Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

Eva

Op een oude beuk
in de kasteeldreef
de naam van Eva
een hartje gekerfd op de stam
het hart doorboord met een pijl
getroffen door Cupido
getekend je liefste, voor altijd
Wie liet hier in overmoed
zijn sporen achter ?

Inghrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:53 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

vreugde

Vreugde lijkt een ouderwets gevoel
voor aftandse knarren van ooms en tantes
vreugde dat woord
dat je distilleert uit  een ver verleden
toen er nog gemoraliseerd werd
toen er nog gewikt en gewogen  werd
over levenswaarden en ernst
geloof en traditie

Nu lijk je echt voor het museum
het museum der menselijke emoties
waar je de brave zielen bekijken kan
in landelijke taferelen uit vervlogen tijden
het prentenkabinet der deugden
in een tijd waar nog  alleen te consumeren valt

Het leven is één grote praline
die je savoureert
als fijnproever van chocolade.
Ik ben een anachronisme

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 21:14 Reageer op dit bericht

niet veel soeps

Zie ik daar de buren niet inpakken
weg zullen ze wezen tussen klaar en donker
als een dieven in de nacht
alskwade pieren die zich de grond inboren

We hadden niet veel soeps met deze lui
die ons het hart uithaaldennaar believen
met hun leven als bietebauwen
met hunlawaai en kreten als uitheemse dieren

Uitwuiven staat niet op ons programma.
de afscheidsgroet bleef uit wederzijds
Zullen wij een vreugdedans doen
nu ze achter de horizon verdwenen zijn?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:01 Reageer op dit bericht

Sneeuw dwarrelt tegen de vensters aan
lijkt de onvervulbare wens van deze winter
vogels die vrolijk fluiten op het middaguur
zoekens naar twijgjes voor het nest

ook zie ik nu schichtig muggen vliegen
die ellendige langpoten uit zwoele nachten
zetten de wereld in omgekeerde volgorde
de globalisering der seizoenen is een nachtmerrie

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:44 Reageer op dit bericht

vleermuis

Angst die als een vleermuis in hem winterslaapt
zit te wachten in zijn warhoofd maakt er nest
laat de eerste jongen los die dreigend zijn
om de dag te beginnen laat staan verder te zetten


de jongen van de angst zitten op zijn schouders
remmen hem af slaan hem steevast verlamd
gevaren die hem zullen omknellen in wurggreet
tot de strop die al bengelt in het avondland

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:01 Reageer op dit bericht

Om mezelf opnieuw een kans te geven
na de kale tocht door de woestijn
heb ik mijn herinneringen oren aangenaaid
ze opgediept uit de koffer vol beeldspraak
die de geconfijte beunhaas verstopt had
in zijn experimenteel gedachtengoed
bang zijn lading kwijt te raken
te moeten rennen voor zijn leven vol onbegrip

Ik heb al mijn herinneringen dooreen geschud
op een rij gezet en ze laten marcheren
ik heb mijn tanden laten zien
Ik wik als herboren een nieuwe zon zien
de beunhaas is geschoten
de herinneringen fladderen
beelspraak vecht voor haar gedroomde vrijheid.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:23 Reageer op dit bericht

schooien

Van deur tot deur
het aanbelllen  met tegenzin
de vraag om tombolaloten te kopen
met de versleten formule altijd prijs
Ze werden vaak wandelen gestuurd
met een kluitje in het riet
de deur voor hun neus dichtgeklopt
een schande dat schooien
je gaf maar en je kon toch niets winnen
aan goede werken deden ze niet meer
waar ging dat geld allemaal heen
verdween in eigen zak ?
Ga je dan nog op pad voor het goede doel?

Je bent feestelijk fout
Volhouden moet
tot de tombola de laan uit is

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:22 Reageer op dit bericht

Geboren verteller
weet te boeien
ze hangen aan zijn lippen
wanneer hij zijn story brengt
rode oortjes bij het vuur
wanneer de wind in de schouw loeit
de gluiperd door de ramen gluurt
de koude rillingen over je rug lopen
je de trap hoort kraken
onder de lakens duikt
die klamme hand voelt
de verteller met zijn verhaal vergroeit
de toehoorders in de ban slaat
van zijn woordkunst

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:09 Reageer op dit bericht

te gewoon.

Te gewoon om eruit te springen
een dag na vandaag
weer in het gelid in de rij
die geen naam verdient
die zichzelf verdunt
tot enkele eenheden

het koffieslurpen bij de collega's
elkaar de das omdoen
om het hoogst te scoren
in het betekenen van pesterijen
waar nooit iemand zal in geloven
te gewoon om de uitzondering te zijn
deze eenzaamheid als kroonisolatie dragen
anoniem leed dat in rook verdwijnt
de markt is o zo groot.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:38 Reageer op dit bericht

drempel

Over de drempel
 ik haal je er over
na al dat feestgedruis
we moeten aan een nieuw avontuur beginnen
 het wijlen tussen heden en verleden
drijft ons niet verder
jij en en ik
Andere bestemmingen
maken ons reisvaardig
het nieuwe jaar te verkennen
de andere wereld  te ontdekken
elk jaar een wedergeboorte 
onder een nieuw gesternte

Ingrid Lenaerts
 

Geschreven door Ingridstanella om 11:02 Reageer op dit bericht

nat

Op straat een nat jaarbegin
en veel rotwind
Overal knalt vuurwerk
de helft laat alleen wat geluid achter
mislukt door de regen
hier en daar eens een spetterster
oplichtend in de duisternis
veel rook kringelt door de lucht
Veel geblaat en weinig wol
kan je wel zeggen
2007 zonder grandeur

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:50 Reageer op dit bericht

oude jaar

Oude jaar op zijn versleten sokken
telt de uren af om te vertrekken
wil nog vlug aan tafel
iets meepikken hapje hier hapje daar
alvorens hij de lange reis begint
naar zijn oneindigheid
Hij was 2006  en zal gerangschikt
worden naast 2005
met al zijn herinneringen
2007 is inderweg als
een springlevende reiziger
Dra komt hij aan.
Hij zal ook gevierd worden
tot in de vroege uurtjes.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:24 1 reactie Reageer op dit bericht

sprekende stilte

Huize morgenstond
licht er verlaten bij.
De bewoners zijn vertrokken
met de noorderzon
lieten er hun hebben en hun houden
als een mestvaalt realiteit
als een mestvaalt verdriet
Met man en macht
heeft men zijn verleden
ontmanteld
In het ontruimde huis
zweeft nu sprekende stilte.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:42 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten