vissersboot
In de haven slaapt
de vissersboot zijn roes uit
dronken van de zee
Ingrid Lenaerts
vissersboot In de haven slaapt
de vissersboot zijn roes uit
dronken van de zee
Ingrid Lenaerts
buildingsMet z'n allen vormen ze een reuzenparade
aan de horizon bedwingt het avondlicht
de lichtstroom hun vele ogen en oren
de nacht is kansloos zijn duisternis te spreiden
de sterren nauwlijks waarneembaar
het neoneffect kruipt langs de gevels
stralen cirkelen als kermisvogels in het rond
de tijd zit in nauwe schoenen
erkent vaak zichzelf niet meer
in dit waanzinnig bouwwerk
dat tot de hemel wil klimmen
Ingrid Lenaerts

Jij ontvlamtJij ontvlamt in mijn hart
als een warme kachel
die straalt van geluk
Je behoedt voor de boze feeks
die buiten in de takken hangt
die 's avonds als een kwade geest
uit de boeken der angst
de mist in mijn gedachten jaagt
Jij vormt de grote muur
waartegen ik leunen kan
jij omarmt mijn zwakte
door je drijfkracht
zoals de bergrivier naar beneden valt
in jouw woorden leg ik de mijne
die me toch niet vervreemden
Ik blijf in jouw bron weerspiegelen
tussen begin en einde aller dagen
over en achter de zonshorizonten
Ingrid Lenaerts
herfstluchtDunne lucht gestreept
waarin slierten mist jagen
omfloerst de morgen
Ingrid Lenaerts
tijdsgebondenIn het kreupelhout
zitten mussen te kijven
in de avondzon
een sterrenhemel
lichtend in blauw nachtgewaad
begroet al morgen
Ingrid Lenaerts

zondagavond
Weekend aan de haak
Morgen last van maandagblues
zij houdt van vrijdag
Ingrid Lenaerts
herfstwandelingKies voor een herfstwandeling
onder een lichtebewolkte hemel
regen nog niet van de partij
een ingetogen zon door de takken
van het Andriesbos
Van de laatste dagen geen inventaris
welke bomen al begonnen zijn
met de bladerval geelbruin of rood
Ik sleep mijn verwondering mee
als een tasje in mijn hoofd
bij het zicht van zoveel betovering
werkt het randsnel en opent zijn focus
een briesje waait door de berken
die hun gele blaren aan takjes laten vibreren
dan verliezen ze hun seizoenshechting
en dwarrelen door de lucht.
de loper dorre blaren kraakt
konijnkeutels tussen het hoge gras
de heide staat in volle bloei
bij het slapende ven fluisteren rietkragen
woorden in de wind.
de stilte mooier dan ooit.
Ingrid Lenaerts
draak
we zijn op zoekWe zijn op zoek naar de kern van het verhaal
dat van de vergane tijd of het verleden
moelijke klus om te klaren want waar is het verleden.
Ergens stapelde zich toch de inhoud van de gebeurtenissen
zoals op een harde schijf van een pc wellicht
De verloren tijd waarin wij sliepen
die moeten we vinden om te recycleren
De tijd waarin we droomden
de prins op het witte paard te ontmoeten
die gaan we nu aanboren omkansen te vergroten
misschien niet voor ons maar voor anderen
Wij zijn al een leven onder weg
dit zoeken op de rug zoals een muilezel zijn vracht
Tot op heden is het verleden altijd wegggeflist
alleen onze herinneringen bieden een helpende hand
Ingrid Lenaerts
uit het dagboek van een optimistWat brengt de zon ons weer warmte
zelfs in de herfst van ons leven !
voelen we ze heerlijk koesterend
alsof we nog jonge veulens waren
We wandelen door het beukenbos
kleurenpracht om in herinnering te dragen
terwijl we door de dorre baderen stappen
straks verheug ik me al op pannekoeken
Hmm. ..lekker met stroop stevig ouderwets
een bakje dampende koffie ...even dromen
Harry deed dit eveneens graag
ik voel dat hij er echt bij was
straks komen mijn kleinkinderen
vertellen ze honderuit over de nieuwe juf
ben benieuwd ...Al vijf uur tijd om op te stappen.
Ingrid Lenaerts
uit het dagboek van een pessimist
duivenpaar
woord
het angstbeestAngst zit haar in de nek als een zwaargewicht
van een boze ruiter die zijn paard driftig drijft
langs de modderige landerijen in duisternis
Angst heeft haar in zijn wurggreep
zoals de gladde knijpt om de hals
tot de lucht uit het leven verdwijnt
Angst zei haar te zwijgen zoals vermoord
bed dicht genageld als een gesloten kist
waar de eeuwige stilte geen getuigen had.
Angst rolde haar wanen aan in lagen mist
dampend over de ochtendbeek in vrieslucht
Angst heeft het woord bevroren in eeuwig ijs
Ingrid Lenaerts

stadspleintje
de koude kunstBij krakend vriesweer onthullen we kunst
de koude korte kunst die bij voorwaarde bestaat
het ijssculturenparadijs triomfeert kristallijn
een glazen wereld van melkwitte emoties
waar de vurigste wensen bevriezen
waar de grootste helden verstarren
in doorschijnde aanwezigheid
hare majesteit de ijsprinses met baljurk
de gelaarsde kat die je wil hebben
maar die je niet verkrijgen kan
terwijl je adem stolt in een ijspalet
Bij krakend vriesweer onthullen we kunst
de koude kunst die bij voorwaarde bestaat.
Ingrid Lenaerts
zingen in de keuken