Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Dinsdag 29 januari 2008

op het bal

Op het bal der franskiljons
in zijn harnas van brons
deed hij voor haar een knieval
onderdanig als een knecht
die naar complimenten dregt
de edelman uit een ver verleden
toen ze nog zotte kuren deden
met een geforceerd accent
onder de adel goed gekend
zijn stuk bravoure was zo mal
met die o zo vreemde tongval.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:23 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zondag 27 januari 2008

op hoge hakken

Op hoge hakken
verkent ze een  andere wereld
die haar veel te groot is 
want de kleine Lili
trippelt buitenmaats 
de huiskamer rond 
met een beetje rouge
op de lippen 
zoals haar mama

Wat zou ze graag al mama zijn ?
Maar ze zit nog in de leerschool
van het leven 
waar elke oefening 
haar kunst baart
ook op hoge hakken.

Ingrid Lenaerts

 
Geschreven door Ingridstanella om 17:10 Reageer op dit bericht
Zondag 27 januari 2008

appels op zolder

op zoek naar winterappels
zoals van oudsher op zolder gestapeld
verkwijn ik in dwergformaat van weemoed
wanneer ik nu de goudrenetten
met hun gerimpelde goudgelige schil zie liggen

Ze zijn het stilleven uit mijn jeugd 
dat me op deze zondagmorgen te binnenschiet
in het jonge licht van deze morgen.
terwijl de stofdeeltjes dansen in het licht.

Ingrid Lenaerts
 
Geschreven door Ingridstanella om 10:45 Reageer op dit bericht
Zondag 27 januari 2008

gekromd

Gekromd zoals een oude treurwilg
die over de waterplas heen
zijn doen en laten spreidt
zo ook overschouwt mijn vader
zoals hij denkt
gekromd een leven van kwel en kommer
dat hij op hoge leeftijd als een film
voorbij laat schuiven

Hij woont als een kluizenaar
in zijn gedachten.
Wij hebben geen toegang meer
tot zijn horizonten
Wij zijn de vreemdelingen
in zijn afgesloten wereld.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:39 Reageer op dit bericht
Zondag 27 januari 2008

wie zou?

Er was geen held die op me wachtte
er was geen schaap dat ik troosten kon
ik was alleen een deel van een meute
die mekaar voorbij raasde in schemerdonker
de wind porde ons in de rug
er was geen weg terug
verstikt in het alleen-zijn
deed ik de gekste kuren
wie zou me dan wel opmerken ?

Een hond op  doortocht
twee katten in bronstig spel
gunden me zelfs nog geen aandacht
Ik ben mezelf maar gaan troosten
met een nieuwe dag en een ander stilte
bij zonsopgang


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 09:39 Reageer op dit bericht
Woensdag 23 januari 2008

geen droomwagen

De droomwagen wil me
hij lokt me in zijn binnenkant
toont zijn laatse snufjes
volautomatische vergrendeling
houdt hij me slim gevangen
getinte ruiten want hij wil me
alleen op zijn lederen bank
van wit herteleer,
hij geeft airco aan boord
een mini tv een toaster
en last but not least
een voetmassage toestel
voor lange afstanden
hij houdt me gevangen
ik wil er uit maar hij laat me niet los
doe je deuren open zeg ik heb hem
of ik verbrjzel je droom
ik haal weer mijn oude wagen
die liet me vrij en bracht me
waar ik wou.
Ik wil de droomwagen niet
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:22 Reageer op dit bericht
Woensdag 23 januari 2008

ontmaskeren

Ontmasker de nacht
van al zijn duisternis
Haal de maan te boven
laat ze schijnen
met haar rosse gloed
op de rulle grond
van onze blauwe aarde.
Versier de nacht
met schitterende sterren
en we zullen dansen
als fuifbeesten tot
de koelte van de morgen
ons te slapen legt
echt , zo echt
als het maar kan.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:38 Reageer op dit bericht
Dinsdag 22 januari 2008

brussel noord

Hoge torengebouwen in de verte
halfzes de avond valt over het perspectief
de lange trein glijdt over het spoor
zoals een stervende zwaan uitdeint
in haar laatste tocht
in de ondergaande zon
zit het nachtvuur verpakt
de kale bomen in het park
prijken er als flinterdunne skeletten
tegen de afgrond
in hun takken zijn de nesten leeg
de marentak groeit over hun schaduw
de eerste lichten ontbranden
als schitterende pionnen op een schaakbord
uit een verbrandingsoven stijgt een rookpluim
ten hemelnaar verrre oneindigheid
licht en duister nemen bezit van het landschap
signalen flitsen sporen blinken
de forenzen keren huiswaarts.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:21 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten