Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

Sneeuw dwarrelt tegen de vensters aan
lijkt de onvervulbare wens van deze winter
vogels die vrolijk fluiten op het middaguur
zoekens naar twijgjes voor het nest

ook zie ik nu schichtig muggen vliegen
die ellendige langpoten uit zwoele nachten
zetten de wereld in omgekeerde volgorde
de globalisering der seizoenen is een nachtmerrie

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:44 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

vleermuis

Angst die als een vleermuis in hem winterslaapt
zit te wachten in zijn warhoofd maakt er nest
laat de eerste jongen los die dreigend zijn
om de dag te beginnen laat staan verder te zetten


de jongen van de angst zitten op zijn schouders
remmen hem af slaan hem steevast verlamd
gevaren die hem zullen omknellen in wurggreet
tot de strop die al bengelt in het avondland

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:01 Reageer op dit bericht

Om mezelf opnieuw een kans te geven
na de kale tocht door de woestijn
heb ik mijn herinneringen oren aangenaaid
ze opgediept uit de koffer vol beeldspraak
die de geconfijte beunhaas verstopt had
in zijn experimenteel gedachtengoed
bang zijn lading kwijt te raken
te moeten rennen voor zijn leven vol onbegrip

Ik heb al mijn herinneringen dooreen geschud
op een rij gezet en ze laten marcheren
ik heb mijn tanden laten zien
Ik wik als herboren een nieuwe zon zien
de beunhaas is geschoten
de herinneringen fladderen
beelspraak vecht voor haar gedroomde vrijheid.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:23 Reageer op dit bericht

schooien

Van deur tot deur
het aanbelllen  met tegenzin
de vraag om tombolaloten te kopen
met de versleten formule altijd prijs
Ze werden vaak wandelen gestuurd
met een kluitje in het riet
de deur voor hun neus dichtgeklopt
een schande dat schooien
je gaf maar en je kon toch niets winnen
aan goede werken deden ze niet meer
waar ging dat geld allemaal heen
verdween in eigen zak ?
Ga je dan nog op pad voor het goede doel?

Je bent feestelijk fout
Volhouden moet
tot de tombola de laan uit is

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:22 Reageer op dit bericht

Geboren verteller
weet te boeien
ze hangen aan zijn lippen
wanneer hij zijn story brengt
rode oortjes bij het vuur
wanneer de wind in de schouw loeit
de gluiperd door de ramen gluurt
de koude rillingen over je rug lopen
je de trap hoort kraken
onder de lakens duikt
die klamme hand voelt
de verteller met zijn verhaal vergroeit
de toehoorders in de ban slaat
van zijn woordkunst

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:09 Reageer op dit bericht

te gewoon.

Te gewoon om eruit te springen
een dag na vandaag
weer in het gelid in de rij
die geen naam verdient
die zichzelf verdunt
tot enkele eenheden

het koffieslurpen bij de collega's
elkaar de das omdoen
om het hoogst te scoren
in het betekenen van pesterijen
waar nooit iemand zal in geloven
te gewoon om de uitzondering te zijn
deze eenzaamheid als kroonisolatie dragen
anoniem leed dat in rook verdwijnt
de markt is o zo groot.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:38 Reageer op dit bericht

drempel

Over de drempel
 ik haal je er over
na al dat feestgedruis
we moeten aan een nieuw avontuur beginnen
 het wijlen tussen heden en verleden
drijft ons niet verder
jij en en ik
Andere bestemmingen
maken ons reisvaardig
het nieuwe jaar te verkennen
de andere wereld  te ontdekken
elk jaar een wedergeboorte 
onder een nieuw gesternte

Ingrid Lenaerts
 

Geschreven door Ingridstanella om 11:02 Reageer op dit bericht

nat

Op straat een nat jaarbegin
en veel rotwind
Overal knalt vuurwerk
de helft laat alleen wat geluid achter
mislukt door de regen
hier en daar eens een spetterster
oplichtend in de duisternis
veel rook kringelt door de lucht
Veel geblaat en weinig wol
kan je wel zeggen
2007 zonder grandeur

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:50 Reageer op dit bericht

oude jaar

Oude jaar op zijn versleten sokken
telt de uren af om te vertrekken
wil nog vlug aan tafel
iets meepikken hapje hier hapje daar
alvorens hij de lange reis begint
naar zijn oneindigheid
Hij was 2006  en zal gerangschikt
worden naast 2005
met al zijn herinneringen
2007 is inderweg als
een springlevende reiziger
Dra komt hij aan.
Hij zal ook gevierd worden
tot in de vroege uurtjes.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:24 1 reactie Reageer op dit bericht

sprekende stilte

Huize morgenstond
licht er verlaten bij.
De bewoners zijn vertrokken
met de noorderzon
lieten er hun hebben en hun houden
als een mestvaalt realiteit
als een mestvaalt verdriet
Met man en macht
heeft men zijn verleden
ontmanteld
In het ontruimde huis
zweeft nu sprekende stilte.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:42 Reageer op dit bericht

rond vissen

Vissen doen het met de noodzaak
er te zijn ergens in zoet- of zoutwater

Bij hun afwezigheid bestaat geen visser 
gaat geen dobber te water tot rusten

wordt het aas van ondergang gespaard
zit geen dromerig man uren in de kou

te hengelen naar een doodsverlangen
nog voor zonsopgang vanop de brug

met de lijn te wachten tot vis bijt
vaart de boot niet uit gooit geen netten

en zou niet langs de zandbank schuren
tot  soorten bedreigd werden met uitsterven

realiteit is echter van een andere dimensie
de vis zit kwetsbaar noodzakelijk in water

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:38 Reageer op dit bericht

vervagen

Vervagen aan de horizon
de laatste schepen op zee
Nevel kringelt boven het water
de stilte van de avond drukt
als een parkamenten huid
de zee rolt uit op het strand
kabbelend traag in haar vloed
het komen eindigt hier
het gaan blijft uit tot de dageraad.
wanneer de zon haar opmars maakt.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:04 Reageer op dit bericht

Wij geloven in de trieste klanken
van de plankenvloer die kraakt
in het huis van grootmoeder
in zijn oude ziel zit er memelmolm
die traag knaagt aan zijn bast
zoals zoutzeurt ineen wonde
Zijn pijnen zijn ondoorgrondelijk
lijken ongrijpbaar voor onze handen

Wij trappen op al zijn herinneringen
en laten hem klagend achter
neen, we moeten grondig ingrijpen
de vieze wormen uit hun schuilplaats drijven
wil de vloer overleven
wacht maar memelbeest we krijgen je wel.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 14:34 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten