spar
Een spar verwondert me
eeuwig groen tot blauwe lucht
symbool van mijn hoop
Ingrid Lenaerts
sparEen spar verwondert me
eeuwig groen tot blauwe lucht
symbool van mijn hoop
Ingrid Lenaerts
stokbroodEén brood in lengte
krakend korstig met boter
meerdere hapjes
Ingrid Lenaerts
decemberDecember gooit een waas over de kale akkers
in het laatste vale licht van een bleke zon
de aarde ademt haar geheimzinnige stilte uit
de duisternis kruipt ondertintelende sterren
In de verte schittert de stad naast duizend schaduwen
Lichtpret in alle kleuren beschrtijft de straten
als wondervolle en magische oorden
kertsmannen beklimmen de huizen, beneden wachen hun rendieren
Er wordt geklonken op de markten met rode wijn
de kerstkraampjes en hun snuisterijen temidden groen
een oude paardencarrousel brengt rode nostalgie
tussen kerststal met Jozef en Maria en Jezuskind.
Bij een huis aan de deur hangt de marentak
binnenin een kerstden geurend naar hars
de beste wensen voor een zalige kerst en gelukkig eindejaar
verpakken wij in dit sfeerbeeld en sturen het jullie toe.
Ingrid Lenaerts
X -factorEen begrip van onbepaalde emotie
een geheimzinnig iets dat boeit
iets dat openbloeit via de buik
een stemming een gratie een beroering
Je hebt het of je hebt het niet
die gekromde X intrige
het geheim in de mist
de waarde die niet in te schatten is
een raadsel een begrip
wat is het in feite?
Het antwoord blijft onbekend.
Ingrid Lenaerts
Kleuren van de Kerst
ik roep
regenboogtrui
kom
sparrenbosIn het sparrenbos
deemstert winters laag de zon
een vriesnacht blauwt kou.
Ingrid Lenaerts
eiland
verwording aarde
soms
donkere dagenDonkere dagen
het licht slechts op een pitje
leeft er hoop op zon
Ingrid Lenaerts
afscheidHet afscheid is voor altijd
en daarna is er niets meer
ternzij de urne met zijn assen
de neerslag van wie eens mijn vader was
nu geborgen in een betonnen blok
het postume huis
over enkele vierkante decimeters
een huis dat nooit meer went
met een strooiweide ervoor
en de altijd ruisende wind
in de hoge populieren.
Ingrid Lenaerts
twijfel
hoekstenen
oorEen luisterend oor
het woord in ruisende wind
rust diep in het hart.
Ingrid Lenaerts
wilde ganzenSoms sta ik te turen
hoog in de lucht
naar een vlucht wilde ganzen
Soms denk ik
laat mij ook meevliegen
ver weg
van al deze beslommeringen
naar een ander land
waa rik weer kan schuilen
als een jong dat weer uit het ei breekt.
Helaas,éénnmaal niet andermaal
Ingrid Lenaerts
nooitNooit ben ik kapitein geweest
stond niet aan het roer
van een zinkend schip.
Ik sprong uit de boot
zover het water ging
het me dragen kon
tot de laatse snik.
Nu ben ik aangeland
met de buik op het land
kan eindelijk weer opstaan.
Ingrid Lenaerts
haatNiet op mensenmaat gemaakt
is haar haat een laaiend vuur
dat ze aan onze schenen legt
als een ongelooflijke misdaad.
de vraag draagt een waarom
waarop alleen waanzin
toepasselijk is.
Ingrid Lenaerts