Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Berichten van 6 maart 2006 tot 12 maart 2006

veelbelovend

Het licht vandaag een morgen blauw
uitdagend de belofte uitschoppend
zoals het kind zijn pyjama uitgooit
te grabbel voor wie in de dauw gelooft

Het licht kruipt verder op een koude
middag
valt het woord sneeuw in vlokken uiteen
beige boenend iele luchten
zondagsrust achter de kachel

De wandelaar stopt zijn gedachten in wanten
hij tornt tegen de vlagen in aan de roze horizon
een waterzon verpatst haar pastelkleurige jurk
aan de avond die de belofte te slapen legt

Voor morgen wellicht het mooie weer.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:57 Reageer op dit bericht

paprika

Hier in de groentenmand : paprika\'s geel rood en groen
feesten in mij de kinderjaren van het kleurboek en stiften
hun vormen verleiden dagelijkse gewoonten breekbaar
als het vergankelijk moment van de fluwelen dagdroom

van smaak en eetgewoonte de moderne gedachte
de zuiderse filosofie met de eenvoud van het licht
de warmte van het kruid op de hellende flanken
de dorst naar het glas rode wijn brekend in de zon.

Heimwee in winter naar alle warmte en vuur
die nu werekelijk onvervulbaar afstandelijk lijken
in deze winterse natuurconcerten van wit en blauw
Hier in een groentenmand vol paprika ben ik thuis.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:47 Reageer op dit bericht

carnavalsweer

De weergoden sieren hun hemelwagens
alvorens zij het iets soberder zullen doen
vlak voor de veertigdaagse vasten
Ze spannen hoge grijze wolken in vol paardenkracht
ze mennen als dronken aardse prinsen
gooien sneeuwvlokken als zakken confetti
roffelen de donder op de grote trom
gooien hagelbollen naar hartelust voor Jan Plezier
hun presentaties schitteren in het poolkleurige licht
terwijl ze bliksemschichten afvuren in dolle pret
op de kleuren van de regenboog.
Zo vieren de weergoden de geboorte van de lente
als de nukkigste buienkinderen in maart
grillig tot in april.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 13:48 Reageer op dit bericht

en slapen?

Onder de lakens toegedekt afwezig
in dat bed terwijl hij droomt van
iemands anders dan die vrouw in dat bed.
Aan weidse horizonten duikt een watergodin op
Uit de golven spat zij haar koperen lijf
stralend en verleidelijk lacht ze lonkend diafaan
zoals alleen illusie zweven kan en perfect niet te grijpen
Hij woelt en graait van nature
gaat onder in de gouden golven van de zon
En dan weg godin slechts de vrouw naast hem in bed
ligt vredig zonder wulps verlangen
Hij zwijgt in alle talen ondermaats
weet de slaap niet te vangen .
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 13:05 Reageer op dit bericht

hellend vlak

Hellend vlak waarop de clown zijn fratsen vertoonde
waarover hij de sprong des levens waagde
als was het een simpele daad voor zijn publiek
de kinderhand die grabbelde in een ton plezier

Hellend vlak waarop de clown eenzaam te huilen liep
zijn geroep om hulp als een drenkeling in water
toen het publiek hem uitjouwde als een mislukkeling
in de arena van een romeins amfitheater vol wilde dieren

Hellend vlak waarop de trieste clown zijn waarheid verstopte
in felle kleuren, geruite broeken en puntschoenen
hij binnen zijn karikatuur feestte als de hofnar
toen gekscheerde de massa onder de zotskap van verdriet.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:21 Reageer op dit bericht

In sneeuw zit...

In sneeuw zit zijn volle wereld
winterse liefde die niet aflaat
Sneeuw duurt zijn eeuwigheid
als een geschenk van ijsmandarijnen
in het dal waarin zij heer en meester zijn
op toppen glinsterend wit in de zon
waar stilte het dorp verlengt
in de schaduw van de sparrenbossen
Daar wil hij reïncarneren in het woord.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:25 Reageer op dit bericht

Moeder (internationale vrouwendag 8 maart 2006)

In stralen en strepen die het leven doorkruisen
vormen zij de levensbogen moeder en kind
de verbinding van hun cirkels spreken van eenheid
in de keerkring van de tijd begin en einde
In het landschap van hun emoties tederheid
in de schelp aan de bron en in de schoot
Moeder en kind gebeiteld op de muur eeuwigheid.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:49 Reageer op dit bericht

quasi langs me heen.

Hij loopt quasi langs me heen
zoals een luchtige roomkaas
even opgeklopt en vol verwachting
Ik ben niet \"quasi \"door gemis
voel me dat gistend bier
dat eens ontkurkt overloopt.

Zo omzeilen wij het eiland dat dobbert
op een diepe zee van twijfel
het koele verstand en het bange lijf
verslinden elkaar als hongerige vissen
jaren die nooit hun deuren openen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:36 Reageer op dit bericht

het lied van de heer

Het lied voor de Heer klinkt resonantie

van gouddraad die door het godshuis zweeft

die een tent weeft voor het licht

vol mysterie door het grote rozet

kleurrrijk zoals de hoge stemmen

van het gemengd koor dat losbarst

in een feestelijke samenzang

de hulde die ons kippenvel bezorgt

genageld op onze stoelen zitten we

De helderheid van een bron beklijft

als een ontluikende boom

een prille lente onder de iep

als gratie uit een droom


Ik word allicht een luisterengel

op het hoogste van de balken

om te blijven dat het goed is.

         Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:43 Reageer op dit bericht

deelachtig

Wat jij laat spoken in je hoofd

Wat je hoort, ziet smaakt of ruikt

Wat je vertelt over een zotte morgen

Waar je buitelt van plezier de helling af

Je maakt me deelachtig aan de horizon

Van je zonsopgang boven zee

De dans der nachtvlinders

Onder fonkelende sterren

Een oranje maan bewaakt ons kampvuur

En ik ben je mare en je bode

In goede en kwade dagen

Dat ik het spook uit mijn hoofd verkoop

Dat ik mijn waarheid vertel

Al wie het horen wil


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 17:34 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten