Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

een carnavalsbal
draait opgemaskerd plezier
zijn alterego

deze schijnwereld
vol verborgen emotie
stelt zichzelf in vraag

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:00 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

supermarktblues

Ik zou wel de supermarktblues moeten zingen
ik heb geen enkele reden om te swingen
hierzijn de rekken bijna leeggehaald
alleen nog enkele pakjes lijken verwdaald
ze wachten nog opeen mogelijke kant
Is dit eenhamsterwoede in dit land?
Wat moet ikhier nuin godsnaam doen ?
zelfs al heb ik alle nodige poen.
De mensen scharrelen wat nog voorhanden is
dat is alleen nog wat slechtruikende vis
een paar zakken met overjaars meel
voor de rest is het niet meer veel
verder tomaten drijvend in eigen nat
daarmee heh je het zowat gehad
de menigte wringt zich tot bijeen kaasjuf
haar gezicht dat lijkt ook al zo duf
er wacht eenons eenzware tijd
wanneer de supermarkt aan leegte lijdt.
we moeten weer naar de kruidenier om de hoek
daar is misschien alle eetwaar nog niet zoek.
Ik zou wel de supermarktblues moeten zingen
ik heb geen enkele reden om te swingen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 12:15 Reageer op dit bericht

eucalyptusbomen

Tussen de eucalyptusbomen
vergeet de tijd tijd te zijn
blijft er onveranderd
een landschap onder de volle zon
een nacht bij heldere maan
en droogte na droogte
die misschien zijn eeuwigheid is.

Mens en dier zijn verbroederd
in leem en zand
Overhen gaat de tijd heen
met grotegelatenheid
het is wat het is

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:51 Reageer op dit bericht

op het bal

Op het bal der franskiljons
in zijn harnas van brons
deed hij voor haar een knieval
onderdanig als een knecht
die naar complimenten dregt
de edelman uit een ver verleden
toen ze nog zotte kuren deden
met een geforceerd accent
onder de adel goed gekend
zijn stuk bravoure was zo mal
met die o zo vreemde tongval.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:23 Reageer op dit bericht

op hoge hakken

Op hoge hakken
verkent ze een  andere wereld
die haar veel te groot is 
want de kleine Lili
trippelt buitenmaats 
de huiskamer rond 
met een beetje rouge
op de lippen 
zoals haar mama

Wat zou ze graag al mama zijn ?
Maar ze zit nog in de leerschool
van het leven 
waar elke oefening 
haar kunst baart
ook op hoge hakken.

Ingrid Lenaerts

 
Geschreven door Ingridstanella om 17:10 Reageer op dit bericht

appels op zolder

op zoek naar winterappels
zoals van oudsher op zolder gestapeld
verkwijn ik in dwergformaat van weemoed
wanneer ik nu de goudrenetten
met hun gerimpelde goudgelige schil zie liggen

Ze zijn het stilleven uit mijn jeugd 
dat me op deze zondagmorgen te binnenschiet
in het jonge licht van deze morgen.
terwijl de stofdeeltjes dansen in het licht.

Ingrid Lenaerts
 
Geschreven door Ingridstanella om 10:45 Reageer op dit bericht

gekromd

Gekromd zoals een oude treurwilg
die over de waterplas heen
zijn doen en laten spreidt
zo ook overschouwt mijn vader
zoals hij denkt
gekromd een leven van kwel en kommer
dat hij op hoge leeftijd als een film
voorbij laat schuiven

Hij woont als een kluizenaar
in zijn gedachten.
Wij hebben geen toegang meer
tot zijn horizonten
Wij zijn de vreemdelingen
in zijn afgesloten wereld.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:39 Reageer op dit bericht

wie zou?

Er was geen held die op me wachtte
er was geen schaap dat ik troosten kon
ik was alleen een deel van een meute
die mekaar voorbij raasde in schemerdonker
de wind porde ons in de rug
er was geen weg terug
verstikt in het alleen-zijn
deed ik de gekste kuren
wie zou me dan wel opmerken ?

Een hond op  doortocht
twee katten in bronstig spel
gunden me zelfs nog geen aandacht
Ik ben mezelf maar gaan troosten
met een nieuwe dag en een ander stilte
bij zonsopgang


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 09:39 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten