konijn in de maneschijn
Een verdwaald jong konijn
vol wanhoop zoekt en zoekt
maar vindt zijn weg niet meer
het huilt dikke hete tranen
het zit vol hels verdriet
want het vindt zijn mama niet
de maan met haar gouden stralen
hoort het bange konijn klagen
toont al haar erbarmen
schijnt uit volle kracht
het licht in de nacht
op de weg naar de konijnenpijp
Het verdwaald konijn wuift
doet een vreugdesprong
en dankt de gouden maan
Zij die waakt over de nacht
sluit het konijn in haar grote hart
dat zijn thuis vond gezond en wel.
Ingrid Lenaerts

