
hoewel de zotte wind geen grenzen kent
in zijn capriolen met de zee
die slaafs haar meester dienen moet.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:54 Reageer op dit bericht
Zaterdag 22 september 2007

in mijn hoofd

In mijn hoofd

klatert de echo van je lach

In mijn lijf de pijn

verdriet om afwezigheid

in mijn ziel

je ogen glanzend bij maanlicht

weerkaatsend de schaduw

van wat ik mis

Verkoop mij niet

aan het toeval

dat rondom ons dwaalt als een jakhals

op zoek naar zijn prooi.

Ingrid Lenaerts


 

Geschreven door Ingridstanella om 22:38 Reageer op dit bericht
Zaterdag 22 september 2007

De ingewikkelde vrouw

De ingewikkelde vrouw
al jaren in deze verhulling
getooid in haar mooiste gewaad
de gouden juwelen om de hals
op een reis naar het eeuwig leven
graan en reuk aan haar voeten
Zedraagt de eeuwigeslaap
tot het einde der tijden
Zal ze ooit aankomen
daar aan de overkant?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:34 Reageer op dit bericht
Vrijdag 21 september 2007

ded plantage zwijgt

De plantage zwijgt
het fruit werd met zorg geplukt
door de blaren de kaalheid
de wind die rukt aan de takken
als een engerd van je welste
Morgen nog een laatste glimp van de zon 
dan komt de herfst zonder erbarmen
weer bij ons wonen  


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:37 Reageer op dit bericht
Donderdag 20 september 2007

harlekijn en nacht

In schitterend wit pak
harlekijn van verdriet der sterren
daal je langs de wolken neer

Ik zie je ogen vol tranen
wanneer je langs de ladder daalt
op deze slapende aarde.

Je weet van elk onheil
onder elk dak slaapt een kind
dat je wil trroosten

tot de morgen ontwaakt
in elk hart van de nacht
wacht dan een nieuw begin

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:34 Reageer op dit bericht
Donderdag 20 september 2007

bolster

Kastanjes beginnen nu weer een ander leven
hun blaren dwarrelen neer één per één
hun lotsbestemming is de rulle aarde
mosbruin tapijt met roeste inslag
een geritsel onder de voeten
tussen de hopen , gehelmde vruchten
de bolstes met hun vreemde geuren
van tuberculine in gedachten van toen .

die namiddagen toen we nog kastanjes zochten
in de illusie van ware vrijheid
wij ze vonden  in hun donzig nest
ze eruit haalden en analytisch bekeken
in de lessen van werkelijkheidsonderricht.
Ik citeer uit lang vervolgen tijden
onze nostalgische gewoonten. 

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 23:03 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten