Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be
Vrijdag 24 februari 2006

in zijn vrouw

In zijn vrouw zit een arend nu hoogbejaard
die nog kwiek haar stappen telt aan zijn arm
Hij loopt plechtig naast haar ijzeren lijf vol rimpels
in zijn jas gedoken als een schilpad uit haar dek
Ik zie ze zweven vol verminkte herinneringen
uit een tijd van opstand en gewapend verzet
Scheldwoorden voor zwakte als rotte appels
tegen je hoofd tot moes gekopt ter verbetering
van het slapjanus zijn zonder ruggegraat

Dit verdient een applaus voor het volle drama
dat ze evoceren na eigen creatie van het kamp
dat ons bastion met prikkeldraad omringt
We schieten met spek op de fakkels
van de toekomst die nog niet branden
van ons verleden dat zijn staart roert
als de duivel in het wak van zijn diepvrieskist.
Ingrid Lenarets
Geschreven door Ingridstanella om 18:59 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Donderdag 23 februari 2006

wij doen alsof

Wij alsof we zitten prinsheerlijk onder de sterren
de nacht te bevragen naar zijn charmes
zijn parfum en omfloerste stem in de hals
een mand boordevol zomers verlangen denken

we weten dat het nog winter is nu het sneeuwt
in onze verzen het bos wit als poedersuiker
spinnenwebben als kanten kragen aan de boom
wellicht schaatsers in onze droom op het ijs.

Morgen vieren we onze helden in rondelen
Einstein die het heelal uit zijn hoofd haalde
die de formules doorzag en klaarstoomde
de wetenschap in dienst sprak van relatviteit

Wij hebben kriebels van zoveel gedachten vleugels
woorden die ons stuwen tot behoefte of begeerte
de wens wie durft zich in liefde baden of dompelen
vrede hopen want wij geen helden van het laatste uur

hebben nu alleen slaap.



Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 00:10 Reageer op dit bericht
Dinsdag 21 februari 2006

zie hem flirten

Zie hem flirten met die mooie dame
zij is zijn waarheid van top tot teen
Met haar lange zwanenhals op zijn schouder
overschouwt ze zijn doen en laten

Hij nodigt haar ten dans als versierder des levens
laat haar in zijn brede armen glijden
samen swingen ze de pan uit
hebben ze twee handen op één gladde buik

Hij wil zijn waarheid volledig uit de kleren
ze wil niet mee in woord en daad
Ze roert zich als een dolfijn in een kinderbad
Of hij haar moet loslaten zijn waarheid

Hij kan haar niet naar zijn netten zetten
ze laat zich niet vangen in het hol van de leeuw
ze daagt hem uit zijn grenzen te verleggen
zij die zegt zijn waarheid dood te verven.

Ingrid Lenaerts


 

Geschreven door Ingridstanella om 23:35 Reageer op dit bericht
Maandag 20 februari 2006

welgeteld

Welgeteld tot op vandaag een dik droeve maandag
vol waterellende
finaciële strubbelingen en achterklap
draagt hij een hoofd dat op een scheepsboeg past
een laattijdige Viking die zijn macht uitschreeuwt
zijn zeevolk in angst laat betijen om heerschappij
Welgeteld vandaag bibbert mijn lijf
dat nog altijd mijn toekomst is
die men mij probeert te ondergraven
mij in het hol van de leeuw te drijven
Welgeteld vandaag wil ik niet opgepeuzeld
zijn bewijsvoering ondersteunen
Ik verklaar een oorlog.
Geschreven door Ingridstanella om 14:10 Reageer op dit bericht
Zondag 19 februari 2006

zie ze feesten

Zie ze feesten op de valreep van de dag
ze emmeren de nacht in vele glazen
geestrijk vocht verruimt de emoties
bevordert de dans en het zachte paaien

Van binnen slaapt het verstand zijn bestaan
dat niet telt bij het swingen of hiphoppen
waar de automaat op lichtprojectie loopt
warme zinnen slaan op de maat van instinct

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:50 Reageer op dit bericht
Zondag 19 februari 2006

Eerst was

Eerst was het landschap voor waar voor iedereen
dan was het nog van iedereen behalve van mij
Ik verdween er in de grond en achter de horizon
in mij is alles herinnering rij na rij in mijn hoofd
de waaiende canada's met hun voeten in het water
de grijze lage lucht die net niet regent over het dorp
de kale weiden zonder groen en nog verder
winterse stoppelvelden van een late maïsoogst
het verlaten schoolhuis
waar het onkruid over de muren woekert
de boomgaard met de oude hoogstammen onder klimop
het café van Leon waar alles nog slaapt

En nu ik rij na rij uit mijn hoofd
dit landschap herschrijf
voel ik me verraden door de tijd
wat ik niet wou.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:30 Reageer op dit bericht
Zaterdag 18 februari 2006

festijn

Boerenfestijn op het brede dorpsplein
van Jeukershoofd en Lichtelaars
De tent is gezwollen warmte onder de toren
waar de feestneuzen hun krakelingen werpen
Binnenin alvast rumoer van dorstige drinkers
vergeten nu hun veestapel en landerijen
op stevige schouders rust Juul zijn dronkenschap
Verdriet om een vergeten maagd spoelt nu weg
De kinderen van de zesde klas rijdansen
het einde van hun streven in het laatste jaar
alvorens de vakantie hen ontmaagt
in de vuile lucht van de zondige stad
die grenst aan ieders verloren weemoed
voor het verderf dat ruikt naar uitlaatgas
van verloedering in taal en uitroeptekens
voor haaien die happen en ontwrichten
de schoonheid en de reinheid des lands
 stilte onder de appelbomen
het idyllische gebed een kapel om de zon
en vrede in het gemoed

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:45 Reageer op dit bericht
Zaterdag 18 februari 2006

Ze zegt dat

Ze zegt dat ik een onweerswolk ben
ze zegt zoveel zeg ik en denk roddeltante
die ik ben en zwijg alweer mondvast dicht
Ze zegt dat ik een hartenwreter ben
Ik zeg haar dat ze niet nadenkt me kwetst
domme gans van formaat extra large
Ze zegt dat ze me helemaal niet begrijpt
ik zeg haar dat ik ik vol begrip ben
voor haar onbegrip dat olifantenvel draagt
Ze zegt me dat ze me naar de maan wenst
Ik zeg haar bedankt voor de mooie reis
wellicht zie ik je vanop de maan in de hel.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:24 Reageer op dit bericht
Zaterdag 18 februari 2006

rotdag

Rotdag als een natte vloek baaldag van de week
Hij laat groot verdriet en regentranen vallen
om de atlantische depressie die ons aandoet
Volksgezegde meldt: vandaag maar éénmaal regen
Voortdurend pletst de natte kilheid uit de lucht
Plassen vol grijze smeurie op de straatstenen
Zinkend in modder op het land als een verloren ziel
verzopen waterkonijnen gezwiept door westenwind
die niemand spaart van een bad ellende
dat je voelt door jassen heen klam en kil.
Weg met deze overlast en drassige slavernij
Dan maar bij het haardvuur dat ons troost met warmte
om gewoonweg te drogen van top tot teen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:47 Reageer op dit bericht
Vrijdag 17 februari 2006

Suffen

Ze zitten maar te suffen voor het scherm
bij de zoveelste reality television show
te gluren hoe de een de ander wil behagen
en in de koffer duikt met demonstatie voor Jan Publiek
in de intieme kamers van het grote huis
zelfs op de toiletten volgt een camera
doen en laten bij elk moment van dag of nacht
in de containers van meester big brother
alsof ze de varkens keuren op hun roosters
van elke vorm van vrijheid beroofd voor geld
dat stinkt naar je reinste waanzin
voor het vervullen van uiterst dwaze taken
Dan komt de grote afwezige voor de beoordeling
als een geest uit een fles boven hun hoofden
elkaar wegstemmen noemen ze dat of
de leerschool van de haat demonstreren
Weg met die rotzooi op ons scherm!

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:53 Reageer op dit bericht
Donderdag 16 februari 2006

Domino of zo

Ik weet het niet meer echt ik twijfel
voel me zelfs ontwaard
zoals dividenden na een beurscrash
een verkeerde zet bij het spel
schaakmat

noem me een muis in een val
de verkeerde domino of zo
die niet past in zijn zigzaggende rij
de voetveeg die onder tafel verdwijnt
voor altijd spoorloos.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht
Woensdag 15 februari 2006

poëziebos

In het poëziebos groeien woorden aan bomen.
Ze vormen de stamstructuur van schors en hars
waar de dichter zijn liefde inkerft voor Charlotte of Nick
waar het tedere gebaar met de takken stoeit
waar de blaren verzen schrijven in de wind
waar ik ronddool als een dronken genieter
en de woordkunst tijdloos in mijn armen sluit
om ze vooral nooit meer los te laten

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:26 Reageer op dit bericht
Woensdag 15 februari 2006

In de binnenstad

De stad verpatst zich goedkoop aan de nacht
zoals een opgedirkte deerne die  er lustig tippelt
bij neonlicht dat  zijn schreeuwende boodschap braakt
over de koepels van een verweerde gallerij
waar de dames van lichte zeden sprankelen
achter vensterglas zoals slachtkippen
half ontbloot in de wind van hun ventilatoren
lonkend naar de klant die zijn koopwaar schouwt.
 
De hitte van de dag straalt uit het baksteenrood
Asfalt kleeft aan slenterende schoenen
Lawaaierige tenten verkopen hotdog en bier
De nacht is nog jong en gulzig van begeerte
naar de buitenbanen van het leven.
 
Ingrid Lenaerts
 
 
 
Geschreven door Ingridstanella om 23:10 Reageer op dit bericht
Dinsdag 14 februari 2006

trojaans paard

Vandaag zie je me

denkend met het verstand van een ander

een dans is niemands dans

dit is een woord

op een kale vlek

ik voel al mijn afwezig verdriet

met handen uit porfier getailleerd

terwijl ik langzaam

als een inferieure

ontsteking

uitdoof

als me een kaars haar licht

ontleent

blakert me mijn zoldergedachten

op een muur van ver

of was het ontstentenis ?


jij die zegt

dat je alles bent

niet hoort of ziet

de nietigheid in je armen draagt

ze aait ze omsluit

zeg me,is dit de kansloze koude?

Een trojaans paard

voor afgrijselijk stilte?

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:48 Reageer op dit bericht
Dinsdag 14 februari 2006

ontmoeting met valentijn

In haar geheugenbos ontmoette ze Valentijn
die de jonge liefde van beide vlinders volgde
op hun tocht door het land der warme begeerte
waar de cupido's hen om de oren fladderden
en zij hun pijlen richtten op één doel
in het land van rozengeur en manenschijn
op de tedere vleugels van de nacht
in elkaars ogen te verzinken en te drijven
op die oceaan van dronken tederheid
die het lot bij elkaar bracht
Valentijn bleef zolang dat hij nooit meer
vertrok.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht
Dinsdag 14 februari 2006

zonder zorgen

Op zoek naar de hemel
niet die waar de maan en de sterren staan
ook niet die waar de zon koning is
of waar vogels op de wolken zitten
nee, de enige echte onvervalste hemel
daar waar de engeltjes fladderen
waar de sint je ziet
en waar hij het speelgoed laat maken
Ze vindt de hemel zelf wel uit
haar hemel zegt ze
Ze heeft hem getekend
een azuurblauwe kamer
met een zitje voor de zon de maan en de sterren
met engeltjes die acrobatentoeren uitvoeren
op de wolken
de sint zit op een schip
en zijzelf maakt speelgoed.
Later wanneer ik groot zal zijn
dan tover ik die hemel echt
verklaart ze
Iedereen zal daar willen blijven
en zal er veel snoepjes kunnen krijgen
Later,veel later zegt ze.
En zonder tandpijn.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht
Maandag 13 februari 2006

verloren liefdes

Achter de verloren liefdes aan dacht zij gelaten
haar herinneringen sputterden traag in beeld

Niets vermocht haar verdriet te verdringen
een andere liede die de echte niet was

Een glimp van een liefde achter de roze deur
Boeketten rozen zag ze alleen in doornen

Maneschijn en sonates een bleek avontuur
met een beetje klankengetokkel  had geen ziel

Achter de verloren liefdes was zij tot zinken toe
over de oren in het moeras der dwaallichten

Bij de dwaallichten stak zij opnieuw de fakkel aan
Een liefde als een niet te blussen toorts was geboren.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:38 Reageer op dit bericht
Maandag 13 februari 2006

Pubol

Tussen velden en rietpluimen slaapt het dorp
de smalle wegen verdampen nog morgenkou
daar ergens bij het kasteel van de stille waanzin
worden wij gedropt in een vervreemde wereld 

van fantasmen op hol in hun gesloten burcht
tussen witte paarden en olifanten op stelten 
galerijen vol foto\'s een surrealistsich gezelschap
dandys en nietsdoende dames op decor

de akelige wereld van Salvator Dali \'s verwend nest
zijn eega die zichzelf duizendmaal ontmoet
in zwartgallige fantasie die de wereld ontbindt
in een grafkelder van eeuwige eenzaamheid
 Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:52 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten