Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Woensdag 29 november 2006

In de galmgaten van de klokkentoren
daar schittert de zon in schuinstand
meestal is het er rustig  op die hoogte
slechts wanneer de klokken gaan luiden

dan zwermen bosduiven verschrikt omhoog
soms ontvangt een kerkbezoeker narigheid
op het hoofd door die lozende vogels
bij dag  zit het kerkuilenpaar er te soezen

als symbolische dragers van de wijsheid
zij willen niet gestoord in hun waardigheid
om dan 's nachts als ware rovers
door de lucht te klieven jagend

op spek voor hun bek
alsof hun leven grof bedreigd wordt
de oorlog verklaard wordt aan het nachtruim
Die wijze uil verandert dan in een ware  nachtgriezel.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:37 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

hartendame230 november 2006 om 11:38

Dag Ingrid

met veel genoegen je mooie gedichten komen bijlezen, je schrijft prachtig!
lieve groet marina
src=http://img228.imageshack.us/img228/7636/57142cn5.gif>
src=http://img90.imageshack.us/img90/7838/57150sz7.gif>
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Dinsdag 28 november 2006

heel ver

Ik ben zijn heel ver verleden
op zoek naar de gelijke kansen
aan de waterkant stil en verlegen
toen het nog groende in ons hoofd
wij elkaar nauwelijks durfden vermoeden
dat wij al een beetje bestonden
wij hadden eenzelfde kern gekozen
die ons door de woestijn liet trekken
lucht weerspiegelingen in de toekomst
die ik nu nog opspoor soms dronken
van klein geluk,soms triest heel triest
van jaren afwezigheid

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:41 Reageer op dit bericht
Dinsdag 28 november 2006

verloren dag

Een verloren  dag zonder zon
waar hij dwaalde zonder mening
wist niet waarin of waaruit
Waar hij thuishoorde was niet meer
verbannen uit het heden zonder bagage
zag hij het water van de rivier
Zij sprak haar welkom uit dacht hij blij
waadde diep en nog dieper
Ze sloot haar armen rondom voor altijd

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:24 Reageer op dit bericht
Dinsdag 28 november 2006

wij draaien

Mocht je weten dit huistoneel
wij draaien herinneringen ,
een rol uit de oude doos
een wierookvat uit de buik der aarde

Onze hoofden zijn beneveld
dronken in de tijd van toen
Wij delven moederkuilen
dagen verdampen van weemoed

en ragfijn patroon houdt me gevangen
als een kantklossen van het verleden
net een priemende levensdraad
die wij weer opvisten , herinnering

nu als herwonnen tijd op de kale akker.

Ingrid Lneaerts

Geschreven door Ingridstanella om 17:49 Reageer op dit bericht
Maandag 27 november 2006

leeuwin

Hij houdt de leeuwin  in zijn hoofd gekooid
dit zolang hij kan wanneer zij slaapt
op tienpond vlees dat ze in voorraad heeft
maar eens de dromen  verteerd wordt zij woest
beukt tegen de wanden van haar kooi
dramt om verlossing en jaagt op grof wild

Hij kan haar weer altijd vangen
wanneer hij weer lief haar honger lokt
de andere wereld laat verkommeren
tot zij hem weer in haar macht heeft
het eeuwige spel van trekken en stoten
Hij houdt zijn leeuwin in zijn hoofd gekooid
tegen alle prijs voor alle prijs.
 Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:18 Reageer op dit bericht
Maandag 27 november 2006

nostalgie

Ik zag hem vandaag over het spoor aankomen
de trein in zijn lange majestueuze macht
de locomotief met zijn reuzenlijf en grote ogen
als een gewichtig leider vaneen  groep
de treinstellen in rij draaiend in de bochten
een spel van gratie en slingerbewegingen

Even stuwde er zo'n golf van verwondering door me heen
wat een machtige uitvinding is een trein toch niet
Wellicht de vervlogen romantiek van het reizen
toen we nog niet dagelijks als forenzen bekend waren
Ik kon niet slapenwerd onrustig als een jonge kat
in verwachting van een uitstap met de trein
de trein stak vol beloftes welke wist ik niet
hij bracht ons naar eindige vertes en associaties
familiebezoek en vakanties op het platteland
waar mijn grootouders de hemel voor mij in petto hadden.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:11 Reageer op dit bericht
Zondag 26 november 2006

onvoltooide tijd

Samen in een klasse-réunion
het was de tijd van toen
die we hiernu weer opvoeren
We halen hem uit een ver verleden
we laten hem uit zijn ingeblikt verhaal
we hebben hem opgepoetst zoals
dof koper dat weer blinken gaat

Het lijkt alsof alles onvoltooide tijd is
Weet je dat nog van toen in die turnzaal
waar muizen onder het parket zaten?
Weet je nog van de blauwneus
die wiskundeleraar met gescheurde broek
Kijk en zie daar loopt een muis
Je hoort zijn broek scheuren
we gibberen en we lachen

we maken onze onvoltooide tijd zelf
want alles daast zo vlug voorbij
dat je er nostalisch bij wordt.
Flits en onvoltooid is verleden .
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:54 Reageer op dit bericht
Zondag 26 november 2006

zondag


De zevende dag
de dag des Heren
weg van alle sleur en slenter
het hemelse veld
de dag als muziek in de oren
de dag der zon en vrijheid
zonder last en labeur
waarom sleur ik dan door het huis
vraagt ze me?
Slechte organisatie of geen tijd
Ik werk me te pletter dag in dag uit
mijn zondagrust is een broodje aap
zo vlug mogelijk te vergeten

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:45 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 november 2006

zuiders

De stad op de heuvel
blakend in het licht
wit tegen staalblauw
gelaagd tussen wijnranken
huizen met rode daken
zoals de aarde
geschilferde lagen
het zand der wegen
kraakt in mijn herinneringen
het zuiderleven
zo adembenemend
stil bij middag
achter de zee
glad als een spiegel

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:51 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 november 2006

het weerzien

Het weerzien zat echt vol verwachting
verlangen naar een verre reis
als een heerlijk gerecht uit de keuken van toen
een mogelijke droom en vraag
naar illusie van zoveel dingen
een soort zoeken naar verloren tijd
van wat hadden we toen allemaaal niet samen
in de hand of onder de boom te verhalen?
We zagen elkaar terug en alles leek anders
Zoveel te vertellen werden beleefdheidsfrases
die zich in onze gesluierde ogen bevestigden.
De tijd van toen had ons verlaten
de rodedraad was zoek en nu doorgeknipt.
Ik werd ontnuchterd.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:36 Reageer op dit bericht
Zaterdag 25 november 2006

Hij zegt me niet

Hij zegt me niet dat wat ik wil weten
hoewel hij het woord losjes uit de mond laat rollen
de lieve woordjes als snoepjes ingeeft
maar soms met een zuur smaakje
dat van de twijfel achter een masker
welke stervende zwaan hij nu weer speelt
of de stoerreridder te paard die zijn jonkvrouw haalt
hij wil veroveren met grote buit
veldheer van gespeelde emoties
Ik verklaar hem zacht de oorlog.

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 22:17 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten