appels op zolder
zoals van oudsher op zolder gestapeld
verkwijn ik in dwergformaat van weemoed
wanneer ik nu de goudrenetten
met hun gerimpelde goudgelige schil zie liggen
Ze zijn het stilleven uit mijn jeugd
dat me op deze zondagmorgen te binnenschiet
in het jonge licht van deze morgen.
terwijl de stofdeeltjes dansen in het licht.
Ingrid Lenaerts

