Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

einde winter

Het kaalt nog op de akker
de aarde is nog pure stilte
in de bleke voorjaarszon
de lucht een afwasbaar grijs
op zijn pallet tussen bleekblauw
de pasteltaal die wij niet spreken
maarzomar ontwaren op doek
middenin de natuur
die haar bordje einde winter plaatst

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:20 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

ronde van Vlaanderen

Tussen de groenende velden
in de schaduw van een bleke zon
rijden renners gebogen over het stuur
verbeten en energiek
raderen raderen hun benen
als molenschijven
in volle werkijver
over de kasseien
Ze kijken naar links
ze draaien naar rechts
de noordenwind duwt tegen
de toeschouwers scanderen
hun favoriet zoeft voorbij
de Kluisberg daagt uit
de Quaremont bijt de kuiten
de heuvelszijn zware dobbers
Wie zal nu winnen?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 13:27 Reageer op dit bericht

klauw van supervrouw

Van secretaresse tot mannequin
behoorlijk gestoffeerd in gedachten
handjesdraaiend heupwiegende schone
vooral de spiegel heeft ze lief.
draait met het hoofd als een popje
rolt de ogen als lottoballen
tuk op de overkant van de wereld
met een lieve krijtstem
op hoge hakken
achter het fenomeen fragiliteit
schuilt een harde tante
die weet wat de man wil
Je ontmoet ze waarde honing kleeft.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:42 Reageer op dit bericht

Tussen de gele blokken
de vereenzaming dwaalt er
als een spook van verdriet
zwarte melancholie
in de anonieme flats

Zij hebben allen dezelfde deuren
trappendie zich eindeloos herhalen
nauwe gangen als een doolhof
bewoners als schimmen
vluchten in en uit
zonder elkaar te ontmoeten
tussen de gele blokken.
 
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:20 Reageer op dit bericht

Het daagde in donderdag
Het licht vol gestreepte flarden
grijs leek uitgesmeerd over de morgen
motregen in kleine speldenkoppen
druppelde van het raam
uitzichltoos verdriet leek te koop
en overal snippers van teleurstelling
hij heeft de liefdesnacht achter zich verbrand
als een reinigend vuur.
Nu voelt hij zich weer vogelvrij.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Kromneus,crombeen en Kinnebak.

Kromneus op de bank in het park
kinnebak ernaast stijf als een hark
ze kouten over het slechte weer
het was toch gezeur keer op keer

komt de zo
n hen beiden verblijden
het lijken nu echte zomertijden
zelfs juffrouw krombeen komt naar buiten
ze lachtgewillig naar de twee schavuiten
hun harten gaan nu wild te keer

voor dat vrouwtje o zo teer
ze willen haar beidentot hun bezit
want ergens zijn ze nog heel fit
juffrouwCrombeen wil cromneus echt niet

en Kinnenbak ,denk je dat ze die nog beziet ?
ze loopt door als een fierepauw in de straat
ze doet alsof geen enkele heer nog bestaat

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:08 Reageer op dit bericht

verleden verhaal

Verleden verhaal dat zijn vleugels toeplooit
een kast die nooit meer opengaat
het groot geheim dat bewaard wordt
gaat een eigen leven leiden
wandelt over eigen paden
wordt doorgegeven mond aan mond
neemt andere vormen aan
met varianten inhoudelijk
een verleden verhaal werd een ander
een mondeling erfgoed.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:55 Reageer op dit bericht

honing

Honing daagt me uit
als puur vloeibaar goud
laat me verlangen
naar het zoete
de gekarameliseerde realiteit
die spint om mijn smaakpapillen
me niet uitdagend overvalt
maar soest in de zaligheid
van zijn essentie
honingzoet van een beetje
hoorn des overvloeds.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:31 Reageer op dit bericht

bos

Bos ik zie bossen
sparren ademen
dampend blauw
uit hun groene longen
stilte tussen de stammen
er kraakt mij hout spontaan
op het  bospad
der traagheid
een kikker springt weg
het water klatert
de beek vertelt
een levensloof
van het bos en bossen
plots is hier alles anders

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 21:49 Reageer op dit bericht

een foto

Een foto
weidse vlakte
omzoomd met rijen bomen
knotwilgen onthoofd
een winterse dag
vrieslucht die kraakt
een reiger bij de gracht
en jij de grote onzichtbare aanwezige
die ik alleen hier weet door de ogen
van mijn gedachten
fraai in winterjas
lachend en speels
waarom ik van je hou

Ingrid Lenaerts.

Geschreven door Ingridstanella om 21:40 Reageer op dit bericht

engel

Wees lief voor de engel in jezelf

Duw hem niet weg hou hem niet af

Verwen hem met je mooiste gedachten

Zing voor hem je hoogste lied

Hou hem te vriend opdat hij niet wegvliegt

naar anderen waar hij verwacht wordt

Hij is een graag geziene gast

en tevens een witte inspiratiebron

met het gezicht naar licht

van alle mooie dingen op aarde


hij laat je oranje vrede geworden

in aquamarijn verpakking groen van hoop

hij praat met je in zachte zinnen

over een klein beetje geluk

dat hij met zich meedraagt

onder zijn weidse vleugels

zodat je schuilen kan in het diepste

van zijn grote verbeelding

Wees lief voor de engel in jezelf

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:09 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten