Ingrid Lenaerts
Ingrid Lenaerts
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
rietpluim
oceaan
oceaanblauw diep
verzinken in Atlantis
onderwater droom
Ingrid Lenaerts
het narrenschip
Het narrenschip dat van opduikt uit het niets
doet de haven van luilekkerland aan
zij brengen de relieken uit een aards paradijs
van lang geleden toen dieren nog praken
ze hadden storm op de zee der lusten
bleven nauwelijks boven bij de reusachtige golven
van een oceanisch Sodom en Gomorra.
toen de rede even later
de uitgestelde begeerte temperde
koos het schip koers in veilige richting
waar de wraatzucht kon gestild worden
prominenten van luilekkerland
hebben de beestenboel; losgelaten
zij turen naar het narrenschip
zelfs door de mist over de wateren
het aards pardijs verwachten ze
de uitgestelde begeerte flikkert in de mast
Het zal er daveren.
tot het weer verdwijn t in het niets
Ingrid Lenaerts
wandelaar met hond
schuifelend als een geest
in diepe gedachten
naast hem zijn witte poedel
met Schots mantelje aan.
hij volgt steevast
dezelfde route
zoals een duif die gelost wordt
en terugvliegt naar haar hok
de hond cirkelt aan de leiband
snuffelend zijn terrrein verkennend
Man en hond lijken
geesten voor alle getijden
zon of regen deert hen niet
zij zijn een weerkerend fenomeen
in destraat der stilte.
Ingrid Lenaerts
nachtgewaad
Ingrid Lenaerts
test
tast haar grenzen af
als een geigerteller de straling
ze voelt de juf haar graden spanning
een propje papier gemikt
het bereikt zijn doel
de juf negeert
voelt het zweet in haar hals druppelen
een tweede prop uit een andere richting
de hoop op irritatie stijgt
meerdere kinderen gibberen
de juf draait zich om
ziet het ettertje weer in de bank glippen
het ettertje wil niet falen
een ander wicht miauwt
achtereen miauwen alle kinderen
de juf ontkent de klanken
ze gaat verder met haar leerstof
ze is echter radeloos
ze belt een nummer
de schooldirectie stelt vast
een miauwende bende klaagkatten
ze krijgen allen arrest.
voorbij de test
Ingrid Lenaerts
was jij?
die me deze morgen wekte
hier aan het raam bij zonsopgang?
Ik wist niet dat je zou komen
zonder me te berichten
Nu ben je weggevlogen
waarheen is me niet bekend
Ik zit nu maar te wachten
in de wolken van al mijn gedachten
in het arsenaal der liefkozingen
koosnaampjes bij de vleet
maar wat zal het baten
mocht je me niet horen
het gaat hier stormen
de windkracht huilt in de schouw
Kom vlug weer
alvoren s je de vleugels breekt.
Ingrid Lenaerts
akker
Kaal en killig
ligt de akker
bij schemeruur
in zijn resten
stengels van kolen
als een winterparaplu
treurig en traag
plooit mist
zijn adem toe
de kluiten in voren
vermodderen vettig
een gesloten land
wachtend in zijn
vergankelijkheid
Ingrid Lenaerts
getemde ruimte
Zijn geweten voelt als een getemde ruimte
de leerschool van basisbehoeften en ideaal
waar dagelijks in deze besloten arena
de confronatie doorgaat de show plaatsvindt
der witte en zwarte paarden
duivel of engelvan vele dingen
Zij n geweten loopt zoals een doolhof
tussen de dorens en de mooie bloemen
de zang van de nachtegaal
of de krassende kraai
Hij moet er een keuze maken
in de ruimte waar de wereld onderworpen wordt.
Ingrid Lenaerts
klaaglied van een conservenblik
wij zijn de vruchten van het veld
staand of liggend in duisternis
Ingrid Lenaerts
inktzwart
een inktzwarte nacht
verzoekt diepte van elk uur
zoals een wurggreep
gestolde stilte
laat angst zijn tentakels los
rond jonge onschuld
Ingrid Lenaerts
ijsberen
Ingrid Lenaerts
vlammen
Ingrid Lenaerts
meeuw
Meeuw bij morgendauw
groots en weids je vleugelslag
over het tuintje
Ingrid Lenaerts
Hij zingt er zijn lied
zij vormen het duet van de nacht
Zij verschrikt
de morgen wacht in gedachten
Ingrid Lenaerts
slapende reiziger
Ingrid Lenaerts
met gebroken vleugel.
Ingrid Lenaerts
korte stilte
de appel viel al lang van de boom
hij werd wel honderd maal geschild
heel vakkundig gerokt in stroken
en nu was er niets wat gebeurde
het was afgrijselijk stil en afstandelijk
slechts een glas water om te drinken
woorden bleven onuitgesproken
het was een raden naar waarom
de appel is gebroken herinnering
bij dze korte stilte
Ingrid Lenaerts

