Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

Rondom de slangenbezweerder
een troep nieuwsgierigen
de zon brandt in het zand
droogte knarst in zijn verstand
Hij speelt op een schrille fluit
Uit een terracotta pot
kronkelt een slang wild draaiend
ze windt de spanning rond haar lijf
een gespleten tong klimt
dreigend in de hoogte
dan kruipt ze weer in het donkere huis
op en af het zelfde tafereel
de omstaandersklappen inhun handen
eisen nog meer
de slag draait zichom slangenmans 'hals
kronkelt over zijn schouder
het publiek laait als een vuur
de bezweerder groet en gaat rondom
voor een duit in zijn fez
en de slang,wat met de slang?
die krijgt dode muizen uit een gore zak
voor haarprestatie
ze daalt tevreden neer in haar verblijf

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:30 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

rietpluim

Hoe de wind haar onderwerpt
de rietpluim heeft de kracht te buigen
vol gratie daagt zijhem zelfs uit
die onstuimige kracht
die hij niet in zijn macht krijgt
Zij vertolkt zijn grillen
in haar eigen llied
dat meester wind
haar niet ontfutselt.
de rietpluim is zichzelf
de wuivende victorie in het ven
de toevlucht van menig dier
als een moeder zonder weerga
in de wilde waterwereld.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:02 Reageer op dit bericht

het narrenschip

Het narrenschip dat van opduikt uit het niets
doet de haven van luilekkerland aan
zij brengen de relieken uit een aards paradijs
van lang geleden toen dieren nog praken
ze hadden storm op de zee der lusten
bleven nauwelijks boven bij de reusachtige golven
van een oceanisch Sodom en Gomorra.
toen de rede even later
de uitgestelde begeerte temperde
koos het schip koers in veilige richting
waar de wraatzucht kon gestild worden
prominenten van luilekkerland
hebben de beestenboel; losgelaten
zij turen naar het narrenschip
zelfs door de mist over de wateren
het aards pardijs verwachten ze
 de uitgestelde begeerte flikkert in de mast
Het zal er daveren.

tot het weer verdwijn t in het niets

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 15:24 Reageer op dit bericht

wandelaar met hond

hij doorkruist de stad
schuifelend als een geest
in diepe gedachten
naast hem zijn witte poedel
met Schots mantelje aan.

hij volgt steevast
dezelfde route
zoals een duif die gelost wordt
en terugvliegt naar haar hok

de hond cirkelt aan de leiband 
snuffelend zijn terrrein verkennend
Man en hond lijken 
geesten voor alle getijden
zon of regen deert hen niet
zij zijn een weerkerend fenomeen
in destraat der stilte.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:51 Reageer op dit bericht

nachtgewaad

de avond ligt al in zijn nachtgewaad
hij kan het bed nog netniet vervoegen
want het licht van de ondergaande zon
zweeft nog boven zijn grote ogen
de sterren zullen hem verrassen
met hun aan en uit lichtboodschap
het geheim van zijn diepste gedachten
gaat nnu rusten tot de volgende dag.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:20 Reageer op dit bericht

test

het kind test de juf in de klas
tast haar grenzen af
als een geigerteller de straling
ze voelt de juf haar graden spanning
een propje papier gemikt
het bereikt zijn doel
de juf negeert
voelt het zweet in haar hals druppelen

een tweede prop uit een andere richting
de hoop op irritatie stijgt
meerdere kinderen gibberen
de juf draait zich om
ziet het ettertje weer in de bank glippen
het ettertje wil niet falen
een ander wicht miauwt
achtereen miauwen alle kinderen

de juf ontkent de klanken
ze gaat verder met haar leerstof
ze is echter radeloos
ze belt een nummer

de schooldirectie stelt vast
een miauwende bende klaagkatten
ze krijgen allen arrest.
voorbij de test


Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 16:56 Reageer op dit bericht

was jij?

Was jij die witte duif
die me deze morgen wekte
hier aan het raam bij zonsopgang?

Ik wist niet dat je zou komen
zonder me te berichten
Nu ben je weggevlogen
waarheen is me niet bekend

Ik zit nu maar te wachten
in de wolken van al mijn gedachten
in het arsenaal der liefkozingen 
koosnaampjes bij de vleet
maar wat zal het baten
mocht je me niet horen 

het gaat hier stormen 
de windkracht huilt in de schouw
Kom vlug weer
alvoren s je de vleugels breekt. 

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:38 2 reacties Reageer op dit bericht

wie weet waar de westenwind is ?
Hij zou gaan liggen zijn
in een onzichtbaar bed
waar hij zijn stoten bedwingt
tot hij plots weet te keer gaat
en het bed onvindbaar leeg blijkt
Hij blaast me om het hoekje
slaat me in het gezicht
zoals een gemene verrader
ikwil hem weer in zijn wervelbed
het liefst getemd
en aan banden
Maar hij lacht mijn uit...
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:55 Reageer op dit bericht

getemde ruimte

Zijn geweten voelt als een getemde ruimte
de leerschool van  basisbehoeften en ideaal
waar dagelijks in deze besloten arena
de confronatie doorgaat de show plaatsvindt
der witte en zwarte paarden
duivel of engelvan vele dingen
Zij n geweten loopt zoals een doolhof
tussen de dorens en de mooie bloemen
de zang van de nachtegaal
of de krassende kraai
Hij moet er een keuze maken
in de ruimte waar de wereld onderworpen wordt.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:41 Reageer op dit bericht

klaaglied van een conservenblik

Ik moet het niet van spek en bonen
om in een conservenblik te tronen
Wie vond deze getemde ruimte uit
kloegen traag asperge en spruit

w
ij zijn de vruchten van het veld
nu in een rotrommel gekneld
want deze cylinder rolt ten allen kant
brengt ons in elk soort stand

staand of liggend in duisternis
met ons gaat alles hiertoch mis
bevrijd ons uit dit schimmig oord
want we zijn al bijna vermoord

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:31 Reageer op dit bericht

ijsberen

Op het strand van Oostende
joelt een grote menigte
schaars gekleed
het water in
het wordt een winterduik
bibberen geblazen in het water
met vier graden celsius
de toeschouwers applaudiseren
de dapperen
de "ijsberen "
in hun uitdaging
naar jaarlijkse traditie
een toeristische attractie
bij uitstek.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:41 Reageer op dit bericht

Ik hoor een nachtegaal
persisterend in de hoge tonen
van de dwarsfluit
zijn verwondering bevestigen

Hij zingt er zijn lied
terwijl de nachtuil
roept opgetemperde klanken
van de trompet.

zij vormen het duet van de nacht
die de wandelaars
op cello en contrabas uitvoeren
hun dialoog leidt verhalend
over de duisternis
in het bos.

Zij verschrikt
bij meerdere paukslagen
uit de stilte die ze draagt.

de morgen wacht in gedachten
op de heldere klanken
van een triangel.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:03 Reageer op dit bericht

korte stilte

de appel viel al lang van de boom
hij werd wel honderd maal geschild
heel vakkundig gerokt in stroken
en nu was er niets wat gebeurde

het was afgrijselijk stil en afstandelijk
slechts een glas water om te drinken
woorden bleven onuitgesproken
het was een raden naar waarom
de appel is gebroken herinnering
bij dze korte stilte


Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 23:10 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten