Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Zondag 3 december 2006

voorspellen

Zeg me wat de dag me brengt
of beter nog de komende week of maand?
Mag ik de prins van mijn dromen verwachten
de ridder op het witte paard?

Je zegt dat mijn horoscoop schittert
in het teken van de zon met ascendant de maan
Niets dan goed in de kosmos
die me het sterrenkind noemt zeg je
de tarotskaarten beloven me
veel vruchten op de milde akker
de vruchtbaarheid van de levensboom
een open vizier in de strijd tegen onrecht
het kan niet stuk verzeker  je me.

Ik wil dit wel geloven
hoewel ik de zoeker blijf
in de donkere vijver van toekomst
met het voordeel van de twijfel.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 09:40 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 2 december 2006

De winter schrijft geschiedenis witte dagen
sneeuw laat voetsporen van de wandelaar
verhardt zijn missie als dan het schilferend vriest
de sterren helder aan de hemel pinken

De winter drijft de wolven uit het hol
door het stille bos dat elk geluid inslikt
behalve het huilen van de hongerige horde
die wacht op bevoorrading bij toeval

De winter zet de mens in dikke jassen
wanten musten en alle toebehoren
wacht niet op de ever of het hert
maar legt hem op zijn bord bij de feestdis

De winter stuurt de vogels op zoek
naar eten tot overleven in de kou
Springerig zit de merel op de voedertafel
hapt naar de vetbol in de kille noorderwind

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:54 Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 december 2006

op weg(legende)

Op weg naar Bialaba
haar mama is daar verdwenen
met het zand van de woestijnwind
zo zegt men toch

nu is zij een versteende roos
een stuk uit de rotsen
dat zij moet gaan zoeken
zegt de legende

Op de terugweg van Bialaba
naar Feznez
zag ze een ratelslang
die rommelend achter haar op dook
De slang keek woedend
Daar is mijn moeder riep ze geschrokken
ze heeft me verdoemd
ik heb haar niet gevonden
nu wil ze me dood

Zij maakte zich uit de voeten
zo snel die haar dragen konden
De slang verdween achter de rotsen
in het oranje avondlicht
Het werd duister bij klaarlichte dag.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 16:48 Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 december 2006

kraanvogels

Ik zag ze voorijvliegen kwebberend
in troepen de kraanvogels van laat november
driehoeksgewijze dicht bij elkaar
een warme herfst heeft hen misleid
alsof hier een mediteraan paradijsgroeit

Onverwachts zijn ze dan toch vertrokken
de biologsche klok heeft zich geregeld
bij de eerste klare vriesnacht van Sint Andries
juist op de drempel van december
Ook de dieren hebben recht op regelmaat.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:28 Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 december 2006

tafel-vervreemding

Aan tafel kleurt de verzameling
de verzameling mensen is dit huisgezin
ze zijn groot en  klein of  dik en  dun
Ze dragen allen hun eigen gedachten
die ze rijkelijk strooien op het vuur van de dis
dat hen verteert in  passie voetbal
dat hen bedroefd om het verlies van de club
Ze hebben  nauwelijk trek in eten
wurmen naar binnen op automatsche piloot
want de club speelt thuis voor groot publiek
Yes zegt vader,ook zo zegt moeder
de beide zoons zeggen verbeten
we are teh winners let's go
de tafel blijft vreemd verwaarloosd  haar functie
wachten tot de volgende maaltijd

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 12:06 Reageer op dit bericht
Zaterdag 2 december 2006

Mannen verkleuren hun tijd met wilde verlangens
een nacht op de wip als stoere prater van veroveringen
zij die onderweg zijn naar geneugten en kwaliteit
ingeslapen op de bank van één weelderige nacht

of de schoot van meer geborgenheid intra muros
als een zalige bloem die hen meer openbaart
dan zij ooit droomden in een aards paradijs
liefde als een andjuweel dat goud vertaalt

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:02 Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006

uitvinden

Uitvinden dat moeten we
weer de winter in onze tuinen halen
als een ouderwetse must
de rijm op te takken bij zonsopgang
wanneer morgenzon door ijskegels tintelt
oogverblindend het licht
de koude onze adem stolt
de poolster verlegen knipoogt
de nachtbaljuw de lampen dooft
de sneeuw weldra vallen zal.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 23:48 Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006

Zoals de wolken zich spiegelen
boven de vijver
zoals een verre toekomst
van de ijle winterdroom

zo wiegt hij haar op klanken
van een harp die raakt
aan blauwe luchten
van teer pastel

Hij houdt haar
voor meer dan mogelijk 
het  innerlijk rood
van zijn gloed

de vioolsnaren
van zijn liefde
trillen

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:29 Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006

wat ze wist ,wat ze niet durfde

Wat ze wist gloeide als kolen
op haar wangen rood met grimmige taal
wat ze wou :neerschrijven
tot de uiterste verlossing
uit de innerlijke vijver
haar bekentenis met alle eenvoud
ik hou van jou
des avonds credo
des nachts diep verdriet

wat ze niet durfde
om de revolutie op de planeet
van haar fatsoen

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:35 Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006

Hij wordt het licht op de kandelaar
laat de sterren fonkelen bij nacht
schittert uit diamanten zijn taal
hard als de waarheid die hij herbergt.

