Maandag 4 december 2006
december verlengt
December verlengt
het licht naar zonnewende
Sint Lucia's kroon
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:26
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Maandag 4 december 2006
onder het dak
Onder het dak van vrouwe Europa
midden het witte Alpenmassief van Mont Blanc
tussen de punten Mont Tacul en Mont Maudit
daar zwijgt een vreedzame avondstilte
in kleuren die met het uur bleker worden .
Langgrekte schaduwen weerkaatsen de rotsen
alsof bergreuzen een fakkeltocht houden
met het heilige vuur van de zon in haar nasleep
Vanuit refuges des Cosmiques lijkt de tijd oneindig
Onwezenlijk nietig laten wij de indrukken passeren
de sterrren lijken plots dicherbij en de maan een vriend
die wij verwelkomen in de koude schemering op het terras
Wij nodigen hen uit om samen te tafelen
om aan te schuiven aan de ruwe houten planken
spek met eieren te verorberen bij hete thee.
dan onder de wol een hazenslaap voor een korte nacht
Morgen moeten we langs de moed der verwondering
kant en klaar voor zonsopgang in het gletsjerdal
de laaste trip door de ijsvelden bij staalblauwe hemel
de triomf naar de top die we willen omhelzen
Onder het dak van vrouwe Europa.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:05
Reageer op dit bericht
Zondag 3 december 2006
lege stoel
Op een lege stoel in een wintertuin
zat zij stiller dan stil ineengedoken
gevlucht uit het huis der milde dagen
tussen het gebroken alfabet der taal
waarbij de letters der liefde verwaaiden
met de wind over de bomen heen
schurend als zand in de wonden
die nooit meer zullen helen
op zoek naar ik weet niet wat
houvast alvorens te verzinken
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:41
Reageer op dit bericht
Zondag 3 december 2006
wie zij niet is
Graag zou hij weten
wie zij niet is
tussen de mazen van het
waar zij speelt
met rollen uit de wintertuin
waar zij dat witte landschap ziet
het niet is noch vergroeid
Graag zou hij weten
wat ze verbergt in krochten
spelonk van haar gedachten
Wie zij niet is zit op steen
ondoorgrondelijk blijft zij
gesloten rollen uit de wintertuin.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:18
Reageer op dit bericht
Zondag 3 december 2006
alternatief gedicht
Doe er meer wat je wil
met die kriebels in mijn buik
die zotte gedachten in mijn hoofd
dat ik engel wil worden,
niet zo'n brave met de blik op oneindig
maar een met een grote bek
en vleugels als een arend
dus een van groot formaat
en dat ik wil zingen
rock and roll en popsongs
zomaar vanuit de lucht
het uitschateren tegen de horizon
en met die kriebels in mijn buik
die doen me zo lachen dat ik er van schok
Ik zou nog veel meer willen
maar ik moet nog leren durven
zo anders te zijn .
Het zit in de lift
er komt verandering in
Men kijkt me nu al aan
met open mond
Heeft die ze wel allemaal op zak?
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:59
Reageer op dit bericht
Zondag 3 december 2006
er zit storm in (prozagedicht)
Er zit al uren storm in de lucht.Grijze lucht met vale stroken blauw, bleekpastel beige en dan dat paarsviolette licht op zee, zo hel en oogverblindend daalt het langs de schaarse zonnestralen en breekt het op zee.
De zee is ontwaakt, ze is weg van haar gladde rust en je ziet haar golven aanrollen als kleine nukkige jochies van de grote plas.Ze blazen als kleine katjes ,die golfjes , zo nijdig tegen de dijkmuur.
We komen als wandelaars niet goed op pas. Tegenwind beukt ons in het gezicht, spaart ons niet.We voelen de scherpe adem van de wind die nu zijn longen volzuigt. Straks zal ie zijn machtsspel ten volle ontplooien als een wildeman in een race.We moeten vechten als dappere krijgsheren tegen de nukken van de wind.
Onze kragen staan rechop,gezicht in de jas verstopt ,de gekochte zuidvester op het hoofd ten teken van verzet. Met de wind mee heeft de wandelaar geen keuze.De wind duwt hem bevelend in de rug en zegt "ga ."
Papier en zwerfresten van slordige feestvierders worden in de lucht geslingerd.Ze dansen een ballet rond de vuilnisbakken op de dijk. Triest verlaten in december.
De wind neemt toe in kracht , laat de zee aanzwellen met witte schuimkoppen.We bereiden ons voor op de hoge woede van de zee, die nu al huilt en speent en spat
zolas een gematreld dier.De wind heeft geen mededogen .
Als een geniepuge genieter teistert hij land en zee.In zijn staart zit het venijn
Straks komt de regen met windrukken en bakken water als een ware ellende om zo vlug mogelijk te vergeten.
De zee is ontwaakt, ze is weg van haar gladde rust en je ziet haar golven aanrollen als kleine nukkige jochies van de grote plas.Ze blazen als kleine katjes ,die golfjes , zo nijdig tegen de dijkmuur.
We komen als wandelaars niet goed op pas. Tegenwind beukt ons in het gezicht, spaart ons niet.We voelen de scherpe adem van de wind die nu zijn longen volzuigt. Straks zal ie zijn machtsspel ten volle ontplooien als een wildeman in een race.We moeten vechten als dappere krijgsheren tegen de nukken van de wind.
Onze kragen staan rechop,gezicht in de jas verstopt ,de gekochte zuidvester op het hoofd ten teken van verzet. Met de wind mee heeft de wandelaar geen keuze.De wind duwt hem bevelend in de rug en zegt "ga ."
Papier en zwerfresten van slordige feestvierders worden in de lucht geslingerd.Ze dansen een ballet rond de vuilnisbakken op de dijk. Triest verlaten in december.
De wind neemt toe in kracht , laat de zee aanzwellen met witte schuimkoppen.We bereiden ons voor op de hoge woede van de zee, die nu al huilt en speent en spat
zolas een gematreld dier.De wind heeft geen mededogen .
Als een geniepuge genieter teistert hij land en zee.In zijn staart zit het venijn
Straks komt de regen met windrukken en bakken water als een ware ellende om zo vlug mogelijk te vergeten.
Laten we ons niet verzoeken door deze machten.Wij gaan huiswaarts bij de haard
in de herberg van Moeder Katrijn.Daar wacht de warmte bij het vuur en zijn verhalende vlammen. De symboliek tegen het gure weer voert me weg ...laat me dromen.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:22
Reageer op dit bericht
Zondag 3 december 2006
voorspellen
Zeg me wat de dag me brengt
of beter nog de komende week of maand?
Mag ik de prins van mijn dromen verwachten
de ridder op het witte paard?
Je zegt dat mijn horoscoop schittert
in het teken van de zon met ascendant de maan
Niets dan goed in de kosmos
die me het sterrenkind noemt zeg je
de tarotskaarten beloven me
veel vruchten op de milde akker
de vruchtbaarheid van de levensboom
een open vizier in de strijd tegen onrecht
het kan niet stuk verzeker je me.
Ik wil dit wel geloven
hoewel ik de zoeker blijf
in de donkere vijver van toekomst
met het voordeel van de twijfel.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 09:40
Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 december 2006
De winter schrijft geschiedenis witte dagen
sneeuw laat voetsporen van de wandelaar
verhardt zijn missie als dan het schilferend vriest
de sterren helder aan de hemel pinken
De winter drijft de wolven uit het hol
door het stille bos dat elk geluid inslikt
behalve het huilen van de hongerige horde
die wacht op bevoorrading bij toeval
De winter zet de mens in dikke jassen
wanten musten en alle toebehoren
wacht niet op de ever of het hert
maar legt hem op zijn bord bij de feestdis
De winter stuurt de vogels op zoek
naar eten tot overleven in de kou
Springerig zit de merel op de voedertafel
hapt naar de vetbol in de kille noorderwind
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:54
Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 december 2006
op weg(legende)
Op weg naar Bialaba
haar mama is daar verdwenen
met het zand van de woestijnwind
zo zegt men toch
nu is zij een versteende roos
een stuk uit de rotsen
dat zij moet gaan zoeken
zegt de legende
Op de terugweg van Bialaba
naar Feznez
zag ze een ratelslang
die rommelend achter haar op dook
De slang keek woedend
Daar is mijn moeder riep ze geschrokken
ze heeft me verdoemd
ik heb haar niet gevonden
nu wil ze me dood
Zij maakte zich uit de voeten
zo snel die haar dragen konden
De slang verdween achter de rotsen
in het oranje avondlicht
Het werd duister bij klaarlichte dag.
Ingrid Lenaerts
haar mama is daar verdwenen
met het zand van de woestijnwind
zo zegt men toch
nu is zij een versteende roos
een stuk uit de rotsen
dat zij moet gaan zoeken
zegt de legende
Op de terugweg van Bialaba
naar Feznez
zag ze een ratelslang
die rommelend achter haar op dook
De slang keek woedend
Daar is mijn moeder riep ze geschrokken
ze heeft me verdoemd
ik heb haar niet gevonden
nu wil ze me dood
Zij maakte zich uit de voeten
zo snel die haar dragen konden
De slang verdween achter de rotsen
in het oranje avondlicht
Het werd duister bij klaarlichte dag.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:48
Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 december 2006
kraanvogels
Ik zag ze voorijvliegen kwebberend
in troepen de kraanvogels van laat november
driehoeksgewijze dicht bij elkaar
driehoeksgewijze dicht bij elkaar
een warme herfst heeft hen misleid
alsof hier een mediteraan paradijsgroeit
Onverwachts zijn ze dan toch vertrokken
de biologsche klok heeft zich geregeld
bij de eerste klare vriesnacht van Sint Andries
juist op de drempel van december
Ook de dieren hebben recht op regelmaat.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:28
Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 december 2006
bericht
zomaar
Geschreven door Ingridstanella om 15:12
Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 december 2006
Een laatste streep zon
in de wolken hangt regen
de lucht wacht dreigend
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 12:38
Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 december 2006
tafel-vervreemding
Aan tafel kleurt de verzameling
de verzameling mensen is dit huisgezin
ze zijn groot en klein of dik en dun
Ze dragen allen hun eigen gedachten
die ze rijkelijk strooien op het vuur van de dis
dat hen verteert in passie voetbal
dat hen bedroefd om het verlies van de club
Ze hebben nauwelijk trek in eten
wurmen naar binnen op automatsche piloot
want de club speelt thuis voor groot publiek
Yes zegt vader,ook zo zegt moeder
de beide zoons zeggen verbeten
we are teh winners let's go
de tafel blijft vreemd verwaarloosd haar functie
wachten tot de volgende maaltijd
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 12:06
Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 december 2006
Mannen verkleuren hun tijd met wilde verlangens
een nacht op de wip als stoere prater van veroveringen
zij die onderweg zijn naar geneugten en kwaliteit
ingeslapen op de bank van één weelderige nacht
of de schoot van meer geborgenheid intra muros
als een zalige bloem die hen meer openbaart
dan zij ooit droomden in een aards paradijs
liefde als een andjuweel dat goud vertaalt
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:02
Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006
uitvinden
Uitvinden dat moeten we
weer de winter in onze tuinen halen
als een ouderwetse must
de rijm op te takken bij zonsopgang
wanneer morgenzon door ijskegels tintelt
oogverblindend het licht
de koude onze adem stolt
de poolster verlegen knipoogt
de nachtbaljuw de lampen dooft
de sneeuw weldra vallen zal.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:48
Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006
Zoals de wolken zich spiegelen
boven de vijver
zoals een verre toekomst
van de ijle winterdroom
zo wiegt hij haar op klanken
van een harp die raakt
aan blauwe luchten
van teer pastel
Hij houdt haar
voor meer dan mogelijk
het innerlijk rood
van zijn gloed
de vioolsnaren
van zijn liefde
trillen
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:29
Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006
arcadia
Zij bespeelde zijn reine ziel
als een harp gelijk
kristal helder water
borrelend uit de bron
uit de groene aarde
een idylle uit herinnering
uit Arcadia
tussen de rode cyclamen
zoalszij droomde
een liefdeswens die hij was
in deze ruwe tijden
Ingrid Lenaerts
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:03
Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006
wat ze wist ,wat ze niet durfde
Wat ze wist gloeide als kolen
op haar wangen rood met grimmige taal
wat ze wou :neerschrijven
tot de uiterste verlossing
uit de innerlijke vijver
haar bekentenis met alle eenvoud
ik hou van jou
des avonds credo
des nachts diep verdriet
wat ze niet durfde
om de revolutie op de planeet
van haar fatsoen
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:35
Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006
Hij wordt het licht op de kandelaar
laat de sterren fonkelen bij nacht
schittert uit diamanten zijn taal
hard als de waarheid die hij herbergt.
Hij draagt het eeuwige groen in takken
Stille toppen reikend tot de hemel
wuivend in de vrieszon afstandelijk koud
oneindig mooi wat niet te vergelijken valt
met gestolde adem op mijn winterkraag
de rondjes ijslagen in witte plassen
als cirkels van innige vereniging
elk moment dat ik hem ontwaar
Hij zoekt zijn bevestiging in water
hij overleeft in aarde en wind
Hij is het leven in mijn ogen
als mijn geheime bondgenoot
Ingrid Lenaerts
Vrijdag 1 december 2006
Hé, meid van alle ellende te veel
de zon gaat nog altijd onder
het licht is nog niet gedoofd
de maan die laat zich niet verdoven
om een paar oproerkraaiers en beunhazen
dikke nekken aceten of welweters
de nacht die waakt
zoals een trouwe hond
morgen is er weer een dag
en grijp hem met beide handen
zoals een drenkeling op zee
de reddingdboei
ook voor jou is er recht
en niet altijd plicht
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:26
Reageer op dit bericht