sectie opgeklopt

Zijn  woorden heeft hij gespoeld
in een bad van andere gedachten
die als kogels uit zijn mond schoten
Zijn woorden zijn vlijmscherp
ze zijn gepunt en gewet
om onze bast door te snijden
nu de godin van de macht nadert
hij  haar ongeneerd toelacht.
Wij zijn het leger tinnen soldaatjes
waarvan hij ooit droomde.

Ingrid Lenaerts

In gregoriaans
bloeit het mysterie voluit
ten top vervoering

Door deze muziek
ben ik naakte emotie
zonder verklaring

Hemels verheven
als  schoonheid onverklaarbaar
subtiele dromen

Ingrid Lenaerts

Van de wereld ondersteboven
en zelfs de regelmaat daar houdt ze van
kortom van het leven dat lacht of huilt
de banaliteiten en de parels
zij leeft ervan of vecht er tegen
als geliefde en draak

van de wereld op zijn kop
pakt ze de staart in tegenaanval
liefde of haat
het lijf dat ze behoedt
en dan volgt wat komen zal zal 
Woede of glimalach 
te nemen of te laten.

Ingrid Lenaerts

Ik weet niet waar je heengevlogen bent,
mijn gisteren
vandaag ben je weg , voorgoed
een vogel kortgewiekt in een kooitje,
slechts heel even op de smalle valreep
was je escapade toch mogelijk

Om morgen zat je niet verlegen
het was je zaak niet.
Je floot vaak
toekomst kon  je geen moer maken.

Maar ik, lieve gisteren, ik kijk naar morgen 
nu moet ik zonder jou
op het hazenpad  van twijfel

En ik zit voor zoveel aan je vast.
Al wat verleden is was ooit gisteren
de twijfel kwelt me
terwijl jij zo rustig herinnert
we zien wel.

Ingrid Lenaerts

Waar vind je nog een echt frietkot
waar de geur je aanzet tot watertanden
Ze zijn er nog nauwelijks die barakken
op wielen of een in een oude tram
waar je een puntzak kreeg en de portie
de gedroomde portie friet met mayonnaise
samen met een cervela of boulet.

Niet hygiënisch, te volks en ongezond
sinds de opmars van de fast food
in piepschuimbakjes hamburgers
met  reepjes sla, zelfs een snuffelkonijn 
vindt daar zijn groen niet in deze doos.
Ach ja, ik spui  weer chagrijn in mijn hoofd
grijp steeds terug naar herinneringen

Zo eet ik weer eens echte friet in de barak 
bij de doos weemoed die ik open

Ingrid Lenaerts

Naakte woorden verdorren bij ijzige wind
Je wordt er zo troosteloos van bij die leegte
die venijnig kwetst en in je ribben duwt
als een botte dolk die niet treffen kan

Naakte woorden verwerpen zoveel kansen
voor vriend en vijand als hautaine afstanden
tussen diepten  die niet te overbruggen zijn
blijven rillen zonder enige warmte in de buik.

Ik verwerp ze dermate
zoals een ijsklomp in de  hoofden

Ingrid Lenaerts

 




Veel paddenstoelen  
 schieten uit melige grond
 rode toverkracht 

Ingrid Lenaerts

Mijn vader loopt aardewaarts traag
gekromd door de tijd die hem inhaalt
weigert enige hulp of steun
die hem vennoot van zijn leeftijd maakt
Hij loopt over een brug herinneringen
van meer dan honderd jaren
die hij in een notendop draagt
Hij houdt nog van zijn godendrank
hier en nu in dit dit uur
dat  hem de harde werkelijkheid versmalt
de dagdagelijkse sleur laat verdwijnen
in de relativiteit der dingen rondom
Mijn vader loopt aardewaarts traag

Ingrid Lenaerts

De avond klopt met zijn gevolg op de deur.
al maar vroeger minder buitenlicht
enkele  vogels springen over de grond
ze geven het alarmsignaal voor die rotkat
die door het hoge gras sluipt
tegen de duisternis in
Ik roep  haar naam en ze komt langzaam bij
ze duwt zich tegen de muur
als grote verleidster van het late uur
als rover bij de nacht
ze deugt echt niet dat beest
bij momenten
de vogels zitten op stok en in het nest

de maan is al veraf gaan wonen
de avond heeft al zijn tenten opgeslaan
dicteert zijn wetten binnenskamers
voor een lange nacht
Ingrid Lenaerts

Mijn verwondering 
een halte tussen laagstam
peren en appels

Niets spectaculair
Alleen een overvloed fruit
sappig  in de mond

Ingrid Lenaerts

Heb je gemist  als zo iets subtiels
was het maar anders vandaag
Op zoek was ik  naar de verloren tijd
die ik in een bloemenbed  plantte
maar waar ik helaas
geen toegang meer kon verkrijgen

Herinnering die mij in mij opwelde
alleen een bron van weemoed.

Ik zou me moeten rechten
maar een loodzwaaar gewicht
haalt me naar beneden
Profielgegevens gestapeld
en als een bij moet ik puren
de honing die je me naliet
te weinig te zuinig
enz.... weet ik veel

Ingrid Lenaerts

In het avondrood
duiken wolkenslierten op
een vlucht duiven volgt 
zwermen her en der 
zetten koers naar het westen
veraf wacht Arras

Ingrid Lenaerts

  
Wie daar nog te vinden was achter de spiegel
die gaf geen antwoord hoewel ze het vroeg
ze ging paswaarts achteruit en weer vooruit
betastte zichzelf als weer die andere ik
maakte gekke bekken als een clown
terwijl de andere juist hetzelfde deed.
altijd was de spiegel akkoord hetzelfde te doen
bij iedereen die erin keek
de spiegel bleef een raadsel voor Tine
waar de oplossing nog lang niet inzat

Was de spiegelmaker dan een tovenaar
die tweemaal dezefde mensen maken kon?
Later ging ze naar de spiegelmakersschool
en dan zou ze het wel weten

Ingrid Lenaerts

Sloom en slakkerig zonder woorden
tam en traag in mijn hoofd als leeg
ingehouden stemmen
laten niets beduidend na
te ver van je af
eenzaamheid die me overvalt

Ingrid Lenaerts

Nachten als donkere mantels
over de aarde gespreid
waaronder wij dromen verbergen
ze aan middenaarde toevertrouwen

Nacht die zich spiegelt als woelwater
in de vele liefdes die zich bedrijven
klimmen naar oneindige hoogten
verzinken in het niets van duisternis

waar zoveel alter-ego's hun sporen wissen
ja zelfs in de nog ongeboren maan
het leven dat bedauwd weer morgen wordt
bibberend in de vale septembermorgen

Ingrid Lenaerts