Hij draagt het eeuwige groen in takken
Stille toppen reikend tot de hemel
wuivend in de vrieszon afstandelijk koud
oneindig mooi wat niet te vergelijken valt

met gestolde adem op mijn winterkraag
de rondjes ijslagen in witte plassen
als cirkels van innige vereniging
elk moment dat ik hem ontwaar

Hij zoekt zijn bevestiging in water
hij overleeft in aarde en wind
Hij is het leven in mijn ogen
als mijn geheime bondgenoot

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:17 1 reactie Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006

Hé, meid van alle ellende te veel
de zon gaat nog altijd onder
het licht is nog niet gedoofd
de maan die laat zich niet verdoven
om een paar oproerkraaiers en beunhazen
dikke nekken aceten of welweters
de nacht die waakt
zoals een trouwe hond
morgen is er weer een dag
en grijp hem met beide handen
zoals een drenkeling op zee
de reddingdboei
ook voor jou is er recht
en niet altijd plicht
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:26 Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006

overal waar ik kom

Overal waar ik kom zie ik haar
alsof ze me volgt met haar schaduw
ze is mijn slechte mare deze dame
hooghartig neemt ze me in ogenschouw
alsof ik een slaafje ben dat nog moet leren
dat niets vermag of als oerdom
om de oren mag gemept worden
uit name van haar  minderwaardigheid

Ik voel me als een duivelse revolte
ik zou haar willen veirendelen
maar ik stop mijn woede achter mijn kiezen
en glimlach haar toe
zoals een Japans mysterie
waarbij ze laf het hoofd draait
Ik wens dat haar eeltige ellebogen
van baantjes veroveren
ontwrichten

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:16 Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 december 2006

reality television

Avond na avond mogen wij een stukje wereld zien
een greep in het meer intieme leven van onze vedetten
onze helden rakkers oproerkraaiers of bofkonten

wij apegapen de buis langs naar liefdesavonturen
van begerige mannen die zich laten uitrangeren
door één mooie vrouw en haar adviserende familieraad

De mannen worden beproefd in hun beding om de hand
van sneeuwwitje of Doorneroosje
terwijl er gespeeld wordt met emoties op het grote scherm.

Verderop stemmen ze elkaar weg voor grote prijzen
in de kweekschool vande haat en de nijd
Zelfs loeren tussen de mazen van het net met camera

Wat is het toch allemaal oerspannend en hoogst interessant
Maar het kan mij niet verdommen  ik kan schoon roepen
in deze jungle want ik ben echt ouderwets en niet meer van tel.

Uit "de grijze kronieken "
Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 30 november 2006

kale bomen aan de horizon
loop ik door dit dood seizoen
al een beetje verleden
vol nostalgie
 wil een deken  om me heen
dat me behoedt voor  koude woorden
Zinloosheid valt aan scherven
als de rust weerkeert
over donkere velden
op de helling van deze vallei

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:46 Reageer op dit bericht
Donderdag 30 november 2006

neem hem beet

Neem hem beet in je pogingen  
zodat hij niet ontglippen kan
want wie weet hoe blijft hij wel
die lieve zoete jongen uit de wijk?

Hij is wellicht toch heel ondernemend
verplaatst zijn schreden buiten de grenzen
fluister hem dan je mooiste lied in zijn oor
klink hem dan vast  aan je overgave

een beetje ondernemend stout
zoals   champagne brut een parelend glas
in het zonlicht een toast op het lief
en het lijf achter gesloten deuren

Ingrid Lenaerts




Geschreven door Ingridstanella om 21:36 Reageer op dit bericht
Donderdag 30 november 2006

De roeste en doffe rails lopen nog naar nergens
ze zitten verdoken onder grassen en paardenbloemen
een witte eindbaken grijnst je toe : zegt stoppen
Het afdak boven het perrron is scheefgezakt
als een slapende dronkenman op een straathoek
de ramen en de deuren zijn opengebroken
liefdesverkalringen op de kalken muren gekerfd
zoalsJohnny verlaat je nooit Daisy schat van mij
graffiti geklieder met schuttingtaal: fuck you ouwe moer
Ze hadden er allemaal hun zegje lang geleden
eens was hier zo'ndrukte van jong en oud
een dagelijkse bedrijvigheid het economisch hart
van ons dorp dat nu op inslapen na dood is
behalve voor Zo de zwerfhond die pispaalt
als protest tegen het tergend verval.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:53 Reageer op dit bericht
Donderdag 30 november 2006

zij hadden het...

Zij hadden het over onbeschaamd  levensgenot
terwijl ze tafelden op verfijnde wijze
uitgebreid aperitieven ,  hapjes bij de vleet
voorgerecht dan "le plat delicieux "en bijbehoren
een dessert dat beestig lekker smaakte
glaasje wijn als  koetsier der verleiding
die de tongen losser maakte de harten sneller deed slaan
en hen dromen deed van verre landen
stranden onder de palmen

waar terzeldertijd in het Afrikaanse hinterland
honger loerde in elke donkere kasba
die als een duivelse kat zou aanvallen
de uitgebluste kinderen met bange ogen op zak
bedelend om een portie rijst en wat water
Overleven is daar al een godgeschenk zonder meer

Ingrid Lenaerts





Geschreven door Ingridstanella om 18:58 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten