Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
Dinsdag 18 juli 2006

Heimwee

 Noorderkrieken  in een boomgaard
 alsof de tijd me achterhaalt me dwingt
 te blijven staan , te kijken naar de vruchten
 uitnodigend rijp klaar om geplukt te worden.
 
 Ik zie mijn oma  met een rieten  mandje
 dat ze vol laadt met die rode vruchten
 Ze eet krieken en ik volg haar voorbeeld
 we oogsten samen verder

Straks zal ik noorderkrieken proeven
heerlijk gestoofd bij de ijsbolletjes die oma tovert
we zitten allemaal onder de rode kriekenkleur 
we smakken en schrapen tot de laatste hap

Weer geland in onze warme zomer die schroeit
wordt ik gebeten  door een dikke heimwee 
vind mezelf wellicht flauw maar hoe ik weer verlang
naar een verlangen dat voor altijd ging. 

Ingrid Lenaerts



 

Geschreven door Ingridstanella om 17:06 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 18 juli 2006

bij een schilderij

Een lege stoel omzwachteld als een oorlogsheld
onder een tafel vol met onaangeroerde gerechten
jij komt tot bij mij op schoot op een andere stoel
niet omzwachteld maar in roze geschilderd
zoals flamingopoten in een zuiders moeras
jij wil de spijzen even aanraken en dan proeven
ik begrijp niets van je dode ogen in je hoofd
ik verwijt je niets van zo nabij
we zitten toch vast in wezenloos schildersverhaal.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:40 Reageer op dit bericht
Maandag 17 juli 2006

op zoek

Ik ben zowat het noorden kwijt, ach beken ik
het is in naam van lauwe angst die mij beklijft
zoals een zwerm wespen die niet meer loslaten
je bijna afmaken in hun vernietigende aanval.

Voel me belaagd door leegte in een hoofd
dat ergens naast me ligt in een andere realiteit
wel knikkebolt als ik ga slapen zonder meer

de zon schijnt niet op de dakpannen van dit huis
een trein rijdt in de verte door op vreemde sporen
Laat ik mij afvoeren op zoek naar mijn ware lijf ?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:19 Reageer op dit bericht
Zondag 16 juli 2006

doolhof

Is de lucht benauwd vraag je.
Ga dan niet mee in deze doolhof
je krijgt er ademnood achter de heg
nooit meer te ontsnappen
wacht een eind verder

Daar kom ik je redden
zo een held te zijn in jouw gedachten
Ik lees je angst wegens ongeloof
Ik voel me als een hond op schoot

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:57 Reageer op dit bericht
Zondag 16 juli 2006

een deel van de dierentuin

Niets  is zoveel zeggend zoals een dierentuin
Onder de platanen begint de tijd van toen
De zon is van partij groot en klein op de been

kinderen kopen noten om apen te zien gekscheren
anderen wachten lange rijen af voor een olifantenrit
volwassenen brandmerken de apenmanieren
terwijl ze schuddebuiken van het lachen
viezeriken zijn het die beesten roepen ze
een oerang-oetan beukt op het venster
iedereen voor het raam springt verschrikt acheruit
het grote dier is boos om zijn gevangensschap
hij heeft vuile manieren hoor ik mijn tante zeggen

de arenden zitten boven in de nok
tussen de tralies onder een staalblauwe lucht
ze loeren naar ons  ze willen ons wellicht ontvoeren

de papegaaien schitteren doort hun bonte kleuren
zij krijsen een onverstaanbare taal onder elkaar
hun bekken lijken net vlijmscherpe mesjes

de leeuwen liggen in hun bruine slaap te dommelen
de kuil ruikt naar afvalwater en kadavers
plots recht de koningsleeuw zijn rug en brult

de tijgers ijsberen door hun gevangenis
ook zij zitten zieltogend achter de tralies 
ze ijsberen de dag uit pure verveling.

De ijsberen puffen in de zon 
naast smeltende ijsblokken 
terwijl ze dromen van de Zuidpool.

slangen in bakken achter glas 
voeren sissend hun eigen revue op 
ze draaien kronkels rond kale takken

Wij zijn moe en hebben dorst
of een ijsje in de schaduw kan ook wel 
het wordt echte Cola uit een glazen flesje 

We sluiten de dierentuin in onze herinneringen 
alle dieren zinken in de nacht naar het onderbewuste
om de levensfilm verder te produceren.

Ingrid Lenaerts



 


Geschreven door Ingridstanella om 14:52 Reageer op dit bericht
Zondag 16 juli 2006

straattheater in de stad.

Wij laten onze ogen rollen om te imponeren
Wij kijken in het diepst van uw gedachten
spiegelen de grote emoties uit al uw zielen
een lach tot achter de oren voor uw toeschouwen

gegrien om het verdriet van de wereld
de hongersnood de rampen de brutaliteit
wij schreeuwen protest uit onze  longen
voor alle slechteriken onder de zon en de maan

de beulen de verwaanden de viezeriken
Wij spuwen vuur uit onze brede  mond
de vlam in de bek als ons kracht

We dansen in brede zwaai van het vreemde
we lopen op stelten tezien als vergroting
we vragen uw aandacht en uw inzet

voor onze werveling en woorden 
ons theater op de straatstenen
in uw stad.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 13:13 Reageer op dit bericht
Zaterdag 15 juli 2006

torenhoog

Torenhoog zit de zomer in de lucht
in een kluwen van doffe strengen
boven de stad zindert de hitte
die zich nestelt rond het hoofd
van de wandelaars die puffen
van de dagjesmensen die terrrasjes doen
in een nieuwe stijl van eetcultuur
la nouvelle cuisine met kleine hapjes
onder een zonneluifel die lichtjes wappert

Torenhoog zit de zomer op de wolken
stapels als ijsbergen in het tegenlicht
dat ze bedekken met hun lichamen
waarachter de zon schuil gaat
waar zij ondergaaat en plaatsruimt
voor de apocalypse van een onweer

Torenhoog boven de stad dreigt de wereld
van donderslag  en bliksemschichten
de toorn der goden in ontwerp.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:15 Reageer op dit bericht
Zaterdag 15 juli 2006

koorddanser (bij een standbeeld)

Dat op de rand van het zeewater
de vloedlijn hier onderdak biedt
tussen twee palen lijkt een droom
waar de koorddanser zijn tocht begint.

Hoog boven het vertrekpunt hangt schaduw
die met het uur meedraait als volgt ze hem
de zon neemt hen beet want hij is verblind
daar ergens zwaaiend  tussen hemel en aarde

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:21 Reageer op dit bericht
Zaterdag 15 juli 2006

huis en herinnering

Het huis aan de bosweg stond voor herinnering
een gedroomde landelijke inval uit onze jeugd
de tuin was verwilderd hoogst uitnodigend
een soort rimboe om steevast in te verdwalen

Wie de bewoners waren wisten we niet.
Voor ons was het een huis zonder bewoners
een huis voor de geesten die altijd sliepen
tot we elkaar collectief bang maakten

dat er spoken konden huizen en kabouters
toen we het hoorden ritselen in het gras
en een wild angstig konijn voorbijstoof
 als was het rennen op leven en dood

Wanneer de oude deuren in de wind knarsten
bibberden wij van schrik want wie zou het zijn
die onze wereld zou kunnen binnendringen
die van indianenkampen of spinnenjachten
 
in het bastion van onze jonge vrijheid.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 10:17 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten