Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Maandag 17 maart 2008

Ik weet niet waar mijn beloftelijst gebleven is
ben helemaal vergeten of ik je de hemel beloofde
klinkt al heel erg zoiets van hiernamaals
dat is het natuurlijk niet wat ik je toewens
heb ik je een een klomp goud beloofd
of een dagje in het luilekkerland
het aards paradijs of een ander wellustig verblijf

dan mag je het vergeten hoor
want was het is het een leugen
heb ik jou mooie woorden beloofd
dan blaas ik ze nu dan van mijn hand

maar wat doe je met een hand vol mooie woorden
wanneer ze geen vleugels hebben van betekenis
beloftes mogen geen lege dozen zijn
ze moeten de volle maan in het licht zetten
ze moeten het verlangen dragen en vervullen

ik heb de lijst laten slingeren,verloren en nu weg
tussen de droom en de dingen van morgen
ik beloof je echt dat ik niet meer zal beloven
Geloof je me nu?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:29 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 17 maart 2008

een lente

Een lente op sokken zacht van pas
een beetje meer zon en minder regen
Zijn de weergoden zo'n slechteriken ?

Ze gunnen ons geen beetje warmte
alleen water en natte voeten
terwijl zij hun spelletjes spelen

dat ze maar rap hun humeurigheid laten varen
ons laten genieten van een klein beetje meer...
lentekleur en vrolijkheid

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:26 Reageer op dit bericht
Maandag 17 maart 2008

Ik ben van water een beetje taal
terwijl ik zwem tussen de golven
Het licht boven mij breekt schitterend
de zon brandt op mijn rug
het zilt verraadt zijn eigen woorden
mijn tong proeft het zout
het zand schuift onder mij door
raspend als fijn schuurpapier
Ik zie de kustlijn als een mauve streep
boven de grijsgroene zee
Wolken als waterfee drijvener verder
mijn lijf voelt zich bijna vis
mijn schubben behoren tot verbeelding
de rust vindt geen woorden
zij is helemaal lijf met eigenste stilte
nu ik weer als gekoelde zwemster
over het strand aan land ga.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:15 Reageer op dit bericht
Zondag 16 maart 2008

wolken in dienst

Wolken wegen zwaar van overtollig water
ze raken hun gewicht wel losjes kwijt
in sloten en in plassen
en op straten die drijvende eilandjes worden
midden de strielmende regen en stortbuien

Wolken jagen voorbij in hun grijze plunje
wellicht op zoek naar vervangingskledij
Ze zijn er nu echt aan toe.
 
Ingrid Lenaerts 
 
Geschreven door Ingridstanella om 17:52 Reageer op dit bericht
Zondag 16 maart 2008

het regent

Het regent eentonig liters water
nauwelijks licht bar grijs en wind
troosteloos weet de dag niet te beginnen
kruipt over de natte grond als reptiel
badend in een  bubbelende slijkpoel
het weer weegt als lood om de hals
het regent eentonig dezelfde lites water.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 17:29 Reageer op dit bericht
Zaterdag 15 maart 2008

winterdagen

De winterdagen huilen steevast van verdriet
met geweld drijven ze op grijsdoor de lucht
in een natte en loomlijvige traagheid
noordwestenwinden verpesten de atmosfeer
met hun ontstuimige krachten
lijken net die bezetenen
die niet te temmen zijn .
Uiteindelijk is ook de regen aan zijn dans begonnen
de zottemanskuren blijven komen en gaan.
ik zit er middenin tussen stofhagel en watersneeuw
haast me huiswaarts ver van alle weergrillen
Morgen wordt het beter.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:03 Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 maart 2008

grilligheid

Grilligheid zit achter een hek  te grijnzen
houdt zijn prooi tussen de kiezen
zwaait er mee van links naar rechts
om het dan weer te liefkozen
alsof  hij beste maatjes is
Grilligheid zet zijn tanden in het toeval
lost af en toe zijn greep
om verder te grinniken met leed
grilligheid als sport te beschouwen
van de cynicus die zichzelf ommuurt.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:25 Reageer op dit bericht
Dinsdag 4 maart 2008

storm na storm

In het dorp zwerft de stormrond
hevig en brutaal
Het moet eendriftige kerel zijn
met spierballen zoals balonnen
Hij gaat tekeer als bezetene
huilt ,maakt lawaai met mokerslagen
Hij beukt tegen de gevels als een stormram
spaart niets of niemand zijn ellende
zijn ijzige adem blaast een razende vaart
ik hoor zijn onbarmhartig slaan
tegen ramen en deuren
hij steelt mijn slaap, de apenkop
ik kan hem niet overmeesteren.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:08 Reageer op dit bericht
Vrijdag 29 februari 2008

strips

Ik heb strips verslonden bij de vleet
wat mijn vader me afraadde
Suske en wiske waren mijn vrienden
Andy en de hond Bessy mijn helden
Een beeldverhaal maakte je geest lui
het was de fastfood van het woord
volgensde terechtwijzingen
Het leek bijna een zonde voor de ziel
een ontkenning van het boek
nochtans kreeg ik er steeds meer zin in
in een hoekje met zo'n boekje
bij schraal en weinig kicht
ik voelde me nooit schuldig.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:43 Reageer op dit bericht
Dinsdag 26 februari 2008

in de schaduw van je woorden

Je woorden hebben zich in mijn hoofd geënt
als scheuten aan  een snelgroeiende yuca
ze verwarren mijn gedachten
met hun slingerende blaren
die tegen mijn schedel bonken
de zweepslagen van achterklap
die modder in zijn buil draagt
In de schaduw van je woorden
probeer ik te ontsnappen
naar oorden van woordloze stilte


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:44 Reageer op dit bericht
Maandag 25 februari 2008

schaduwdenken

Met een dubbel beeld en gespleten tong
speelt de geveinsde  goede huisvader
pater omnipotens over zijn kleine rijk

Hij nodigt uit het idee te zoeken
het idee prijs te geven aan de droom
die verborgen wordt in muffige schuiven
onder het stof van zijn argwaan

Minzaam strijkt hij je over het hoofd
klieft 's anderendaags de helft van je brein
met de aanmaning tijd en geduld te hebben.

In de schaduw van de schone schijn
mag je nog eens je gedachten luchten
braaf verzet en een minzame glimlach
van de oligarchie die je kortwiekt

voor altijd.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:37 Reageer op dit bericht
Zondag 24 februari 2008

gele toverhoed

In een gele toverhoed stopte ik mijn verdriet
Ik liet het los om te ontsnappen
langs de weg van de minste weerstand
maar de gele toverhoed had zijn krachtengeruild
voor een dubbelsabbatjaar
Ik bleef met mijn verdriet onder de hoed
ik schudde het door elkaar zoals in een pokerspel
hopend dat dit meeen oplossing bracht
Een wit konijnmet stropdassprong eruit
hij kroop me op de schouder en troostte me
zoals een klein kind in sprookjes gelooft
mijn verdriet nam de benen naar andere oorden
waar de zwarte poelen gisten
Sindsdien zet ik hem altijd op de gele toverhoed
en mocht je me niet geloven,kom dan eens kijken
het is de moeite waardhem te dragen en te koesteren

Ingrid Lenaerts.
Geschreven door Ingridstanella om 21:02 Reageer op dit bericht
Zondag 24 februari 2008

een hart voor de lente

Nu de morgen ons vroeger groet
nu een zweem van bottend groen
naar buiten piept
zitten de tortelduiven te wiegen
op de toppen van de sparren
Ze hebben groot nieuws
ze kirren om wedergeboorte
van licht en zon
Ze hebben een groot hart
een hart voor de lente
die ze verwachten.


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:14 Reageer op dit bericht
Donderdag 21 februari 2008

verhuizen

Wens je te verhuizen
bezin  voor je er aan begint
negen maanden zijn voorbij
sinds mijn huis andere bewoners kent
Nu heb ik weer een definitieve plek
waar ik de weg nog moet ontdekken
de weg die leidt naar
de dagdagelijkse werkelijkheid.
weer even bekomen
van deze totale chaos.

Ingrid  Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 13:14 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten