de roep van de duisternis
Ze zat langs de wegrand , de duisternis
gehuld in zwart ribfluweel
ze zat te staren naar het uiteinde van de nacht
de maan was afwezig
de sterren die avond al vertrokken
naar een andere hemel
de duisternis zong haar klaagzang
voor wie het horen wou
door merg en been gingen haar kreten
ik huiverde in mijn dromen
en plots was ze verdwenen
met de komst van het licht
Ingrid Lenaerts

