ontmoeting

Zij zit vast aan jou van verwondering
een hoop zo groot als een hoge berg
dat je even zou zwaaien als  je voorbijkomt
dat je haar naam zou herinnerern

wachten in een verloren moment
het eerste moment de glans in je ogen
dat je haar zou zeggen zacht en traag
dag Hannelore alles goed met jou.?

Ze droomt haar leven een beetje te ver
verwacht de zon en de maan uit je gedachten
het buikvlinderen kan ze niet verhelpen
ze is blind verliefd elke dag meer en meer.

Ingrid Lenaerts

Een pluizenbol zweeft
op de adem van de wind
waar volgt nieuw leven ?

zaden in de bek
vallen  neer in vogelvlucht
waar zaait zich toekomst ?

Bijen op een bloem
diep in de kelk het stuifmeel
waar gonzen sporen.?

waar ter aarde ook
vruchtbaarheid als levensbron
dwingt pure noodzaak

Ingrid Lenaerts

Als ik soms zonder vederlichte gedachten

Aan oorlog denk in het huis van vrede

Dan word ik een groot vraagteken

Naar het waarom van de gruwel

Bij de vele gezegden op de muur

Zoals “ Make love no war” en

“Nooit meer oorlog “

Huiver ik en klettert mijn ziel in haar ijslagen

van  de maskerade bij het kind

Dat ik opvang en onderdak bied

Een landmijn rukte zijn beide benen weg

Nooit vroeg hij om oorlog

Zoals kemphanen die bekvechten

Tot de dood hen vallen laat

Hij wou gewoon spelen in de tuin.

Ingrid Lenaerts

Ze zaten rond de Victor Horta -tafel
brainstormen en encountering
in een dure suite van het resor hotel
nadenkenden ruw brakend het idee

over structuren en teamspirit
van flowdos van  top tot bottom
terwijl ze nipten aan een streekbiertje
een kwestie van gemeenschapszin

dan nog enkele oefeningen in survival
bengelend aan de rotsen boven wildwater
benjispringen van de brug voor de durver
alomgeprezen voor zijn bewuste inzet

Wat werd verkocht  was gebakken lucht
waarbij je  een bitter gevoel in de keel blijft
om de onbenullige opgeklopte leegte
die je zo maar om de ziel  wordt gedrapeerd.

Ingrid Lenaerts

Zijn  woorden heeft hij gespoeld
in een bad van andere gedachten
die als kogels uit zijn mond schoten
Zijn woorden zijn vlijmscherp
ze zijn gepunt en gewet
om onze bast door te snijden
nu de godin van de macht nadert
hij  haar ongeneerd toelacht.
Wij zijn het leger tinnen soldaatjes
waarvan hij ooit droomde.

Ingrid Lenaerts

In gregoriaans
bloeit het mysterie voluit
ten top vervoering

Door deze muziek
ben ik naakte emotie
zonder verklaring

Hemels verheven
als  schoonheid onverklaarbaar
subtiele dromen

Ingrid Lenaerts

Van de wereld ondersteboven
en zelfs de regelmaat daar houdt ze van
kortom van het leven dat lacht of huilt
de banaliteiten en de parels
zij leeft ervan of vecht er tegen
als geliefde en draak

van de wereld op zijn kop
pakt ze de staart in tegenaanval
liefde of haat
het lijf dat ze behoedt
en dan volgt wat komen zal zal 
Woede of glimalach 
te nemen of te laten.

Ingrid Lenaerts

Ik weet niet waar je heengevlogen bent,
mijn gisteren
vandaag ben je weg , voorgoed
een vogel kortgewiekt in een kooitje,
slechts heel even op de smalle valreep
was je escapade toch mogelijk

Om morgen zat je niet verlegen
het was je zaak niet.
Je floot vaak
toekomst kon  je geen moer maken.

Maar ik, lieve gisteren, ik kijk naar morgen 
nu moet ik zonder jou
op het hazenpad  van twijfel

En ik zit voor zoveel aan je vast.
Al wat verleden is was ooit gisteren
de twijfel kwelt me
terwijl jij zo rustig herinnert
we zien wel.

Ingrid Lenaerts

Waar vind je nog een echt frietkot
waar de geur je aanzet tot watertanden
Ze zijn er nog nauwelijks die barakken
op wielen of een in een oude tram
waar je een puntzak kreeg en de portie
de gedroomde portie friet met mayonnaise
samen met een cervela of boulet.

Niet hygiënisch, te volks en ongezond
sinds de opmars van de fast food
in piepschuimbakjes hamburgers
met  reepjes sla, zelfs een snuffelkonijn 
vindt daar zijn groen niet in deze doos.
Ach ja, ik spui  weer chagrijn in mijn hoofd
grijp steeds terug naar herinneringen

Zo eet ik weer eens echte friet in de barak 
bij de doos weemoed die ik open

Ingrid Lenaerts

Naakte woorden verdorren bij ijzige wind
Je wordt er zo troosteloos van bij die leegte
die venijnig kwetst en in je ribben duwt
als een botte dolk die niet treffen kan

Naakte woorden verwerpen zoveel kansen
voor vriend en vijand als hautaine afstanden
tussen diepten  die niet te overbruggen zijn
blijven rillen zonder enige warmte in de buik.

Ik verwerp ze dermate
zoals een ijsklomp in de  hoofden

Ingrid Lenaerts

 




Veel paddenstoelen  
 schieten uit melige grond
 rode toverkracht 

Ingrid Lenaerts

Mijn vader loopt aardewaarts traag
gekromd door de tijd die hem inhaalt
weigert enige hulp of steun
die hem vennoot van zijn leeftijd maakt
Hij loopt over een brug herinneringen
van meer dan honderd jaren
die hij in een notendop draagt
Hij houdt nog van zijn godendrank
hier en nu in dit dit uur
dat  hem de harde werkelijkheid versmalt
de dagdagelijkse sleur laat verdwijnen
in de relativiteit der dingen rondom
Mijn vader loopt aardewaarts traag

Ingrid Lenaerts

De avond klopt met zijn gevolg op de deur.
al maar vroeger minder buitenlicht
enkele  vogels springen over de grond
ze geven het alarmsignaal voor die rotkat
die door het hoge gras sluipt
tegen de duisternis in
Ik roep  haar naam en ze komt langzaam bij
ze duwt zich tegen de muur
als grote verleidster van het late uur
als rover bij de nacht
ze deugt echt niet dat beest
bij momenten
de vogels zitten op stok en in het nest

de maan is al veraf gaan wonen
de avond heeft al zijn tenten opgeslaan
dicteert zijn wetten binnenskamers
voor een lange nacht
Ingrid Lenaerts

Mijn verwondering 
een halte tussen laagstam
peren en appels

Niets spectaculair
Alleen een overvloed fruit
sappig  in de mond

Ingrid Lenaerts